DIH-25/2021

1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW TOMASZ CHRÓSTNY Warszawa, 16 września 2021 r. DIH - 4.707.23.2021 .TN DECYZJA DIH - IV - 25/2021 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. p oz. 735), zwanej dalej „KPA”, art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1706), art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2019 r. poz. 178), zwanej dalej „ustawą o informowaniu o cenach”, po rozpatrzeniu odwołania z dnia 25 maja 2021 r. wniesionego przez Pełnomocnika strony Jeronimo Martins Polska S.A., z siedzibą w Kostrzynie, od decyzji Małopolski ego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handl o wej w Krakowie nr 56/2021 (sygn. akt WN.8361.109.2021 ) z dnia 15 kwietnia 2021 r. wydanej w przedmiocie nałożenia na przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. kary pieniężnej w wysokości 40 000 zł ( czterdzieści tysięcy złotych) w związku z ośmio krotn ym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy czyli od dnia 26 maja 2020 r. , Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów 1) uchyla w całości zaskarżoną decyzję, 2) orzekając co do istoty sprawy, Prezes Urzędu nakłada na przedsiębiorcę administracyjną karę pieniężną w wysokości 35 8 00 zł ( trzydzieści pięć tysięcy osiemset złotych) w związku z ośmio krotnym niewykonaniem przez J eronimo Martins Polska S.A. obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 26 maja 2020 r. UZASADNIENIE W dniu 31 maja 2021 r. do Małopols kego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Krakowie , zwanego dalej „ Małopolski m WIIH”, wpłynęło odwołanie z dnia 25 maja 2021 r. , które zostało wniesione przez Pełnomocnika reprezentującego Jeronimo Martins Polska S.A., od decyzji Mało polski ego WIIH nr 56 /2021 (sygn. akt WN.8361.109.2021 ) z dnia 15 kwietnia 2021 r. , w ydanej w przedmiocie nałożenia na przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. kary pieniężnej w wysokości 40 000 zł w związku z ośmio krotnym niewykonaniem obowiązków ok reślonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy. Decyzja Małopolskiego WIIH została doręczona Stronie w dniu 12 maja 2021 r. natomiast 2 odwołanie zostało nada ne u operatora publicznego usług pocztowych w dniu 26 maja 2021 r. Pismem z dnia 7 czerwca 2021 r. Małopolski WIIH przekazał przedmiotowe odwołanie do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwanego dalej „Prezesem Urzędu”. W dniu 4 marca 2021 r. inspektorzy Małopolski ego WIIH przeprowadzili kontrolę w sklepie Biedronka przy ul . Lubostroń 15 w Krakowie należącym do przedsiębiorcy Jeronimo Martins Polska S.A. W trakcie kontroli inspektorzy Małopolski WIIH sprawdzili prawidłowość informowania o cenach 700 partii towarów spośród wszystkich rodzajów towarów znajdujących się w ofercie handlowej kontrolowanej placówki. W wyniku działań kontrolnych stwierdzono niezgodności z przepisami w przypadku 38 rodzajów towarów, tj. dla 4 rodzajów towarów nie u widoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie towaru, dla 33 rodzajów towar ów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie oraz o cenie jednostkowej towaru , dla 1 rodzaju towaru nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie i nformacji o c enie jednostkowej. Wykaz towarów zakwestionowanych w zakresie prawidłowości uwidaczniania cen został zawarty w dwóch tabelach w treści protokołu. Pismem z dnia 7 kwietnia 2021 r. Małopolski WIIH zawiadomił stronę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawi e nałożenia kary pieniężnej oraz o przysługującym prawie do zapoznania się z akt ami sprawy i wypowiedzenia się jednocześnie wnosząc o przedstawienie informacji dotyczących wielkości obrotów i przychodu osiągniętych w 2020 r. Strona pismem z dnia 19 kwie tnia 2021 r. zatytułowanym „Odpowiedź na wystąpienie pokontrolne” wskazała, że nie ma podstaw, by przyjąć, że co do 3 produktów wskazanych w piśmie inspekcji tj. aloesowy szampon do włosów, uniwersalny krem Nivea i pianka do golenia „Skino", należy uznać nieuwidocznienie ceny i ceny jednostkowej rozumiane jako całkowity brak cen. Ceny przy tych produktach były uwidocznione. W każdym przypadku na cenówce promocyjnej znajduje się obok ceny promocyjnej również cena standardowa, która jest przekreślona. Tak by ło również w przypadku tych produktów, wobec czego nie można uznać, że ceny nie uwidoczniono w ogóle. Na tych 3 produktach była uwidoczniona również cena jednostkowa. Po drugie, strona podniosła, że zakwestionowane w toku kontroli produkty były w więks zośc i towarami typu in - out, nie znajdującymi się w stałej ofercie na półkach regularnych, lecz umieszczonymi w koszach wyprzedażowych. Taki stan rzeczy powoduje, że trudniej jest pracownikom sklepu przypilnować, aby ceny znajdo wały się przy każdym produkcie. S trona wskazała , że pracownicy w pierwszej kolejności przykładają wagę do produktów znajdujących się w standardowej ofercie, umieszczonych na półkach, w zamrażarkach czy chłodniach i w dniu kontroli nie zdążyli jeszcze sprawdzić cen na skontrolowanych produ ktach in - outowych. Strona nie wniosła dalszych pism ani nie zapoznała się z materiałem dowodowym. Decyzją z dnia 15 kwietnia 2021 r. nr 56/2021 (sygn. akt WN.8361.109.2021 ) Małopolski WIIH nałożył na przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. karę pienięż ną w wysokości 40 000 zł w związku z ośmio krotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy. W swojej decyzji organ I instancji zakwalifikował naruszenia ustawy o informowaniu o cenach w następujący sposób: brak cen i cen jednostkowych dla 33 rodzajów produktów w opakowaniach, cen sprzedaży dla 4 rodzajów artykułów w opakowaniach (jednego o masie 100 g, jednego o ilości 1 0 sztuk oraz dwóch przeznaczonych do sprzedaży na sztuki), ceny jednostkowej dla 1 rodzaju towaru oferowanego „luzem". Pismem z dnia 25 maja 2021 r. . pełnomocnik Strony wniósł odwołanie od w/w decyzji. Prezes Urzędu pismem z dnia 21 czerwca 2021 r. poinfo rmował stronę 3 o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań zgodnie z zasadą wysłuchania strony określoną w art. 10 KPA. Strona nie zajęła stanowiska w sprawie ani nie zapoznała się z materiałem dowodowym. W swoim odwołaniu od zaskarżonej decyzji pełnomocnik Strony zarzucił naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy oraz podniósł, co następuje: I zarzut naruszenia art. 7, 77, 80 , 81a § 1 KPA poprzez: a) b łędne ustalenia faktyczn e tj. że strona nie uwidocznił a w miejscu sprzedaży cen i cen jednostkowych dla 33 rodzajów produktów w opakowaniach, - podczas gdy produkty wymienione w protokole kontroli w tabeli na stronach 3 - 4 poz. 7, 8, 9 (p łyn do czyszczenia pralki) należy uznać za 1 rodzaj produktu oraz poz. 14, 15, 16 (spray do błyskawicznego retuszu odrostów L'Oreal Paris Magie Retouch) należy uznać za 1 rodzaj produktu, gdyż są to produkty o tej samej pojemności i tego samego rodzaju, różnią się wyłącznie odmianą, oraz znajdują się w jednym zbiorczym opakowaniu typu mix, oznaczonym jedną wywieszką cenową, czyli organ powinien uznać, że było 4 naruszenia tego rodzaju mniej; - podczas gdy nie ma podstaw, by przyj ąć, że co do 3 produktów wskazanych w tabeli na stronie 6 protokołu poz. 2 8, 29, 30 tj. aloesowy szampon do włosów, uniwersalny krem Nivea i pianka do golenia „Skino" brak było ceny i ceny jednostkowej, gdyż ceny te były uwidocznione, ale były opatrzone etykietą promocyjną, która to promocja zakończyła się przed datą kontroli or az ceną regularną, obowiązującą w dniu kontroli; co w konsekwencji doprowadzi ło do naruszenia zasady rozstrzygnięcia wątpliwości na korzyść strony oraz do nałożenia kary pieniężnej za naruszenia w postaci braku cen i cen jednostkowych dotyczące 33 rodzajów produktów zamiast 26; b) niewszechstronne rozwa żenie ze branego materiału dowodowego tj: - pominięcie okoliczności, iż strona niezwłocznie usunęła wszelkie nieprawi dłowości oraz podjęła czynności mające na celu eliminację nieprawidłowości na przyszłość; - pomini ęcie przy ustalaniu wysokości kary okoliczności, jakiej kategorii produktów dotyczyły stwierdzone naruszenia, tj. że produkty, które nie posiadały ani cen ani cen jednostkowych to były głównie produkty typu in - outy, nie znajdujące się w stałej ofercie skle pu, zaś w pozostałych przypadkach wszystkie ceny były uwidocznione. II. Zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego a) z arzut naruszenia art. art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach poprzez niewłaściwa ocenę dotychczasowej działalności przedsiębio rcy i pominięcie okoliczności, iż strona jest przedsiębiorcą prowadzącym sieć kilku tysięcy sklepów, zatem nieprawidłowości przy 34 produktach (26 przypadków braku ceny i ceny jednostkowej, 4 przypadki braku ceny sprzedaży i 1 przypadek braku ceny jednostk owej) z 700 sprawdzonych, co stanowi 4,9 % nie może być uznany za najwyższy stopień naruszenia obowiązków uprawniający organ do nałożenia najwyżej możliwe kary, gdyż należy brać pod uwagę skalę działalności przedsiębiorcy, w tym 4 liczb ę sklepów oraz ilość a sortymentu (kilka tysięcy rodzajów produktów w jednym sklepie); b) art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach poprzez błędną wykładnię i nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości rażąco zawyżonej oraz nieodpowiedniej do liczby naruszeń, co miało prze jaw w tym, że organ podczas poprzednich kontroli nakładał na stronę kary w niższej wysokości za naruszenia w ilości zbliżonej lub większej, niż w tym przypadku, co skutkowało naruszeniem zasady proporcjonalności. III. Wnioski Strony Pełnomocnik Strony wniósł o: − uchylenie decyzji w ca łości i orzeczenie co do istoty sprawy w ten sposób, że odstępuje się od wymierzenia kary pieniężnej z tytułu niewykonania obowiązków z art. 4 ust. 1 ustawy, ewentualnie o: − uchylenie zaskar żonej decyzji i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez orzeczenie kary w niższej wysokości , ewentualnie o: − uchylenie zaskar żonej decyzji w całości i przekazanie do ponownego rozpatrzenia Ślaskiemu WIIH. Prezes Urzędu zważył co następuje. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpozn anie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji Organu pierwszej instancji. W toku postępowania Organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie Strony jest uzasadnione oraz sprawdza czy wydana decyzja była prawidłowa. Po przeanalizowaniu akt sprawy Prezes Urzędu wyczerpująco zbadał wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane ze sprawą oraz zapoznał się z dowodami służącymi ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej, dokonując przy tym ich wszechstronnej oceny. Prezes Urzędu stwierdził, że ustalony w sprawie stan faktyczny sprawy budzi wątpliwości co do stwierdzonych podczas kontroli naruszeń, prawidłowości ich kwalifikacji, i ich uzasadnienia. Z mniejszenie ilości niezgodności oraz ich odmienna kwalifikacja dokonana przez Prezesa Urzędu stanowi podstawę do zmniejszenia wymiaru kary, ale nie stanowi podstawy do odstąpienia od wymierzenia kary. Dlatego też, Prezes Urzędu uchyla zaskarżoną decyzję w całości i nakłada na stronę administrac yj ną karę pieniężną w wysokości 35 8 00 zł. Prezes Urzędu informuje, że po zapoznaniu się z odwołaniem strony, Prezes Urzędu zmienił kwalifikację naruszeń. W zaskarżonej decyzji organ I instancji w następujący s posób zakwalifikował naruszenia art. 4 ust. 1 w/w ustawy: stwierdzono niezgodności z przepisami ustawy o informowaniu o cenach dla 38 rodzajów towarów, tj. dla 4 rodzajów towarów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie towaru, dla 33 rod zajów towar ów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie oraz o cenie jednostkowej towaru , dla 1 rodzaju towaru nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie i nformacji o cenie jednostkowej. Prezes Urzędu w następujący sposób zakwalifikował na ruszenia art. 4 ust. 1 w/w ustawy: nieuwidocznienie w miejscu sprzedaży detalicznej cen i cen jednostkowych dla 26 rodzajów produktów, nieuwidocznienie cen sprzedaży dla 4 rodzajów artykułów w 5 opakowaniach, nieuwidoc znienie cen jednostkowych dla 1 rodza ju produktu , a także uwidocznienie cen dla 3 rodzajów towarów w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości co do wysokości ceny oraz uniemożlwiający porównanie cen , bowiem cena zamieszczona przy towarze była niższa o d zakodowanej w kasie fiskalnej z uwag i na pozostawienie na sali sprzedaży nieaktualnych informacji o obowiązywaniu promocji (promocja obowiązywała do 28 lutego 2021 r., a kontrola miała miejsce w dniu 4 marca 2021 r.). Powyższe daje sumę 34 niezgodności. Procentowy u dział niezgodności w sto sunku do towarów zbadanych wynosi tym samym 4,9 %. Należy wskazać, że wartość 33 niezgodności odnośnie nieuwidocznienia cen i cen jednostkowych została przywołana w decyzji I instancji . Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy Prezes Urzędu zmienił ilość i kwa lifikację niezgodności w tej kategorii. Przede wszystkim, Prezes Urzędu uznał, że było błędem ze strony organu I instancji dokonanie kwalifikacji 3 produktów jako produktów pozbawionych cen i cen jednostkowych, podczas gdy produkty te powinny być zakwalifi kowane do innej kategorii – uwidocznienia cen towarów w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości co do wysokości ceny . Dodatkowo, Prezes Urzędu przychylił się do wniosku strony w zakresie zmniejszenia ilości niezgodności odnośnie towarów typu mix. Tym samym Prezes Urzędu uwzględnił wniosek strony zawarty w odwołaniu i zmniejszył ilość jednostkowych naruszeń w odniesieniu do następujących towarów wymienionych w tabeli nr 1 w protokole kontroli: - pozycje 7 - 9: Płyn do czyszczenia pralki lemon 6 actions „B ryza Lanza" a' 250 ml, Płyn do czyszczenia pralki fresh 8 actions „Bryza Lanza" a' 250 ml, Płyn do czyszczenia pralki 6 actions „Bryza Lanza" a' 250 ml – należy uznać za jedno naruszenie; - pozycje 14 - 16: Spray do błyskawicznego retuszu odrostów brąz „L’OREA L PARIS Maqic Retouch" a' 75 ml, Spray do błyskawicznego retuszu odrostów ciemny brąz „L'OREAL PARIS Magie Retouch" a' 75 ml, Spray do błyskawicznego retuszu odrostów ciemny blond „UOREAL PARIS Magie Retouch" a 75 ml - należy uznać za jedno naruszenie. Pr ezes Urzędu przychylił się do wniosku strony, gdyż są to produkty o tej samej wadze czy pojemności i tego samego rodzaju, różnią się wyłącznie odmianą. Tym samym w powyższej kategorii, Prezes Urzędu zmniejszył iloś ć jednostkowych niezgodności o 4 , co przy przekwalifikowaniu 3 niezgodności do innej kategorii, daje łączną sumę 26 nie zgodności w tej kategorii i ogólną liczbę 34 niezgodności Powyższe przyczyniło się do obniżenia kary z 40 000 zł do 35 8 00 zł, czyli o 10,5 % zmniejszono wymiar kary. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Ujawnione nieprawidłowości stanowią naruszenie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w związku z § 3 i § 4 Rozporządzenia Ministra Rozwoju w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług z dnia 9 grudnia 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 2121) , zwanym dalej „rozporządzeniem w sprawie uwidaczniania cen”. W myśl § 3 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, cenę uwidacznia się w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów, na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy. Z kolei § 3 ust. 2 tego rozporządzenia stanowi, że cenę oraz cenę jednostkową uwidacznia się w szczególności: na wywieszce, w cenniku, w katalog u, na obwolucie, w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu. Zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, cena jednostkowa dotyczy odpowiednio ceny za: litr dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według objętości oraz za kil ogram dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według masy, sztukę dla towarów przeznaczonych do sprzedaży na sztuki. Cena jednostkowa towaru w świetle definicji zawartej w art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy o informowaniu o cenach, oznacza cenę ustaloną za jednos tkę określonego towaru którego 6 ilość lub liczba jest wyrażona w jednostkach miar w rozumieniu przepisów o miarach. Uwidocznieniem jest ujawnienie informacji wymaganych ustawą w taki sposób, aby były one czytelne, widoczne, łatwo i bezpośrednio dostępne dla nabywców i aby przeciętny konsument mógł się samodzielne zaznajomić z danymi na temat ceny i ceny jednostkowej. Stosownie do § 4 ust. 1 pkt. 1, 2 i 5 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen cena jednostkowa dotyczy odpowiednio ceny za: litr lub metr s ześcienny - dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według objętości, kilogram lub tonę - dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według masy, sztukę - dla towarów przeznaczonych do sprzedaży na sztuki. Funkcją ceny jednostkowej jest umożliwienie konsumentom porównanie cen produktów w sposób optymalny na podstawie prostych kalkulacji, bez konieczności przeprowadzania skomplikowanych działań matematycznych. Dlatego też oprócz ceny (za produkt) na wywieszce cenowej, w miejscu sprzedaży musi się również na niej znaleźć cena jednostkowa, a więc przeliczenie na odpowiednią jednostkę miary (litr, kilogram). Konieczność informowania o cenie jednostkowej to przede wszystkim zabezpieczenie interesów konsumentów, którzy mogą nie tylko porównać ceny takich samych lub pod obnych produktów w miejscu sprzedaży, ale także mogą faktycznie przekonać się czy podana cena jednostkowa (za litr, kilogram) jest niska czy wysoka i podjąć decyzję o zawarciu umowy sprzedaży w innym sklepie. Brak podania ceny jednostkowej narusza prawo ko nsumenta do wyczerpującej informacji, a tym samym ogranicza jego możliwości świadomego, najkorzystniejszego pod względem ekonomicznym wyboru, co prowadzi do zagrożenia jego interesów. Bezwzględny obowiązek podawania ceny jednostkowej został podkreślony ró wnież w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej; TSUE), który wskazał, że : „j edynie wskazanie ceny łącznej i ceny za jednostkę masy w wypadku produktów, których jednostki opakowaniowe mogą nie mieć tej samej masy, pozwala na dostar czenie wystarczającej informacji konsumentowi.” (patrz. pkt 39 Wyrok TSUE z 30 czerwca 2016 r. sprawie C - 134/15 Lidl, ECLI:EU:C:2016:498). Obowiązek podawania ceny jednostkowej wiąże się z ujmowaniem ilościowym produktów w odniesieniu do jednolitego system u miar jako podstawy wyznaczenia ich ceny: „prawodawca, przyjmując dyrektywę 98/6, miał zamiar „zapewnić jednolitą i przejrzystą informację w odniesieniu do ujmowania ilościowego produktów w odniesieniu do jednolitego systemu miar jako podstawy wyznaczeni a ich ceny. Podobnie art. 1 dyrektywy 98/6 stanowi, że jej przedmiotem jest „ustalenie podawania ceny sprzedaży oraz ceny za jednostki miary produktów oferowanych konsumentom przez podmioty gospodarcze w celu lepszego przekazywania informacji konsumentom o raz ułatwienia porównywania cen ”. (Opinia Rzecznika Generalnego TSUE Pedra Cruza Villalóna, przedstawiona w dniu 26 listopada 2013 r. w sprawie C - 421/12 Komisja Europejska przeciwko Królestwu Belgii ECLI:EU:C:2013:769). Obowiązki odnoszące się do podawani a cen stanowią przedumowny obowiązek informacyjny nałożony na przedsiębiorcę, który zawiera umowę sprzedaży z konsumentem. Przepis art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach nakłada na przedsiębiorcę obowiązek uwidaczniania cen, co jest czynnością mater ialno - techniczną. Synonimem do uwidaczniania cen jest ich prezentowanie, ekspozycja, wizualizowanie, pokazywanie, demonstrowanie. W ocenie Prezesa Urzędu, uwidocznienie ceny przy towarze powinno być zbieżne z ceną zakodowaną w systemie kasowym. Rozbieżn ości w wysokości cen uwidacznianych na sali sprzedaży z cenami zakodowanymi na stanowisku kasowym, niezależnie od tego czy ceny zakodowane na stanowisku kasowym byłyby korzystniejsze dla klienta stanowi naruszenie obowiązku informacyjnego określonego w art . 