DIH-14/2021

1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW TOMASZ CHRÓSTNY Warszawa, 28 maja 2021 r. DIH - 4.707.7.2021 .TN DECYZJA DIH - IV - 14 /2021 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz . 735), zwanej dalej „KPA”, art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1706), art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2019 r. poz. 178), zw anej dalej „ustawą o informowaniu o cenach”, po rozpatrzeniu odwołania z dnia 21 stycznia 2021 r. wniesionego przez Pełnomocnika strony Jeronimo Martins Polska S.A., z siedzibą w Kostrzynie, od decyzji Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Hand lo wej w Krakowie nr 1/21 (sygn. akt WN.8361.234.2020) z dnia 4 stycznia 2021 r., wydanej w przedmiocie nałożenia na przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. kary pieniężnej w wysokości 25 000 zł (dwadzieścia pięć tysięcy złotych) w związku z siedmio krotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono narusze nie obowiązków po raz pierwszy Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów 1) uchyla w całości zaskarż oną decyzję, 2) orzekając co do istoty sprawy, Prezes Urzędu nakłada na przedsiębiorcę administracyjną karę pienię żną w wysokości 20 000 zł (dwadzieścia tysięcy złotych) w związku z siedmi okrotnym niewykonaniem przez Jeronimo Martins Polska S.A. obowiązkó w określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 8 stycznia 2020 r. UZASADNIENIE W dniu 9 lutego 2021 r. do Małopolskiego Wojewódzkiego I nspektora Inspekcji Handlowej we w Krakowie, zwanego dalej „Małopolskim WIIH”, wpłynęło odwołanie z dnia 21 stycznia 2021 r., które zostało wniesione przez Pełnomocnika reprezentującego Jeronimo Martins Polska S.A., od decyzji Małopolskiego WIIH nr 1/21 (s ygn. akt WN.8361.234.2020) z dnia 4 stycznia 2021 r., wydanej w przedmiocie nałożenia na przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. kary pieniężnej w wysokości 25 000 zł w związku z siedmiokrotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy. Decyzja Małopolskiego WIIH została dor ęczona Stronie w dniu 8 stycznia 2021 r., natomiast 2 odwołanie zostało nadane u operatora publicz nego usług pocztowych w dniu 22 stycznia 2 021 r. Pismem z dnia 3 lutego 2021 r. Małopolski WIIH przekazał przedmiotowe odwołanie do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwanego dalej „Prezesem Urzędu”. W dniu 4 listopada 2020 r. w granicach upowa żnienia do przeprowadzenia kont roli nr WN.8361.234.2020 z dnia 2 listopada 2020 r. inspektorzy Małopolskiego WIIH przeprowadzili kontrolę w sklepie Bied ronka przy ul. Dobrego Pasterza 122 A w Krakowie , należącym do przedsiębiorcy Jeronimo Martins Pol ska S.A. W trakcie kontroli inspektorzy Małopolskiego WIIH sprawdzili prawid łowość informowania o cenach 625 partii towarów spośród wszystkich rodzajów towarów znajdujących się w ofercie handlowej kontrolowanej placówki. W wyniku działań kontro lnych stwier dzono niezgodności z przepisami w przypa dku 42 rodzajów towarów, tj. dla 2 rodzajów towarów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie towaru, dla 29 rodzajów towar ów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie oraz o cenie jednostkowej towaru , dla 9 rodzajów towarów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie jednostkowej, a dla 2 partii cena i cena jednostkowa były uwidocznione przy towarze w sposób nierzetelny w stosunku do ceny zakodowanej w kasie fiskal nej. Pismem z dnia 5 listopada 2020 r. Małopolski WIIH poinformował stronę, że z uwagi na obecność osoby upoważnionej posiadającej pisemne pełnomocnictwo, w którym brak było zapisu odnośnie odbioru upoważnienia do przeprowadzenia kontroli nie pozostawion o pełnomocnikowi tego upoważnienia i przekazano przedmiotowe upoważnienie wraz z w/w pismem na adres głównej siedziby spółki. Wykaz towarów zakwestionowanych w zakresie prawidłowości uwidaczniania cen stanowi Protokół Kontroli nr WN.8361.234 .2020 oraz ta bele zawarte w treści protokołu. Pismem z dnia 7 grudnia 2020 r. Mał opolski WIIH zawiadomił stronę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie nałożenia kary pieniężnej oraz o przysługującym prawie do zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się. Strona nie wniosła dalszych pism ani nie zapoznała się z materiałem dowodowym. Decyzją z dnia 4 stycznia 2021 r. nr 1/21 (sygn. akt WN.836 1.234 .2020) Małopolski WIIH nałożył na przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. karę pieniężną w wysokości 25 000 zł w związku z siedmiokrotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy. Pismem z dnia 21 stycznia 2 021 r. pełnomocnik Strony wniósł odwołanie od w/w decyzji. Prezes Urzędu pismem z dnia 23 lutego 2021 r. poinformował stronę o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań zgodnie z zasadą wysłuchania strony okr eśloną w art. 10 KPA. Strona nie zajęła stanowiska w sprawie ani nie zapoznała się z materiałem dowodowym. W swoim odwołaniu od zaskarżonej decyzji pełnomocnik Strony zarzucił naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy oraz po dniósł, co następuje: I zarzut narusze nia art. 7.77 i 80 KPA poprzez: a) b łędne ustalenia faktyczne tj. że strona nie uwidoczniła w miejscu sprzedaży cen i cen jednostkowych dla 29 rodzajów produktów w opakowaniach, podczas gdy produkty wymienione w protok ole kontroli w tabeli na stronach 3 - 4: - poz. 1,2 i 3 (Tortilla - chipsy kukurydziane, r óżne smaki) należy uznać za 1 rodzaj produktu; - poz. 4 i 5 (Chipsy ziemniaczane faliste - r óżne smaki) należy uznać za 1 rodzaj 3 produktu; - poz. 13 i 14 (Tortilla chips - s ł ona przekąska kukurydziana - różne smaki) należy uznać za 1 rodzaj produktu; - poz. 16 i 17 (Mieszkanka gum rozpuszczalnych - r óżne smaki) należy uznać za 1 rodzaj produktu; - poz. 18, 19 i 20 (Chipsy ziemniaczane o smaku pomidorowym - r óżne smaki) należy uzna ć za 1 rodzaj produktu; - poz. 23, 24 i 25 (Sos Salsa - r óżne smaki) należy uznać za 1 rodzaj produktu; - poz. 27 i 28 (Sok pomara ńczowy Rivia - różne smaki) należy uznać za 1 rodzaj produktu; - poz. 29, 30 i 31 (Specjalny detergent - r óżne warianty) należy uzna ć za 1 rodzaj produktu; gdy ż są to produkty o tej samej wadze czy pojemności i tego samego rodzaju, różnią się wyłącznie smakiem, oraz znajdują się w jednym zbiorczym opakowaniu typu mix, oznaczonym jedną wywieszką cenową, co w konsekwencji doprowadziło do nałożenia kary pieniężnej za naruszenia dotyczące 29 rodzajów produktów w opakowaniach zamiast 17; b) niewszechstronne rozwa żenie zebranego materiału dowodowego tj. pominięcie okoliczności, iż strona niezwłocznie usunęła wszelkie nieprawidłowości oraz podję ła czynności mające na celu eliminację nieprawidłowości na przyszłość. II. Zarzuty naruszen ia przepisów prawa materialnego a) zarzut naruszenia art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach poprzez niewłaściwą ocenę dotychczasowej dział alności przedsiębiorcy poprzez: - pominięcie okoliczności, iż wszystkie naruszenia zostały usunięte oraz podjęto działania korygujące; - pominię cie okoliczności, iż wszystkie 6 kar nałożonych na stronę w ciągu 12 miesięcy wstecz dotyczyły innych sklepów oraz p oprzez brak wyszczególnienia w treści decyzji, których sklepów dotyczyły uprzednio nakładane kary; - pominięcie okoliczności, iż strona jest przedsiębiorcą prowadzącym sieć kilku tysię cy sklepów, zatem brak cen na 29 produktach w opakowaniach (choć zdaniem strony winno to być 17 rodzajów produktów ) z 625 sprawdzonych, co stanowi 0,03 % nie może być uznany za najwyższy stopień naruszenia obowiązków, gdyż należy brać pod uwagę skalę działalności przedsiębiorcy, w tym liczbę sklepów oraz ilość asortymentu (kilk a tysięcy rodzajów produktów w jednym sklepie); b) zarzut naruszenia art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach poprzez błędną wykładnię i nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości rażąco zawyżonej oraz nieodpowiedniej do liczby naruszeń. III. Wnioski Str ony Pełnomocnik Strony wniósł o: − uchylenie decyzji w ca łości i orzeczenie co do istoty sprawy w ten sposób, że odstępuje się od wymierzenia kary pieniężnej z