DIH-27/2021

1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW TOMASZ CHRÓSTNY Warszawa, 2 czerwca 2021 r. DIH - 3.707.26.2021.AB DECYZJA DIH - III /27/2021 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ) , art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2020 r., poz. 1706), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Ins pektora Inspekcji Handlowej z dnia 3 marca 2021 r. (sygnatura akt: D/KA.UH.8361.141.2020), na mocy której na przeds iębiorcę Włoska Robota Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Kępnie, nałożono karę pieniężną w wysokości 2 000 zł (słownie: dw a tysiące złotych) z tytułu udostępniania na rynku produktów kosmetycznych bez spełniania wymogów w zakresie oznakowania, o którym mowa w art. 19 ust. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1223/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. dotycząceg o produktów kosmetycznych (Dz. Urz. UE L Nr 342, str. 59 ze zm.), co stanowi naruszenie art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 4 października 2018 r. o produktach kosmetycznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2227), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje ww . decyzję w mocy. Uzasadnienie W dniach 4 – 18 grudnia 2020 r. inspektorzy reprezentujący Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej , zwanego dalej: „ Wielkopolski m WIIH” lub „organem pierwszej instancji”, przeprowadzili kontrolę przeds iębiorcy ( … ) , zwanego dalej „stron ą ” , „kontrolowanym” lub „przedsiębiorc ą ” w placówce mieszczącej się przy ( …) . Uprzednio, zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z d nia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2019 r. poz. 1292 z późn. zm.) (zwanej dalej: „Prawem przedsiębiorców”), skierowano do przedsiębiorcy zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli, sygn. D/KA.8360.59.2020 z 9 listopada 2020 r., ze wskazani em zakresu przedmiotowego kontroli obejmującego m.in. kontrol ę kosmetyków w zakresie oznakowania oraz prawidłowości obrotu kosmetykami w zakresie ograniczeń i zakazu stosowania niektórych substancji. Przedmiotowy list został zwrócony do Wielkopolskiego WII H w dniu 27 listopada 2020 r. 2 z adnotacją „ZWROT nie podjęto w terminie”, gdyż adresat nie podjął awizowanej dwukrotnie przesyłki. W związku z powyższym zgodnie z art. 44 § 4 Kpa doręczenie uznano za dokonane. Z uwagi na brak przedsiębiorcy oraz osoby upow ażnionej do jego reprezentowania, czynności kontrolne przeprowadzono , stosownie do art. 49 ust. 10 ustawy Prawo przedsiębiorców, w obecności pracownik a kontrolowanego przedsiębiorcy – kierownika sprzedaży , tj. osoby czynnej w lokalu w rozumieniu art. 97 us tawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2020 r. poz. 1740) . W dniu 7 grudnia 2020 r. Kierownik sprzedaży przedstawił upoważnienie do reprezentowania przedsiębiorcy podczas prowadzenia kontroli przez Inspekcje Handlową. W ramach postępowani a kontrolnego inspektorzy sprawdzali prawidłowość oznakowania kosmetyków znajdujących się w ofercie pr zedsiębiorcy, m.in. w oparciu o przepisy: − rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1223/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. dotyczącego produkt ów kosmetycznych (Dz. Urz. UE L Nr 342, str. 59 ze zm.), zwane dalej: „rozporządzeniem dotyczącym produktów kosmetycznych” lub „rozporządzeniem 1223/2009”, − ustawy z dnia 4 października 2018 r. o produktach kosmetycznych (Dz.U. z 2018 r. poz. 2227), dalej: „ustawą o produktach kosmetycznych”. W toku kontroli sprawdzono. prawidłowość oznakowania 4 partii produktów kosmetycznych , kwestionując trzy z nich: 1) S zampon Nashi Argan – Landoll S.r.I. – Milano – Made in Italy, sprzedawca /dystrybutor : Designer sp. o. o . ul. Parkowa 8/4, 62 - 800 Kalisz, 2) S zampon SH03/409 My.Organics® 