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach. W tym zakresie strona wprowadza w błąd konsumentów, ponieważ uwidocznione na Sali 7 sprzedaży ceny są nierz etelne i niewiarygodne a przy stanowisku kasowym przedsiębiorca pobiera inne kwoty pieniężne niż te, które z ostały uwidocznione na sali sprzedaży. Tym samym uwidocznione na sali sprzedaży ceny są niejednoznaczne, budzące wątpliwości oraz uniemożliwiające porównanie cen. Zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, przy ustalaniu wysokości kary pienię żnej uwzględnia się stopień naruszenia obowiązków oraz dotychczasową działalność przedsiębiorcy, a także wielkość jego obrotów i przychodów. Stopień naruszenia obowiązków – został określony jako wyższy niż znikomy, ponieważ zostały naruszone podstawowe ob owiązki dotyczące uwidaczniania cen i cen jednostkowych, stwierdzono brak w jakiejkolwiek formie informacji o cenie towaru, a także podanie nierzetelnej ceny na sali sprzedaży i pobranie innej należności na stanowisku kasowym. Powyższe godzi w prawo kons umenta do informacji, a także uniemożliwia mu porównanie cen towarów znajdujących się w obrocie handlowym. Nie uwidaczniając cen Strona pozbawiła konsumentów możliwości realizacji prawa do informacji o cenach towarów, co pozbawia ich możliwości rozważenia przedstawionej oferty i podjęcia świadomej decyzji dotyczącej zawarcia określonej umowy z określonym kontrahentem, a przez to ogranicza swobodę zawierania umów. Brak natomiast uwidocznienia cen jednostkowych przy towarach uniemożliwia kupującym porównanie cen towarów z cenami towarów podobnych lecz o innej masie czy objętości, a przez to utrudnia kupującym dokonanie optymalnego i właściwego dla nich wyboru towaru, naruszając ich interesy ekonomiczne oraz prawo do rzetelnej informacji o cenie. Konsumenci dla 4,9 % towarów (objętych kontrolą) nie otrzymywali informacji o cenach w ogóle, a także o cenach jednostkowych i cenach, o cenach jednostkowych, jak również otrzymali nierzetelną informację na wywieszkach cenowych w porównaniu do cen zakodowanych w syst emie kasowym, co również kwalifikuje się do naruszenia obowiązku informacyjnego określonego w art. 4 ust. 1 w/w ustawy, ponieważ informacja ta została przekazana w sposób niejednoznaczny, budzący wątpliwości i uniemożliwiający porównanie cen. Powyższe unie możliwiało dokonanie świadomego wyboru produktu przez konsumenta w oparciu o to kryterium oraz porównanie cen między produktami poszczególnych marek bądź takimi samymi produktami o różnej gramaturze. Podkreślić należy, że celem regulacji w zakresie informo wania o cenach jest poprawa ochrony interesów konsumenta oraz zdrowa konkurencja między przedsiębiorcami - motyw 1 dyrektywy 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowa nych konsumentom (Dz. U. L 80 z 18.03.1998 r. s. 27), zwanej „dyrektywą 98/6/WE”. Tym samym obowiązkiem Strony było podanie informacji o cenach w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów, na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, dla wszystkich wyrobów, a także przekazanie tej informacji w sposób rzetelny, czyli jednoznaczny, niebudzący wątpliwości i umożliwiający porów nanie cen. Strona w przypadku 34 wyrobów tego obowiązku nie dopełniła. Dokonując oceny stopnia n aruszenia obowiązków stwierdzono, że przedsiębiorca nie uwidaczniając cen, cen jednostkowych, oraz cen oraz cen jednostkowych, a także podając na sali sprzedaży nierzetelne ceny w stosunku do cen zakodowanych na stanowisku kasowym, w sposób wyższy niż zn ikomy naruszył obowiązek określony w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach. Cena oraz cena jednostkowa jest bowiem podstawowym kryterium informacji o wartości towaru wyrażonej w jednostkach pieniężnych. Dotychczasowa działalność przedsiębiorcy – j est to przesłanka, która wymaga dostosowania sankcji do konkretnego przedsiębiorcy oraz uwzględnienia dotychczasowej działalności w zakresie przestrzegania obowiązków wynikających z ustawy o informowaniu o cenach. W związku z powyższym, przy ocenie niniej szej przesłanki Prezes Urzędu wziął 8 pod uwagę wyniki dotychczas przeprowadzonych kontroli Strony w zakresie przestrzegania przepisów dotyczących uwidaczniania cen. Strona funkcjonuje na rynku od 2004 r. i była niejednokrotnie kontrolowana, zatem powinna w ykazać się znajomością obowiązujących przepisów dotyczących prawidłowego uwidaczniania cen i cen jednostkowych. Małopolski WIIH ustalił przeprowadzając kontrole, że przedsiębiorca w okresie 12 miesięcy licząc od dnia 26 maja 2020 r. ośmiokrotnie naruszył obowiązki w zakresie uwidaczniania cen. Przedmiotowa kontrola wykazała ósme naruszenie przepisów ustawy o informowaniu o cenach. W wyniku ustaleń kontrolnych stwierdzających naruszenia przepisów ustawy o informowaniu o cenach, Organ I instancji p rzeprowa dził dotychczasowo siedem wcześniejszych postępowań administracyjnych zakończonych wydaniem decyzji, którymi nałożył na Stronę kary pieniężne z tytułu nieprzestrzegania obowiązków wskazanych w ustawie o informowaniu o cenach. Następujące k ontrole przeprowadzone przez inspektorów Małopolskiego WIIH stanowią wykaz naruszeń, które warunkują zastosowanie w stosunku do przedsiębiorcy w tym konkretnym przypadku art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach. W dniach 26 maja i 9 czerwca 2020 r . inspektorzy Małopolskiego WIIH przeprowadzili kontrolę w sklepie Biedronka w Jabłonce, przy ul. Handlowej 1. W toku kontroli stwierdzono nieprawidłowości polegające na: nieuwidocznieniu cen dla 15 partii towarów (wymienionych w poz. 29 - 43 załącznika nr 1 do protokołu kontroli), nieuwidocznieniu cen oraz cen jednostkowych dla 28 partii towarów w opakowaniach, podlegających takiemu obowiązkowi (wymienionych w poz. 1 - 28 ww. załącznika), nieuwidocznieniu cen jednostkowych dla 20 partii towarów w opakowaniach , podlegających takiemu obowiązkowi (wymienionych w poz. 44 - 63 ww. załącznika), oraz stwierdzono niezgodności cen uwidocznionych na wywieszkach z zakodowanymi w kasie dla 3 partii towarów (2 na wywieszkach były niższe, a 1 na wywieszce była wyższa; dot. to warów wymienionych w poz. 1 - 3 załącznika nr 3 do protokołu kontroli). Decyzją z dnia 27 lipca 2020 r. nr 108/2020 (sygn. akt WN.8361.93.2020) Małopolski WIIH nałożył na przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. karę pieniężną w wysokości 40 000 zł w związku z trzynastokrotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 26 czerwca 2019 r. Strona nie odwołała się od decyzji I instancji. Powyższe naruszenie zostało zakwalifikowane jako pierwsze naruszenie przez przedsiębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dwunasto - miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierws zy tj. od dnia 26 maja 2020 r. W dniu 14 października 2020 r. inspektorzy Małopolskiego WIIH przeprowadzili kontrolę w sklepie Biedronka w Krakowie, ul. Balicka 157. Decyzją z dnia 7 grudnia 2020 r. nr 155/2020 (sygn. akt WN.8361.209.2020) Małopolski WIIH nałożył na przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. karę pieniężną w wysokości 15 000 zł w związku z siedmiokrotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stw ierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 2 października 2019 r. Strona nie odwołała się od decyzji I instancji. Powyższe naruszenie zostało zakwalifikowane jako drugie naruszenie przez przedsiębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dwunasto - miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 26 maja 2020 r. W dniu 26 października 2020 r. inspektorzy Małopolskiego WIIH przeprowadzili kontrolę w sklepie Biedronka przy ul. Góra L ibertowska 3 w Libertowie. W trakcie kontroli inspektorzy Małopolskiego WIIH sprawdzili prawidłowość informowania o cenach 540 partii towarów spośród 10 0000 wszystkich rodzajów towarów znajdujących się w ofercie 9 handlowej kontrolowanej placówki. W wyniku działań kontrolnych stwierdzono niezgodności z przepisami w przypadku 30 partii towarów, tj. dla 1 partii towaru nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie towaru, dla 25 partii towar ów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie oraz o cenie jednostkowej towaru , a dla 4 partii