tytułu niewykonania obowiązków z art. 4 ust. 1 ustawy, ewentualnie o: − uchylenie zaskar żonej de cyzji i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez orzeczenie kary w niższej wysokości , ewentualnie o: − uchylenie zaskar żonej decyzji w całości i przekazanie do ponownego rozpatrzenia Śląskiemu WIIH. 4 Prezes Urzędu zważył co następuje. Istotą postępowania odw oławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji Organu pierwszej instancji. W toku postępowania Organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie Strony jest uzasadnione oraz sprawdza czy wydana decyzja była prawidłowa. Po przeanalizowaniu akt sprawy Prezes Urzędu wyczerpująco zbadał wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane ze sprawą oraz zapoznał się z dowodami służącymi ustaleniu stanu f aktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej, dokonując przy tym ich wszechstronnej oceny. Prezes Urzędu stwierdził, że ustalony w sprawie stan faktyczny sprawy budzi wątpliwości co do stwierdzonych podczas kontroli naruszeń, prawidłowości ich kwali fikacji, i ich uzasadnienia. Zmniejszenie ilości niezgodności oraz ich odmienna kwalifikacja dokonana przez Prezesa Urzędu stanowi podstawę do zmniejszenia wymiaru kary , ale nie stanowi podstawy do odstąpienia od wymierzenia kary. Dlatego też, Prezes Urz ędu uchyl a zaskarżoną decyzję w całości i nakłada na stronę administracyj ną karę pieniężną w wysokości 20 0 00 zł. Prezes Urzędu informuje, że po zapoznaniu się z odwołaniem strony, Prezes Urzędu zmienił kwalifikację naruszeń. W zaskarżonej decyzji org an I instancji w następujący sposób zakwalifikował naruszenia art. 4 ust. 1 w/w ustawy: nieuwidocznienie w miejscu sprzedaży detalicznej cen i cen jednostkowych dla 29 rodzajów produktów w opakowaniach, nieuwidocznienie cen sprzedaży dla 2 rodzajów artyku łów w opakowaniach (każdy o masie 100 g), nieuwidocznienie cen jednostkowych dla 9 rodzajów towarów oferowanych „luzem", uwidocznienie cen i cen jednostkowych dla 2 rodzajów towarów w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości co do ich wysokości, bowiem ceny zamieszczone przy towarach były niższe od zakodowanych w kasie fiskalnej, na ogółem 625 zbadanych towarów. Prezes Urzędu w następujący sposób zakwalifikował naruszenia art. 4 ust. 1 w/w ustawy: nieuwidocznienie w miejscu sprzedaży detalicznej cen i cen jednostkowych dla 23 rodzajów produktów, nieuwidocznienie cen sprzedaży dla 2 rodzajów artykułów w opakowaniach (każdy o masie 100 g,), nieuwidocznienie cen jednostkowych dla 9 rodzajów produktów, a także uwidocznienie c en dla 2 rod zajów towarów w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości co do wysokości ceny, bowiem cena zamieszczona przy towarze była niższa od zakodowanej w kasie fiskalnej. Powyższe naruszenia odnoszą się do 625 zbadanych towarów . Suma niezgodności wynosi więc 2 3+2+9+2=36 . Procentowy udział nie z godności w stosunku do towaró w zbadanych wynosi tym samym 5 ,8 %. Należy wskazać, że wartość 17 niezgodności odnośnie nieuwidocznienia cen i cen jednostkowych zo stała przywołana w odwołaniu strony, natomiast organ I insta ncji wskazał na nieuwidocznienie w miejscu sprzedaży detalicznej cen i cen jednostkowych dla 29 rodzajów produktów w opakowaniach. Prezes Urzędu zmniejszył ilość niezgodności w tym zakresie z 29 do 23 . Jednocześnie Prezes Urzędu nie uwzględnił jako towarów typu mix rozumianych przez stronę jako produktów o tej samej wadze czy pojemności i tego samego rodzaju, które różnią się wyłącznie smakiem , następujących towarów, wyszczególnionych w tabeli nr 1 w protokole kontroli: − w pozycji 16: Mieszanka gum rozpus zczalnych „MAOAM Party Mixx" á 375 g; − w pozycji 17: Mieszanka gum rozpuszczalnych „MAOAM HALLOWEEN MIXX n á 375 g; − w pozycji 25: Sos „CZOSNKOWY HEINZ" á 230 g - 220 ml; 5 − w pozycji 29: Specjalny detergent do odzie ży codziennego użytku „Perwoll Care & Conditio n for all clothes" á 2,7 I; − w pozycji 30: Specjalny detergent do prania tkanin kolorowych „Perwoll Renew & Repair for all colors" á 2,7 l; − w pozycji 31: Specjalny detergent do prania tkanin czarnych i ciemnych „Perwoll Renew & Repair for all darks" á 2,7 1 . Nieuwzględnienie w/w produktów wiąże się z okolicznością, że nie są to produkty tego samego rodzaju w myśl argumentu podnoszonego przez stronę w odwołaniu patrz: mieszanki gum rozpuszczalnych i specjalne detergenty Perwoll. Mieszanki gum rozpuszczalnych r óżnią się nazwą , co wskazuje, że są to różne rodzaje produktu . Podobnie ja ma to się w przypadku sos ów Heinz gdzie tylko dwa są tego samego rodzaju . Prezes Urzędu nie uwzględnił jednego rodzaju sosu Heinz, ponieważ od pozostałych sosów różni się on nazwą , co powoduje, że nie kwalifikuje się on do grupy produktów mix i jest traktowany jako odrębny produkt i jako odrębna niezgodność. Tym samym w powyższej kategorii, Prezes Urzędu zmniejszył iloś ć jednostkowych niezgodności o 6, co daje łączną sumę 23 niegod ności w tej kategorii. Powyższe przyczyniło się do obniże nia kary z 25 000 zł do 20 000 zł, czyli o 20 % zmniejszono wymiar kary. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cen ę oraz cenę jednostkową towaru w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Ujawnione nieprawidłowości stanowią naruszenie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w związku z § 3 i § 4 Rozp orządzenia Ministra Rozwoju w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług z dnia 9 grudnia 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 2121) , zwanym dalej „rozporządzeniem w sprawie uwidaczniania cen”. W myśl § 3 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, cenę uwidacznia się w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów, na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy. Z kole i § 3 ust. 2 tego rozporządzenia stanowi, że cenę oraz cenę jednostkową uwidacznia się w szczególności: na wywieszce, w cenniku, w katalogu, na obwolucie, w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu. Zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, cena jednostkowa dotyczy odpowiednio ceny za: litr dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według objętości oraz za kilogram dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według masy, sztukę dla towarów przeznaczonych do sprzedaży na sztuki. C ena jednostkowa towaru w świetle definicji zawartej w art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy o informowaniu o cenach, oznacza cenę ustaloną za jednostkę określonego towaru którego ilość lub liczba jest wyrażona w jednostkach miar w rozumieniu przepisów o miarach. Uwi docznieniem jest ujawnienie informacji wymaganych ustawą w taki sposób, aby były one czytelne, widoczne, łatwo i bezpośrednio dostępne dla nabywców i aby przeciętny konsument mógł się samodzielne zaznajomić z danymi na temat ceny i ceny jednostkowej. Stos ownie do § 4 ust. 1 pkt. 1, 2 i 5 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen cena jednostkowa dotyczy odpowiednio ceny za: litr lub metr sześcienny - dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według objętości, kilogram lub tonę - dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według masy, sztukę - dla towarów przeznaczonych do sprzedaży na sztuki. Funkcją ceny jednostkowej jest umożliwienie konsumentom porównanie cen produktów w sposób optymalny na podstawie prostych kalkulacji, bez konieczności przeprowadzania skompl ikowanych działań matematycznych. Dlatego też oprócz ceny (za produkt) na wywieszce cenowej, w miejscu sprzedaży musi się również na niej znaleźć cena jednostkowa, a więc przeliczenie na odpowiednią jednostkę miary (litr, kilogram). Konieczność informowani a o cenie jednostkowej to przede wszystkim zabezpieczenie 6 interesów konsumentów, którzy mogą nie tylko porównać ceny takich samych lub podobnych produktów w miejscu sprzedaży, ale także mogą faktycznie przekonać się czy podana cena jednostkowa (za litr, ki logram) jest niska czy wysoka i podjąć decyzję o zawarciu umowy sprzedaży w innym sklepie. Brak podania ceny jednostkowej narusza prawo konsumenta do wyczerpującej informacji, a tym samym ogranicza