DIH-34/2013

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DIH-023-35(3)/13/JK Warszawa, 20 czerwca 2013 r. DECYZJA DIH-1/34/2013 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz.U. z 2009 r. Nr 151, poz. 1219 z późn. zm.), art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spoŜywczych (Dz.U. z 2005 r. Nr 187, poz. 1577 z późn. zm.) Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po rozpatrzeniu odwołania przedsiębiorcy Zakład Mięsny „Mościbrody” Sp. z o.o. z siedzibą w Mościbrodach od decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia 25 kwietnia 2013 r. (nr akt sprawy: PO.830.49.2013.AB, DS.8361.54.2013), na podstawie której ww. przedsiębiorcy wymierzono karę pienięŜną w wysokości 700 zł (słownie: siedemset złotych) z tytułu wprowadzenia do obrotu siedmiu partii wędlin oferowanych bez opakowań, nieodpowiadających pod względem oznakowania jakości handlowej określonej w przepisach o jakości handlowej, utrzymuje w mocy zaskarŜoną decyzję. UZASADNIENIE W toku kontroli przeprowadzonej w dniach 5-8 marca 2013 r. przez inspektorów reprezentujących Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, zwanego dalej równieŜ „Mazowieckim WIIH” , w sklepie firmowym nr 13, zlokalizowanym przy ul. Konstytucji 3-go maja 14 w Mińsku Mazowieckim, naleŜącym do przedsiębiorcy Zakład Mięsny „Mościbrody” Sp. z o.o. z siedzibą w Mościbrodach, zwanego dalej równieŜ „stroną” , zakwestionowano sposób oznakowania siedmiu partii wędlin oferowanych do sprzedaŜy bez opakowań o łącznej wartości 298,87 zł, tj.: • 4,80 kg boczku b/Ŝ wędzonego w cenie sprzedaŜy 18,87 zł/kg, wartości 90,58 zł; • 2,60 kg parówek delikatnych odtłuszczonych w cenie sprzedaŜy 15,37 zł/kg, wartości 39,96 zł; • 3,80 kg kiełbasy czosnkowej w cenie sprzedaŜy 12,99 zł/kg, wartości 49,36 zł; 2 • 1,80 kg kiełbasy podlaskie specjały w cenie sprzedaŜy 21,80 zł/kg, wartości 39,24 zł; • 1,50 kg boczku rolowanego w cenie sprzedaŜy 19,97 zł/kg, wartości 29,96 zł; • 0,70 kg kiełbasy kruchej w cenie sprzedaŜy 23,00 zł/kg, wartości 16,10 zł; • 1,90 kg boczku faszerowanego w cenie sprzedaŜy 17,72 zł/kg, wartości 33,67 zł, z uwagi na brak w miejscu sprzedaŜy na wywieszkach dotyczących tych wędlin wykazu składników, co stanowiło naruszenie § 17 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 lipca 2007 r. w sprawie znakowania środków spoŜywczych (Dz.U. Nr 137, poz. 966 z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem w sprawie znakowania środków spoŜywczych” . PowyŜsze ustalenia udokumentowano w Protokole kontroli z dnia 8 marca 2013 r. (nr akt kontroli: DS.8361.54.2013). W związku z powyŜszym, pismem z dnia 2 kwietnia 2013 r., Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej zawiadomił przedsiębiorcę Zakład Mięsny „Mościbrody” Sp. z o.o. z siedzibą w Mościbrodach, o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie wymierzenia na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spoŜywczych (Dz.U. z 2005 r. Nr 187, poz. 1577 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o jakości handlowej” , kary pienięŜnej z tytułu wprowadzenia do obrotu nieprawidłowo oznakowanych siedmiu ww. partii wędlin oraz o przysługującym stronie prawie do wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, decyzją z dnia 25 kwietnia 2013 r. (nr akt sprawy: PO.830.49.2013.AB, DS.8361.54.2013), Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej wymierzył, w oparciu o art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej, ww. przedsiębiorcy karę pienięŜną w wysokości 700 zł. Pismem z dnia 9 maja 2013 r., strona złoŜyła do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwanego dalej równieŜ „Prezesem UOKiK”, odwołanie od ww. decyzji, wnosząc o uchylenie zaskarŜonej decyzji. Strona zarzuciła organowi pierwszej instancji naruszenie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie Ŝywności i Ŝywienia (Dz. U. z 2010 r. Nr 136, poz. 914 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o bezpieczeństwie Ŝywności i Ŝywienia” , poprzez nieuzasadnione uznanie, Ŝe oferowane przez nią wędliny były niewłaściwie oznakowane. Strona wskazała, Ŝe wyroby wędliniarskie oferowane do sprzedaŜy bez opakowań przechowywane są w ladzie chłodniczej, w której z przyczyn sanitarnych nie moŜe być przechowywane nic innego. Wobec powyŜszego, skład tych produktów jest opisany w odrębnym zestawieniu, w formie papierowej, który dostępny jest dla klientów w sposób nieograniczony. Ponadto strona podkreśliła, Ŝe w dniu kontroli opis taki w postaci zeszytu ze szczegółowym składem wędlin miał znajdować się w sklepie, o czym nie został poinformowany nowozatrudniony pracownik. 3 Pismem z dnia 27 maja 2013 r., Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów poinformował przedsiębiorcę Zakład Mięsny „Mościbrody” Sp. z o.o. z siedzibą w Mościbrodach, Ŝe przed wydaniem rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie, stronie biorącej udział w postępowaniu administracyjnym przysługuje na podstawie art. 10 Kpa prawo do zapoznania się z aktami sprawy, a takŜe wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych Ŝądań . Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zwaŜył, co następuje. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o jakości handlowej wprowadzane do obrotu artykuły rolno-spoŜywcze powinny spełniać wymagania w zakresie jakości handlowej, jeŜeli w przepisach o jakości handlowej zostały określone takie wymagania oraz dodatkowe wymagania dotyczące tych artykułów, jeŜeli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez producenta. Oznakowanie środków spoŜywczych, jak wynika z art. 3 pkt 5 ustawy o jakości handlowej jest jednym z elementów jakości handlowej. W myśl art. 6 ust. 1 ustawy o jakości handlowej artykuły rolno-spoŜywcze wprowadzane do obrotu są oznakowane. Wymagania dotyczące sposobu oznakowania wędlin oferowanych bez opakowań (luzem) zostały określone w rozporządzeniu w sprawie znakowania środków spoŜywczych. Przepis § 17 ust. 1 pkt 2 tego rozporządzenia stanowi, Ŝe w miejscu sprzedaŜy środków spoŜywczych bez opakowań lub pakowanych przy sprzedaŜy, oprócz nazwy środka spoŜywczego na wywieszce dotyczącej danego środka spoŜywczego podaje się w przypadku wędlin dodatkowo wykaz składników. Ustawa o jakości handlowej stanowi w art. 40a ust. 1 pkt 3, Ŝe kaŜdy, kto wprowadza do obrotu artykuły rolno-spoŜywcze nieodpowiadające jakości handlowej określonej w przepisach o jakości handlowej lub deklarowanej przez producenta w oznakowaniu tych artykułów, podlega karze pienięŜnej w wysokości do pięciokrotnej wartości korzyści majątkowej uzyskanej lub która mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie tych artykułów rolno-spoŜywczych do obrotu, nie niŜszej jednak niŜ 500 zł. Ustalając wysokość kary pienięŜnej, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej uwzględnia, na mocy art. 40a ust. 5 tej ustawy stopień szkodliwości czynu, stopień zawinienia, zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu działającego na rynku artykułów rolno-spoŜywczych i wielkość jego obrotów. Zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie Ŝywności i Ŝywienia (Dz. U. z 2010 r. Nr 136, poz. 914 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o bezpieczeństwie Ŝywności i Ŝywienia, środki spoŜywcze muszą być oznakowane w sposób zrozumiały dla konsumenta, napisy muszą być wyraźne, czytelne i nieusuwalne, umieszczone 4 w widocznym miejscu, a takŜe nie mogą być w Ŝaden sposób ukryte, zasłonięte lub przysłonięte innymi nadrukami lub obrazkami. W niniejszej sprawie, w toku kontroli przeprowadzonej w placówce handlowej, naleŜącej do przedsiębiorcy Zakład Mięsny „Mościbrody” Sp. z o.o. z siedzibą w Mościbrodach, stwierdzono, Ŝe wprowadzone do obrotu siedem ww. partii wędlin nie spełniało wymagań określonych w § 17 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie znakowania środków spoŜywczych, z uwagi na brak w miejscu sprzedaŜy, na wywieszkach dotyczących tych wędlin, wykazu składników. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej wymierzył w drodze decyzji karę pienięŜną przedsiębiorcy Zakład Mięsny „Mościbrody” Sp. z o.o. z siedzibą w Mościbrodach, to jest przedsiębiorcy, który wprowadził do obrotu artykuły rolno-spoŜywcze o niewłaściwej jakości handlowej. Odwołując się od decyzji strona zakwestionowała ustalenia kontroli, wskazując na naruszenie przez organ pierwszej instancji art. 48 ust. 1 ustawy o bezpieczeństwie Ŝywności i Ŝywienia. Ponadto podkreśliła, Ŝe z uwagi na fakt, iŜ w ladzie chłodniczej, w której przechowywane są wędliny, nie moŜe znajdować się nic innego, udostępnia ona ich skład w formie zeszytu, do którego konsumenci mają nieograniczony dostęp. Odnosząc się do powyŜszego, Prezes UOKiK zwraca uwagę, Ŝe kwestię znakowania wędlin oferowanych do sprzedaŜy bez opakowań jednostkowych (luzem) reguluje § 17 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie znakowania środków spoŜywczych, zgodnie z którym w miejscu ich sprzedaŜy, na dotyczących ich wywieszkach, podaje się dodatkowo wykaz składników. Zatem tylko wykaz składników podany na wywieszce umieszczonej bezpośrednio przy wędlinie (obok, na, przy produkcie) odpowiada prawidłowemu oznakowaniu wędliny, stosownie do tego przepisu (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 stycznia 2013 r., sygn. akt VI SA/Wa 1914/12). W orzecznictwie sądowym podkreśla się literalne brzmienie tego przepisu, które nie pozostawia wątpliwości co do istnienia obowiązku podania wykazu składników (oprócz nazwy wyrobu) w miejscu sprzedaŜy na wywieszkach dotyczących wędlin oferowanych bez opakowań lub pakowanych przy sprzedaŜy. Omawiany przepis wyraźnie wskazuje na obowiązek (powinność) sprzedawcy w tym zakresie - na wywieszce dotyczącej danego środka spoŜywczego podaje się w przypadku wędlin dodatkowo wykaz składników. Oznacza to, Ŝe konsumenci muszą mieć bezpośrednią moŜliwość zapoznania się z informacjami przysługującymi im z mocy prawa, bez konieczności podejmowania dodatkowych starań o ich uzyskanie. Konieczność podjęcia dodatkowych działań mających na celu uzyskanie informacji powoduje w rzeczywistości utrudnienie w zakupie, co moŜe skutkować utratą zainteresowania konsumenta wykazem składników, a w konsekwencji zakupem produktu niezgodnego z jego oczekiwaniami. W świetle powyŜszego, zarzut naruszenia przez organ pierwszej instancji art. 48 ust. 1 ustawy o bezpieczeństwie Ŝywności i Ŝywienia jest chybiony. 5 Przepis ten stanowi, Ŝe środki spoŜywcze muszą być oznakowane w sposób zrozumiały dla konsumenta, napisy muszą być wyraźne, czytelne i nieusuwalne, umieszczone w widocznym miejscu, a takŜe nie mogą być w Ŝaden sposób ukryte, zasłonięte lub przysłonięte innymi nadrukami lub obrazkami. Tymczasem, jak wynika z ustaleń kontroli, przedmiotowe wędliny w ogóle nie posiadały wywieszek z uwidocznionym wykazem składników. PowyŜsze rozwaŜania dowodzą, iŜ strona uchybiła ciąŜącemu na niej obowiązkowi prawidłowego oznakowania oferowanych produktów. Zdaniem Prezesa UOKiK, nie do przyjęcia jest tłumaczenie strony, iŜ nie umieściła wykazu składników wędlin, gdyŜ z uwagi na wymagania sanitarne, w ladzie chłodniczej nie moŜe znajdować się nic innego. Jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dokumentacji fotograficznej, przy oferowanych do sprzedaŜy przez stronę wędlinach umieszczone zostały wywieszki z nazwą wyrobu i jego ceną. Zatem, aby uczynić zadość dyspozycji przepisu § 17 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie znakowania środków spoŜywczych, wystarczającym byłoby umieszczenie wykazu