DIH-23/2021

1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW TOMASZ CHRÓSTNY Warszawa, 20 lipca 2021 r. DIH - 4.707.19.2021 . TN DECYZJA DIH - IV - 23/2021 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735), zwanej dalej „KPA”, art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1706), art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2019 r. poz. 178), zwanej dalej „ustawą o informowaniu o cenach”, po rozpatrzeniu odwołania z dnia 28 kwietnia 2021 r. wniesionego przez Pełnomocnika strony Jeronimo Martins Polska S.A., z siedzibą w Kostrzynie, od decyzji Małopolski ego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w w Krakowie nr 46/2021 (sygn. akt WN.8361.23.2021 ) z dnia 15 kwietnia 2021 r. wydanej w przedmiocie nałożenia na przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. kary pieniężnej w wysokości 30 000 zł ( trzydzieści tysięcy złotych) w zwi ązku z ośmio krotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów 1) uchyla w cał ości zaskarżoną decyzję, 2) orzekając co do istoty sprawy, Prezes Urzędu nakłada na przedsiębiorcę administracyjną karę pieniężną w wysokości 22 500 zł ( dwadzieścia dwa tysiące pięćset złotych) w związku z ośmio krotnym niewykonaniem przez Jeronimo Martins P olska S.A. obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 25 lutego 2020 r. UZASADNIENIE W dniu 6 maja 2021 r. do Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Krakowie , zwanego dalej „ Małopolski m WIIH”, wpłynęło odwołanie z dnia 28 kwietnia 2021 r. , które zostało wniesione przez Pełnomocnika reprezentującego Jeronimo Martins Polska S.A., od decyzji Małopolski ego W IIH nr 46 /2021 (sygn. akt 2 WN.8361.23.2021 ) z dnia 15 kwietnia 2021 r. , wydanej w przedmiocie nałożenia na przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. kary pieniężnej w wysokości 30 000 zł w związku z ośmio krotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy. Decyzja Małopolskiego WIIH została doręczona Stronie w dniu 23 kwietnia 2021 r. natomiast odwołanie zostało nadane u operatora publicznego usług pocztowych w dniu 30 kwietnia 2021 r. Pismem z dnia 13 maja 2021 r. Małopolski WIIH przekazał przedmiotowe odwołanie do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwanego dalej „Prezesem Urzędu”. W dniu 10 lutego 2021 r. w granicach upowa żnienia do przeprowadzenia kontroli nr WN.8361.23.2021 z dnia 8 lutego 2021 r. inspektorzy Małopolski ego WIIH przeprowadzili kontrolę w sklepie Biedronka przy ul . Lipskiej 28 w Krakowie , należącym do przedsiębiorcy Jeronimo Martins P olska S.A. W trakcie kontroli inspektorzy Małopolski ego WIIH sprawdzili prawidłowość informowania o cenach 230 partii towarów spośród wszystkich rodzajów towarów znajdujących się w ofercie handlowej kontrolowanej placówki. W wyniku działań kontrolnych stwi erd zono niezgodności z przepisami w przypadku 27 rodzajów towarów, tj. dla 2 rod zajów towarów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie towaru, dla 25 rodzajów towar ów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie oraz o ceni e jednostkowej towaru . Wykaz towarów zakwestionowanych w zakresie prawidłowości uwidaczniania cen stanowi Protokół k ontroli oraz załącznik nr 1 do protokołu kontroli. Pismem z dnia 15 marca 2021 r. Małopolski WIIH zawiadomił stronę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie nałożenia kary pieniężnej oraz o przysługującym prawie do zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się. Organ I instancji zwrócił się do strony o przesłanie informacji o wielkości obrotów i przychodu osiągni ętego w roku 2020 w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia. Pismem z dnia 15 marca 2021 r. przedsiębiorca odpowiedział, że s twierdzony przez I nspekcję brak cen wskazanych w protokole kontroli nie podlega kwestionowaniu. Strona podniosła, ż e brak etykiet był związany z faktem, że gotowe standy opuściły magazyn zaopatrzone w etykiety cenowe umieszczone w dedykowanych listwach cenowych, lecz listwy cenowe odkleiły się od standów (na zdjęciu widoczne pozostałości po kleju) i spadły na podłogę pod sta nd, w związku z tym nie były widoczne dla osób dokonujących kontroli. Pracownicy sklepu znaleźli te listwy pod standem i zamocowali etykiety do standów zszywkami, aby i tym razem nie odpadły. Pracownicy sklepu byli w trakcie kontrolowania etykiet, bo w tym dniu monitorowali ceny tej właśnie grupy produktów, która została sprawdzona przez Inspekcję. Niestety na skutek problemów z łącznością oraz z powodu braku sprawności więcej niż jednego urządzenia do kontrolowania cen, nie zdążyli ich uzupełni ć przed przy jściem pracowników I nspekcji. Ceny już podczas trwania kontroli zostały uzupełnione co zostało zapisane w protokole kontrolnym. Mając na uwadze rangę zagadnienia, jakim jest prawidłowe uwidacznianie cen w celu umożliwienia klientowi dokonania świadomej dec yzji zakupowej i porównania cen, strona od kilku miesięcy wdraża nowe procedury kontroli cen oraz podejmuje dodatkowe działania mające na celu zmobilizowanie pracowników do właściwego dopilnowania uwidaczniania cen. Kierownicy sklepów zostali poinformowani o obowiązku zwracania uwagi na to, żeby każdy produkt był opatrzony ceną 3 oraz ceną jednostkową oraz żeby ceny te były zgodne z tymi, które klient musi zapłacić przy kasie. Sprawa ta jest traktowana przez stronę priorytetowo. Strona dokłada wszelkich stara ń, by usprawnić system uwidaczniania cen w sklepach oraz zorganizować pracę pracowników tak, by wywiązywać się z tego obowiązku. Strona wdrożyła szereg działań polegających na rozwiązaniu problemów oznaczania cen na towarach, w szczególności strona prowad zi działania mające na celu usprawnienie systemu informatycznego oznaczania cen. Strona zapewnia, iż nieprawidłowości w zakresie cen nie będą się już zdarzały, a jeśli już to sporadycznie z powodu niedopatrzenia pracownika. Strona podała wielkość przychodó w za 2019 r. i złożyła oświadczanie, że za rok 2020 nie zostały jeszcze ustalone. Strona nie wniosła dalszych pism ani nie zapoznała się z materiałem dowodowym. Decyzją z dnia 15 kwietnia 2021 r. nr 46/2021 (sygn. akt WN.8361.23.2021 ) Małopolski WIIH nało żył na przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. karę pieniężną w wysokości 30 000 zł w związku z ośmio krotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naru szenie obowiązków po raz pierwszy. Pismem z dnia 28 kwietnia 2021 r. pełnomocnik Strony wniósł odwołanie od w/w decyzji. Prezes Urzędu pismem z dnia 26 maja 2021 r. poinformował stronę o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów o raz zgłoszonych żądań zgodnie z zasadą wysłuchania strony określoną w art. 10 KPA. Strona nie zajęła stanowiska w sprawie ani nie zapoznała się z materiałem dowodowym. W swoim odwołaniu od zaskarżonej decyzji pełnomocnik Strony zarzucił naruszenie przepi sów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy oraz podniósł, co następuje. I Zarzut naruszenia art. 7, 77 i 80 KPA poprzez: a) b łędne ustalenia faktyczne tj. że strona nie uwidoczniła w miejscu sprzedaży cen i cen jednostkowych dla 25 rodzajów pro duktów w opakowaniach, podczas gdy produkty wymienione w protokole kontroli w tabeli stanowiącej załącznik nr 2 do protokołu kontroli: - poz. 10 i 11 (chusteczki do demakija żu Be beauty) należy uznać za 1 rodzaj produktu; - poz. 16 i 17 (spray do powierzchni a ntybakteryjny Dettol) nale ży uznać za 1 rodzaj produktu; - poz. 18 i 19 (kapsu łki do prania Ariel) należy uznać za 1 rodzaj produktu; - poz. 20 i 22 (kapsu łki do prania Woolite) należy uznać za 1 rodzaj produktu; - poz. 23 i 24 (kapsu łki do prania Persil Duo Cap s) należy uznać za 1 rodzaj produktu; - poz. 25, 26 i 27 (p łynny środek do prania) należy uznać za 1 rodzaj produktu; gdy ż są to produkty o tej samej wadze czy pojemności i tego samego rodzaju, różnią się wyłącznie odmianą, oraz znajdują się w jednym zbiorcz ym opakowaniu typu mix, oznaczonym jedną wywieszką cenową, co w konsekwencji doprowadziło do nałożenia kary pieniężnej za naruszenia dotyczące 25 rodzajów produktów w opakowaniach zamiast 18; 4 b) niewszechstronne rozwa