towarów cena i cena jednostkowa były uwidocznione przy towarze w sposób nierzetelny w stosunku do ceny zakodowanej w kasie fiskalnej. Decyzją z dnia 17 grudnia 2020 r. nr 159/20 (sygn. akt WN.8361.22 2.2020) Małopolski WIIH nałożył na przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. karę pieniężną w wysokości 18 000 zł w związku z siedmiokrotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy. Strona odwołała się od decyzji I instancji. Prezes Urzędu uchylił w całości zaskarżoną decyzję decyzją nr DIH - IV - 13/2021 z dnia 10 maja 2021 r. Prezes Urzędu w następujący sposób zakwalifik ował naruszenia art. 4 ust. 1 w/w ustawy: nieuwidocznienie w miejscu sprzedaży detalicznej cen i cen jednostkowych dla 18 rodzajów produktów, cen sprzedaży dla 2 rodzajów artykułów w opakowaniach (jeden o masie 100 g, drugi o pojemności 11), a także uwido cznienie cen dla 3 rodzajów towarów w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości co do ich wysokości, bowiem ceny zamieszczone przy towarach były niższe od zakodowanych w kasie fiskalnej na ogółem 540 zbadanych. Powyższe naruszenie zostało zakwalifikowan e jako trzecie naruszenie przez przedsiębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dwunasto - miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 26 maja 2020 r. Prezes Urzędu uchylając zaskarżoną decyz ję i orzekając co do istoty sprawy nałożył na przedsiębiorcę karę w wysokości 15 000 zł. W dniu 4 listopada 2020 r. w granicach upowa żnienia do przeprowadzenia kontroli nr WN.8361.234.2020 z dnia 2 listopada 2020 r. inspektorzy Małopolskiego WIIH przepr owadzili kontrolę w sklepie Biedronka przy ul. Dobrego Pasterza 122 A w Krakowie, W trakcie kontroli inspektorzy Małopolskiego WIIH sprawdzili prawidłowość informowania o cenach 625 partii towarów spośród wszystkich rodzajów towarów znajdujących się w ofe rcie handlowej kontrolowanej placówki. W wyniku działań kontrolnych stwierdzono niezgodności z przepisami w przypadku 42 rodzajów towarów, tj. dla 2 rodzajów towarów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie towaru, dla 29 rodzajów towar ów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie oraz o cenie jednostkowej towaru , dla 9 rodzajów towarów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie jednostkowej, a dla 2 partii cena i cena jednostkowa były uwidocznione przy to warze w sposób nierzetelny w stosunku do ceny zakodowanej w kasie fiskalnej. Decyzją z dnia 4 stycznia 2021 r. nr 1/21 (sygn. akt WN.8361.234.2020) Małopolski WIIH nałożył na przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. karę pieniężną w wysokości 25 000 z ł w związku z siedmiokrotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy. Powyższe naruszenie zostało zakwalifikowane jako c zwarte naruszenie przez przedsiębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dwunasto - miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 26 maja 2020 r. Prezes Urzędu uchylając zaskarżoną decyzję i or zekając co do istoty sprawy nałożył na przedsiębiorcę karę w wysokości 20 000 zł. W dniu 20 stycznia 2021 r. inspektorzy reprezentujący Małopolskiego WIIH przeprowadzili kontrolę w sklepie Biedronka nr 2417 w Tarnowie, przy ul. Św. Ducha 7 . K ontrolą w za kresie przestrzegania przepisów dotyczących uwidaczniania cen objęto 20 rodzajów mięs oferowanych do sprzedaży w opakowaniach jednostkowych według masy, podlegających obowiązkowi oznaczenia cenami jednostkowymi umożliwiającymi porównanie cen, na wywieszce cenowej lub innej formie dostępnej dla kupującego.tj. 5 10 rodzajów wieprzowiny, 10 rodzajów drobiu, 2 rodzaje wołowiny, 3 rodzaje podrobów. W wyniku sprawdzenia dla 18 rodzajów mięs nie stwierdzono nieprawidłowości. Towary oznaczone były cenami na towarze w miejscu dobrze widocznym dla konsumentów oraz cenami jednostkowymi na towarze i bezpośrednio przy towarze, którego cena dotyczy, w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości. Natomiast dla dwóch partii mięs (szynka wieprzowa, łopatka wieprzowa), objętyc h zakupami kontrolnymi, stwierdzono, że ceny za kilogram podane były w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości, tj. cena jednostkowa za kilogram szynki wieprzowej na wywieszce cenowej 15,99zł/kg, na etykiecie naniesionej przez producenta - 17,99zł/kg; cena jednostkowa za kilogram łopatki wieprzowej na wywieszce cenowej 14,49zł/kg, na etykiecie naniesionej przez producenta - 14,99zł/kg. Pismem z dnia 16 lutego 2021 r. Małopolski WIIH wystosował do strony wystąpienie pokontrolne wnosząc o uwidocznienie ce n i cen jednostkowych szynki i łopatki wieprzowej w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości. Pismem z dnia 31 marca 2021 r. strona poinformowała organ I instancji, że c ena na etykiecie prod ucenta jest ceną przez teg o producenta sugerowaną. Spółka k ierując się korzyścią dla klientów niejednokrotnie sprzedaje produkty mięsne w cenach niższych niż ta sugerowana przez producenta. W związku z tym cena podana na wywieszce cenowej, która jest właściwą ceną może być niższa od tej znajdującej się bezpośredni o na produkcie. Strona poinformowała, że każdy przypadek, w którym cena produktu mięsnego oferowanego w sklepie „Biedronka" będzie niższa niż cena sugerowana przez producenta wskazana na etykiecie na opakowaniu, zostanie odpowiednio uwidoczniony w postaci dodatkowych wywieszek informujących o promocji i w konsekwencji niższej cenię produktu w tym wywieszek informujących, że rabat w ramach promocji naliczany jest od cen wskazanych na etykietach cenowych . Małopolski WIIH przyjął wyjaśnienia strony za uzasad nione i nie wszczął postępowania administracyjnego w stosunku do strony o nałożenie kary pieniężnej. Niemniej jednak p owyższe naruszenie zostało zakwalifikowane jako piąte naruszenie przez przedsiębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dwunasto - mi esięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 26 maja 2020 r. W dniu 8 lutego 2021 r. inspektorzy Małopolski ego WIIH przeprowadzili kontrolę w sklepie Biedronka przy ul . Wałowej 3 w Wadowicach należą cym do przedsiębiorcy Jeronimo Martins Polska S.A. W trakcie kontroli inspektorzy Małopolski ego WIIH sprawdzili prawidłowość informowania o cenach 230 partii towarów spośród wszystkich rodzajów towarów znajdujących się w ofercie handlowej kontrolowanej pl acówki. W wyniku działań kontrolnych stwierdzono niezgodno ści z przepisami w przypadku 24 rodzajów towarów w opakowaniach , tj. dla 24 rodzajów towar ów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie oraz o cenie jednostkowej towaru . Decyzją z d nia 8 kwietnia 2021 r. nr 38/2021 (sygn. akt WN.8361.21.2021 ) Małopolski WIIH nałożył na przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. karę pieniężną w wysokości 25 000 zł w związku z siedmio krotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 us tawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy. Powyższe naruszenie zostało zakwalifikowane jako szóste naruszenie przez przedsiębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dwunas to - miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 26 maja 2020 r. Prezes Urzędu uchylając zaskarżoną decyzję i orzekając co do istoty sprawy nałożył na przedsiębiorcę karę w wysokości 20 000 zł. W d niu 10 lutego 2021 r. inspektorzy Małopolski ego WIIH przeprowadzili kontrolę w sklepie Biedronka przy ul . Lipskiej 28 w Krakowie , należącym do przedsiębiorcy Jeronimo Martins Polska S.A. W trakcie kontroli inspektorzy Małopolski ego WIIH sprawdzili prawid łowość informowania o cenach 230 partii towarów spośród wszystkich rodzajów towarów znajdujących się w ofercie handlowej kontrolowanej placówki. W wyniku działań 11 kontrolnych stwierd zono niezgodności z przepisami w przypadku 27 rodzajów towarów, tj. dla 2 r od zajów towarów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie towaru, dla 25 rodzajów towar ów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie oraz o cenie jednostkowej towaru . Decyzją z dnia 15 kwietnia 2021 r. nr 46/2021 (sygn. ak t WN.8361.23.2021 ) Małopolski WIIH nałożył na przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. karę pieniężną w wysokości 30 000 zł w związku z ośmio krotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 mie sięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy. Prezes Urzędu uchylił zaskarżoną decyzję w całości i nałożył na stronę administracyjną karę pieniężną w wysokości 22 5 00 zł. Prezes Urzędu zmniejszył ilość niezgodności w zakresi e z nieuwidaczniania cen i cen jednostkowych z 25 do 18 . Powyższe naruszenie zostało zakwalifikowane jako siódme naruszenie przez przedsiębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dwunasto - miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono narusz enie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 26 maja 2020 r. Przedmiotowe postępowanie odnoszące się do zaskarżonej decyzji zostało zakwalifikowane jako ósme naruszenie przez przedsiębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dwunasto - miesięcznym przed ziale czasowym, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 26 maja 2020 r. Analizując dotychczasową działalność przedsiębiorcy, Prezes Urzędu stwierdza, że ujawnione w toku kontroli nieprawidłowości nie były jednorazowym, incy dentalnym przypadkiem naruszenia przez Stronę przepisów o uwidocznianiu cen. Istotnym jest również