250 ml – SMA Sri – Carre (VI), sprzedawca/dystrybutor : Global Cosemtics sp. z o.o., ul. Sienkiewicza 7A, 43 – 100 Tychy, 3) Szampon Pura Kosmetics Pure Reconstruct 250 ml – Cremerie Cosmetiche S rl Via Avogadro do Casanova, 26/28 36100 Vicenza – Italy, sprzedawca /dystrybutor : Global Cosemtics sp. z o.o., ul. Sienkiewicza 7A, 43 – 100 Tychy. W wyniku oceny oznakowania przeprowadzonej w toku kontroli, stwierdzono że informacje określające funkcję ww. produktów kosmetycznych , zamieszczono wyłącznie w języku obcym. Powyższe narusza art. 19 ust. 5 , w zw. z art. 19 ust. 1 lit. f rozporządzenia nr 1223/2009, co też stanowi naruszenie art. 4 ust. 1 ustawy o produktach k osmetycznych. Powyższe ustalenia udokumentowano w Protokole kontroli z 18 grudnia 2020 r. (nr akt kontroli: D/KA.UH.8361.141.2020 ). Zawiadomieniem D/KA.UH.8361.141.2020 z 4 lutego 2021 r. organ pierwszej instancji poinformował przedsiębiorcę o wszczęciu wobec niego postępowania administracyjnego 3 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej określonej w art. 36 ust. 1 i 2 ustawy o produktach kosmetycznych. Jednocześnie pouczył stronę o uprawnieniach wynikających z art. 10 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. K odeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 202 1 r. poz. 735 ), zwanej dalej „Kpa”. Pismem z 10 lutego 2021 r. przedsiębiorca przekazał informację o osiągniętych przychodach i obrotach w 2019 r. Ponadto w piśmie z 17 lutego 2021 r. przedsiębiorca wyjaśni ł, że brak oznakowania 3 partii wyrobów był spowodowany tym, iż towar został wycofany ze sprzedaży z powodu utraty dystrybucji przez firmy dostarczające. Dodatkowo przedsiębiorca wskazał, że Spółka ( …) wycofała ze sprzedaży wskazane w zawiadomien iu wyroby i nie posiada już ich w sprzedaży. Przedsiębiorca zwrócił się z prośbą o nienakładanie kary pieniężnej, wskazując że Spółka ze względu na COVID - 19 ma znaczny spadek obrotów w 2020 roku oraz generuje stratę. Nałożenie kary zdaniem przedsiębiorcy będzie miało wpływ na płynność finansową spółki. W dniu 3 marca 2021 r. Wielkopolski WIIH wydał decyzję (sygn. D/KA.UH.8361.141.2020 ) , na mocy której na przedsiębiorcę ( …) , nałoż ył ka rę pieniężną w wysokości 2 000 zł (słownie: dwa tysiące złotych) z tytułu udostępniania na rynku produktów kosmetycznych bez spełniania wymogów w zakresie oznakowania, o którym mowa w art. 19 ust. 5 w związku z art. 19 ust. 1 lit. f) rozporządzenia nr 1223 /2009, co stanowi naruszenie art. 4 ust. 1 ustawy o produktach kosmetycznych. Decyzja została odebrana 9 marca 2021 r. W dniu 7 kwietnia 2021 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (zwany dal ej: „Prezesem UOKiK” albo „organem drugiej instancji ”) otrzymał za pośrednictwem Wielkopolskiego WIIH odwołanie od ww. decyzji, w którym p rzedsiębiorca wnosi o uchylenie decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia 3 marca 2021 r. i umorzenie postępowania w całości. Pismem z d nia 15 kwietnia 2021 r. Prezes UOKiK poinformował stronę postępowania o toczącym się postępowaniu odwoławczym i pouczył o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Prezes UOKiK ustalił i stwierdził. Istot ą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oc eny, czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. 