żenie zebranego materiału dowodowego poprz ez - pominięcie okoliczności, iż strona niezwłocznie usunęła wszelkie nieprawidłowości oraz podjęła czynności mające na celu eliminację nieprawidłowości na przyszłość; - pominięcie okoliczności dodatkowych wskazanych przez stronę w piśmie z dnia 23 marca 2021 r., tj. że produkty na standach zostały opatrzone cenami, które niestety odkleiły się i nie były widoczne dla kontrolujących oraz że co do pozostałych produktów, to akurat bezpośrednio przed kontrolą były one sprawdzane, ale na skutek problemów z łącznośc ią, pracownicy nie mi eli możliwości wydrukowania cen. II. Zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego a) zarzut naruszenia art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach poprzez niewłaściwą ocenę dotychczasowej działalności przedsięb iorcy poprzez: - pominięcie okoliczności, iż wszystkie naruszenia zostały usunięte oraz podjęto działania korygujące; - pominięcie okoliczności, iż wszystkie 6 kar nałożonych na stronę w ciągu 12 miesięcy wstecz dotyczyły innych sklepów oraz poprzez brak wyszc zególnienia w treści decyzji, których sklepów dotyczyły uprzednio nakładane kary; - pominięcie okoliczności, iż strona jest przedsiębiorcą prowadzącym sieć kilku tysięcy sklepów, zatem brak cen i cen jednostkowych na 25 produktach (choć zdaniem strony winno to być 18 rodzajów produktów) oraz 2 cen sprzedaży z 230 sprawdzonych, co stanowi 11 % nie może być uznany za najwyższy stopień naruszenia obowiązków, gdyż należy brać pod uwagę skalę działalności przedsiębiorcy, w tym liczbę sklepów oraz ilość asortymentu (ponad dziesięć tysięcy rodzajów produktów w jednym sklepie); b) zarzut naruszenia art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach poprzez błędną wykładnię i nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości rażąco zawyżonej oraz nieodpowiedniej do liczby narusz eń, z naruszeniem zasady proporcjonalności, co miało przejaw w tym, że organ podczas poprzednich kontroli nakładał na stronę kary w niższej wysokości za naruszenia w ilości zbliżonej lub większej, niż w tym wypadku. III. Wnioski Strony Pełnomocnik Strony wn iósł o: − uchylenie decyzji w ca łości i orzeczenie co do istoty sprawy w ten sposób, że odstępuje się od wymierzenia kary pieniężnej z tytułu niewykonania obowiązków z art. 4 ust. 1 ustawy, ewentualnie o: − uchylenie zaskar żonej decyzji i orzeczenie co do is toty sprawy poprzez orzeczenie kary w niższej wysokości , ewentualnie o: − uchylenie zaskar żonej decyzji w całości i przekazanie do ponownego rozpatrzenia Śląskiemu Inspektorowi Inspekcji Handlowej. 5 Prezes Urzędu zważył co następuje. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji Organu pierwszej instancji. W toku postępowania Organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwoł anie Strony jest uzasadnione oraz sprawdza czy wydana decyzja była prawidłowa. Po przeanalizowaniu akt sprawy Prezes Urzędu wyczerpująco zbadał wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane ze sprawą oraz zapoznał się z dowodami służącymi ustaleniu sta nu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej, dokonując przy tym ich wszechstronnej oceny. Prezes Urzędu stwierdził, że ustalony w sprawie stan faktyczny sprawy przez organ I instancji budzi wątpliwości co do stwierdzonych podczas kontroli narus zeń, prawidłowości ich kwalifikacji i ich uzasadnienia. Zmniejszenie ilości niezgodności oraz ich odmienna kwalifikacja dokonana przez Prezesa Urzędu stanowi podstawę do zmniejszenia wymiaru kary, ale nie stanowi podstawy do odstąpienia od wymierzenia kar y. Dlatego też, Prezes Urzędu uchyla zaskarżoną decyzję w całości i nakłada na stronę administracyjną karę pieniężną w wysokości 22 5 00 zł. Prezes Urzędu informuje, że po zapoznaniu się z odwołaniem strony, zmienił kwalifikację naruszeń. W zaskarżone j decyzji organ I instancji w następujący sposób zakwalifikował naruszenia art. 4 ust. 1 w/w ustawy: nieuwidocznienie w miejscu sprzedaży detalicznej cen i cen jednostkowych dla 27 rodzajów produktów w opakowaniach, na ogółem 230 zbadanych towarów , tj. dla 2 rod zajów towarów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie towaru, dla 25 rodzajów towar ów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie oraz o cenie jednostkowej towaru . Prezes Urzędu w następujący sposób zakwalifikował n aruszenia art. 4 ust. 1 w/w ustawy: nieuwidocznienie w miejscu sprzedaży detalicznej cen i cen jednostkowych dla 18 rodzajów produktów, a dla 2 rod zajów towarów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek f ormie informacji o cenie towaru, co daje w sumie 20 niezgodn ości w zakresie nieuwidaczniania cen. Powyższe naruszenia odnoszą się do 230 zbadanych towarów. Procentowy udział niezgodności w stosunku do towarów zbadanych wynosi tym samym 8,7 %. Należy wskazać, że wartość 18 niezgodności odnośnie nieuwidocznienia cen i cen jednostkowych została przywołana w odwołaniu strony, natomiast organ I instancji wskazał na nieuwidocznienie w miejscu sprzedaży detalicznej cen i cen jednostkowych dla 25 rodzajów produktów w opakowaniach. Prezes Urzędu zmniejszył ilość niezgod ności w tym zakresie z 25 do 18 . Jednocześnie Prezes Urzędu uwzględnił wniosek strony zawarty w odwołaniu i zmniejszył ilość jednostkowych naruszeń w odnie sieniu do następujących towarów wymienionych w załączniku nr 1 do protokołu kontroli: - poz. 10 i 11 (c husteczki do demakijażu Be beauty) należy uznać za jedno naruszenie ; - poz. 16 i 17 (spray do po wierzchni antybakteryjny Dettol) należy uznać za jedno naruszenie ; - poz. 18 i 19 (kapsułki do prania Ariel) n ależy uznać za jedno naruszenie ; - poz. 20 i 22 (kapsułk i do prania Woolite) należy uznać za jedno naruszenie; - poz. 23 i 24 (kapsułki do prania Persil Duo Caps) należy uznać za jedno naruszenie ; 6 - poz. 25, 26 i 27 (płynny środek do prania) n ależy uznać za jedno naruszenie . Prezes Urzędu przychylił się do wniosku strony, gdyż są to produkty o tej samej wadze czy pojemności i tego samego rodzaju, różnią się wyłącznie odmianą. Tym samym w powyższej kategorii, Prezes Urzędu zmniejszył iloś ć jednostkowych niezgodności o 7 , co daje łączną sumę 18 nie zgodności w tej ka tegorii i ogólną liczbę 20 niezgodności Powyższe przyczyniło się do obniżenia kary z 30 000 zł do 22 500 zł, czyli o 25 % zmniejszono wymiar kary. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usłu g uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Ujawnione nieprawidłowości stanowią naruszenie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w zwią zku z § 3 i § 4 Rozporządzenia Ministra Rozwoju w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług z dnia 9 grudnia 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 2121) , zwanym dalej „rozpor ządzeniem w sprawie uwidaczniania cen”. W myśl § 3 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, cenę uwidacznia się w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów, na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, któ rego dotyczy. Z kolei § 3 ust. 2 tego rozporządzenia stanowi, że cenę oraz cenę jednostkową uwidacznia się w szczególności: na wywieszce, w cenniku, w katalogu, na obwolucie, w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu. Zgodnie z § 4 ust. 1 rozp orządzenia w sprawie uwidaczniania cen, cena jednostkowa dotyczy odpowiednio ceny za: litr dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według objętości oraz za kilogram dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według masy, sztukę dla towarów przeznaczonych do spr zedaży na sztuki. Cena jednostkowa towaru w świetle definicji zawartej w art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy o informowaniu o cenach, oznacza cenę ustaloną za jednostkę określonego towaru którego ilość lub liczba jest wyrażona w jednostkach miar w rozumieniu prze pisów o miarach. Uwidocznieniem jest ujawnienie informacji wymaganych ustawą w taki sposób, aby były one czytelne, widoczne, łatwo i bezpośrednio dostępne dla nabywców i aby przeciętny konsument mógł się samodzielne zaznajomić z danymi na temat ceny i ceny jednostkowej. Stosownie