jego możliwości świadomego, najkorzystniejszego pod względ em ekonomicznym wyboru, co prowadzi do zagrożenia jego interesów. Bezwzględny obowiązek podawania ceny jednostkowej został podkreślony również w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej; TSUE), który wskazał, że : „j edynie wskazanie ceny łącznej i ceny za jednostkę masy w wypadku produktów, których jednostki opakowaniowe mogą nie mieć tej samej masy, pozwala na dostarczenie wystarczającej informacji konsumentowi.” (patrz. pkt 39 Wyrok TSUE z 30 czerwca 2016 r. sprawie C - 134/15 Lidl, ECLI:EU:C:2016:498). Obowiązek podawania ceny jednostkowej wiąże się z ujmowaniem ilościowym produktów w odniesieniu do jednolitego systemu miar jako podstawy wyznaczenia ich ceny: „prawodawca, przyjmując dyrektywę 98/6, miał zamiar „zapewnić jednolitą i przejrzystą informację w odniesieniu do ujmowania ilościowego produktów w odniesieniu do jednolitego systemu miar jako podstawy wyznaczenia ich ceny. Podobnie art. 1 dyrektywy 98/6 stanowi, że jej przedmiotem jest „ustalenie podawania ceny sprzedaży oraz c eny za jednostki miary produktów oferowanych konsumentom przez podmioty gospodarcze w celu lepszego przekazywania informacji konsumentom oraz ułatwienia porównywania cen ”. (Opinia Rzecznika Generalnego TSUE Pedra Cruza Villalóna, przedstawiona w dniu 26 li stopada 2013 r. w sprawie C - 421/12 Komisja Europejska przeciwko Królestwu Belgii ECLI:EU:C:2013:769). Obowiązki odnoszące się do podawania cen stanowią przedumowny obowiązek informacyjny nałożony na przedsiębiorcę, który zawiera umowę sprzedaży z konsumen tem. Przepis art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach nakłada na przedsiębiorcę obowiązek uwidaczniania cen, co jest czynnością materialno - techniczną. Synonimem do uwidaczniania cen jest ich prezentowanie, ekspozycja, wizualizowanie, pokazywanie, demo nstrowanie. W ocenie Prezesa Urzędu, uwidocznienie ceny przy towarze powinno być zbieżne z ceną zakodowaną w systemie kasowym. Rozbieżności w wysokości cen uwidacznianych na sali sprzedaży z cenami zakodowanymi na stanowisku kasowym, niezależnie od tego czy ceny zakodowane na stanowisku kasowym byłyby korzystniejsze dla klienta stanowi naruszenie obowiązku informacyjnego określonego w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach. W tym zakresie strona wprowadza w błąd konsumentów, ponieważ uwidocznione n a Sali sprzedaży ceny są nierzetelne i niewiarygodne, ponieważ przy stanowisku kasowym przedsiębiorca pobiera inne kwoty pieniężne niż te, które zostały uwidocznione na s ali sprzedaży. Tym samym uwidocznione na s ali sprzedaży ceny są niejednoznaczne, budzą ce wątpliwości oraz uniemożliwiające porównanie cen. Uwidocznieniem jest ujawnienie informacji wymaganych ustawą w taki sposób, aby były one czytelne, widoczne, łatwo i bezpośrednio dostępne dla nabywców i aby przeciętny konsument mógł się samodzielne zaz najomić z danymi na temat ceny i ceny jednostkowej i poprzez porównanie cen podjąć decyzję o zawarciu lub nie zawarciu umowy z przedsiębiorcą. Dlatego też rozbieżności w wysokości cen uwidacznianych na sali sprzedaży z cenami zakodowanymi na stanowisku kas owym stanowią naruszenie art. 4 ust. 1 w/w ustawy poprzez uwidacznianie cen w sposób niejednoznaczny, budzący wątpliwości i uniemożliwiający porównanie cen. Zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się stopień naruszenia obowiązków oraz dotychczasową działalność przedsiębiorcy, a także wielkość jego obrotów i przychodów. 7 Stopień naruszenia obowiązków – został określony jako wyższy niż znikomy, ponieważ zostały naruszone podstawowe obowią zki dotyczące uwidaczniania cen i cen jednostkowych, stwierdzono brak w jakiejkolwiek formie informacji o cenie towaru, oraz brak w jakiejkolwiek formie informacji o cenie i o cenie jednostkowej towaru a także podanie nierzetelnej ceny na s ali sprzedaży i pobranie innej należności na stanowisku kasowym. Powyższe godzi w prawo konsumenta do informacji, a także uniemożliwia mu porównanie cen towarów znajdujących się w obrocie handlowym. Nie uwidaczniając cen Strona pozbawiła konsumentów możliwości realizacj i prawa do informacji o cenach towarów, co pozbawia ich możliwości rozważenia przedstawionej oferty i podjęcia świadomej decyzji dotyczącej zawarcia określonej umowy z określonym kontrahentem, a przez to ogranicza swobodę zawierania umów. Brak natomiast uw idocznienia cen jednostkowych przy towarach uniemożliwia kupującym porównanie cen towarów z cenami towarów podobnych lecz o innej masie czy objętości, a przez to utrudnia kupującym dokonanie optymalnego i właściwego dla nich wyboru towaru, naruszając ich i nteresy ekonomiczne oraz prawo do rzetelnej informacji o cenie. Konsumenci dla 5,8 % towarów (objętych kontrolą) nie otrzymywali informacji o cenach w ogóle, a także o cenach jednostkowych i cenach, o cenach jednostkowych, jak również otrzymali nierzetel ną informację na w ywieszkach cenowych w porównaniu do cen zakodowanych w systemie kasowym, co również kwalifikuje się do naruszenia obowiązku informacyjnego określonego w art. 4 ust. 1 w/w ustawy, ponieważ informacja ta została przekazana w sposób niejedno znaczny, budzący wątpliwości i uniemożliwiający porównanie cen. Wątpliwości w tym ostatnim przypadku dotyczyły wysokości ceny, bowiem ceny zamieszczone przy towarach były niższe od zakodowanych w kasie fiskalnej. Na podstawie oświadczenia pracownika przeds iębiorcy (załącznik nr 3 do protokołu kontroli) ustalono, iż w dniu 4 listopada 2020 r. cenami aktualnymi dla 2 zakwestionowanych rodzajów towarów (ujęte w poz. 29 - 30 tabeli nr 2) są ceny w kasie fiskalnej. Powyższe uniemożliwiało dokonanie świadomego wy boru produktu przez konsumenta w oparciu o to kryterium oraz porównanie cen między produktami poszczególnych marek bądź takimi samymi produktami o różnej gramaturze. Podkreślić należy, że celem regulacji w zakresie informowania o cenach jest poprawa ochron y interesów konsumenta oraz zdrowa konkurencja między przedsiębiorcami - motyw 1 dyrektywy 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz. U. L 80 z 18 .03.1998 r. s. 27), zwanej „dyrektywą 98/6/WE”. Tym samym obowiązkiem Strony było podanie informacji o cenach w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów, na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, dla wszystkich w yrobów, a także przekazanie tej informacji w sposób rzetelny, czyli jednoznaczny, niebudzący wątpliwości i umożliwiający porównanie cen. Stro na w przypadku 3 6 wyrobów tego obowiązku nie dopełniła. Dokonując oceny stopnia naruszenia obowiązków stwierdzono, że przedsiębiorca nie uwidaczniając cen, cen jednostkowych, oraz cen oraz cen jednostkowych, a także podając na s ali sprzedaży nierzetelne ceny w stosunku do cen zakodowanych na stanowisku kasowym, w sposób wyższy niż znikomy naruszył obowiązek określony w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach. Cena oraz cena jednostkowa jest bowiem podstawowym kryterium informacji o wartości towaru wyrażonej w jednostkach pieniężnych. Dotychczasowa działalność przedsiębiorcy – jest to przesłanka, która wymaga do stosowania sankcji do konkretnego przedsiębiorcy oraz uwzględnienia dotychczasowej działalności w zakresie przestrzegania obowiązków wynikających z ustawy o informowaniu o cenach. W związku z powyższym, przy ocenie niniejszej przesłanki Prezes Urzędu wzi ął 8 pod uwagę wyniki dotychczas przeprowadzonych kontroli Strony w zakresie przestrzegania przepisów dotyczących uwidaczniania cen. Strona funkcjonuje na rynku od 2004 r. i była niejednokrotnie kontrolowana, zatem powinna wykazać się znajomością obowiązując ych przepisów dotyczących prawidłowego uwidaczniania cen i cen jednostkowych. Małopolski WIIH ustalił przeprowadzając kontrole, że przedsiębiorca w okresie 12 miesięcy licząc o d dnia 8 stycznia 2020 r. siedmio krotnie naruszył obowiązki w zakresie uwida czniania cen. Przed miotowa kontrola wykazała siódme naruszenie przepisów ustawy o informowaniu o cenach. W wyniku ustaleń kontrolnych stwierdzających naruszenia przepisów ustawy o informowaniu o cenach, Organ I instancji przeprowadził dotychczasowo