4 Przepisy rozporządzenia 1223/2009 w art. 6 wskazują, że dystrybutorzy w ramach swojej działalności podczas udostępniania produktu kosmetycznego na rynku działaj ą z należytą starannością w odniesieniu do obowiązujących wymogów. Zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia 1223/2009, przed udostępnieniem produktu kosmetycznego na rynku dystrybutorzy sprawdzają, czy: − podane są informacje dotyczące oznakowania określone w art. 19 ust. 1 lit. a), e) i g) oraz w art. 19 ust. 3 i 4; − spełnione są wymogi językowe określone w art. 19 ust. 5; − nie upłynęła data minimalnej trwałości, o ile ma ona zastosowanie na mocy art. 19 ust. 1 (lit. c). Ponadto zgodnie art. 6 ust. 3, jeżeli dy strybutorzy uznają lub mają powody sądzić, że: − dany produkt kosmetyczny nie jest zgodny z wymogami przewidzianymi w niniejszym rozporządzeniu, nie udostępniają produktu na rynku, dopóki nie zostanie on dostosowany do obowiązujących wymogów; − produkt kosmety czny, który udostępnili na rynku, nie jest zgodny z niniejszym rozporządzeniem, zapewniają przyjęcie środków naprawczych niezbędnych do dostosowania tego produktu, wycofania go z rynku lub wycofania od użytkowników końcowych, w razie potrzeby. W myśl art. 2 ust. 1 lit. e i g ww. rozporządzenia ,,dystrybutor" oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną w łańcuchu dostaw, niebędącą producentem ani importerem, która udostępnia produkt kosmetyczny na rynku Wspólnoty, natomiast ,,udostępnianie na rynku" oznacza każd e odpłatne lub nieodpłatne dostarczanie produktu kosmetycznego na rynek Wspólnoty do celów dystrybucji, konsumpcji lub stosowania, w ramach działalności handlowej. Zgodnie z art. 19 ust. 1 lit. f rozporządzenia 1223/2009 bez uszczerbku dla innych przepisów niniejszego artykułu, na rynku udostępniane są wyłącznie produkty kosmetyczne, na których pojemnikach i opakowaniach zewnętrznych znajdują się nieusuwalne, łatwe do odczytania i widoczne informacje dotyczące funkcji produktu kosmetycznego, chyba że jednoz nacznie wynika ona z jego prezentacji. Obowiązujące przepisy rozporządzenia 1223/2009 przewidują w art. 19 ust. 5, iż każdy produkt kosmetyczny musi zawierać informacje dla konsumentów, o których mowa w art. 19 ust. 1 lit. b), c), d) i f oraz w ust. 2, 3, 4, w języku państwa członkowskiego, w którym dany produkt jest udostępniany użytkownikowi końcowemu. Dodatkowo należy wskazać , iż zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o produktach kosmetycznych, p rodukty kosmetyczne udostępniane na terytorium Rzeczypospolitej Po lskiej znakuje się w języku polskim. Zgodnie z art. 36 ustawy o produktach kosmetycznych, kto wprowadza do obrotu lub udostępnia na rynku produkt kosmetyczny bez spełnienia wymogów w zakresie oznakowania, o których mowa w art. 19 ust. 1 - 3, 5 i 6 rozporządz enia nr 1223/2009, podlega karze pieniężnej w wysokości do 70 000 zł. Tej samej karze podlega, kto wprowadza do obrotu lub 5 udostępnia na rynku produkt kosmetyczny bez spełnienia wymogów określonych w art. 4 ustawy o produktach kosmetycznych. Przepis art. 46 ust. 1 pkt 2 ustawy o produktach kosmetycznych nakazuje zatem wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej nałożyć karę pieniężną na podmiot, który udostępnia na rynku produkt kosmetyczny bez spełnienia wymogów w zakresie oznakowania o którym mowa pow yżej, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy, a w trakcie kontroli przystąpiono do wykonywania zaleceń inspektorów i na dzień wszczęcia postępowania wszystkie nieprawidłowości były wyeliminowane. W złożonym odwołaniu strona postępowania zarzu ca decyzji naruszenie: ˗ art. 189b Kpa poprzez uznanie, że w niniejszej sprawie doszło do naruszenia prawa polegającego na niedopełnieniu obowiązku ciążącego na kontrolowanej i na tej podstawie nałożenie kary, ˗ art. 189 d pkt 1 – 6 Kpa poprzez wymierzenie adm inistracyjnej kary pieniężnej bez uwzględnienia tego przepisu i w związku z tym wymierzenie stronie niewspółmiernie wysokiej kary pieniężnej. W związku z powyższym przedsiębiorca wnosi o uchylenie decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia 3 marca 2021 r. i umorzenie postępowania w całości. W powyższym odwołaniu przedsiębiorca wskazał, że priorytetem spółki ( …) jest budowanie wysokiej jakości relacji z klientem, indywidualne podejście do niego oraz dopa sowanie produktu do konsumenta