do § 4 ust. 1 pkt. 1, 2 i 5 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen cena jednostkowa dotyczy odpowiednio ceny za: litr lub metr sześcienny - dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według objętości, kilogram lub tonę - dla towar u przeznaczonego do sprzedaży według masy, sztukę - dla towarów przeznaczonych do sprzedaży na sztuki. Funkcją ceny jednostkowej jest umożliwienie konsumentom porównanie cen produktów w sposób optymalny na podstawie prostych kalkulacji, bez konieczności pr zeprowadzania skomplikowanych działań matematycznych. Dlatego też oprócz ceny (za produkt) na wywieszce cenowej, w miejscu sprzedaży musi się również na niej znaleźć cena jednostkowa, a więc przeliczenie na odpowiednią jednostkę miary (litr, kilogram). Kon ieczność informowania o cenie jednostkowej to przede wszystkim zabezpieczenie interesów konsumentów, którzy mogą nie tylko porównać ceny takich samych lub podobnych produktów w miejscu sprzedaży, ale także mogą faktycznie przekonać się czy podana cena jedn ostkowa (za litr, kilogram) jest niska czy wysoka i podjąć decyzję o zawarciu umowy sprzedaży w innym sklepie. Brak podania ceny jednostkowej narusza prawo konsumenta do wyczerpującej informacji, a tym samym ogranicza jego możliwości świadomego, 7 najkorzyst niejszego pod względem ekonomicznym wyboru, co prowadzi do zagrożenia jego interesów. Bezwzględny obowiązek podawania ceny jednostkowej został podkreślony również w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej; TSUE), który wskazał, że : „j edynie wskazanie ceny łącznej i ceny za jednostkę masy w wypadku produktów, których jednostki opakowaniowe mogą nie mieć tej samej masy, pozwala na dostarczenie wystarczającej informacji konsumentowi.” (patrz. pkt 39 Wyrok TSUE z 30 czerwca 2016 r. spr awie C - 134/15 Lidl, ECLI:EU:C:2016:498). Obowiązek podawania ceny jednostkowej wiąże się z ujmowaniem ilościowym produktów w odniesieniu do jednolitego systemu miar jako podstawy wyznaczenia ich ceny: „prawodawca, przyjmując dyrektywę 98/6, miał zamiar „z apewnić jednolitą i przejrzystą informację w odniesieniu do ujmowania ilościowego produktów w odniesieniu do jednolitego systemu miar jako podstawy wyznaczenia ich ceny. Podobnie art. 1 dyrektywy 98/6 stanowi, że jej przedmiotem jest „ustalenie podawania c eny sprzedaży oraz ceny za jednostki miary produktów oferowanych konsumentom przez podmioty gospodarcze w celu lepszego przekazywania informacji konsumentom oraz ułatwienia porównywania cen ”. (Opinia Rzecznika Generalnego TSUE Pedra Cruza Villalóna, przeds tawiona w dniu 26 listopada 2013 r. w sprawie C - 421/12 Komisja Europejska przeciwko Królestwu Belgii ECLI:EU:C:2013:769). Obowiązki odnoszące się do podawania cen stanowią przedumowny obowiązek informacyjny nałożony na przedsiębiorcę, który zawiera umowę sprzedaży z konsumentem. Przepis art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach nakłada na przedsiębiorcę obowiązek uwidaczniania cen, co jest czynnością materialno - techniczną. Synonimem do uwidaczniania cen jest ich prezentowanie, ekspozycja, wizualizowani e, pokazywanie, demonstrowanie. Uwidocznieniem jest ujawnienie informacji wymaganych ustawą w taki sposób, aby były one czytelne, widoczne, łatwo i bezpośrednio dostępne dla nabywców i aby przeciętny konsument mógł się samodzielne zaznajomić z danymi na t emat ceny i ceny jednostkowej i poprzez porównanie cen po djąć decyzję o zawarciu lub nie zawarciu umowy z przedsiębiorcą. Zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się stopień naruszenia obo wiązków oraz dotychczasową działalność przedsiębiorcy, a także wielkość jego obrotów i przychodów. Stopień naruszenia obowiązków – został określony jako wyższy niż znikomy, ponieważ zostały naruszone podstawowe obowiązki dotyczące uwidaczniania cen i cen jednostkowych, stwierdzono brak w jakiejkolwiek formie informacji o cenie i o cenie jednostko wej towaru. Powyższe godzi w prawo konsumenta do informacji, a także uniemożliwia mu porównanie cen towarów znajdujących się w obrocie handlowym. Nie uwidaczniają c cen Strona pozbawiła konsumentów możliwości realizacji prawa do informacji o cenach towarów, co pozbawia ich możliwości rozważenia przedstawionej oferty i podjęcia świadomej decyzji dotyczącej zawarcia określonej umowy z określonym kontrahentem, a przez to ogranicza swobodę zawierania umów. Brak natomiast uwidocznienia cen jednostkowych przy towarach uniemożliwia kupującym porównanie cen towarów z cenami towarów podobnych lecz o innej masie czy objętości, a przez to utrudnia kupującym dokonanie optymalne go i właściwego dla nich wyboru towaru, naruszając ich interesy ekonomiczne oraz prawo do rzetelnej informacji o cenie. Konsumenci dla 8,7 % towarów (objętych kontrolą) nie otrzymywali informacji o cenach jednostkowych i c enach. Powyższe uniemożliwiało do konanie świadomego wyboru 8 produktu przez konsumenta w oparciu o to kryterium oraz porównanie cen między produktami poszczególnych marek bądź takimi samymi produktami o różnej gramaturze. Podkreślić należy, że celem regulacji w zakresie informowania o cenac h jest poprawa ochrony interesów konsumenta oraz zdrowa konkurencja między przedsiębiorcami - motyw 1 dyrektywy 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumen tom (Dz. U. L 80 z 18.03.1998 r. s. 27), zwanej „dyrektywą 98/6/WE”. Tym samym obowiązkiem Strony było podanie informacji o cenach w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów, na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości tow aru, dla wszystkich wyrobów, a także przekazanie tej informacji w sposób rzetelny, czyli jednoznaczny, niebudzący wątpliwości i umożliwiający porów nanie cen. Strona w przypadku 20 wyrobów tego obowiązku nie dopełniła. Dokonując oceny stopnia naruszenia obo wiązków stwierdzono, że przedsiębiorca nie uwidaczniając cen oraz cen jednostkowych w sposób wyższy niż znikomy naruszył obowiązek określony w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach. Cena oraz cena jednostkowa jest bowiem podstawowym kryterium infor macji o wartości towaru wyrażonej w jednostkach pieniężnych. Dotychczasowa działalność przedsiębiorcy – jest to przesłanka, która wymaga dostosowania sankcji do konkretnego przedsiębiorcy oraz uwzględnienia dotychczasowej działalności w zakresie przestrz egania obowiązków wynikających z ustawy o informowaniu o cenach. W związku z powyższym, przy ocenie niniejszej przesłanki Prezes Urzędu wziął pod uwagę wyniki dotychczas przeprowadzonych kontroli Strony w zakresie przestrzegania przepisów dotyczących uwi daczniania cen. Strona funkcjonuje na rynku od 2004 r. i była niejednokrotnie kontrolowana, zatem powinna wykazać się znajomością obowiązujących przepisów dotyczących prawidłowego uwidaczniania cen i cen jednostkowych. Małopolski WIIH ustalił przeprowadza jąc kontrole, że przedsiębiorca w okresie 12 miesięcy licząc od dnia 25 lutego 2020 r. ośmiokrotnie naruszył obowiązki w zakresie uwidaczniania cen. Przed miotowa kontrola wykazała ósme naruszenie przepisów ustawy o informowaniu o cenach. W wyniku usta leń kontrolnych stwierdzających naruszenia przepisów ustawy o informowaniu o cenach, Organ I instancji p rzeprowadził dotychczasowo sześć wcześniejszych postępowań administracyjnych zakończonych wydaniem decyzji, którymi nałożył na Stronę kary pieniężne z tytułu nieprzestrzegania obowiązków wskazanych w ust awie o informowaniu o cenach oraz w jednym przypadku stwierdzając naruszenie wystąpił z postępowaniem pokontrolnym. Następujące kontrole przeprowadzone przez inspektorów Małopolskiego WIIH sta nowią wykaz naruszeń, które warunkują zastosowanie w stosunku do przedsiębiorcy w tym konkretnym przypadku art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach. W dniach 25 lutego i 6 marca 2020 r. inspektorzy Małopolskiego WIIH przeprowadzili kontrolę w skle pie Biedronka w Krakowie, ul. Wybickiego 18. W jej toku stwierdzono nieuwidocznienie w miejscu sprzedaży detalicznej cen dla 22 partii oraz cen jednostkowych dla 19 partii towarów w opakowaniach, podlegających takiemu obowiązkowi na ogółem 200 zbadanych