sześć w cześniejszych postępowań administracyjnych zakończonych wydaniem decyzji, którymi nałożył na Stronę kary pieniężne z tytułu nieprzestrzegania obowiązków wskazanych w ustawie o informowaniu o cenach. Następujące kontrole przeprowadzone prze z inspektorów Małopolskiego WIIH stanowią wykaz naruszeń, które warunkują zastosowanie w stosunku do przedsiębiorcy w tym konkretnym przypadku art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach. W dniach 8, 16, 21 stycznia 2020 r. inspektorzy Małopolskiego WIIH przeprowadzili kontrolę w sklepie Biedronka przy os. Kolorowe 16A, w Krakowie, należącym do przedsiębiorcy Jeronimo Martins Polska S.A. W trakcie kontroli inspektorzy Małopolskiego WIIH sprawdzili prawidłowość informowania o cenach 135 oferowanych do sprzedaży towarów w opakowaniach spośród wszystkich towarów znajdujących się w ofercie handlowej kontrolowanej placówki. W wyniku działań kontrolnych stwierdzono niezgodności z przepisami w przypadku 38 towarów. Wykazane niezgodności dotyczyły 23 parti i towarów dla których nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie towaru, gdzie wśród tych 23 partii dla 21 partii towarów nie uwidoczniono cen jednostkowych, dla 13 partii towarów niewłaściwie wyliczono cenę jednostkową, dla 2 partii towaró w niewłaściwie wyliczono ceny jednostkowe z odniesieniem do nieprawidłowej jednostki miary (uwidoczniono informację o cenie jednostkowej w kilogramach zamiast podania ceny jednostkowej za sztukę). Decyzją z dnia 10 kwietnia 2020 r. nr 60/2020 (sygn. akt WN.8361.4.2020) Małopolski WIIH nałożył na przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. karę pieniężną w wysokości 35 000 zł w związku z czternastokrotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 22 stycznia 2019 r. Strona odwołała się od decyzji I instancji. Prezes Urzędu utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy decyzją nr DIH - IV - 42/2020 z dnia 30 lipca 2020 r. Pow yższe naruszenie zostało zakwalifikowane jako pierwsze naruszenie przez przedsiębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dwunasto - miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 8 stycznia 202 0 r. W dniach 22 stycznia 2020 r. i 18 lutego 2020 r. inspektorzy Małopolskiego WIIH przeprowadzili kontrolę w sklepie Biedronka przy ul. Drukarskiej 2, w Krakowie. W trakcie kontroli inspektorzy Małopolskiego WIIH sprawdzili prawidłowość informowania o c enach 310 oferowanych do sprzedaży towarów w opakowaniach spośród wszystkich towarów znajdujących się w ofercie handlowej kontrolowanej placówki. W wyniku działań kontrolnych stwierdzono niezgodności z przepisami ustawy o informowaniu o cenach w przypadk u 38 towarów. Wykazane niezgodności dotyczyły 38 partii towarów dla których nie uwidoczniono cen jednostkowych. Decyzją z dnia 26 czerwca 2020 r. nr 85/2020 (sygn. akt WN.8361.33.2020) Małopolski WIIH nałożył na przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. karę pieniężną w wysokości 25 000 zł w związku z czternastokrotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz 9 pierwszy tj. o d dnia 7 lutego 2019 r. Strona odwołała się od decyzji I instancji. Prezes Urzędu utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy decyzją nr DIH - IV - 54/2020 z dnia 9 października 2020 r. Powyższe naruszenie zostało zakwalifikowane jako drugie naruszenie przez przeds iębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dwunasto - miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 8 stycznia 2020 r. W dniach 25 lutego i 6 marca 2020 r. inspektorzy Małopolskiego WIIH przepr owadzili kontrolę w sklepie Biedronka w Krakowie, ul. Wybickiego 18. W jej toku stwierdzono nieuwidocznienie w miejscu sprzedaży detalicznej cen dla 22 partii oraz cen jednostkowych dla 19 partii towarów w opakowaniach, podlegających takiemu obowiązkowi na ogółem 200 zbadanych towarów. Decyzją z dnia 2 lipca 2020 r. nr 88/2020 (sygn. akt WN.8361.36.2020) Małopolski WIIH nałożył na przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. karę pieniężną w wysokości 30 000 zł w związku z piętnastokrotnym niewykona niem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 7 lutego 2019 r. Strona nie odwołała się od decyzji I instancji. Powyższe naru szenie zostało zakwalifikowane jako trzecie naruszenie przez przedsiębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dwunasto - miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 8 stycznia 2020 r. W dnia ch 26 maja i 9 czerwca 2020 r. inspektorzy Małopolskiego WIIH przeprowadzili kontrolę w sklepie Biedronka w Jabłonce, przy ul. Handlowej 1. W toku kontroli stwierdzono nieprawidłowości polegające na: nieuwidocznieniu cen dla 15 partii towarów (wymienionyc h w poz. 29 - 43 załącznika nr 1 do protokołu kontroli), nieuwidocznieniu cen oraz cen jednostkowych dla 28 partii towarów w opakowaniach, podlegających takiemu obowiązkowi (wymienionych w poz. 1 - 28 ww. załącznika), nieuwidocznieniu cen jednostkowych dla 20 partii towarów w opakowaniach, podlegających takiemu obowiązkowi (wymienionych w poz. 44 - 63 ww. załącznika), oraz stwierdzono niezgodności cen uwidocznionych na wywieszkach z zakodowanymi w kasie dla 3 partii towarów (2 na wywieszkach były niższe, a 1 na w ywieszce była wyższa; dot. towarów wymienionych w poz. 1 - 3 załącznika nr 3 do protokołu kontroli). Decyzją z dnia 27 lipca 2020 r. nr 108/2020 (sygn. akt WN.8361.93.2020) Małopolski WIIH nałożył na przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. karę pienię żną w wysokości 40 000 zł w związku z trzynastokrotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 26 czerwca 2019 r. Strona nie odwołała się od decyzji I instancji. Powyższe naruszenie zostało zakwalifikowane jako czwarte naruszenie przez przedsiębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dwunasto - miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono narusze nie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 8 stycznia 2020 r. W dniu 14 października 2020 r. inspektorzy Małopolskiego WIIH przeprowadzili kontrolę w sklepie Biedronka w Krakowie, ul. Balicka 157. Decyzją z dnia 7 grudnia 2020 r. nr 155/2020 (sygn. a kt WN.8361.209.2020) Małopolski WIIH nałożył na przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. karę pieniężną w wysokości 15 000 zł w związku z siedmiokrotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 2 października 2019 r. Strona nie odwołała się od decyzji I instancji. Powyższe naruszenie zostało zakwalifikowane jako piąte naruszenie przez przedsiębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dwunasto - miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 8 stycznia 2020 r. 10 W dniu 26 października 2020 r. inspektorzy Małopolskiego WIIH przeprowadzili kontrolę w s klepie Biedronka przy ul. Góra Libertowska 3 w Libertowie. W trakcie kontroli inspektorzy Małopolskiego WIIH sprawdzili prawidłowość informowania o cenach 540 partii towarów spośród 10 0000 wszystkich rodzajów towarów znajdujących się w ofercie handlowej kontrolowanej placówki. W wyniku działań kontrolnych stwierdzono niezgodności z przepisami w przypadku 30 partii towarów, tj. dla 1 partii towaru nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie towaru, dla 25 partii towar ów nie uwidoczniono w j akiejkolwiek formie informacji o cenie oraz o cenie jednostkowej towaru , a dla 4 partii towarów cena i cena jednostkowa były uwidocznione przy towarze w sposób nierzetelny w stosunku do ceny zakodowanej w kasie fiskalnej. Decyzją z dnia 17 grudnia 2020 r . nr 159/20 (sygn. akt WN.8361.222.2020) Małopolski WIIH nałożył na przedsiębiorcę Jeronimo Marti ns Polska S.A. karę pieniężną w wysokości 18 000 zł w związku z siedmiokrotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy. Strona odwołała się od decyzji I instancji. Prezes Urzędu uchylił w całości zaskarżoną decyzję decyzją nr DIH - IV - 13/2021 z dnia 10 maja 2021 r. Prezes Urzęd u w następujący sposób zakwalifikował naruszenia art. 4 ust. 1 w/w ustawy: nieuwidocznienie w miejscu sprzedaży detalicznej cen i cen jednostkowych dla 18 rodzajów produktów, cen sprzedaży dla 2 rodzajów artykułów w opakowaniach (jeden o masie 100 g, drug i o pojemności 11), a także uwidocznienie cen dla 3 rodzajów towarów w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości co do ich wysokości, bowiem ceny zamieszczone przy towarach były niższe od zakodowanych w kasie fiskalnej na ogółem 540 zbadanych. Powyższe naruszenie zostało zakwalifikowane jako szóste naruszenie przez przedsiębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dwunasto - miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 8 stycznia 2020 r. Pr ezes Urzędu orzekając co do istoty sprawy nałożył na przedsiębiorcę karę w wysokości 15 000 zł. Przedmiotowe postępowanie odnoszące się do zaskarżonej decyzji zostało zakwalifikowane jako siódme naruszenie przez przedsiębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dwunasto - miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 8 stycznia 2020 r. Analizując dotychczasową działalność przedsiębiorcy, Prezes Urzędu stwierdza, że ujawnione w toku kontroli nieprawidłowości nie były jednorazowym, incydentalnym przypadkiem naruszenia przez Stronę przepisów o uwidocznianiu cen. Istotnym jest również fakt, że kontrole we wszystkich wymienionych placówkach poprzedzo ne były zawiadomieniami o zamiarze przeprowadzenia kontroli. W związku z powyższym, przedsiębiorca miał możliwość odpowiedniego przygotowania się do kontroli. Na tej podstawie, Prezes Urzędu stwierdza, że Strona nie wykonała obowiązków wynikających z art . 4 ustaw y o informowaniu o cenach siedmi okrotnie licząc od dnia pierwszego stwierdzenia nieprawidłowości, to jest od stwierdzenia naruszenia art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach podczas kontroli przeprowadzonej w dniu 8 stycznia 2020 r. Strona n ie tylko wypełniła swym zachowaniem minimalny warunek co do ilości naruszeń obowiązków skutkujący możliwością wymierzenia kary w podwyższonej wysokości, ale go przekroczyła. Skumulowanie takiej ilości stwierdzonych naruszeń obowiązków świadczy o tym, że St rona istotnie naruszyła i ograniczyła podstawowe uprawnienie konsumentów, to jest prawo do informacji o cenach towarów. W ocenie Prezesa Urzędu, Strona nie dołożyła należytej staranności przy wykonywaniu działalności gospodarczej w celu przestrzegania prze pisów istotnych z punktu widzenia praw i interesów konsumentów, i nie podjęła skutecznych działań w zakresie ustalenia przyczyn, które powodują nieprawidłowości w zakresie uwidaczniania cen. 11 Wielkość obrotu i przychodu – Biorąc pod uwagę trzecią dyrektyw ę wpływającą na wymiar kary pieniężnej, tj. wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy, Małopolski WIIH na podstawie posiadanej informacji o wielkości obrotów i przychodu uznał, że Strona wykracza poza kategorie przedsiębiorców przewidziane w ustawie z d nia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2019 r., poz. 1292 z późn. zm.), tj. mikro - przedsiębiorców, małych oraz średnich przedsiębiorców i należy do kategorii pozostałych przedsiębiorców. W związku z powyższym, Prezes Urzędu wziął pod uwagę ok oliczność, że udział Strony w obrocie rynkowym jest jednym z największych, a wysokość kary w stosunku do obrotu stanowi ułamkową część procenta. Ponadto wskazać należy, że kara pieniężna powinna także odpowiadać wymogom wskazanym przez ustawodawcę unijne go, który w art. 8 dyrektywy 98/6/WE, nakazuje, że kara musi być skuteczna, proporcjonalna i odstraszająca (porównaj w tym zakresie wyrok NSA z 23 maja 2012 r., II GSK 684/11, czy wyrok NSA z 19 grudnia 2012, II GSK 1823/11). Skuteczność kary przejawia si ę w możliwości jej nałożenia i wyegzekwowania. Aby kara była odstraszająca, jej wysokość powinna być dotkliwa dla przedsiębiorcy. Kara nałożona na podmiot musi także spełniać funkcję prewencyjną oraz dyscyplinująco - represyjną, powinna być ostrzeżeniem dla przedsiębiorcy, mającym na celu niedopuszczenie do powstania nieprawidłowości w przyszłości. Wymierzona kara powinna być przy tym proporcjonalna, to jest właściwa do osiągnięcia zakładanego celu , jakim jest zapewnienie, aby w obrocie dostępne były tylko towary opatrzone odpowiednimi informacjami na temat ich cen i cen jednostkowych, jak również kara powinna być możliwie najmniej uciążliw a. Przepisy ww. dyrektywy stosowane są przez Organ pomocniczo. Na tej podstawie, Prezes Urzędu stwierdza, że zasadne j est nałożenie na przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. k ary pieniężnej w wysokości 20 000 zł w związku z siedmi okrotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym s twierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 8 stycznia 2020 r. Odnośnie zarzutów i wniosków strony Prezes Urzędu, zważył co następuje: Ad. I Zarzut naruszenia art. 7 w zw. z art. 77 w związku z art. 80 KPA Odnosząc się do powyższych zarzutów, Prezes Urzędu informuje co następuje. Zarzut naruszenia art. 7 i 77 § 1 KPA poprzez brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ materiał dowodowy przez Organ pierwszej instan cji został zebrany i rozpatrzony w sposób wyczerpujący, a fakty mające znaczenie dla załatwienia sprawy i zastosowania określonej normy prawa zostały w sposób prawidłowo ustalone. Organ I instancji działał na podstawie prawa i w jego granicach, podejmując wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Również dokonanej ocenie stanu faktycznego sprawy nie można zarzucić dowolności, organ merytorycznie i poprawnie uzasadnił zaskarżoną decyzję, podpierają c ją logicznymi wnioskami. Ponadto decyzja zawiera odniesienie się do podnoszonych przez stronę skarżącą zarzutów. W rezultacie wywody zawarte w odwołaniu, zdaniem Prezesa Urzędu, stanowią polemikę z prawidłowym rozstrzygnięciem zawartym w zaskarżonej decy zji. Zarzut naruszenia art. 80 KPA nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zawarta w tym przepisie istota swobodnej oceny dowodów sprowadza się do zapewnienia Organowi prowadzącemu postępowanie możliwości badania sprawy (stanu faktycznego) i do swobodne j oceny zgromadzonego materiału dowodowego. Zasada ta nie oznacza, że Organ jest 12 uprawniony do oceny dowodów według dowolnych kryteriów. Swoją ocenę Organ obowiązany jest oprzeć na przekonujących podstawach i dać temu wyraz w uzasadnieniu decyzji. Rozumowa nie, w wyniku którego Organ ustala istnienie okoliczności faktycznych powinno być zgodne z zasadami logiki i doświadczenia życiowego. (patrz: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 czerwca 2019 r., sygn. akt GSK198/18). Ad. a) Odnosząc się do z arzutu określonego w lit. a) odwołania polegającego na b łędnych ustalenia ch faktycznych tj. że strona nie uwidoczniła w miejscu sprzedaży cen i cen jednostkowych dla 29 rodzajów produktów w opakowaniach, podczas gdy produkty wymienione w protokole ko ntroli w tabeli na stronach 3 - 4 protokołu kontroli są to produkty o tej samej wadze czy pojemności i tego samego rodzaju, różnią się wyłącznie smakiem, oraz znajdują się w jednym zbiorczym opakowaniu typu mix, oznaczonym jedną wywieszką cenową, co w konsekwencji doprowadziło do nałożenia kary pieniężnej za naruszenia dotyczące 29 rodzajów produktów w opakowaniach zamiast 17, Prezes Urzędu informuje co następuje. Wskazane przez stronę towary zostały określone w protokole kontroli jako towary różnego rodzaju. Po wyższe budzi wątpliwości czy są to produkty tego samego rodzaju czy różnego rodzaju. Strona podniosła, że produkty o tej samej wadze i tego samego rodzaju, które różnią się wyłącznie smakiem, wi nny być uznane za jeden produkt i nie należy każdego rodzaju produktu traktować jako odrębne naruszenie. Prezes Urzędu rozstrzygnął wątpliwości na korzyść strony i zgodnie z jej żądaniem zmniejszył ilość niezgodności traktując niektóre wskazane przez stronę towary jako produkty typu „mix” i tym samym zmniejszył ilo ść niezgodności określonych przez organ I instancji. Na tej podstawie, Prezes Urzędu zmienił ilość niezgodności w zakresie naruszenia art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w następującym zakresie: - poz. 1,2 i 3 (Tortilla - chipsy kukurydziane, r óżne smaki) należy uznać za 1 rodzaj produktu; - poz. 4 i 5 (Chipsy ziemniaczane faliste - r óżne smaki) należy uznać za 1 rodzaj