fakt, że kontrole we wszystkich wymienionych placówkach poprzedzone były zawiadomieniami o zamiarze przeprowadzenia kontroli. W związku z powyższym, przedsię biorca miał możliwość odpowiedniego przygotowania się do kontroli. Na tej podstawie, Prezes Urzędu stwierdza, że Strona nie wykonała obowiązków wynikających z art. 4 ustawy o informowaniu o cenach ośmio krotnie licząc od dnia pierwszego stwierdzenia niep rawidłowości, to jest od stwierdzenia naruszenia art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach podczas kontroli przeprowadzonej w dniu 26 maja 2020 r. Strona nie tylko wypełniła swym zachowaniem minimalny warunek co do ilości naruszeń obowiązków skutkujący możliwością wymierzenia kary w podwyższonej wysokości, ale go przekroczyła. Skumulowanie takiej ilości stwierdzonych naruszeń obowiązków świadczy o tym, że Strona istotnie naruszyła i ograniczyła podstawowe uprawnienie konsumentów, to jest prawo do informa cji o cenach towarów. W ocenie Prezesa Urzędu, Strona nie dołożyła należytej staranności przy wykonywaniu działalności gospodarczej w celu przestrzegania przepisów istotnych z punktu widzenia praw i interesów konsumentów, i nie podjęła skutecznych działań w zakresie ustalenia przyczyn, które powodują nieprawidłowości w zakresie uwidaczniania cen. Wielkość obrotu i przychodu – Biorąc pod uwagę trzecią dyre ktywę wpływającą na wymiar kary pieniężnej, tj. wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy, Małopolski WIIH na podstawie posiadanej informacji o wielkości obrotów i przychodu uznał, że Strona wykracza poza kategorie przedsiębiorców przewidziane w ustawie z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2019 r., poz. 1292 z późn. zm.), tj. mikro - przedsiębiorców, małych oraz średnich przedsiębiorców i należy do kategorii pozostałych przedsiębiorców. W związku z powyższym, Prezes Urzędu wziął pod uwag ę okoliczność, że udział Strony w obrocie rynkowym jest jednym z największych, a wysokość kary w stosunku do obrotu stanowi ułamkową część procenta. Ponadto wskazać należy, że kara pieniężna powinna także odpowiadać wymogom wskazanym przez ustawodawcę un ijnego, który w art. 8 dyrektywy 98/6/WE, nakazuje, że kara musi być skuteczna, proporcjonalna i odstraszająca (porównaj w tym zakresie wyrok NSA z 23 maja 2012 r., II GSK 684/11, czy wyrok NSA z 19 grudnia 2012, II GSK 1823/11). 12 Skuteczność kary przejawi a się w możliwości jej nałożenia i wyegzekwowania. Aby kara była odstraszająca, jej wysokość powinna być dotkliwa dla przedsiębiorcy. Kara nałożona na podmiot musi także spełniać funkcję prewencyjną oraz dyscyplinująco - represyjną, powinna być ostrzeżeniem dla przedsiębiorcy, mającym na celu niedopuszczenie do powstania nieprawidłowości w przyszłości. Wymierzona kara powinna być przy tym proporcjonalna, to jest właściwa do osiągnięcia zakładanego celu , jakim jest zapewnienie, aby w obrocie dostępne były ty lko towary opatrzone odpowiednimi informacjami na temat ich cen i cen jednostkowych, jak również kara powinna być możliwie najmniej uciążliw a. Przepisy ww. dyrektywy stosowane są przez Organ pomocniczo. Na tej podstawie, Prezes Urzędu stwierdza, że zasad ne jest nałożenie na przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. kary pieniężnej w wysokości 35 800 zł w związku z ośmio krotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 26 maja 2020 r. Odnośnie zarzutów i wniosków strony Prezes Urzędu, zważył co następuje: I zarzut naruszenia art. 7.77, 80, 81a § 1 KPA poprzez: Ad. a ) Zarzut b łędnych ustaleń faktycznyc h tj. że strona nie uwidocznił a w miejscu sprzedaży cen i cen jednostkowych dla 33 rodzajów produktów w opakowaniach, - podczas gdy produkty wymienione w protokole kontroli w tabeli na stronach 3 - 4 poz. 7,8,9 (p łyn do czyszczenia pralki) należy uznać za 1 ro dzaj produktu oraz poz. 14,15,16 (spray do błyskawicznego retuszu odrostów L'Oreal Paris Magie Retouch) należy uznać za 1 rodzaj produktu, gdyż są to produkty o tej samej pojemności i tego samego rodzaju, różnią się wyłącznie odmianą, oraz znajdują się w j ednym zbiorczym opakowaniu typu mix, oznaczonym jedną wywieszką cenową, czyli organ powinien uznać, że było 4 naruszenia tego rodzaju mniej; - podczas gdy nie ma podstaw, by przyj ąć, że co do 3 produktów wskazanych w tabeli na stronie 6 protokołu poz. 28,29, 30 tj. aloesowy szampon do włosów, uniwersalny krem Nivea i pianka do golenia „Skino" brak było ceny i ceny jednostkowej, gdyż ceny te były uwidocznione, ale były opatrzone etykietą promocyjną, która to promocja zakończyła się przed datą kontroli oraz ceną regularną, obowiązującą w dniu kontroli; co w konsekwencji doprowadzi ło do naruszenia zasady rozstrzygnięcia wątpliwości na korzyść strony oraz do nałożenia kary pieniężnej za naruszenia w postaci braku cen i cen jednostkowych dotyczące 3 3 rodzajów produk tów zamiast 26. Odnosząc się do zarzutu strony polegającego na b łędnych ustaleniach faktycznych odnoszących się do błędnej kwalifikacji przez organ I instancji produktów typu mix, należy wskazać, że Prezes Urzędu przychylił się w tym zakresie do wniosku strony . Prezes Urzędu uwzględnił stanowisko strony i 3 produkty wskazane jako płyn do czyszczenia pralki Lanza, które Przez Prezesa Urzędu zostały zakwalifikowane jako jedna niezgodność . R ównież 3 produkty - spray do błyskawicznego retuszu odrostów L'Or eal Paris Magie Retouch zostały zakwalifikowane przez Prezesa Urzędu jako jedna niezgodność (naruszenie) ustawy o informowaniu o cenach. Tym samym w powyższej kategorii, Prezes Urzędu zmniejszył iloś ć jednostkowych niezgodności o 4 , co stanowiło podstawę d o proporcjonalnego obniżenia wymiaru kary. Powyższe daje łączną sumę 26 nie zgodności w tej kategorii i ogólną liczbę 34 niezgodności Odnosząc się do zarzutu strony, że organ I instancji nieprawidłowo zakwalifikował 3 13 produkty w kategorii braku cen i cen jednostkowych, to Prezes Urzędu faktycznie potwierdza, że organ I instancji nieprawidłowo przypisał do tej kategorii naruszenia 3 produktów. Chodzi o produkty wskazane w tabeli nr 2 na stronie 6 protokołu kontroli poz. 28,29,30 tj. aloesowy szampon do wł osów, uniwersalny krem Nivea i pianka do golenia „Skino" . Strona podniosła, że nie było brak u ceny i ceny jednostkowej, gdyż ceny te były uwidocznione, ale były opatrzone etykietą promocyjną, która to promocja zakończyła się przed datą kontroli oraz ceną regularn ą, obowiązującą w dniu kontroli. Strona podniosła, że sytuację tę należy ocenić w kontekście uwidocznienia cen w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości, nie można jednak uznać, że te 3 produkty nie m iały cen w ogóle. Strona wskazała, że ceny te były uwidocznione i prawidłową ceną obowiązującą w dniu kontroli była wskazana na wywieszce cena regularna. Odnosząc się do w/w zarzutu strony, Prezes Urzędu aby prawidłowo ocenić stan faktyczny sprawy w tym zakresie ponownie przeanalizował zgromadzo ny w sprawie materiał dowodowy. Istotnym dowodem w sprawie jest oświadczenie Kierownika operacji i sprzedaży przedsiębiorcy z dnia 4 marca 2021 r., stanowiące załącznik nr 3 do protokołu kontroli, że cenami obowiązującymi w dniu 4 marca 2021 r. dla produkt ów z pozycji od 28 - 30 tabe li nr 2 zamieszczonej w protokole kontroli były ceny w kasie fiskalnej. Dlatego też, Prezes Urzędu nie może przyjąć stanowiska strony, że prawidłową ceną obowiązującą w dniu kontroli była wskazana na wywieszce cena regularna. Doku mentacja fotograficzna załączona do protokołu kontroli potwierdza, że pod w/w produktami były umieszczona informacja pisemna z przekreśloną ceną regularną , Tym samym wywieszka oznaczona kolorem czerwonym z napisem „Supercena” zawierała niższą cenę wyraźnie prezentowaną i uwidocznioną . Na czerwonych promocyjnych wywieszkach zawarta była informacja powyżej kodu kreskowego „promocja od 22. 02 do 28.02” czyli promocja przestała obowiązywać 4 dni przed kontrolą. Cena prezentowana była niższa o 2 złote w stosunku do dwóch produktów i o 1 złoty w stosunku do jednego produktów stosunku do ceny zakodowanej na stanowisku kasowym, o czym świadczy również dokumentacja fotograficzna paragonów pochodząca ze stanowiska kasowego. Jednocześnie Prezes Urzędu wskazuje, iż z przepisu § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia o uwidacznianiu cen można wywieść, iż uwidacznianie cen przez przedsiębiorcę powinno nastąpić przed momentem udostępnienia danego towaru do sprzedaży konsumentowi, o czym świadczy zdanie: „cenę uwidacznia się w miej scu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów”. Jakakolwiek inna wykładnia tego przepisu umożliwiająca przedsiębiorcy, uwidacznianie cen w miejscu, które nie jest ogólnodostępne lub nie jest dobrze widoczne dla konsumentów jest błędna. Powyższ e oznacza, że w momencie zaproszenia do punktu sprzedaży konsumentów cena towaru powinna być uwidoczniona. Tym samym, każde otwarcie punktu sprzedaży oznacza złożenie oferty konsumentowi i jest terminem wykonania obowiązku uwidaczniania cen. Nie ulega wątp liwości, że na gruncie niniejszej sprawy uwidocznienie w tym przypadku cen w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości, czyli prezentowanie na Sali sprzedaży cen i cen jednostkowych kwalifikuje się do odrębnej kategorii niezgodności a nie do kategorii całkowitego braku cen i cen jednostkowych. Prezentowane ceny w stosunku do cen pobieranych za te produkty na stanowisku kasowym