towarów. Decyzją z dnia 2 lipca 2020 r. nr 88/2020 (sygn. akt WN.8361.36.2020) Małopolski WIIH nałożył na przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. karę pieniężną w wysokości 30 000 zł w związku z piętnastokrotnym niewykonaniem obowiązków określon ych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 9 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 7 lutego 2019 r. Strona nie odwołała się od decyzji I instancji. Powyższe naruszenie zostało zakwalifi kowane jako pierwsze naruszenie przez przedsiębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dwunasto - miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 25 lutego 2020 r. W dniach 26 maja i 9 czerwca 2020 r. inspektorzy Małopolskiego WIIH przeprowadzili kontrolę w sklepie Biedronka w Jabłonce, przy ul. Handlowej 1. W toku kontroli stwierdzono nieprawidłowości polegające na: nieuwidocznieniu cen dla 15 partii towarów (wymienionych w poz. 29 - 43 załączni ka nr 1 do protokołu kontroli), nieuwidocznieniu cen oraz cen jednostkowych dla 28 partii towarów w opakowaniach, podlegających takiemu obowiązkowi (wymienionych w poz. 1 - 28 ww. załącznika), nieuwidocznieniu cen jednostkowych dla 20 partii towarów w opakow aniach, podlegających takiemu obowiązkowi (wymienionych w poz. 44 - 63 ww. załącznika), oraz stwierdzono niezgodności cen uwidocznionych na wywieszkach z zakodowanymi w kasie dla 3 partii towarów (2 na wywieszkach były niższe, a 1 na wywieszce była wyższa; d ot. towarów wymienionych w poz. 1 - 3 załącznika nr 3 do protokołu kontroli). Decyzją z dnia 27 lipca 2020 r. nr 108/2020 (sygn. akt WN.8361.93.2020) Małopolski WIIH nałożył na przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. karę pieniężną w wysokości 40 00 0 zł w związku z trzynastokrotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 26 czerwca 2019 r. Strona nie odw ołała się od decyzji I instancji. Powyższe naruszenie zostało zakwalifikowane jako drugie naruszenie przez przedsiębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dwunasto - miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pi erwszy tj. od dnia 25 lutego 2020 r. W dniu 14 października 2020 r. inspektorzy Małopolskiego WIIH przeprowadzili kontrolę w sklepie Biedronka w Krakowie, ul. Balicka 157. Decyzją z dnia 7 grudnia 2020 r. nr 155/2020 (sygn. akt WN.8361.209.2020) Mało polski WIIH nałożył na przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. karę pieniężną w wysokości 15 000 zł w związku z siedmiokrotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w któr ym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 2 października 2019 r. Strona nie odwołała się od decyzji I instancji. Powyższe naruszenie zostało zakwalifikowane jako trzecie naruszenie przez przedsiębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dwunasto - miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 25 lutego 2020 r. W dniu 26 października 2020 r. inspektorzy Małopolskiego WIIH przeprowadzili kontrolę w sklepie Biedronka przy u l. Góra Libertowska 3 w Libertowie. W trakcie kontroli inspektorzy Małopolskiego WIIH sprawdzili prawidłowość informowania o cenach 540 partii towarów spośród 10 0000 wszystkich rodzajów towarów znajdujących się w ofercie handlowej kontrolowanej placówki. W wyniku działań kontrolnych stwierdzono niezgodności z przepisami w przypadku 30 partii towarów, tj. dla 1 partii towaru nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie towaru, dla 25 partii towar ów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie info rmacji o cenie oraz o cenie jednostkowej towaru , a dla 4 partii towarów cena i cena jednostkowa były uwidocznione przy towarze w sposób nierzetelny w stosunku do ceny zakodowanej w kasie fiskalnej. Decyzją z dnia 17 grudnia 2020 r. nr 159/20 (sygn. akt W N.8361.222.2020) Małopolski WIIH nałożył na przedsiębiorcę Jeronimo Martins 10 Polska S.A. karę pieniężną w wysokości 18 000 zł w związku z siedmiokrotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 mie sięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy. Strona odwołała się od decyzji I instancji. Prezes Urzędu uchylił w całości zaskarżoną decyzję decyzją nr DIH - IV - 13/2021 z dnia 10 maja 2021 r. Prezes Urzędu w następujący sposób z akwalifikował naruszenia art. 4 ust. 1 w/w ustawy: nieuwidocznienie w miejscu sprzedaży detalicznej cen i cen jednostkowych dla 18 rodzajów produktów, cen sprzedaży dla 2 rodzajów artykułów w opakowaniach (jeden o masie 100 g, drugi o pojemności 11), a ta kże uwidocznienie cen dla 3 rodzajów towarów w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości co do ich wysokości, bowiem ceny zamieszczone przy towarach były niższe od zakodowanych w kasie fiskalnej na ogółem 540 zbadanych. Powyższe naruszenie zostało zakwa lifikowane jako czwarte naruszenie przez przedsiębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dwunasto - miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 25 lutego 2020 r. Prezes Urzędu uchylając zaska rżoną decyzję i orzekając co do istoty sprawy nałożył na przedsiębiorcę karę w wysokości 15 000 zł. W dniu 4 listopada 2020 r. w granicach upowa żnienia do przeprowadzenia kontroli nr WN.8361.234.2020 z dnia 2 listopada 2020 r. inspektorzy Małopolskiego WIIH przeprowadzili kontrolę w sklepie Biedronka przy ul. Dobrego Pasterza 122 A w Krakowie, W trakcie kontroli inspektorzy Małopolskiego WIIH sprawdzili prawidłowość informowania o cenach 625 partii towarów spośród wszystkich rodzajów towarów znajdującyc h się w ofercie handlowej kontrolowanej placówki. W wyniku działań kontrolnych stwierdzono niezgodności z przepisami w przypadku 42 rodzajów towarów, tj. dla 2 rodzajów towarów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie towaru, dla 29 rodza jów towar ów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie oraz o cenie jednostkowej towaru , dla 9 rodzajów towarów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie jednostkowej, a dla 2 partii cena i cena jednostkowa były uwidoczni one przy towarze w sposób nierzetelny w stosunku do ceny zakodowanej w kasie fiskalnej. Decyzją z dnia 4 stycznia 2021 r. nr 1/21 (sygn. akt WN.8361.234.2020) Małopolski WIIH nałożył na przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. karę pieniężną w wysokoś ci 25 000 zł w związku z siedmiokrotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy. Powyższe naruszenie zostało zakwalifiko wane jako piąte naruszenie przez przedsiębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dwunasto - miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 25 lutego 2020 r. Prezes Urzędu uchylając zaskarżoną d ecyzję i orzekając co do istoty sprawy nałożył na przedsiębiorcę karę w wysokości 20 000 zł. W dniu 20 stycznia 2021 r. inspektorzy reprezentujący Małopolskiego WIIH przeprowadzili kontrolę w sklepie Biedronka nr 2417 w Tarnowie, przy ul. Św. Ducha 7 . K o ntrolą w zakresie przestrzegania przepisów dotyczących uwidaczniania cen objęto 20 rodzajów mięs oferowanych do sprzedaży w opakowaniach jednostkowych według masy, podlegających obowiązkowi oznaczenia cenami jednostkowymi umożliwiającymi porównanie cen, na wywieszce cenowej lub innej formie dostępnej dla kupującego.tj. 5 rodzajów wieprzowiny, 10 rodzajów drobiu, 2 rodzaje wołowiny, 3 rodzaje podrobów. W wyniku sprawdzenia dla 18 rodzajów mięs nie stwierdzono nieprawidłowości. Towary oznaczone były cenami na towarze w miejscu dobrze widocznym dla konsumentów oraz 11 cenami jednostkowymi na towarze i bezpośrednio przy towarze, którego cena dotyczy, w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości. Natomiast dla dwóch partii mięs (szynka wieprzowa, łopatka wieprzow a), objętych zakupami kontrolnymi, stwierdzono, że ceny za kilogram podane były w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości, tj. cena jednostkowa za kilogram szynki wieprzowej na wywieszce cenowej 15,99zł/kg, na etykiecie naniesionej przez producenta - 17,99zł/kg; cena jednostkowa za kilogram łopatki wieprzowej na wywieszce cenowej 14,49zł/kg, na etykiecie naniesionej przez producenta - 14,99zł/kg. Pismem z dnia 16 lutego 2021 