produktu; - poz. 13 i 14 (Tortilla chips - s łona przekąska kukurydziana - różne smaki) należy uznać za 1 rodzaj produktu; - poz. 18, 19 i 20 (Chipsy ziemniaczane o smaku pomidorowym - r óżne smaki) należy uznać za 1 rodzaj produktu; - poz. 27 i 28 (Sok pomara ńczowy Rivia - różne smaki) należy uznać za 1 rodzaj produktu; - poz. 23 i 24: Sos „SALSA CHILLI HEINZ" á 245 g - 220 ml i Sos „SALSA CHILL I HEINZ" á 245 g - 220 ml należy uznać za 1 rodzaj produktu. Tym samym łączna suma wykazanych w protokole kontroli niezgodności w zakresie uwidaczniania cen i cen jednostkowych zo stała zmniejszona o 6 niezgodności z 29 stwierdzonych przez Małopolski WIIH do 23 niezgodności. Powyższe jest częściowo zgodne z wnioskiem strony. Pozostałe produkty omówione w niniejszej decyzji nie zostały zakwalifikowane przez Prezesa Urzędu jako produkty typu mix z uwagi na ich zindywidualizowany charakter uniemożliwiający k walifikację do produktów tego samego rodzaju, o tej samej wadze, i które różnią się wyłącznie smakiem. Ad. b) Strona podniosła zarzut braku wszechstronnego rozwa żenia zebranego materiału dowodowego tj. pominięcie okoliczności, iż strona niezwłocznie usu nęła wszelkie nieprawidłowości oraz podjęła czynności mające na celu eliminację nieprawidłowości na 13 przyszłość. Prezes Urzędu informuje, że bardzo pozytywnie ocenia wszelkie działania podjęte przez stronę w celu wywiązania się z ustawowego obowiązku info rmowana konsumentów o cenach oraz wyeliminowania nieprawidłowości na przyszłość. Podejmowanie przez stronę starań w celu zapobieżenia ich powstawaniu nie stanowi podstawy do zakwalifikowania naruszenia w kategorii zaprzestania naruszania prawa, czy w kate gorii znikomej wagi naruszenia prawa, ponieważ powyższe nastąpiło dopiero w trakcie kontroli. Zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego oświadczenia o zaprzestaniu naruszania prawa należy datować na moment wskazany w tym oświadczeniu. Nacz elny Sąd Administracyjny w swoim wyroku z dnia 18 sierpnia 2020 r. (sygn. akt II GSK 497/20) orzekł: „Zwłaszcza, że w relacji do daty ustanowienia obowiązku, o którym mowa w art. 6c ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, jego prawi dłowe wykonywanie przez strony skarżące, jak wynika to z oświadczenia z dnia 14 marca 2019 r. i zawartej w nim deklaracji, należy datować (dopiero) na moment wskazany w tym oświadczeniu. ” W związku z powyższym, nie można mówić w tym przypadku o niewszechst ronnym rozwa żeniu zebranego materiału dowodowego tj. pominięcie okoliczności, iż strona niezwłocznie usunęła wszelkie nieprawidłowości oraz podjęła czynności mające na celu eliminację nieprawidłowości na przyszłość. Odnosząc się do okoliczności, iż wszystk ie naruszenia zostały usunięte oraz podjęto działania mające na celu poprawę poziomu przestrzegania przepisów ustawy, Prezes Urzędu informuje, że powyższe okoliczności zostały uwzględnione przy miarkowaniu k ary jako okoliczności łagodzące . Należy zwrócić u wagę, że miarkowana kara nie ma charakteru maksymalnego. Zgodnie z poglądami doktryny: „Uchylenie skutków deliktu oraz zaprzestanie działań wyczerpujących znamiona deliktu może być uznawane przez Organy administracji publicznej za okoliczność łagodzącą” (M irosław Wincenciak „Sankcje w prawie administracyjnym i procedura ich wymierzania, Wolters Kluwer, 2008, str. 158). Przywoływane przez pełnomocnika Strony okoliczności, polegające na niezwłocznym usunięciu nieprawidłowości w trakcie kontroli nie są uwzglę dnione przez ustawodawcę w dyrektywach wymiaru kary za to naruszenie. W swoim wyroku z dnia 5 grudnia 2018 r., sygn. akt VI SA/Wa 634/18 , Wojewódzki Sądu Administracyjny w Warszawie orzekł: „Norma sankcyjna ma w tym wypadku charakter związany. Przepis ten nakazuje bowiem wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku określonego w ww. przepisach, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy, a w trakcie kontroli przystąpiono do wyk onywania zaleceń inspektorów i na dzień wszczęcia postępowania wszystkie nieprawidłowości były wyeliminowane. Ustęp 3 tego artykułu stanowi natomiast, iż przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się stopień naruszenia obowiązków oraz dotychczaso wą działalność przedsiębiorcy, a także wielkość jego obrotów i przychodu”. Należy zwrócić uwagę, że art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach nie zawiera dyrektywy wymiaru kary w postaci oceny okoliczności czy naruszenia zostały usunięte oraz czy podjęt o działania mające na celu poprawę poziomu przestrzegania przepisów ustawy. W tym konkretnym przypadku wymiar kary nie ma charakteru maksymalnego 40 000 zł tylko stanowi 50 % górnego wymiaru kary. Na tej podstawie, Prezes Urzędu informuje, że uwzględnił wniosek o strony zmianę kwalifikacji ilości niezgodności w stosunku do kilku towarów typu „mix”. W pozostałym zakresie natomiast zarzuty strony są oczywiście bezzasadne. 14 Ad. II Zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego. Ad. 1 . Zarzut naruszenia a rt. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach Strona wniosła zarzut naruszenia art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach poprzez niewłaściwą ocenę dotychczasowej działalności przedsiębiorcy poprzez: − pominięcie okoliczności, iż wszystkie naruszenia zost ały usunięte oraz podjęto działania korygujące; − pominięcie okoliczności, iż wszystkie 6 kar nałożonych na stronę w ciągu 12 miesięcy wstecz dotyczyły innych sklepów oraz poprzez brak wyszczególnienia w treści decyzji, których sklepów dotyczyły uprzednio na kładane kary; − pominięcie okoliczności, iż strona jest przedsiębiorcą prowadzącym sieć kilku tysięcy sklepów, zatem brak cen na 29 produktach w opakowaniach (choć zdaniem strony winno to być 17 rodzajów produktów) z 625 sprawdzonych, co stanowi 0,03 % nie może być uznany za najwyższy stopień naruszenia obowiązków, gdyż należy brać pod uwagę skalę działalności przedsiębiorcy, w tym liczbę sklepów oraz ilość asortymentu (kilka tysięcy rodzajów produktów w jednym skl epie). Odnosząc się do powyższych zarzutó w Prezes Urzędu informuje co następuje. Należy zwrócić uwagę, że art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach nie zawiera dyrektywy wymiaru kary w postaci oceny okoliczności czy naruszenia zostały usunięte oraz czy podjęto działania mające na celu popraw ę poziomu przestrzegania przepisów ustawy. W tym konkretnym przypadku wymiar kary nie ma charakteru maksymalnego 40 000 zł tylko stanowi 50 % górnego wymiaru kary . Brak jest natomiast jakichkolwiek pism przedsiębiorcy, z których by wynikało, że przedsiębi orca podjął działania korygujące, o których jest mowa w odwołaniu. Przedsiębiorca poinformował Prezesa Urzędu o podjętych działaniach do piero w przedmiotowym odwołaniu. Bez znaczenia pozostaje skala działalności przedsiębiorcy, w tym liczba sklepów oraz il ość asortymentu. Przywołane przez Stronę okoliczności: działanie w sieci sklepów, wielkość asortymentu, nie stanowią przesłanek ustawowych do miarkowania wymiaru kary. Ustawa o informowaniu o cenach w jednakowej mierze nakłada obowiązki na sprzedawcę prow adzącego indywidualnie działalność gospodarczą w sklepie jak i na przedsiębiorcę prowadzącego sieć sklepów. Kontrola jest jedynie czynnością sprawdzającą przestrzeganie przepisów ustawy o informowaniu o cenach. Ponadto ustawa o informowaniu o cenach nie w skazuje jako okoliczności łagodzącej dużej ilości asortymentu. Przywoływana przez Stronę okoliczność, że Strona prowadzi sieć sklepów, i że wskazane w zaskarżonej decyzji naruszenia ustawy o informowaniu o cenach dotyczyły innych sklepów pozostaje bez zwi ązku z brzmieniem art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach odnoszącym się do przedsiębiorcy. W tym konkretnym przypadku przedsiębiorcą jest Jeronimo Martins Polska S.A., a nie konkretny sklep, czyli jedno z miejsc prowadzenia działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę. Również wskazywanie adresów sklepów w decyzjach organów, a w szczególności adresów sklepów, w których uprzednio dokonano naruszeń, nie stanowi obowiązku organów. Prezes Urzędu wskazał w swojej decyzji adresy sklepów, w