w oparciu o specjalistyczną wiedzę sprzedających, dlatego każdy zakup poprzedzony był zawsze konsultacją. Dodatkowo strona wskazuje, że pracownicy dokładają wszelkich starań, aby każdy klient dobrał produkt odpowiedni dla sie bie i własnych potrzeb, nadto każdorazowo konsumenci informowani są o działaniu, częstotliwości stosowania, sposobie aplikacji, itp. danego produktu, przez co bez analizowania etykiet produktów posiadali zawsze wszelkie niezbędne informacje. Ponadto zdanie m przedsiębiorcy pomimo braku polskojęzycznych informacji na produktach, nawet w przypadku niewłaściwego użycia produktu, niemożliwe byłoby wystąpienie u konsumenta jakichkolwiek negatywnych skutków i narażania jego zdrowia, ponieważ produkty te są w 100 % naturalne oraz mają działanie odżywcze, nawilżające, ochronne i regenerujące. Mając na uwadze powyższe przedsiębiorca stwierdził, że jego zdaniem, wagę naruszenia przepisów należy uznać za znikomą oraz uwzględnić zaprzestanie naruszania prawa, w związk u z czym na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa organ administracji publicznej powinien odstąpić od nałożenia kary pieniężnej i poprzestać na pouczeniu. Ponadto przedsiębiorca wskazuje, że w związku z art. 189d pkt 2 Kpa uwzględnienia wymaga fakt, iż strona po raz pierwszy naruszyła przepisy ustawy w zakresie, jaki obejmowała przeprowadzona kontrola oraz okoliczność, że strona nie była wcześniej karana za tego typu zachowania, przestępstwa czy wykroczenia, o których mowa w art. 189d pkt 3 Kpa. Zdaniem strony za odstąpieniem od nałożenia kary pieniężnej przemawia także podjęcie przez stronę 6 dobrowolnych działań, celem zapewnienia produktom właściwych etykiet, co organ na podstawie art. 189d pkt 5 Kpa również wziąć pod uwagę. Ponadto przedsiębiorca wskazuje, że wymierzona kara jest niewspółmiernie wysoka, pomimo możliwości zastosowania w drodze decyzji administracyjnej kary pieniężnej w dużo niższej wysokości, bądź możliwości odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej i poprzestaniu na pouczeniu. Dodatkowo strona wskazała, że w niniejszej sprawie należy dokonać oceny wielkości obrotów i przychodu strony, bowiem z uwagi na obecnie panująca pandemię koronowirusa, sytuacja finansowa spółki jest bardzo ciężka, a zapłacenie nałożonej kary pieniężnej pociągnęłoby za sobą ujemne skutki, wpływające na funkcjonowanie całej spółki. Zdaniem strony jedynie poprzestanie na pouczeniu strony, byłoby zgodne z zasadą proporcjonalności i stanowiłoby działanie adekwatne do okoliczności sprawy. Prezes UOKiK po analizie akt sprawy stwi erdza, że z protokołu kontroli jednoznacznie wynika, że doszło do naruszenia prawa, polegającego na udostępnianiu na rynku 3 partii produktów kosmetycznych oznakowanych niezgodnie z wymaganiami art. 19 ust. 5 rozporządzenia 1223/2009, a tym samym niezgodni e również z art. 4 ust. 1 u stawy o produktach kosmetycznych. W toku kontroli s twierdzono nieprawidłowości polegające na zamieszczeniu informacji określających funkcję produktu kosmetycznego, wyłącznie w języku obcym, z pominięciem wersji polskojęzycznej. W związku z powyższymi ustaleniami Wielkopolski WIIH nałożył na podstawie art. 36 ust. 1 i 2 ustawy o produktach kosmetycznych, na przedsiębiorcę ( …) , karę pieniężną w wysokości 2 000 z ł (słownie: dwa tysiące złotych) z tytułu udostępniania na rynku produktów kosmetycznych bez spełniania wymogów w zakresie oznakowania, o którym mowa w art. 19 ust. 5 w związku z art. 19 ust. 1 lit. f) rozporządzenia nr 1223/2009, co stanowi naruszenie ar t. 4 ust. 1 ustawy o produktach kosmetycznych. Należy tutaj dodać, że na 4 zbadane produkty kosmetyczne, zakwestionowano 3 tj. ponad 75 proc. poddanych ocenie wyrobów. Mając na uwadze powyższe należy uznać zarzut naruszenia art. 189b Kpa za w pełni nietraf iony. Cechą charakterystyczną