r. Małopolski WIIH wystosował do strony wystąpienie pokontrolne wnosząc o uwido cznienie cen i cen jednostkowych szynki i łopatki wieprzowej w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości. Pismem z dnia 31 marca 2021 r. strona poinformowała organ I instancji, że c ena na etykiecie prod ucenta jest ceną przez teg o producenta sugerowan ą. Spółka kierując się korzyścią dla klientów niejednokrotnie sprzedaje produkty mięsne w cenach niższych niż ta sugerowana przez producenta. W związku z tym cena podana na wywieszce cenowej, która jest właściwą ceną może być niższa od tej znajdującej się bezpośrednio na produkcie. Strona poinformowała, że każdy przypadek, w którym cena produktu mięsnego oferowanego w sklepie „Biedronka" będzie niższa niż cena sugerowana przez producenta wskazana na etykiecie na opakowaniu, zostanie odpowiednio uwidocznion y w postaci dodatkowych wywieszek informujących o promocji i w konsekwencji niższej cenię produktu w tym wywieszek informujących, że rabat w ramach promocji naliczany jest od cen wskazanych na etykietach cenowych . Małopolski WIIH przyjął wyjaśnienia stron y za uzasadnione i nie wszczął postępowania administracyjnego w stosunku do strony o nałożenie kary pieniężnej. Niemniej jednak p owyższe naruszenie zostało zakwalifikowane jako szóste naruszenie przez przedsiębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dwunasto - miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 25 lutego 2020 r. W dniu 8 lutego 2021 r. inspektorzy Małopolski ego WIIH przeprowadzili kontrolę w sklepie Biedronka przy ul . Wałowej 3 w Wad owicach należącym do przedsiębiorcy Jeronimo Martins Polska S.A. W trakcie kontroli inspektorzy Małopolski ego WIIH sprawdzili prawidłowość informowania o cenach 230 partii towarów spośród wszystkich rodzajów towarów znajdujących się w ofercie handlowej kontrolowanej placówki. W wyniku działań kontrolnych stwierdzono niezgodno ści z przepisami w przypadku 24 rodzajów towarów w opakowaniach , tj. dla 24 rodzajów towar ów n ie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie oraz o cenie jednostkowej towaru . Decyzją z dnia 8 kwietnia 2021 r. nr 38/2021 (sygn. akt WN.8361.21.2021 ) Małopolski WIIH nałożył na przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. karę pieniężną w wysokości 25 000 zł w związku z siedmio krotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy. Powyższe naruszenie zostało zakw alifikowane jako siódme naruszenie przez przedsiębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dwunasto - miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 25 lutego 2020 r. Prezes Urzędu uchylając zask arżoną decyzję i orzekając co do istoty sprawy nałożył na przedsiębiorcę karę w wysokości 20 000 zł. 12 Przedmiotowe postępowanie odnoszące się do zaskarżonej decyzji zostało zakwalifikowane jako ósme naruszenie przez przedsiębiorcę art. 4 ustawy o infor mowaniu o cenach w dwunasto - miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 25 lutego 2020 r. Analizując dotychczasową działalność przedsiębiorcy, Prezes Urzędu stwierdza, że ujawnione w toku kontrol i nieprawidłowości nie były jednorazowym, incydentalnym przypadkiem naruszenia przez Stronę przepisów o uwidocznianiu cen. Istotnym jest również fakt, że kontrole we wszystkich wymienionych placówkach poprzedzone były zawiadomieniami o zamiarze przeprowadz enia kontroli. W związku z powyższym, przedsiębiorca miał możliwość odpowiedniego przygotowania się do kontroli. Na tej podstawie, Prezes Urzędu stwierdza, że Strona nie wykonała obowiązków wynikających z art. 4 ustawy o informowaniu o cenach siedmio krot nie licząc od dnia pierwszego stwierdzenia nieprawidłowości, to jest od stwierdzenia naruszenia art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach podczas kontroli przeprowadzonej w dniu 25 lutego 2020 r. Strona nie tylko wypełniła swym zachowaniem minimalny wa runek co do ilości naruszeń obowiązków skutkujący możliwością wymierzenia kary w podwyższonej wysokości, ale go przekroczyła. Skumulowanie takiej ilości stwierdzonych naruszeń obowiązków świadczy o tym, że Strona istotnie naruszyła i ograniczyła podstawowe uprawnienie konsumentów, to jest prawo do informacji o cenach towarów. W ocenie Prezesa Urzędu, Strona nie dołożyła należytej staranności przy wykonywaniu działalności gospodarczej w celu przestrzegania przepisów istotnych z punktu widzenia praw i interes ów konsumentów, i nie podjęła skutecznych działań w zakresie ustalenia przyczyn, które powodują nieprawidłowości w zakresie uwidaczniania cen. Wielkość obrotu i przychodu – Biorąc pod uwagę trzecią dyrektywę wpływającą na wymiar kary pieniężnej, tj. wie lkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy, Małopolski WIIH na podstawie posiadanej informacji o wielkości obrotów i przychodu uznał, że Strona wykracza poza kategorie przedsiębiorców przewidziane w ustawie z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U . z 2019 r., poz. 1292 z późn. zm.), tj. mikro - przedsiębiorców, małych oraz średnich przedsiębiorców i należy do kategorii pozostałych przedsiębiorców. W związku z powyższym, Prezes Urzędu wziął pod uwagę okoliczność, że udział Strony w obrocie rynkowym jest jednym z największych, a wysokość kary w stosunku do obrotu stanowi ułamkową część procenta. Ponadto wskazać należy, że kara pieniężna powinna także odpowiadać wymogom wskazanym przez ustawodawcę unijnego, który w art. 8 dyrektywy 98/6/WE, nakazuje, że kara musi być skuteczna, proporcjonalna i odstraszająca (porównaj w tym zakresie wyrok NSA z 23 maja 2012 r., II GSK 684/11, czy wyrok NSA z 19 grudnia 2012, II GSK 1823/11). Skuteczność kary przejawia się w możliwości jej nałożenia i wyegzekwowania. A by kara była odstraszająca, jej wysokość powinna być dotkliwa dla przedsiębiorcy. Kara nałożona na podmiot musi także spełniać funkcję prewencyjną oraz dyscyplinująco - represyjną, powinna być ostrzeżeniem dla przedsiębiorcy, mającym na celu niedopuszczenie do powstania nieprawidłowości w przyszłości. Wymierzona kara powinna być przy tym proporcjonalna, to jest właściwa do osiągnięcia zakładanego celu , jakim jest zapewnienie, aby w obrocie dostępne były tylko towary opatrzone odpowiednimi informacjami na te mat ich cen i cen jednostkowych, jak również kara powinna być możliwie najmniej uciążliw a. Przepisy ww. dyrektywy stosowane są przez Organ pomocniczo. 13 Na tej podstawie, Prezes Urzędu stwierdza, że zasadne jest nałożenie na przedsiębiorcę Jeronimo Martin s Polska S.A. kary pieniężnej w wysokości 22 5 00 zł w związku z ośmio krotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy t j. od dnia 25 lutego 2020 r. Odnośnie zarzutów i wniosków strony Pre zes Urzędu, zważył co następuje. Ad. I Zarzut naruszenia art. 7 w zw. z art. 77 w związku z art. 80 KPA a) Strona wniosła zarzut b łędnych ustaleń faktycznych tj. że strona nie uwidoc znił a w miejscu sprzedaży cen i cen jednostkowych dla 25 rodzajów produktów w opakowaniach, podczas gdy produkty wymienione w protokole kontroli w tabel i stanowiącej załącznik nr 2 do protokołu kontroli: - poz. 10 i 11 (chusteczki do demakija żu Be beauty) nale ży uznać za 1 rodzaj produktu; - poz. 16 i 17 (spray do powierzchni antybakteryjny Dettol) nale ży uznać za 1 rodzaj produktu; - poz. 18 i 19 (kapsu łki do prania Ariel) należy uznać za 1 rodzaj produktu; - poz. 20 i 22 (kapsu łki do prania Woolite) należy uznać za 1 rodzaj produktu; - poz. 23 i 24 (kapsu łki do prania Persil Duo Caps) należy uznać za 1 rodzaj produktu; - poz. 25, 26 i 27 (p łynny środek do prania) należy uznać za 1 rodzaj produktu; gdy ż są to produkty o tej samej wadze czy pojemności i tego samego rodzaj u, różnią się wyłącznie odmianą, oraz znajdują się w jednym zbiorczym opakowaniu typu mix, oznaczonym jedną wywieszką cenową, co w konsekwencji doprowadziło do nałożenia kary pieniężnej za naruszenia dotyczące 25 rodzajów produktów w opakowaniach zamiast 1 8; b) Strona wniosła zarzut niewszechstronne go rozwa żenie zebranego materiału dowodowego poprzez: - pominięcie okoliczności, iż strona niezwłocznie usunęła wszelkie nieprawidłowości oraz podjęła