których uprzed nio dokonano naruszeń . Odnosząc się do zarzutu strony o pominięcie przez organ I instancji okoliczności, iż strona jest przedsiębiorcą prowadzącym sieć kilku tysięcy sklepów, zatem brak cen na 29 produktach w opakowaniach (choć zdaniem strony winno to b yć 17 rodzajów produktów) z 625 sprawdzonych, co stanowi 0,03 % nie może być uznany za najwyższy stopień naruszenia obowiązków, gdyż należy brać pod uwagę skalę działalności przedsiębiorcy, w tym liczbę 15 sklepów oraz ilość asortymentu (kilka tysięcy rodzajó w produktów w jednym sklepie), Prezes Urzędu informuje co następuje. W wyniku działań kontrolnych i po zmianach kwalifikacji niezgodności stwierdzono niezgodności z przepisami ustawy o informowaniu o cenach poprzez nieuwidocznienie w miejscu sprzedaży det alicznej cen i cen jednostkowych dla 23 rodzajów produktów, nieuwidocznienie cen sprzedaży dla 2 rodzajów artykułów w opakowaniach, nieuwidocznienie cen jednostkowych dla 9 rodzajów produktów, a także uwidocznienie cen y dla 2 rodzajów towarów w sposób ni ejednoznaczny i budzący wątpliwości co do jej wysokości, ponieważ cena zamieszczona przy towarze była niższa od zakodowanej w kasie fiskalnej. Powyższe niezgodności odnosiły się do 625 towarów zbadanych. Procentowy udział niezgodności w stosunku do towaró w zbadanych wynosi więc 5,8 %. Przywołana przez stronę wartość naruszeń 0,03% jest nieprawdziwa i stanowi błąd arytmetyczny. Stopień naruszenia obowiązków został określony w tym przypadku jako wyższy niż znikomy. Liczba asortymentu oraz ilość sklepów w sie ci nie mają znaczenia w niniejszej sprawie i nie stanowią okoliczności łagodzącej. Prezes Urzędu nie zgadza się ze stanowiskiem strony, że przy ocenie stopnia naruszenia obowiązków należało wziąć pod uwagę liczbę całego asortymentu dostępnego w sklepie i dopiero tę wartość należy porównać z ilością stwierdzonych naruszeń. Odnosząc się do powyższego zarzutu, Prezes Urzędu informuje, że kontrole przeprowadzane są metodą próbkowania. Próbki dobierane są metodą losową przez inspektorów. To kontrolujący dokonu je selekcji materiału pobieranego do próbek. Danymi wiarygodnymi i rzetelnymi stanowiącymi podstawę referencyjną jest ilość skontrolowanych towarów, a nie wielkość asortymentu. Dane w zakresie wielkości asortymentu podawane przez przedsiębiorcę nie został y zweryfikowane przez inspektorów. Należy zwrócić uwagę, że w dyrektywach wymiaru kary nie ma żadnego odniesienia do wielkości asortymentu, a inspektorzy nie mają obowiązku weryfikowania czy podawana przez przedsiębiorcę wielkość asortymentu jest zgodna z prawdą, ponieważ przedmiotem kontroli nie jest badanie wielkości asortymentu. Inspektorzy kontrolują te towary, które są oferowane do sprzedaży konsumentom w dniu kontroli. Przedmiotem kontroli jest przestrzeganie przez przedsiębiorcę obowiązku podawania c eny sprzedaży oraz ceny jednostkowej. Przy ocenie przesłanki stopnia naruszenia obowiązków Organ odnosi się jedynie do asortymentu skontrolowanego w danej placówce. Przepisy ustawy o informowaniu o cenach jak i przepisy wykonawcze do tej ustawy nie uwzględ niają rozróżnienia na pojedyncze sklepy lub na sklepy działające w sieci. Obowiązek uwidocznienia towaru dotyczy każdego sklepu prowadzącego sprzedaż detaliczną. O bowiązek uwidocznienia ceny nałożony jest na przedsiębiorcę. Podmiotem sankcjonowanym zgodnie z art. 6 ustawy o informowaniu o cenach jest przedsiębiorca, w tym przypadku jest to Jeronimo Martins Polska S.A., z siedzibą w Kostrzynie. Podmiotem sankcjonowanym nie jest konkretny sklep czyli miejsce prowadzenia działalności gospodarczej przez przedsi ębiorcę. Przepisy ustawy o cenach nie odnoszą się do miejsc prowadzenia działalności gospodarczej, czyli do konkretnych sklepów. Nie zawierają też w swojej treści żadnych norm odnoszących się do sieci sklepów. Przepisy ustawy o informowaniu o cenach nakład ają sankcje pieniężne na przedsiębiorcę bez rozróżnienia na miejsce prowadzenia działalności i na sposób prowadzenia działalności. Na tej podstawie, Prezes Urzędu stwierdza, że przywołane przez stronę zar zuty są oczywiście bezzasadne. Ad. b Zarzut narus zenia art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach 16 Strona wniosła zarzut naruszenia art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach poprzez błędną wykładnię i nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości rażąco zawyżonej oraz nieodpowiedniej do liczby na ruszeń. Odnosząc się do powyższego zarzutu, Prezes Urzędu informuje co następuje. Wymierzając karę w oparciu o przesłanki wskazane w art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, organ powinien mieć również na względzie cele kary określone przez art. 8 dy r ektywy 98/6/WE zgodnie z którym , kary pieniężne za naruszenie obowiązku informowania konsumentów o cenie oferowanych produktów i usług muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Przywołując pojęcie proporcjonalności kary uwzględnione w art. 8 dy rektywy 98/6/WE można powołać się na wykładnię tego pojęcia stosowaną w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W pkt 75 opinii Rzecznika Generalnego Michala Bobeka przedstawionej w dniu 26 czerwca 2018 r. w sprawie C - 384/17, Rzecznik G eneralny wskazuje, że kary mają być proporcjonalne do wagi popełnionego naruszenia przy jednoczesnym uwzględnieniu, w stosownych przypadkach, indywidualnych okoliczności każdej sprawy, a ocena powinna być dokonana w kontekście dyrektywy, która określa cele i kontekst stosowania przesłanki proporcjonalności kar. Dyrektywa 98/6/WE określa cele i kontekst stosowania przesłanki proporcjonalności kar. Celem dyrektywy jest nałożenie obowiązku, by cena sprzedaży i cena jednostkowa na wszystkich produktach oferow anych do sprzedaży przez podmioty gospodarcze była jasno podana w celu lepszego przekazania informacji konsumentom i oraz umożliwienia porównywania cen. Cel dyrektywy został ustalony w art. 1 tej dyrektywy, a kontekstem jest podawanie cen konsumentom. „ Cel em niniejszej dyrektywy jest ustalenie podawania ceny sprzedaży oraz ceny za jednostki miary produktów oferowanych konsumentom przez podmioty gospodarcze w celu lepszego przekazywania informacji konsumentom oraz ułatwienia porównywania cen”. Nie ulega wąt pliwości, że kara jest wypadkową naruszenia celu dyrektywy poprzez uniemożliwienie konsumentom uzyskania informacji i ułatwienia im porównywania cen. Waga popełnionego naruszenia nie jest jedyną przesłanką uwzględnianą przy miarkowaniu kary. Istotną okol icznością, o charakterze indywidualnym, o której mówił Rzecznik Generalny, jest również zwiększająca się proporcjonalnie ilość stwierdzonych naruszeń, co ma wpływ na kolejny wymiar kary. Indywidualne okoliczności danej sprawy są analizowane w każdym przyp adku. Do indywidualnych okoliczności uwzględnianych przez Prezesa Urzędu można zaliczyć również analizę przypadków naruszeń w 12 - miesięcznym przedziale czasowym. Ilość naruszeń nie stanowi bowiem w indywidualnym przypadku jedynej przesłanki uwzględnianej przy miarkowaniu kary. Miarkując wysokość nałożonej na Stronę kary Organ I instancji wziął pod uwagę, iż Strona po raz kolejny naruszyła obowiązki w sprawie uwidaczniania cen oraz fakt, iż nieprawidłowości dotyczyły 5,8 % poddanego ocenie asortymentu. Organ uznał, że brak uwidocznienia informacji o cenach i cenach jednostkowych, a także nierzetelne, budzące wątpliwości uwidocznienie cen towarów na Sali sprzedaży w stosunku do żądanej ceny na stanowisku kasowym, stanowi większe niż znikome naruszenie ob owiązków ciążących na przedsiębiorcy. Strona w sposób wyższy niż znikomy naruszyła przepisy dotyczące uwidaczniania cen, istotne z punktu widzenia ich znaczenia dla ochrony praw i interesów konsumentów. Ponadto dyrektywy wymiaru kary z art. 6 ust. 3 ustaw y o informowaniu o cenach nie zawierają w swojej treści uzależniania miarkowania kary od ilości uchybień, tylko od oceny dotychczasowej działalności przedsiębiorcy, która jest negatywna, ponieważ przedsiębiorca wciąż dokonuje naruszeń przepisów ustawy o i nformowaniu o cenach. Należy zwrócić uwagę, że notoryjność działań Strony czyli powtarzające się naruszenia są 17 