sankcji administracyjnej, a taką właśnie jest kara pieniężna nakładana na podstawie przepisów ustawy o produktach kosmetycznych, jest jej automatyczne stosowanie wobec podmiotu ponoszącego przypisaną mu obiektywną odpowiedzia lność za naruszenie ciążących na nim obowiązków. Samo zaś stwierdzenie – udowodnienie faktu braku właściwej informacji wymaganej przepisami prawa jest wystarczającą przesłanką do nałożenia kary pieniężnej. Nie ma przy tym znaczenia czy niedopełnienie obowi ązku nastąpiło z winy (umyślnej czy nieumyślnej) danego podmiotu, czy też nie. Dodatkowo wskazać należy, że ustawa nie przewiduje możliwości badania przez organ Inspekcji Handlowej istnienia winy, bądź jej braku po stronie podmiotu, u którego ujawniono nie prawidłowości. Zatem samo stwierdzenie w wyniku kontroli, że określony podmiot nie zrealizował ciążącego na nim obowiązku ustawowego powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną. 7 Skuteczność kary przejawia się w możliwości jej nałożenia i wyegzekwowania. Żeby kara była odstraszająca, jej wysokość powinna być dotkliwa dla przedsiębiorcy. Kara nałożona na podmiot musi także spełniać funkcję prewencyjną oraz dyscyplinująco - represyjną, tj. być ostrzeżeniem dla przedsiębiorcy, mającym na celu niedopuszczenie do powstania nieprawidłowości w przyszłości. Wymierzona kara powinna być przy tym proporcjonalna, to jest właściwa do osiągnięcia zakładanego celu, jakim jest zapewnienie, aby w obro cie dostępne były tylko towary opatrzone odpowiednimi informacjami w języku polskim, o czym mowa w art. 19 ust. 5 rozporządzenia 1223/2009 dotyczącego produktów kosmetycznych oraz art. 4 ustawy o produktach kosmetycznych. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, podobnie jak organ pierwszej instancji wskazuje, że jednym z głównych celów nałożenia na przedsiębiorców obowiązków zawartych w ww. rozporządzaniu, jest wzmocnienie szeroko pojętej ochrony konsumenta oraz osiągnięcie wysokiego poziomu ochr ony zdrowia ludzi. Dlatego też przepisy rozporządzenia w sposób bardzo szczegółowy określiły obowiązki nakładane na przedsiębiorców, którzy nie tylko produkują, ale też udostępniają konsumentom produkty kosmetyczne. Należy tutaj również zwrócić uwagę na tr eść wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 17 grudnia 2020 r. w sprawie sygn. C - 667/19, zgodnie z którym art. 19 ust. 1 lit. f) rozporządzenia nr 1223/2009 należy interpretować w ten sposób, że informacja o „funkcji produktu kosmetycznego”, k tóra zgodnie z tym przepisem musi znajdować się na pojemniku i opakowaniu zewnętrznym takiego produktu, powinna w sposób jasny powiadamiać konsumenta o zastosowaniu i sposobie używania produktu, by zapewnić jego bezpieczne użycie przez konsumentów bez szko dy dla ich zdrowia (…)”. Jednocześnie jak wskazuje Trybunał Sprawiedliwości UE w ymóg ustanowiony w art. 19 ust. 5 rozporządzenia 1223/2009 , zgodnie z którym informacje, o których mowa w art. 19 ust. 1 lit. b) – d) i f) oraz w ust. 2 – 4 tego artykułu, są podan e w języku określonym w ustawodawstwie państwa członkowskiego, w którym produkt jest udostępniany użytkownikowi końcowemu, pozwala na zapewnienie wysokiego poziomu ochrony konsumentów. Ochrona zdrowia ludzkiego nie mogłaby bowiem być całkowicie zapewniona, gdyby konsumenci nie byli w stanie w pełni pozyskać i zrozumieć w szczególności informacji dotyczącej funkcji danego produktu kosmetycznego i szczególnych środków ostrożności, których należy przestrzegać podczas jego stosowania. Informacje, które producen ci lub dystrybutorzy produktów kosmetycznych, o których mowa w rozporządzeniu nr 1223/2009, mają obowiązek zamieścić na pojemniku i opakowaniu zewnętrznym produktu, z wyjątkiem przypadków, gdy mogą one zostać skutecznie przekazane za pomocą piktogramów lub oznaczeń innych niż słowa, są pozbawione