czynności mające na celu eliminację nieprawidłowości na przyszłość ; - pominięcie okoliczności dodatkowych wskazanych przez stronę w piśmie z dnia 23 marca 2021 r., tj. że produkty na standach zostały opatrzone cenami, które niestety odkleiły się i nie były widoczne dla kontrolujących oraz że co do pozostałych produktów, to akurat bezpośrednio przed kontrolą były one sprawdzane, ale na skutek problemów z łącznością, pracownicy nie mi eli możliwości wydrukowania cen. Odnosząc się do powyższych zarzutów, Prezes Urzędu informuje co następuje. Odnosząc się do zarzutu strony pol egającego na b łędnych ustaleniach faktycznych tj. że strona nie uwidoczniła w miejscu sprzedaż y cen i cen jednostkowych dla 18 rodzajów produktów w opakowaniach, podczas gdy organ I instancji stwierdził 25 niezgodności w zakresie nieuwidaczniania cen i ce n jednostkowych. Prezes Urzędu rozstrzygnął wątpliwości na korzyść strony i zgodnie z jej żądaniem zmniejszył ilość niezgodności traktując wskazane przez stronę towary jako produkty typu „mix” i tym samym zmniejszył ilość niezgodności określonych przez org an I instancji. Tym samym łączna suma wykazanych w protokole kontroli niezgodności w zakresie uwidaczniania cen i cen jedno stkowych została zmniejszona o 7 niezgodności z 25 stwierdzon ych przez Małopolski 14 WIIH do 18 niezgodności w tej kategorii . Powyższe jest zgodne z wnioskiem strony. Strona podniosła zarzut braku wszechstronnego rozwa żenia zebranego materiału dowodowego tj. pominięcie okoliczności, iż strona niezwłocznie usunęła wszelkie nieprawidłowości oraz podjęła czynności mające na celu eliminację nieprawidłowości na przyszłość. Prezes Urzędu informuje, że bardzo pozytywnie ocenia wszelkie działania podjęte przez stronę w celu wywiązania się z ustawowego obowiązku informowana konsumentów o cenach oraz wyeliminowania nieprawidłowości na przyszłość . Podejmowanie przez stronę starań w celu zapobieżenia ich powstawaniu nie stanowi podstawy do zakwalifikowania naruszenia w kategorii zaprzestania naruszania prawa, czy w kategorii znikomej wagi naruszenia prawa . Niemniej jednak, wskazać należy, że argum ent, iż strona tego samego dnia w trakcie trwającej kontroli uzupełniła brakujące ceny nie stanowi uzasadnienia do odstąpienia od wymierzenia kary. Strona notoryjnie narusza przepisy art. 4 ustawy o informowaniu o cenach. Argument tego rodzaju, że pojawie nie się inspektorów Inspekcji Handlowej, którzy wskażą stronie gdzie znajdują się towary z nieprawidłowym oznaczeniem cen, a następnie odstąpią od wymierzenia kary, bo pracownicy przedsiębiorcy uzupełnią braki, jest nie do przyjęcia przez organy Inspekcji Handlowej. Celem kontroli nie jest wskazywanie gdzie leżą towary z nieprawidłowo oznaczonymi cenami, które podczas kontroli powinny być uzupełnione. Celem kontroli jest ustalen ie, czy przedsiębiorca przestrzega obowiązek art. 4 ustawy o informowaniu o cena ch. I takie ustalenie faktyczne zostało stwierdzone. Jednocześnie Prezes Urzędu wskazuje, iż z przepisu § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia o uwidacznianiu cen można wywieść, iż uwidacznianie cen przez przedsiębiorcę powinno nastąpić przed momentem udostępnie nia danego towaru do sprzedaży konsumentowi, o czym świadczy zdanie: „cenę uwidacznia się w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów”. Jakakolwiek inna wykładnia tego przepisu umożliwiająca przedsiębiorcy, uwidacznianie cen w miejscu, kt óre nie jest ogólnodostępne lub nie jest dobrze widoczne dla konsumentów jest błędna. Powyższe oznacza, że w momencie zaproszenia do punktu sprzedaży konsumentów cena towaru powinna być uwidoczniona. Tym samym, każde otwarcie punktu sprzedaży oznacza zł ożenie oferty konsumentowi i jest terminem wykonania obowiązku uwidaczniania cen. Niewykonanie tego obowiązku przed udostępnieniem towaru do sprzedaży skutkuje nałożeniem na przedsiębiorcę administracyjnej kary pieniężnej. Dyrektywy wymiaru kary zostały ok reślone w art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach. Jednostkowy charakter naruszenia jak i działanie przedsiębiorcy polegające na wyeliminowaniu nieprawidłowości w trakcie kontroli nie wpisują się w dyrektywy wymiaru kary, do których należą stopień na ruszen ia obowiązków oraz dotychczasowa działalność przedsiębiorcy, a także wielkość jego obrotów i przychodu . Przywoływane przez pełnomocnika Strony okoliczności, polegające na niezwłocznym usunięciu nieprawidłowości w trakcie kontroli nie są uwzględnione przez ustawodawcę w dyrektywach wymiaru kary za to naruszenie. Wskazane przez stronę okoliczności w piśmie z dnia 23 marca 2021 r., tj. że produkty na standach zostały opatrzone cenami, które niestety odkleiły się i nie były widoczne dla kontrolujących oraz że co do pozostałych produktów, to akurat bezpośrednio przed kontrolą były one sprawdzane, ale na skutek problemów z łącznością, pracownicy nie mieli możliwości wydrukowania cen , nie mogą zostać uwzględnione jako okoliczność łagodząca. W myśl § 3 us t. 1 rozporządzenia o uwidacznianiu cen nie można przyjąć, że odklejenie się cen i znalezienie listw pod standem przez pracowników i następczo zamocowanie tych listw 15 zszywkami stanowi okoliczność łagodzącą. Listwy cenowe leżące pod standem podczas kontroli inspektorów nie wypełniają obowiązku uwidaczniania cen w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów. Powoływanie się na dokum entację fotograficzną wskazującą na ślady kleju jest chybione, ponieważ strona nie wskazała na którym z djęciu są w idoczne takie ślady i w jaki sposób stwierdziła, że zdjęcie odzwierciedla odklejanie się listwy cenowej a nie np. uszkodzenie mechaniczne. Całość dokumentacji fotograficznej potwierdza, że na wskazanych przez inspektorów produktach nie było uwidocznianych cen. Problemy z łącznością z powodu braku sprawności urządzeń nie wpisują się również w nadzwyczajne okoliczności, ponieważ to do przedsiębiorcy należy obowiązek dbałości o stan techniczny urządzeń wykorzystywanych przez tego przedsiębiorcę do działalnoś ci gospodarczej. Obowiązkiem przedsiębiorcy jest taka organizacja pracy aby na Sali sprzedaży nie znajdowały się produkty nieoznaczone cenami. W związku z powyższym, nie można mówić w tym przypadku o niewszechstronnym rozwa żeniu zebranego materiału dowodo wego . Należy zwrócić uwagę, że art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach nie zawiera dyrektywy wymiaru kary w postaci oceny okoliczności czy naruszenia zostały usunięte oraz czy podjęto działania mające na celu poprawę poziomu przestrzegania przepisów u stawy. W tym konkretnym przypadku wymiar kary nie ma charakteru maksymalnego 40 000 zł tylko stanowi 56 % górnego wymiaru kary. Na tej podstawie, Prezes Urzędu informuje, że uwzględnił wniosek o strony zmianę kwalifikacji ilości niezgodności w stosunk u do wskazanych w odwołaniu przez stronę towarów typu „mix”. W pozostałym zakresie natomiast zarzuty strony są oczywiście bezzasadne. Ad. II Zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego. Ad. 1 . Zarzut naruszenia art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach Strona wniosła zarzut naruszenia art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach poprzez niewłaściwą ocenę dotychczasowej działalności przedsiębiorcy poprzez: - pominięcie okoliczności, iż wszystkie naruszenia zostały usunięte oraz podjęto działania korygujące; - pominięcie okolicz ności, iż wszystkie 6 kar nałożonych na stronę w ciągu 12 miesięcy wstecz dotyczyły innych sklepów oraz poprzez brak wyszczególnienia w treści decyzji, których sklepów dotyczyły uprzednio nakładane kary; - pominięcie okolicznoś ci, iż strona jest przedsiębiorcą prowadzącym sieć kilku tysięcy sklepów, zatem brak cen na 25 produktach w opakowaniach (choć zdaniem strony winno to być 18 rodzajów produktów) oraz dwóch cen sprzedaży z 230 sprawdzonych, co stanowi 11 % nie może być uz nany za najwyższy stopień naruszenia obowiązków, gdyż należy brać pod uwagę skalę działalności przedsiębiorcy, w tym liczbę sklepów oraz ilość asortymentu (ponad 10 tysięcy rodzajów produktów w jednym sklepie). Ad. 2 . Zarzut naruszenia art. 6 ust. 2 