składników na tych właśnie wywieszkach. NaleŜy wskazać, Ŝe równieŜ etykieta zawierająca wykaz składników wędlin moŜe zostać uznana za wywieszkę spełniającą wymagania § 17 rozporządzenia w sprawie znakowania środków spoŜywczych, pod warunkiem jednak, Ŝe będzie ona umieszczona w widocznym i dostępnym dla konsumentów miejscu, a informacje te będą dla nich czytelne. W tym miejscu naleŜy wskazać takŜe, Ŝe dyspozycji § 17 ww. rozporządzenia nie czyni zadość posiadanie w kontrolowanej placówce zeszytu z informacjami w zakresie wykazu składników, jeŜeli nie jest on bezpośrednio dostępny dla konsumentów, gdyŜ takie działania nie odpowiadają celowi regulacji, jakim jest prawidłowe oznakowanie artykułów rolno-spoŜywczych oferowanych do sprzedaŜy bez opakowań jednostkowych (luzem). NiezaleŜnie od powyŜszego Prezes UOKiK zauwaŜa równieŜ, Ŝe stwierdzony stan faktyczny, opisany w Protokole kontroli z dnia 8 marca 2013 r., jak równieŜ notatka słuŜbowa, sporządzona przez inspektora przeprowadzającego kontrolę, jednoznacznie dowodzą, Ŝe wbrew tłumaczeniu strony w odwołaniu, w trakcie kontroli nie zostało potwierdzone istnienie wspomnianego zeszytu z informacjami na temat składu poszczególnych wędlin, czy jego moŜliwej dostępności. W świetle powyŜszego, Prezes UOKiK wskazuje, Ŝe w zakresie niedopełnienia obowiązków wynikających z rozporządzenia w sprawie znakowania środków spoŜywczych, za odpowiedzialną naleŜy uznać wyłącznie stronę, która działając w branŜy powinna znać i stosować przepisy związane z wykonywaną przez nią działalnością. Nawet jeśli stwierdzone nieprawidłowości były wynikiem nieznajomości obowiązujących w tym zakresie przepisów, nie powoduje to wyłączenia odpowiedzialności w tym zakresie. W myśl art. 17 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa Ŝywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa śywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa Ŝywności (Dz. U. L 31 z 1.2.2002 s. 1 z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem 178/2002” , kaŜdy z podmiotów działających na rynku spoŜywczym: producent, przetwarzający czy dystrybutor, obarczony jest obowiązkiem zapewnienia w 6 przedsiębiorstwie, będącym pod jego kontrolą, zgodności Ŝywności z wymogami prawa Ŝywnościowego i kontrolowanie przestrzegania tych wymogów. NaleŜy podkreślić takŜe, Ŝe przyjęte przez ustawodawcę brzmienie art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej wprowadza mechanizm polegający na tym, Ŝe kaŜdy, w stosunku do kogo zostanie spełniona przesłanka wprowadzenia do obrotu artykułów rolno- spoŜywczych niewłaściwej jakości handlowej, podlega karze określonej w tym przepisie. Zatem samo stwierdzenie faktu wprowadzenia do obrotu artykułów rolno-spoŜywczych niespełniających wymagań jakości handlowej powoduje konieczność nałoŜenia kary. W myśl art. 40a ust. 5 ustawy o jakości handlowej, organ pierwszej instancji ustalając wysokość kary pienięŜnej uwzględnił prawidłowo stopień szkodliwości czynu, stopień zawinienia, zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu działającego na rynku artykułów rolno-spoŜywczych i wielkość jego obrotów. Przy ocenie stopnia szkodliwości czynu polegającego na wprowadzeniu do obrotu siedmiu partii wędlin o niewłaściwej jakości handlowej, organ pierwszej instancji zasadnie wziął pod uwagę, Ŝe brak w miejscu sprzedaŜy na wywieszkach dotyczących tych wędlin wykazu składników naruszał w sposób istotny interesy i prawa konsumentów, gdyŜ utrudniało im to dokonanie właściwego wyboru zgodnego z ich oczekiwaniami. Oceniając stopień zawinienia, organ właściwie wziął pod uwagę, Ŝe nieprawidłowości powstały u przedsiębiorcy, który przy wprowadzaniu towarów do obrotu powinien dochować naleŜytej staranności, aby towary były prawidłowo oznakowane. W kwestii zakresu naruszenia organ pierwszej instancji słusznie zauwaŜył, Ŝe został