praktycznego znaczenia, jeżeli nie zostaną wyrażone w języku zrozumiałym dla osób, dla których są przeznaczone. Prezes UOKiK, po analizie zgromadzonego materiału stwierdza zarzut naruszenia art. 189b Kpa za niet rafiony. S tan faktyczny jednoznacznie wskazuje na brak uwidocznienia na produktach kosmetycznych informacji o funkcji produktu w języku polskim , co stanowi 8 naruszenie przez przedsiębiorcę obowiązujących przepisów prawa, tj. art. 19 ust. 5 rozporządzenia 12 23/2009 oraz art. 4 ust. 1 ustawy o produktach kosmetycznych . Przedsiębiorca wskazuje w odwołaniu , że pracownicy dokładają wszelkich starań, aby każdy klient dobrał produkt odpowiedni dla siebie i własnych potrzeb, nadto każdorazowo konsumenci informowani są o działaniu, częstotliwości stosowania, sposobie aplikacji, itp. danego produktu, przez co bez analizowania etykiet produktów posiadali zawsze wszelkie niezbędne informacje. Dodatkowo przedsiębiorca wskazał, że pomimo braku polskojęzycznych informacji na produktach, nawet w przypadku niewłaściwego użycia produktu, niemożliwe byłoby wystąpienie u konsumenta jakichkolwiek negatywnych skutków i narażania jego zdrowia, ponieważ produkty te są w 100 % naturalne oraz mają działanie odżywcze, nawilżające, ochr onne i regenerujące. Odnosząc się do powyższego Prezes UOKiK podkreśla, że przepisy rozporządzenia 1223/2009, wprost wskazują, że na rynku udostępniane są wyłącznie produkty kosmetyczne, na których pojemnikach i opakowaniach zewnętrznych znajdują się info rmacje o których mowa w art. 19 rozporządzenia 1223/2009. Przepisy w sposób niebudzący wątpliwości regulują również, w jakiej formie ma zostać przekazana, m.in. informacja o funkcji kosmetyku. Informacje te powinny znajdować się na pojemnikach i opakowania ch zewnętrznych produktów kosmetycznych, a dodatkowo być nieusuwalne, łatwe do odczytania i widoczne. Dodatkowo zgodnie z art. 19 ust. 5 rozporządzenia 1223/2009 oraz art. 4 ust. 1 ustawy o produktach kosmetycznych, produkty kosmetyczne udostępniane na ter ytorium Rzeczpospolitej Polskiej znakuje się w języku polskim. W niniejszym przepisie nie ma mowy o przekazywaniu ustnym tych informacji, dlatego też argument strony nie znajduje w tym wypadku uzasadnienia. Odnosząc się do zarzutu strony dotyczącego narus zenia przepisów art. 189 d pkt. 1 - 6 Kpa, Organ drugiej instancji uznaje ten zarzut jako niezasadny. Wielkopolski WIIH wymierzając przedsiębiorcy karę właściwie wziął pod uwagę przesłanki wymienione w art. 189 lit. d Kpa. Organ pierwszej instancji właściwi e wskazał, że w przypadku produktów kosmetycznych brak informacji w języku polskim dotyczących funkcji produktów kosmetycznych, może przyczynić się do powstania zagrożenia dla zdrowia i bezpieczeństwa konsumentów. W opinii Prezesa UOKiK przekazanie informa cji o funkcji produktu kosmetycznego, w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami, tj. nieusuwalny, łatwy do odczytania i widoczny oraz w języku polskim, pozwala na zapewnienie bezpieczeństwa konsumentów, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. Przekazy wanie ustnych informacji, na co wskazuje strona w odwołaniu, nie będzie stanowiło wypełniania obowiązków nałożonych na dystrybutorów przepisami prawa wskazującymi na konieczność uwidaczniania określonych informacji na pojemnikach i opakowaniach zewnętrzny ch. Podobnie jak organ pierwszej instancji należy wskazać, że obowiązkiem dystrybutorów jest działanie z należytą starannością w odniesieniu do obowiązujących wymogów, w związku z czym przed udostępnieniem produktu kosmetycznego na rynku konieczne jest spr awdzenie opakowania i zweryfikowanie, czy na etykietach znajdują się wymagane informacje. Kontrolowany jako profesjonalista ma 9 obowiązek znajomości i stosowania powszechnie obowiązującego prawa w zakresie prowadzonej przez niego