ustaw y o informowaniu o cenach 16 Strona wniosła zarzut naruszenia art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach poprzez błędną wykładnię i nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości rażąco zawyżonej oraz nieodpowiedniej do liczby naruszeń, z naruszeniem zas ady proporcjonalności, co miało przejaw w tym, że organ podczas poprzednich kontroli nakładał na stronę kary w niższej wysokości za naruszenia w ilości zbliżonej lub większej, niż w tym wypadku. Odnosząc się do powyższych zarzutów Prezes Urzędu informuje co następuje. Należy zwrócić uwagę, że art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach nie zawiera dyrektywy wymiaru kary w postaci oceny okoliczności czy naruszenia zostały usunięte oraz czy podjęto działania mające na celu poprawę poziomu przestrzegania przepisów ustawy. W tym konkretnym przypadku wymiar kary nie ma charakteru maksymalnego 40 000 zł tylko stanowi 56 % górnego wymiaru kary . Bez znaczenia pozostaje skala działalności przedsiębiorcy, w tym liczba sklepów oraz ilość asortymentu. Przywołane przez Stronę okoliczności: działanie w sieci sklepów, wielkość asortymentu, nie stanowią przesłanek ustawowych do miarkowania wymiaru kary. Ustawa o informowaniu o cenach w jednakowej mierze nakłada obowiązki na sprzedawcę prowadzącego indywidualnie dział alność gospodarczą w sklepie jak i na przedsiębiorcę prowadzącego sieć sklepów. Kontrola jest jedynie czynnością sprawdzającą przestrzeganie przepisów ustawy o informowaniu o cenach. Ponadto ustawa o informowaniu o cenach nie wskazuje jako okoliczności ła godzącej dużej ilości asortymentu. Przywoływana przez Stronę okoliczność, że Strona prowadzi sieć sklepów, i że wskazane w zaskarżonej decyzji naruszenia ustawy o informowaniu o cenach dotyczyły innych sklepów pozostaje bez związku z brzmieniem art. 6 ust . 2 ustawy o informowaniu o cenach odnoszącym się do przedsiębiorcy. W tym konkretnym przypadku przedsiębiorcą jest Jeronimo Martins Polska S.A., a nie konkretny sklep, czyli jedno z miejsc prowadzenia działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę. Równi eż wskazywanie adresów sklepów w decyzjach organów, a w szczególności adresów sklepów, w których uprzednio dokonano naruszeń, nie stanowi obowiązku organów. Prezes Urzędu wskazał w swojej decyzji adresy sklepów, w których uprzednio dokonano naruszeń. Preze s Urzędu nie zgadza się ze stanowiskiem strony, że przy ocenie stopnia naruszenia obowiązków należało wziąć pod uwagę liczbę całego asortymentu dostępnego w sklepie i dopiero tę wartość należy porównać z ilością stwierdzonych naruszeń. Odnosząc się do pow yższego zarzutu, Prezes Urzędu informuje, że kontrole przeprowadzane są metodą próbkowania. Próbki dobierane są metodą losową przez inspektorów. To kontrolujący dokonuje selekcji materiału pobieranego do próbek. Danymi wiarygodnymi i rzetelnymi stanowiącym i podstawę referencyjną jest ilość skontrolowanych towarów, a nie wielkość asortymentu. Należy zwrócić uwagę, że w dyrektywach wymiaru kary nie ma żadnego odniesienia do wielkości asortymentu, a inspektorzy nie mają obowiązku weryfikowania czy podawana prz ez przedsiębiorcę wielkość asortymentu jest zgodna z prawdą, ponieważ przedmiotem kontroli nie jest badanie wielkości asortymentu. Inspektorzy kontrolują te towary, które są oferowane do sprzedaży konsumentom w dniu kontroli. Przedmiotem kontroli jest prze strzeganie przez przedsiębiorcę obowiązku podawania ceny sprzedaży oraz ceny jednostkowej. Przy ocenie przesłanki stopnia naruszenia obowiązków Organ odnosi się jedynie do asortymentu skontrolowanego w danej placówce. Przepisy ustawy o informowaniu o cenac h 17 jak i przepisy wykonawcze do tej ustawy nie uwzględniają rozróżnienia na pojedyncze sklepy lub na sklepy działające w sieci. Obowiązek uwidocznienia towaru dotyczy każdego sklepu prowadzącego sprzedaż detaliczną. Obowiązek uwidocznienia ceny nałożony jes t na przedsiębiorcę. Podmiotem sankcjonowanym zgodnie z art. 6 ustawy o informowaniu o cenach jest przedsiębiorca, w tym przypadku jest to Jeronimo Martins Polska S.A., z siedzibą w Kostrzynie. Podmiotem sankcjonowanym nie jest konkretny sklep czyli miejsc e prowadzenia działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę. Przepisy ustawy o cenach nie odnoszą się do miejsc prowadzenia działalności gospodarczej, czyli do konkretnych sklepów. Nie zawierają też w swojej treści żadnych norm odnoszących się do sieci sk lepów. Przepisy ustawy o informowaniu o cenach nakładają sankcje pieniężne na przedsiębiorcę bez rozróżnienia na miejsce prowadzenia działalności i na sposób prowadzenia działalności. Na tej podstawie, Prezes Urzędu stwierdza, że przywołane przez stronę z ar zuty są oczywiście bezzasadne. Strona wniosła zarzut naruszenia art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach poprzez błędną wykładnię i nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości rażąco zawyżonej oraz nieodpowiedniej do liczby naruszeń. Odnosząc s ię do powyższego zarzutu, Prezes Urzędu informuje co następuje. Wymierzając karę w oparciu o przesłanki wskazane w art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, organ powinien mieć również na względzie cele kary określone przez art. 8 dyrektywy 98/6/WE zg odnie z którym, kary pieniężne za naruszenie obowiązku informowania konsumentów o cenie oferowanych produktów i usług muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Przywołując pojęcie proporcjonalności kary uwzględnione w art. 8 dyrektywy 98/6/WE mo żna powołać się na wykładnię tego pojęcia stosowaną w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W pkt 75 opinii Rzecznika Generalnego Michala Bobeka przedstawionej w dniu 26 czerwca 2018 r. w sprawie C - 384/17, Rzecznik Generalny wskazuje, że kary mają być proporcjonalne do wagi popełnionego naruszenia przy jednoczesnym uwzględnieniu, w stosownych przypadkach, indywidualnych okoliczności każdej sprawy, a ocena powinna być dokonana w kontekście dyrektywy, która określa cele i kontekst stosow ania przesłanki proporcjonalności kar. Dyrektywa 98/6/WE określa cele i kontekst stosowania przesłanki proporcjonalności kar. Celem dyrektywy jest nałożenie obowiązku, by cena sprzedaży i cena jednostkowa na wszystkich produktach oferowanych do sprzedaży przez podmioty gospodarcze była jasno podana w celu lepszego przekazania informacji konsumentom i oraz umożliwienia porównywania cen. Cel dyrektywy został ustalony w art. 1 tej dyrektywy, a kontekstem jest podawanie cen konsumentom. „ Celem niniejszej dyre ktywy jest ustalenie podawania ceny sprzedaży oraz ceny za jednostki miary produktów oferowanych konsumentom przez podmioty gospodarcze w celu lepszego przekazywania informacji konsumentom oraz ułatwienia porównywania cen”. Nie ulega wątpliwości, że kara jest wypadkową naruszenia celu dyrektywy poprzez uniemożliwienie konsumentom uzyskania informacji i ułatwienia im porównywania cen. Waga popełnionego naruszenia nie jest jedyną przesłanką uwzględnianą przy miarkowaniu kary. Istotną okolicznością, o chara kterze indywidualnym, o której mówił Rzecznik Generalny, jest również zwiększająca się proporcjonalnie ilość stwierdzonych naruszeń, co ma wpływ na kolejny wymiar kary. Indywidualne okoliczności danej sprawy są 18 analizowane w każdym przypadku. Do indywidua lnych okoliczności uwzględnianych przez Prezesa Urzędu można zaliczyć również analizę przypadków naruszeń w 12 - miesięcznym przedziale czasowym. Ilość naruszeń nie stanowi bowiem w indywidualnym przypadku jedynej przesłanki uwzględnianej przy miarkowaniu kary. Miarkując wysokość nałożonej na Stronę kary Organ I instancji wziął pod uwagę, iż Strona po raz kolejny naruszyła obowiązki w sprawie uwidaczniania cen oraz fakt, iż nieprawidłowości dotyczyły 8,7 % poddanego ocenie asortymentu. Organ uznał, że br ak uwidocznienia informacji o cenach i cenach jednostkowych, stanowi większe niż znikome naruszenie obowiązków ciążących na przedsiębiorcy. Strona w sposób wyższy niż znikomy naruszyła przepisy dotyczące uwidaczniania cen, istotne z punktu widzenia ich z naczenia dla ochrony praw i interesów konsumentów. Ponadto dyrektywy wymiaru kary z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach nie zawierają w swojej treści uzależniania miarkowania kary od ilości uchybień, tylko od oceny dotychczasowej działalności prze dsiębiorcy, która jest negatywna, ponieważ przedsiębiorca wciąż dokonuje naruszeń przepisów ustawy o informowaniu o cenach. Należy zwrócić uwagę, że notoryjność działań Strony czyli powtarzające się naruszenia są uwzględniane w decyzji i stanowią przesłan kę oceny dotychczasowej działalności przedsiębiorcy co ma wpływ na wymiar kary. Odnosząc się natomiast do przywołanej przez stronę decyzji Małopolskiego WIIH z dnia 14 października 2020 r. (sygnatura WN.8361.209.2020) wymierzającej stronie karę w wysokośc i 15 000 zł, to strona nie odwołała się od w/w decyzji. Powyższa decyzja została przywołana w niniejszej decyzji, a naruszenie ustawy o informowaniu o cenach zostało zakwalifikowane na użytek niniejszej sprawy jako trzecie naruszenie przez przedsiębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dwunasto - miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 25 lutego 2020 r. Odnosząc się do decyzji z dnia 17 grudnia 2020 r. nr 159/20 (sygn. akt WN.8361.222. 