były rozbieżne i wprowadzały klientów w błąd poprzez przyciągnięcie ich uwagi do promocji, która już od 4 dni nie obowiązywała. W szczególności należy wskazać, że ceny promocyjne były niższe i konsumenci mogli nie mieć wiedzy, że pobrana została wyższa kwota za produkty, które zakupili. Oferta promocyjna wykorzystuje przeświadczenie konsumenta, iż cały asortyment towarów jest tańs zy niż u konkurencji. Konsument dopiero przy kasie, lub po odejściu od kasy zapoznając się z rachunkiem uzyskuje informację, jaką kwotę zapłacił za zakupiony towar i czy on jest tańsz y niż u konkurencji. Na marginesie należy wskazać, że pozostawienie wyw ieszek 14 cenowych z cenami promocyjnymi 4 dni po dacie zakończenia promocji jest niedopuszczalne i wprowadza konsumentów w błąd. Prezes Urzędu nie podziela stanowiska strony, że w tym przypadku ciężar gatunkowy naruszonego obowiązku jest mniejszy, co powinn o skutkować nałożeniem niższej kary. Przepisy ustawy o informowaniu o cenach nie zawierają podziału naruszeń z uwagi na ciężar gatunkowy. Wprowadzanie konsumentów w błąd 4 dni po dacie zakończenia promocji informując o niższej cenie produktu i pobieranie w yższą kwotę za te produkty na stanowisku kasowym nie ma niskiego ciężaru gatunkowego. Konsument mógł być przeświadczony, że promocja nadal obowiązuje. Tym samym powyższe naruszenie kwalifikuje się do naruszenia art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenac h w takim samym stopniu jak brak cen i cen jednostkowych i zmiana kategorii nie ma wpływu na zmniejszenie wymiaru kary. Uwidocznione ceny tych 3 produktów na Sali sprzedaży były bowiem niejednoznaczne, budzące wątpliwości i uniemożliwiały porównanie cen. Na tej podstawie, Prezes Urzędu informuje, że uwzględnił zarzut strony odnoszący się do towarów typu mix i proporcjonalnie zmniejszył karę. Niemniej jednak Prezes Urzędu nie uwzględnił drugiego zarzutu strony, nie zmniejszył wymiaru kary tylko dokonał od miennej kwalifikacji 3 naruszeń odnoszących się do pozostawienia na Sali sprzedaży wywieszek cenowych 4 dni po zakończeniu promocji jako naruszeń art. 4 ust. 1 ustawy o informowan iu o cenach jako uwidacznianie cen niejednoznacznych, budzących wątpliwości i uniemożliwiających porównanie cen. Zmiana kwalifikacji nie ma wpływu na wymiar kary i w tym zakresie kara nie podlegała zmniejszeniu. Ad b) Zarzut niewszechstronnego rozwa żenia zebranego materiału dowodowego. Strona wniosła zarzut niewszechstronne go r ozwa żenia ze branego materiału dowodowego poprzez: - pominięcie okoliczności, iż strona niezwłocznie usunęła wszelkie nieprawidłowości oraz podjęła czynności mające na celu eliminację nieprawidłowości na przyszłość; - pomini ęcie przy ustalaniu wysokości k ary okoliczności, jakiej kategorii produktów dotyczyły stwierdzone naruszenia, tj. że produkty, które nie posiadały ani cen ani cen jednostkowych to były głównie produkty typu in - outy, nie znajdujące się w stałej ofercie sklepu, zaś w pozostałych przypadka ch wszystkie ceny były uwidocznione. Odnosząc się do powyższego zarzutu, Prezes Urzędu informuje co następuje. Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut Strony, iż Organ I instancji pominął okoliczności, iż Strona niezwłocznie usunęła wszelkie nieprawidłowo ści oraz podjęła czynności mające na celu eliminację nieprawidłowości na przyszłość. W protokole kontroli zostało zapisane, że dla wszystkich zakwestionowanych towarów w trakcie trwania kontroli uwidoczniono brakujące wywieszki m.in. z cenami sprzedaży i/l ub cenami jednostkowymi oraz wywieszki z aktualnymi cenami. Niemniej jednak, wskazać należy, że argument, iż okoliczność, iż strona tego samego dnia w trakcie trwającej kontroli uzupełniła brakujące ceny nie stanowi uzasadnienia do odstąpienia od wymierz enia kary. Strona notoryjnie narusza przepisy art. 4 ustawy o informowaniu o cenach. Argument tego rodzaju, że pojawienie się inspektorów Inspekcji Handlowej, którzy wskażą stronie gdzie znajdują się towary z nieprawidłowym oznaczeniem cen, a następnie od stąpią od wymierzenia kary, bo pracownicy przedsiębiorcy uzupełnią braki, jest nie do przyjęcia przez organy Inspekcji Handlowej. Celem kontroli nie jest wskazywanie gdzie leżą towary z nieprawidłowo oznaczonymi cenami, które podczas kontroli powinny być u zupełnione. Celem kontroli jest ustalenie, czy przedsiębiorca narusza art. 4 ustawy o informowaniu o cenach. I takie ustalenie faktyczne zostało stwierdzone. 15 Odnosząc się do zarzutu strony, że pomini ęto przy ustalaniu wysokości kary okoliczności, jakiej kategorii produktów dotyczyły stwierdzone naruszenia, tj. że produkty, które nie posiadały ani cen ani cen jednostkowych to były głównie produkty typu in - outy, nie znajdujące się w stałej ofercie sklepu, Prezes Urzędu informuje co następuje. Strona podn iosła, że zakwestionowane w toku kontroli produkty były w więks zości towarami typu in - out, nie znajdującymi się w stałej ofercie na półkach regularnych, lecz umieszczonymi w koszach wyprzedażowych. Taki stan rzeczy powoduje, że trudniej jest pracownikom skl epu przypilnować, aby ceny znajdowały się przy każdym produkcie, P racownicy w pierwszej kolejności przykładają wagę do produktów znajdujących się w standardowej ofercie, umieszczonych na półkach, w zamrażarkach czy chłodniach i w dniu kontroli nie zdążyli jeszcze sprawdzić cen na skontrolowanych produktach in - outowych. W ocenie Prezesa Urzędu, f akt, że na s ali sprzedaży były dostępne w chwili kontroli produkty które nie posiadały ani cen ani cen jednostkowych bo to były głównie produkty typu in - out , nie m oże stanowić okoliczności łagodzącej. Obowiązkiem przedsiębiorcy jest taka organizacja pracy aby na s ali sprzedaży nie znajdowały się produkty nieoznaczone cenami. Przepisy ustawy o informowaniu o cenach nie dokonują rozróżnienia na produkty będące w stałe j ofercie przedsiębiorcy i na produkty typu in - out. Polityka i strategia sprzedaży przedsiębiorcy nie podlega kontroli na podstawie ustawy o informowaniu o cenach. W przypadku zaproszenia klientów do punktu sprzedaży, obowiązkiem przedsiębiorcy jest uwidoc znienie cen wszystkich produktów będących w ofercie przedsiębiorcy bez jakiegokolwiek podziału na produkty w stałej ofercie, w ofercie czasowej czy w ofercie promocyjnej. Sankcji podlega naruszenie obowiązku informacyjnego nałożonego na przedsiębiorcę, któ rego obowiązkiem jest uwidocznienie cen oferowanych produktów przed zawarciem umowy sprzedaży z konsumentem. Podział uwidaczniania cen poprzez pomijanie uwidaczniania cen produktów, które nie podlegają ofercie stałej, stanowi element organizacji pracy, a efekt tej niewłaściwej hierarchii produktów nie może mieć przełożenia na pomijanie tych produktów przez personel sklepu przy uwidacznianiu cen. Argumentacja strony jest sprzeczna z motywem (7) Dyrektywy 98/6/WE, który wskazuje, że obowiązek uwidaczniania cen dotyczy wszystkich produktów i stanowi: „Powinien zatem istnieć powszechny obowiązek podawania zarówno ceny sprzedaży jak i ceny jednostkowej na wszystkich produktach z wyjątkiem produktów sprzedawanych luzem, gdzie cena sprzedaży może być podana jedy nie po określeniu przez konsumenta żądanej ilości produktu.” Na tej podstawie, Prezes Urzędu informuje, że powyższe zarzuty nie zasługują na uwzględnienie. Ad. II Zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego. Ad. a) . Zarzut naruszenia art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach Strona wniosła z arzut naruszenia art. art. 6 ust. 3 ustawy o informowa niu o cenach poprzez niewłaściwą ocenę dotychczasowej działalności przedsiębiorcy i pominięcie okoliczności, iż strona jest przedsiębiorcą prowadzącym si eć kilku tysięcy sklepów, zatem nieprawidłowości przy 34 produktach (26 przypadków braku ceny i ceny jednostkowej, 4 przypadki braku ceny sprzedaży i 1 przypadek braku ceny jednostkowej) z 700 sprawdzonych, co stanowi 4,9 % nie może być uznany za najwyższy stopień naruszenia obowiązków uprawniający organ do nałożenia najwyżej możliwe kary, gdyż należy brać pod uwagę skalę działalności przedsiębiorcy, w tym liczb ę sklepów oraz ilość asortymentu (kilka tysięcy rodza jów produktów w jednym sklepie). Odnosząc się do powyższego argumentu, Prezes Urzędu informuje co następuje. 