uwzględniane w decyzji i stanowią przesłankę oceny dotychczasowej działalności przedsiębiorcy co ma wpływ na wymiar kary. Ad. III Wnioski Stron y Pełnomocnik Strony wniósł o: − uchylenie decyzji w ca łości i orzeczenie co do istoty sprawy w ten sposób, że odstępuje się od wymierzenia kary pieniężnej z tytułu niewykonania obowiązków z art. 4 ust. 1 ustawy, ewentualnie o: − uchylenie zaskar żonej decyz ji i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez orzeczenie kary w niższej wysokości , ewentualnie o: − uchylenie zaskar żonej decyzji w całości i przekazanie do ponownego rozpatrzenia Śląskiemu WIIH. Prezes Urzędu nie znajduje podstaw do uchylenia decy zji w całości i orzeczenia co do istoty sprawy w ten sposób, że odstępuje się od wymierzenia kary pieniężnej z tytułu niewykonania obowiązków z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach. Nie ma również podstaw do uchylenia zaskar żonej decyzji w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia Śląskiemu WIIH, ponieważ decyzję wydał Małopolski WIIH. Materiał dowodowy został zebrany w sposób prawidłowy przez Małopolski WIIH co stanowi brak podstawy do uchylenia zaskar żonej decyzji w całości i przekaza nia do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Uprzednie naruszenia w tym przedziale czasowym skutkują proporcjonalnym podwyższaniem wymiaru kary. Każde kolejne naruszenie ma wpływ na wymiar kary w prowadzonych postępowaniach administracyjn ych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w swoim wyroku z dnia 11 grudnia 2019 r. (sygn. akt VI SA/Wa 1400/19) orzekł: „ (…) w przypadku kary pieniężnej nakładanej w oparciu o przepis art. 6 ust. 2 ww. ustawy, przyjąć należy, że jeśli uprzednio prze dsiębiorca karany był za naruszanie określonych norm ustawy, to dalsze nieprzestrzeganie zapisów ustawy, o jakich mowa w art. 4, winno spotkać się z karą bardziej dotkliwą, skoro ukarany nadal nie stosuje się do nakazów prawa”. Prezes Urzędu ocenił również przesłanki do umorzenia postępowania w sprawie wymierzenia kary pieniężnej i poprzestaniu na pouczeniu określone w art. 189f § 1 i 2 KPA i stwierdza , że nie znajdują one zastosowania w sprawie. Zgodnie z art. 189f § 1 KPA Organ administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli: 1) waga naruszenia prawa jest znikoma, a Strona zaprzestała naruszania prawa lub 2) za to samo zachowanie prawomocną decyzją na Stronę została upr zednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony Organ administracji publicznej lub Strona została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzedni a kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Do zastosowania instytucji odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 KPA konieczne jest jednoczesne spełnienie dwóch przesłanek: zaistnie nia znikomej wagi naruszenia prawa i zaprzestanie przez Stronę naruszania prawa. Obydwie przesłanki powinny być spełnione kumulatywnie, czyli zaistnienie tylko jednej przesłanki nie uprawnia Organu do zastosowania instytucji odstąpienia od wymierzenia kary . Wagę naruszenia prawa odnosi się do poziomu naruszenia norm chroniących interes publiczny lub interes społeczny, rozumiany jako interes konkretnej grupy społecznej. W tym przypadku chodzi o naruszenie interesu społecznego, czyli interesu konsumentów. St rona wciąż nie przyjmuje do wiadomości, że w istotny sposób narusza interes tej grupy społecznej, 18 która posiada uprawnienie do zapoznania się z ceną przed zawarciem umowy sprzedaży. W ocenie Prezesa Urzędu, nie zachodzi w tym przypadku znikoma waga narus zenia prawa, ponieważ strona narusza interes konsumentów w sposób notoryjny, co ma charakter systemowy i może być kwalifikowane jako naruszenie interesu publicznego. Strona wykorzystuje sytuację, że konsument jest stroną słabszą w relacji z przedsiębiorcą i narzuca mu sposób dokonywania zakupu bez możliwości uprzedniego zapoznania się z ceną. Prezes Urzędu stoi na stanowisku, iż ustalony stan faktyczny nie stwarzał podstaw do uznania powstałego naruszenia za znikome a zawinienie Strony było ewidentne. Kon sumenci pozbawieni dostępu do prawidłowo uwidocznionych cen, a także cen jednostkowych towarów pozbawieni są tym samym możliwości pełnego rozeznania i podjęcia obiektywnej decyzji w sprawie dokonania zakupu. W ocenie Prezesa Urzędu, nie zachodzi w tym prz ypadku znikome naruszenie prawa, a całościowa ocena zgodności z prawem działania Strony, która narusza obowiązek administracyjno - prawny jest niekorzystna dla Strony. Faktem znanym Prezesowi Urzędu z urzędu jest fakt, iż na terenie województwa małopolskieg o kontrole Mało polskiego WIIH wykazały następne naruszenia przepisów ustawy o informowaniu o cenach. Na podstawie wiedzy Prezesa Urzędu posiadanej z urzędu, nie jest możliwe zastosowanie odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 1 pkt 2 KPA ponieważ uprzednie kary nakładane przez Mał o polskiego WIIH, a także przez inne wojewódzkie inspektoraty Inspekcji Handlowej za naruszenia przepisów ustawy o informowaniu o cenach nie spełniają celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kar a pieniężna. A wręcz przeciwnie, kary pieniężne nakładane na przedsiębiorcę dotychczasowo przez Mał o polskiego WIIH i wojewódzkie inspektoraty Inspekcji Handlowej na terenie Polski nie spełniały swojej funkcji prewencyjnej i nie odstraszały przedsiębiorcy od dalszego naruszania prawa, co stanowi okoliczność obciążającą a nie łagodzącą. Odnosząc się natomiast do art. 189f § 2 KPA, który wskazuje na możliwość odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej w przypadkach innych niż wymienione w art. 189f § 1, Prezes Urzędu zwraca uwagę, że notoryjne, powtarzające się naruszenia przez przedsiębiorcę przepisów ustawy o informowaniu ocenach nie pozwalają na spełnienie celów dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Celem tym jest przestrzeganie przez przedsiębiorcę przepisów ustawy o informowaniu o cenach. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 2 KPA: „Organ odwoławczy wydaje decyzję, w której: uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję - umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części, (…)”. Prezes Urzędu informuje, że ponowne rozstrzygnięcie co do istoty sprawy jest efektem przeprowadzenia postępowania odwoławczego. Obowiązek zastosowania instytuc ji reformacji i orzeczenia co do istoty, zamiast uchylenia decyzji organu I instancji i przekazania do ponownego rozpoznania, w świetle art. 138 § 1 pkt 2 KPA istnieje wówczas, gdy dokonujący kontroli instancyjnej organ II instancji nie ma wątpliwości co d o stanu faktycznego sprawy, bądź jest w stanie sam uzupełnić braki postępowania dowodowego (patrz: wyrok Wojewódzkiego Sądu w Gliwicach z dnia 31 stycznia 2018 r., sygn. akt IV SA/Gl 1235/17). Prezes Urzędu uchylił zaskarżoną decyzję w całości w zakresie siedmiokrotnego niewykonania przez Jeronimo Martins Polska S.A. obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj od dnia 8 stycznia 2020 r . P rezes Urzędu przychylił się do wniosku strony o uchylenie decyzji w całości i zmniejszenia kary pieniężnej. 19 Z uwagi na odmienną kwalifikację niezgodności w zakresie towarów typu „mix” Prezes Urzędu orzekając co do istoty sprawy zmniejszył o 20 % karę pieni ężną nałożoną przez organ I instancji na stronę i nałożył na stro nę karę pieniężną w wysokości 20 000 zł. Nałożenie kary pieniężnej w tej wyso kości pozostaje związku z siedmi okrotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowan iu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 8 stycznia 2020 r. Karę należy wpłacić na konto Malopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Krakowie wskazane w decyzji M ałopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspe kcji Handlowej w Krakowie nr 1/21 (sygn. akt WN.8361.234 .2020) z dnia 4 stycznia 2021 r. w ciągu 7 dni od dnia, w którym decyzja o nałożeniu kary stanie się ostateczna. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu or zekł jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsument ów Anna Janiszewska Zast ę pca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektroniczn ie/