działalności. Organ pierws zej instancji właściwie uwzględnił również fakt, że przedsiębiorca nie miał wcześniej stwierdzonych naruszeń przepisów dotyczących produktów kosmetycznych , co p ozytywnie wpłynęło na wymiar kary. Nie można również pominąć podjęcia przez przedsiębiorcę dobro wolnych działań mających na celu wyeliminowanie stwierdzonych nieprawidłowości, tj. podjęcie współpracy z podmiotami odpowiedzialnymi za zapewnienie zgodności produktów kosmetycznych z obowiązującymi przepisami, przedstawiając po zakończeniu kontroli dowod y potwierdzające usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, co również zostało uwzględnione przez organ pierwszej instancji. Organ drugiej instancji wskazuje, że przepisy ustawy o produktach kosmetycznych stanowią, iż wojewódzki inspektor Inspekcji Handlow ej nakłada, za brak właściwego oznakowania karę pieniężną w wysokości do 70 000 zł. Wymierzając sankcję w tym zakresie posługuje się przy tym swobodnym uznaniem w granicach określonych prawem kryteriów oraz wysokością. Wielkopolski WIIH, po dokonaniu oceny stwierdzonych nieprawidłowości ustalił wysokość kary pieniężnej w dolnej granicy przewidzianej prawem. Biorąc więc pod uwagę maksymalny zakres sankcji, jaką mógł zastosować Wielkopolski WIIH, kara w wysokości 2 000 zł jest, w ocenie Prezesa UOKiK, odpowie dnią i zastosowaną prawidłowo, z uwzględnieniem wszystkich ustawowych kryteriów nałożenia sankcji. Wysokość kary pieniężnej ustalona na poziomie 2 000 zł (tj. prawie 2,9 % maksymalnej wysokości) jest, w ocenie organu drugiej instancji, kwotą optymalną real izującą zasady skutecznej, proporcjonalnej i odstraszającej kary. Po przeanalizowaniu niniejszej sprawy, organ drugiej instancji , podobnie jak organ pierwszej instancji, nie widzi podstaw do odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f Kpa. W oc enie Prezesa UOKiK, nie można mówić w tym przypadku o znikomej wadze naruszenia, z uwagi na brak informacji o funkcji produktu w języku polskim , które są niezwykle istotne z puntu widzenia konsumenta. W przedmiotowej sprawie , kontrolowany przedsiębiorca ni e wypełnił obowiązków, jakie zostały nałożone na niego przepisami art. 6 ust. 1 – 3, co skutkowało udostępnianiem na rynku wyrobów nieprawidłowo oznakowanych, co miało wpływ na zdrowie i bezpieczeństwo konsumentów . Tym samym przesłanka pierwsza nie zosta ła spełniona. Za spełnioną można uznać natomiast przesłankę dotyczącą zaprzestania naruszenia. Strona bowiem, jeszcze w trakcie kontroli podjęła dobrowolne działania mające na celu usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Przesłanki te, jednak muszą być spełnione łącznie. Nie została spełniona również przesłanka z pkt 2 art. 189f § 1, ponieważ nie była wydana przez inny uprawniony organ administracji publicznej prawomocna decyzja nakładająca na stronę za to samo zachowanie administracyjną karę pieniężną, jak również strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, czy też prawomocnie 10 skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, a kara ta spełniałaby cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Okoliczności i waga naruszenia prawa nie budzą wątpliwości, co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających nałożenie kary pieniężnej. Strona nie dopełniła obowiązków nałożonych na nią w art. 6 ust. 1 – 3, polegających na sprawdzeniu czy produkty k osmetyczne, które przedsiębiorca zamierza udostępniać na rynku, posiadają wszystkie informacje wymagane przepisami prawa unijnego, o których mowa w art. 19 rozporządzenia 1223/2009 dotyczącego produktów kosmetycznych i udostępniała na rynku trzy partie pro duktów kosmetycznych niewłaściwie oznakowanych. Organ drugiej instancji stwierdza również, że fakt zaprzestania naruszania przepisów prawa i podjęcia działań naprawczych, nie zwalnia