16 Bez znaczenia pozostaje skala działalności przedsiębiorcy, w tym liczba sklepów oraz ilość asortymentu. Przywołane przez Stronę okoliczności: działanie w sieci sklepów, wielkość asortyme ntu, nie stanowią przesłanek ustawowych do miarkowania wymiaru kary. Ustawa o informowaniu o cenach w jednakowej mierze nakłada obowiązki na sprzedawcę prowadzącego indywidualnie działalność gospodarczą w sklepie jak i na przedsiębiorcę prowadzącego sieć s klepów. Kontrola jest jedynie czynnością sprawdzającą przestrzeganie przepisów ustawy o informowaniu o cenach. Ponadto ustawa o informowaniu o cenach nie wskazuje jako okoliczności łagodzącej dużej ilości asortymentu. W tym konkretnym przypadku przedsięb iorcą jest Jeronimo Martins Polska S.A., a nie konkretny sklep, czyli jedno z miejsc prowadzenia działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę. Podmiotem sankcjonowanym nie jest konkretny sklep czyli miejsce prowadzenia działalności gospodarczej przez prz edsiębiorcę. Przepisy ustawy o informowaniu o cenach nie odnoszą się do miejsc prowadzenia działalności gospodarczej, czyli do konkretnych sklepów. Nie zawierają też w swojej treści żadnych norm odnoszących się do sieci sklepów. Przepisy ustawy o informowa niu o cenach nakładają sankcje pieniężne na przedsiębiorcę bez rozróżnienia na miejsce prowadzenia działalności i na sposób prowadzenia działalności. Należy zwrócić uwagę, że art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach nie zawiera dyrektywy wymiaru kary w postaci oceny okoliczności czy naruszenia zostały usunięte oraz czy podjęto działania mające na celu poprawę poziomu przestrzegania przepisów ustawy. W tym konkretnym przypadku wymiar kary nie ma charakteru maksymalnego 40 000 zł tylko stanowi 90 % górn ego wymiaru kary . Stopień naruszenia obowiązków został określony w tym przypadku jako wyższy niż znikomy. Liczba asortymentu oraz ilość sklepów w sieci nie mają znaczenia w niniejszej sprawie i nie stanowią okoliczności łagodzącej. ponieważ przedmiotem k ontroli nie jest badanie wielkości asortymentu. Inspektorzy kontrolują te towary, które są oferowane do sprzedaży konsumentom w dniu kontroli. Przedmiotem kontroli jest przestrzeganie przez przedsiębiorcę obowiązku podawania ceny sprzedaży oraz ceny jednos tkowej. Na tej podstawie, Prezes Urzędu stwierdza, że przywołane przez stronę zarzuty są oczywiście bezzasadne. Ad. b ) Zarzut naruszenia art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach Strona wniosła zarzut naruszenia art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach poprzez błędną wykładnię i nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości rażąco zawyżonej oraz nie odpowiedniej do liczby naruszeń , co miało przejaw w tym, że organ podczas poprzednich kontroli nakładał na stronę kary w niższej wysokości za narusz enia w ilości zbliżonej lub większej, niż w tym przypadku, co skutkowało naruszeniem zasady proporcjonalności . Odnosząc się do powyższego zarzutu, Prezes Urzędu informuje co następuje. Wymierzając karę w oparciu o przesłanki wskazane w art. 6 ust. 3 ustaw y o informowaniu o cenach, organ powinien mieć również na względzie cele kary określone przez art. 8 dyrektywy 98/6/WE zgodnie z którym, kary pieniężne za naruszenie obowiązku informowania konsumentów o cenie oferowanych produktów i usług muszą być skutec zne, proporcjonalne i odstraszające. Przywołując pojęcie proporcjonalności kary uwzględnione w art. 8 dyrektywy 98/6/WE można powołać się na wykładnię tego pojęcia stosowaną w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W pkt 75 opinii Rzecz nika Generalnego Michala Bobeka przedstawionej w dniu 26 czerwca 2018 r. w sprawie C - 384/17, Rzecznik Generalny wskazuje, że kary mają być proporcjonalne do wagi popełnionego naruszenia przy jednoczesnym uwzględnieniu, w stosownych przypadkach, indywidual nych okoliczności 17 każdej sprawy, a ocena powinna być dokonana w kontekście dyrektywy, która określa cele i kontekst stosowania przesłanki proporcjonalności kar. Dyrektywa 98/6/WE określa cele i kontekst stosowania przesłanki proporcjonalności kar. Celem d yrektywy jest nałożenie obowiązku, by cena sprzedaży i cena jednostkowa na wszystkich produktach oferowanych do sprzedaży przez podmioty gospodarcze była jasno podana w celu lepszego przekazania informacji konsumentom i oraz umożliwienia porównywania cen. Cel dyrektywy został ustalony w art. 1 tej dyrektywy, a kontekstem jest podawanie cen konsumentom. „ Celem niniejszej dyrektywy jest ustalenie podawania ceny sprzedaży oraz ceny za jednostki miary produktów oferowanych konsumentom przez podmioty gospodarcz e w celu lepszego przekazywania informacji konsumentom oraz ułatwienia porównywania cen”. Nie ulega wątpliwości, że kara jest wypadkową naruszenia celu dyrektywy poprzez uniemożliwienie konsumentom uzyskania informacji i ułatwienia im porównywania cen. Waga popełnionego naruszenia nie jest jedyną przesłanką uwzględnianą przy miarkowaniu kary. Istotną okolicznością, o charakterze indywidualnym, o której mówił Rzecznik Generalny, jest również zwiększająca się proporcjonalnie ilość stwierdzonych naruszeń, co ma wpływ na kolejny wymiar kary. Indywidualne okoliczności danej sprawy są analizowane w każdym przypadku. Do indywidualnych okoliczności uwzględnianych przez Prezesa Urzędu można zaliczyć również analizę przypadków naruszeń w 12 - miesięcznym przedzial e czasowym. Ilość naruszeń nie stanowi bowiem w indywidualnym przypadku jedynej przesłanki uwzględnianej przy miarkowaniu kary. Miarkując wysokość nałożonej na Stronę kary Organ I instancji wziął pod uwagę, iż Strona po raz kolejny naruszyła obowiązki w sprawie uwidaczniania cen oraz fakt, iż nieprawidłowości dotyczyły 4,9 % poddanego ocenie asortymentu. Organ uznał, że brak uwidocznienia informacji o cenach i cenach jednostkowych, brak cen, brak cen jednostkowych a także nierzetelne, budzące wątpliwości uwidocznienie cen towarów na Sali sprzedaży w stosunku do żądanej ceny na stanowisku kasowym, stanowi większe niż znikome naruszenie obowiązków ciążących na przedsiębiorcy. Strona w sposób wyższy niż znikomy naruszyła przepisy dotyczące uwidaczniania ce n, istotne z punktu widzenia ich znaczenia dla ochrony praw i interesów konsumentów. Ponadto dyrektywy wymiaru kary z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach nie zawierają w swojej treści uzależniania miarkowania kary od ilości uchybień, tylko od ocen y dotychczasowej działalności przedsiębiorcy, która jest negatywna, ponieważ przedsiębiorca wciąż dokonuje naruszeń przepisów ustawy o informowaniu o cenach. Należy zwrócić uwagę, że notoryjność działań Strony czyli powtarzające się naruszenia są uwzględn iane w decyzji i stanowią przesłankę oceny dotychczasowej działalności przedsiębiorcy co ma wpływ na wymiar kary. Organ uznał, że brak uwidocznienia informacji o cenach i cenac h jednostkowych, stanowi wyższe niż znikome naruszenie obowiązków ciążących na przedsiębiorcy. Strona w sposób wyższy niż znikomy naruszyła przepisy dotyczące uwidaczniania cen, istotne z punktu widzenia ich znaczenia dla ochrony praw i interesów konsumentów. Ponadto dyrektywy wymiaru kary z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o ce nach nie zawierają w swojej treści uzależniania miarkowania kary od ilości uchybień, tylko od oceny dotychczasowej działalności przedsiębiorcy, która jest negatywna, ponieważ przedsiębiorca wciąż dokonuje naruszeń przepisów ustawy o informowaniu o cenach. Należy zwrócić uwagę, że notoryjność działań Strony czyli powtarzające się naruszenia są uwzględniane w decyzji i stanowią przesłankę oceny dotychczasowej działalności przedsiębiorcy co ma wpływ na wymiar kary. Odnosząc się natomiast do przywołanej przez stronę decyzji Małopolskiego WIIH z dnia 14 października 2020 r. (sygnatura WN.8361.209.2020) wymierzającej stronie karę w wysokości 15 000 zł, to strona nie odwołała się od w/w decyzji. Powyższa decyzja została przywołana w niniejszej decyzji, a naruszen ie ustawy o informowaniu o cenach zostało 18 zakwalifikowane na użytek niniejszej sprawy jako drugie naruszenie przez przedsiębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dwunasto - miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 26 maja 2020 r. Odnosząc się do decyzji z dnia 17 grudnia 2020 r. nr 159/20 (sygn. akt WN.8361.222.2020), którą Małopolski WIIH nałożył na przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. karę pieniężną w wysokości 18 000 zł w z wiązku z siedmiokrotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy. Strona odwołała się od decyzji I instancji. Prezes Urzę du uchylił w całości zaskarżoną decyzję decyzją nr DIH - IV - 13/2021 z dnia 10 maja 2021 r. Powyższe naruszenie zostało zakwalifikowane na użytek niniejszego postępowania jako trzecie naruszenie przez przedsiębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dw unasto - miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 26 maja 2020 r. Prezes Urzędu uchylając zaskarżoną decyzję i orzekając co do istoty sprawy nałożył na przedsiębiorcę karę w wysokości 15 000 zł. Odnosząc się natomiast do przywołanej przez stronę decyzji Małopolskiego WIIH z dnia 4 listopada 2020 r. (sygnatura WN.8361.234.2020) wymierzającej stronie karę w wysokości 25 000 zł, to należy wskazać, że decyzja ta decyzją Prezesa Urzędu nr DIH - IV - 14/ 2021 z 28 maja 2021 r. została uchylona a kara pieniężna wymierzona stronie została zmniejszona do 20 000 zł. Powyższe naruszenie zostało zakwalifikowane na użytek nini ejszego postępowania jako czwarte naruszenie przez przedsiębiorcę art. 4 ustawy o infor mowaniu o cenach w dwunasto - miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po ra z pierwszy tj. od dnia 26 maja 2020 r. Odnosząc się natomiast do przywołanej przez stronę decyzji Prezesa Urzędu nr DIH - IV/55/2020 z dnia 27 paździ ernika 2020 r. w sprawie DIH - 4.709.46.2020.BP to należy wskazać, że decyzja ta dotyczyła innego organu I instancji – Lubuskiego WIIH. Prezes Urzędu radyklanie zmniejszył w/w decyzją karę nałożoną przez organ I instancji z uwagi na jej faktyczną nieproporcj onalność, ponieważ na terenie województwa lubuskiego notyfikowano małą ilość stwierdzonych naruszeń ustawy o informowaniu o cenach a dotychczasowo nakładane kary kształtowały się w niższym przedziale kwotowym. Dlatego tez przywoływanie decyzji innych org anów pozostaje bez związku z niniejszą sprawą. Przywoływanie decyzji innych organów z innych województw jest pozakontekstowe i nie ma znaczenia dla sprawy. W ocenie Prezesa Urzędu , proporcjonalność kary z uwagi n a przesłanki wymiaru kary określone w art . 