naruszony istotny z punktu widzenia ochrony konsumentów przepis § 17 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie znakowania środków spoŜywczych. Przepis ten został ustanowiony w celu zapewnienia konsumentom podstawowych informacji o nabywanych wędlinach bez konieczności podejmowania dodatkowych działań zmierzających do ich uzyskania. Oceniając, na podstawie zgromadzonej dokumentacji, dotychczasową działalność podmiotu na rynku artykułów rolno-spoŜywczych, organ pierwszej instancji trafnie zauwaŜył, Ŝe kontrolowany przedsiębiorca nie był wcześniej karany przez Mazowieckiego WIIH z powodu podobnych nieprawidłowości. Przedsiębiorca w piśmie z dnia 12 marca 2013 r. poinformował, Ŝe sprzedaŜ netto mięsa i wędlin w roku 2012 w sklepie firmowym nr 13 w Mińsku Mazowieckim wyniosła 606.748,48 zł. Przedsiębiorca nie udostępnił informacji o wielkości obrotu spółki za rok ubiegły, jednakŜe w niniejszej sprawie wielkość obrotu nie miała znaczącego wpływu na wymiar kary, a skala wielkości sprzedaŜy pozwala na stwierdzenie na podstawie wiedzy z urzędu, Ŝe nie naleŜał on do najniŜszych, biorąc pod uwagę podobnych przedsiębiorców. Zdaniem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów opisane powyŜej przesłanki stanowiły podstawę do wymierzenia ww. przedsiębiorcy kary pienięŜnej na mocy art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej w wysokości ustalonej przez organ pierwszej instancji, która jest adekwatna do popełnionego czynu, a przy tym spełni swój skutek prewencyjny i represyjny oraz skłoni stronę do przestrzegania przepisów o jakości handlowej, 7 zwłaszcza z uwagi na wykazane powyŜej niedopełnienie naleŜytej staranności w zakresie zapewnienia prawidłowego oznakowania ww. artykułów rolno-spoŜywczych. NaleŜy wskazać, Ŝe w przedmiotowej sprawie najniŜszy moŜliwy wymiar kary pienięŜnej, o której mowa w art. 40a ust. 1 pkt 3 ww. ustawy wynosi 500 zł, natomiast najwyŜszy – 1.494,35 zł, wyraŜony jako pięciokrotność wartości korzyści majątkowej uzyskanej lub która mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie do obrotu nieprawidłowo oznakowanych siedmiu ww. partii wędlin o łącznej wartości 298,87 zł (tj. 5 x 298,87 zł). W omawianym przypadku, stronie wymierzono karę w wysokości 700 zł, czyli nieco poniŜej połowy jej maksymalnej wysokości. Podsumowując powyŜsze, Prezes UOKiK stwierdził, Ŝe sposób ustalenia wysokości kary pienięŜnej był zgodny z kryteriami zawartymi w art. 40a ust. 5 ustawy o jakości handlowej i znajdował uzasadnienie w zebranym materiale dowodowym. Organ pierwszej instancji oparł się równieŜ na zasadzie proporcjonalności wyraŜonej w art. 17 ust. 2 rozporządzenia 178/2002, z której wynika, Ŝe kary za naruszenie prawa Ŝywnościowego powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Zgodnie z art. 40a ust. 6 i 7 ustawy o jakości, karę pienięŜną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budŜetu państwa, naleŜy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Warszawie w terminie 30 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, jest organem wyŜszego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Zatem, w myśl art. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarŜoną decyzję. Biorąc powyŜsze pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie Zgodnie z art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) od niniejszej decyzji przysługuje skarga wnoszona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którą naleŜy wnieść w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. 8 Do naleŜności pienięŜnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.). Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Małgorzata Kozak Wiceprezes Otrzymują: 1. Zakład Mięsny „Mościbrody” Sp. z o.o. Mościbrody 53 08-112 Wiśniew 2. Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Warszawie 3. a/a