strony z odpowiedzialności za niedopełnienie obowiązków stwierdzonych w c hwili kontroli. W ocenie Prezesa UOKiK zastosowanie art. 189f § 2 nie spełnieni celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna określona w art. 36 ust. 1 i 2 ustawy o produktach kosmetycznych. Dodatkowo należy również wskazać, że ocena wielkości obrotów i przychodu strony, która zdaniem strony powinna zostać przeprowadzona z uwagi na obecnie panującą w kraju pandemię wirusa COVID - 19, nie stanowi kryterium miarkowania wysokości kary pieniężnej, gdyż nie została ujęta w katalogu pr zesłanek nakładania administracyjnych kar pieniężnych, tj. w art. 189d Kpa. Jednocześnie odnosząc się do wskazanej w odwołaniu słabej sytuacji finansowej związanej z pandemią wirusa COVID - 19 , Prezes UOKiK informuje, że z godnie z art. 189k Kpa § 1 organ adm inistracji publicznej, który nałożył administracyjną karę pieniężną tj. Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej, na wniosek strony, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem publicznym lub ważnym interesem strony, może udzielić ulg w wykon aniu administracyjnej kary pieniężnej przez: 1) odroczenie terminu wykonania administracyjnej kary pieniężnej lub rozłożenie jej na raty; 2) odroczenie terminu wykonania zaległej administracyjnej kary pieniężnej lub rozłożenie jej na raty; 3) umorzenie adm inistracyjnej kary pieniężnej w całości lub części; 4) umorzenie odsetek za zwłokę w całości lub części. Niniejsze uprawnienie przysługuje stronie po tym, jak decyzja w niniejszej sprawie stanie się ostateczna. Mając powyższe na uwadze organ drugiej insta ncji nie znalazł podstaw do uchylenia decyzji i umorzenia postępowania . 11 Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje zaskarżoną decyzję w mocy. Należy przy tym podkreślić, że utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji j est konsekwencją dokonania przez organ drugiej instancji oceny, że decyzja organu pierwszej instancji była prawidłowa i co do istoty sprawy identyczna, jak decyzja podjęta przez organ drugiej instancji. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów przyc hylił się tym samym do ustaleń poczynionych w toku postępowania przez organ pierwszej instancji oraz uznał, iż Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej zasadnie nałożył na przedsiębiorcę ( …) , karę pieniężną w wysokości 2 000 zł (słownie: dwa tysiące złotych) z tytułu udostępniania na rynku produktów kosmetycznych bez spełniania wymogów w zakresie oznakowania, o którym mowa w art. 19 ust. 5 w związku z art. 19 ust. 1 lit. f) r ozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1223/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. dotyczącego produktów kosmetycznych (Dz. Urz. UE L Nr 342, str. 59 ze zm.), co stanowi naruszenie art. 4 ust. 1 ustawy o produktach kosmetycznych. Tym samym, decyzj a Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia 3 marca 2021 r. (sygnatura akt D/KA.UH.8361.141.2020), powinna pozostać w obrocie prawnym. W związku z powyższym karę administracyjną należy wpłacić na rachunek wskazany w decyzji Wielko polskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w terminie 14 dni od dnia, kiedy decyzja o nałożeniu kary stała się ostateczna. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony i Konkurencji i Konsumentów orzekł jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośr ednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 1 00.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł 12 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewód zkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten je st wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy art. 189i ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735). Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/ ( …)