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach nie jest uzależniona wyłącznie od ilości stwierdzonych jednostkowych niezgodności. Wymierzane kary mogą być mniejsze lub większe w zależności od wielokrotności stwierdzonych naruszeń ustawy o informowaniu o cenach w danym województwie w przedziale czasowym określonym w ustawie, co oznacza, że wysokość kar może być wyższa w danym województwie z uwagi na notoryjność naruszeń przez stronę i konieczność zapewnienia skutku w postaci prewencji ogólnej i szczególnej. Prez es Urzędu stoi na stanowisku, że w przypadku powtarzających się naruszeń, wymiar kary powinien ulegać proporcjonalnemu zwiększeniu. W tym przypadku, wymierzona stronie kara nie ma charakteru maksymalnego, tylko stanowi 90% górnego wymiaru kary. Prezes Urzę du uwzględniając niektóre zarzuty strony, zmniejszył proporcjonalnie wymiar kary przedsiębiorcy. Jednakże z uwagi na ustalenia organu I instancji, który kształtuje politykę w zakresie przestrzegania przez przedsiębiorców obowiązków informacyjnych wynikaj ących z ustawy na swoim terenie województwa małopolskiego, Prezes Urzędu nie może w sposób istotny ingerować w tę politykę zmierzającą do zapewnienia prewencji ogólnej i szczególnej. W porównaniu do poprzednich naruszeń, kara nałożona na stronę w przedmio towym przypadku realizuje politykę wymiaru organu I instancji na terenie województwa 19 małopolskiego. Należy zwrócić uwagę, że Prezes Urzędu uchylił kilka poprzedzających decyzji Małopolskiego WIIH i kilkakrotnie zmniejszył stronie wymiar kary. Na tej pods tawie, Prezes Urzędu stwierdza, że w/w zarzuty strony są bezzasadne. Ad. III Wnioski Strony Pełnomocnik Strony wniósł o: − uchylenie decyzji w ca łości i orzeczenie co do istoty sprawy w ten sposób, że odstępuje się od wymierzenia kary pieniężnej z tytułu niewykonania obowiązków z art. 4 ust. 1 ustawy, ewentualnie o: − uchylenie zaskar żonej decyzji i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez orzeczenie kary w niższej wysokości , ewentualnie o: − uchylenie zaskar żonej decyzji w całości i przekazanie do ponownego ro zpatrzenia Śląskiemu WIIH. Prezes Urzędu nie znajduje podstaw do uchylenia decyzji w całości i orzeczenia co do istoty sprawy w ten sposób, że odstępuje się od wymierzenia kary pieniężnej z tytułu niewykonania obowiązków z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach. Nie ma również podstaw do uchylenia zaskar żonej decyzji w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia Śląskiemu WIIH, ponieważ decyzję wydał Małopolski WIIH. Materiał dowodowy został zebrany w sposób prawidłowy przez Mał opolski WIIH co stanowi brak podstawy do uchylenia zaskar żonej decyzji w całości i przekazania do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Uprzednie naruszenia w tym przedziale czasowym skutkują proporcjonalnym podwyższaniem wymiaru kary. Ka żde kolejne naruszenie ma wpływ na wymiar kary w prowadzonych postępowaniach administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w swoim wyroku z dnia 11 grudnia 2019 r. (sygn. akt VI SA/Wa 1400/19) orzekł: „ (…) w przypadku kary pieniężnej nakła danej w oparciu o przepis art. 6 ust. 2 ww. ustawy, przyjąć należy, że jeśli uprzednio przedsiębiorca karany był za naruszanie określonych norm ustawy, to dalsze nieprzestrzeganie zapisów ustawy, o jakich mowa w art. 4, winno spotkać się z karą bardziej do tkliwą, skoro ukarany nadal nie stosuje się do nakazów prawa”. Prezes Urzędu ocenił również przesłanki do umorzenia postępowania w sprawie wymierzenia kary pieniężnej i poprzestaniu na pouczeniu określone w art. 189f § 1 i 2 KPA i stwierdza , że nie znajdu ją one zastosowania w sprawie. Zgodnie z art. 189f § 1 KPA Organ administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli: 1) waga naruszenia prawa jest znikoma, a Strona zaprzes tała naruszania prawa lub 2) za to samo zachowanie prawomocną decyzją na Stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony Organ administracji publicznej lub Strona została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykrocz enie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Do zastosowania instytucji odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej na podstawi e art. 189f § 1 pkt 1 KPA konieczne jest jednoczesne spełnienie dwóch przesłanek: zaistnienia znikomej wagi naruszenia prawa i zaprzestanie przez Stronę naruszania prawa. Obydwie przesłanki powinny być spełnione kumulatywnie, czyli zaistnienie tylko jedne j przesłanki nie uprawnia Organu do zastosowania instytucji odstąpienia od wymierzenia kary. Wagę naruszenia prawa odnosi się do poziomu naruszenia norm chroniących interes publiczny lub interes społeczny, rozumiany jako interes konkretnej grupy społeczne j. W tym przypadku chodzi o naruszenie interesu społecznego, czyli interesu konsumentów. Strona 20 wciąż nie przyjmuje do wiadomości, że w istotny sposób narusza interes tej grupy społecznej, która posiada uprawnienie do zapoznania się z ceną przed zawarciem umowy sprzedaży. W ocenie Prezesa Urzędu, nie zachodzi w tym przypadku znikoma waga naruszenia prawa, ponieważ strona narusza interes konsumentów w sposób notoryjny, co ma charakter systemowy i może być kwalifikowane jako naruszenie interesu publicznego. Strona wykorzystuje sytuację, że konsument jest stroną słabszą w relacji z przedsiębiorcą i narzuca mu sposób dokonywania zakupu bez możliwości uprzedniego zapoznania się z ceną. Prezes Urzędu stoi na stanowisku, iż ustalony stan faktyczny nie stwarzał p odstaw do uznania powstałego naruszenia za znikome a zawinienie Strony było ewidentne. Konsumenci pozbawieni dostępu do prawidłowo uwidocznionych cen, a także cen jednostkowych towarów pozbawieni są tym samym możliwości pełnego rozeznania i podjęcia obie ktywnej decyzji w sprawie dokonania zakupu. W ocenie Prezesa Urzędu, nie zachodzi w tym przypadku znikome naruszenie prawa, a całościowa ocena zgodności z prawem działania Strony, która narusza obowiązek administracyjno - prawny jest niekorzystna dla Strony . Na podstawie wiedzy Prezesa Urzędu posiadanej z urzędu, nie jest możliwe zastosowanie odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 1 pkt 2 KPA ponieważ uprzednie kary nakładane przez Małopolskiego WIIH, a także przez inne wojewódzkie inspekt oraty Inspekcji Handlowej za naruszenia przepisów ustawy o informowaniu o cenach nie spełniają celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. A wręcz przeciwnie, kary pieniężne nakładane na przedsiębiorcę dotychczasowo przez Mał opolskiego WIIH i wojewódzkie inspektoraty Inspekcji Handlowej na terenie Polski nie spełniały swojej funkcji prewencyjnej i nie odstraszały przedsiębiorcy od dalszego naruszania prawa, co stanowi okoliczność obciążającą a nie łagodzącą. Odnosząc się nato miast do art. 189f § 2 KPA, który wskazuje na możliwość odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej w przypadkach innych niż wymienione w art. 189f § 1, Prezes Urzędu zwraca uwagę, że notoryjne, powtarzające się naruszenia przez przedsiębior cę przepisów ustawy o informowaniu ocenach nie pozwalają na spełnienie celów dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Celem tym jest przestrzeganie przez przedsiębiorcę przepisów ustawy o informowaniu o cenach. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 2 KPA: „Organ odwoławczy wydaje decyzję, w której: uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję - umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części, (…)”. Pr ezes Urzędu informuje, że ponowne rozstrzygnięcie co do istoty sprawy jest efektem przeprowadzenia postępowania odwoławczego. Obowiązek zastosowania instytucji reformacji i orzeczenia co do istoty, zamiast uchylenia decyzji organu I instancji i przekazania do ponownego rozpoznania, w świetle art. 138 § 1 pkt 2 KPA istnieje wówczas, gdy dokonujący kontroli instancyjnej organ II instancji nie ma wątpliwości co do stanu faktycznego sprawy, bądź jest w stanie sam uzupełnić braki postępowania dowodowego (patrz: wyrok Wojewódzkiego Sądu w Gliwicach z dnia 31 stycznia 2018 r., sygn. akt IV SA/Gl 1235/17). Prezes Urzędu uchylił zaskarżoną decyzję w całości w zakresie ośmio k rotnego niewykonania przez Jeronimo Martins Polska S.A. obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj od dnia 26 maja 2020 r. Prezes Urzędu przychylił się do wniosku strony o uchylenie decyzji w całości i zmniejszenia kary pieniężn ej. Z uwagi na odmienną kwalifikację niezgodności w zakresie towarów typu „mix” Prezes Urzędu 21 orzekając co do istoty sprawy zmniejszył o 10,5 % karę pieniężną nałożoną przez organ I instancji na stronę i nałożył na stro nę karę pieniężną w wysokości 35 800 zł. Nałożenie kary pieniężnej w tej wysokości pozostaje związku z ośmio krotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj . od dnia 26 maja 2020 r. Karę należy wpłacić na konto Malopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Krakowie wskazane w decyzji Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Krakowie nr 56/2021 (sygn. akt WN.8361.109.2021 ) z dnia 15 kwietnia 2021 r. w ciągu 7 dni od dnia, w którym decyzja o nałożeniu kary stanie się ostateczna. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu orzekł jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. z up. Prezesa Urzędu Oc hr ony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/