2020) , którą Małopolski WIIH nałożył na przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. karę pieniężną w wysokości 18 000 zł w związku z siedmiokrotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesię cy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy. Strona odwołała się od decyzji I instancji. Prezes Urzędu uchylił w całości zaskarżoną decyzję decyzją nr DIH - IV - 13/2021 z dnia 10 maja 2021 r. Powyższe naruszenie zostało zakwalifiko wane na użytek niniejszego postępowania jako czwarte naruszenie przez przedsiębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dwunasto - miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 25 lutego 2020 r. Prezes Urzędu uchylając zaskarżoną decyzję i orzekając co do istoty sprawy nałożył na przedsiębiorcę karę w wysokości 15 000 zł. Odnosząc się natomiast do przywołanej przez stronę decyzji Małopolskiego WIIH z dnia 4 listopada 2020 r. (sygnatura WN.8361.2 34.2020) wymierzającej stronie karę w wysokości 25 000 zł, to należy wskazać, że decyzja ta decyzją Prezesa Urzędu nr DIH - IV - 14/2021 z 28 maja 2021 r. została uchylona a kara pieniężna wymierzona stronie została zmniejszona do 20 000 zł. Powyższe narusze nie zostało zakwalifikowane na użytek nini ejszego postępowania jako piąte naruszenie przez przedsiębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dwunasto - miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dn ia 25 lutego 2020 r. Odnosząc się natomiast do przywołanej przez stronę decyzji Prezesa Urzędu nr DIH - IV/55/2020 z dnia 27 października 2020 r. w sprawie DIH - 4.709.46.2020.BP to należy 19 wskazać, że decyzja ta dotyczyła innego organu I instancji – Lubuskiego WIIH. Prezes Urzędu radyklanie zmniejszył w/w decyzją karę nałożoną przez organ I instancji z uwagi na jej faktyczną nieproporcjonalność, ponieważ na terenie województwa lubuskiego notyfikowano małą ilość stwierdzonych naruszeń ustawy o informowaniu o ce nach a dotychczasowo nakładane kary kształtowały się w niższym przedziale kwotowym. Dlatego też przywoływanie decyzji innych organów pozostaje bez związku z niniejszą sprawą. W ocenie Prezesa Urzędu proporcjonalność kary z uwagi a przesłanki wymiaru kary określone w art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach nie jest uzależniona wyłącznie od ilości stwierdzonych jednostkowych niezgodności. Wymierzane kary mogą być mniejsze lub większe w zależności od wielokrotności stwierdzonych naruszeń ustawy o infor mowaniu o cenach w danym województwie w przedziale czasowym określonym w ustawie, co oznacza, że wysokość kar może być wyższa w danym województwie z uwagi na notoryjność naruszeń przez stronę i konieczność zapewnienia skutku w postaci prewencji ogólnej i s zczególnej. Na tej podstawie, Prezes Urzędu stwierdza, że w/w zarzuty strony są bezzasadne. Ad. III Wnioski Strony Pełnomocnik Strony wniósł o: − uchylenie decyzji w ca łości i orzeczenie co do istoty sprawy w ten sposób, że odstępuje się od wymierzenia k ary pieniężnej z tytułu niewykonania obowiązków z art. 4 ust. 1 ustawy, ewentualnie o: − uchylenie zaskar żonej decyzji i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez orzeczenie kary w niższej wysokości , ewentualnie o: − uchylenie zaskar żonej decyzji w całości i prz ekazanie do ponownego rozpatrzenia Śląskiemu WIIH. Prezes Urzędu nie znajduje podstaw do uchylenia decyzji w całości i orzeczenia co do istoty sprawy w ten sposób, że odstępuje się od wymierzenia kary pieniężnej z tytułu niewykonania obowiązków z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach. Nie ma również podstaw do uchylenia zaskar żonej decyzji w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia Śląskiemu WIIH, ponieważ decyzję wydał Małopolski WIIH. Materiał dowodowy został zebrany w spo sób prawidłowy przez Małopolski WIIH co stanowi brak podstawy do uchylenia zaskar żonej decyzji w całości i przekazania do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Uprzednie naruszenia w tym przedziale czasowym skutkują proporcjonalnym podwyż szaniem wymiaru kary. Każde kolejne naruszenie ma wpływ na wymiar kary w prowadzonych postępowaniach administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w swoim wyroku z dnia 11 grudnia 2019 r. (sygn. akt VI SA/Wa 1400/19) orzekł: „ (…) w przypad ku kary pieniężnej nakładanej w oparciu o przepis art. 6 ust. 2 ww. ustawy, przyjąć należy, że jeśli uprzednio przedsiębiorca karany był za naruszanie określonych norm ustawy, to dalsze nieprzestrzeganie zapisów ustawy, o jakich mowa w art. 4, winno spotka ć się z karą bardziej dotkliwą, skoro ukarany nadal nie stosuje się do nakazów prawa”. Prezes Urzędu ocenił również przesłanki do umorzenia postępowania w sprawie wymierzenia kary pieniężnej i poprzestaniu na pouczeniu określone w art. 189f § 1 i 2 KPA i stwierdza , że nie znajdują one zastosowania w sprawie. Zgodnie z art. 189f § 1 KPA Organ administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli: 20 1) waga naruszenia prawa jest z nikoma, a Strona zaprzestała naruszania prawa lub 2) za to samo zachowanie prawomocną decyzją na Stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony Organ administracji publicznej lub Strona została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Do zastosowania instytucji odstąpienia od nałożenia kar y pieniężnej na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 KPA konieczne jest jednoczesne spełnienie dwóch przesłanek: zaistnienia znikomej wagi naruszenia prawa i zaprzestanie przez Stronę naruszania prawa. Obydwie przesłanki powinny być spełnione kumulatywnie, czyli zaistnienie tylko jednej przesłanki nie uprawnia Organu do zastosowania instytucji odstąpienia od wymierzenia kary. Wagę naruszenia prawa odnosi się do poziomu naruszenia norm chroniących interes publiczny lub interes społeczny, rozumiany jako interes ko nkretnej grupy społecznej. W tym przypadku chodzi o naruszenie interesu społecznego, czyli interesu konsumentów. Strona wciąż nie przyjmuje do wiadomości, że w istotny sposób narusza interes tej grupy społecznej, która posiada uprawnienie do zapoznania si ę z ceną przed zawarciem umowy sprzedaży. W ocenie Prezesa Urzędu, nie zachodzi w tym przypadku znikoma waga naruszenia prawa, ponieważ strona narusza interes konsumentów w sposób notoryjny, co ma charakter systemowy i może być kwalifikowane jako naruszen ie interesu publicznego. Strona wykorzystuje sytuację, że konsument jest stroną słabszą w relacji z przedsiębiorcą i narzuca mu sposób dokonywania zakupu bez możliwości uprzedniego zapoznania się z ceną. Prezes Urzędu stoi na stanowisku, iż ustalony stan faktyczny nie stwarzał podstaw do uznania powstałego naruszenia za znikome a zawinienie Strony było ewidentne. Konsumenci pozbawieni dostępu do prawidłowo uwidocznionych cen, a także cen jednostkowych towarów pozbawieni są tym samym możliwości pełnego roz eznania i podjęcia obiektywnej decyzji w sprawie dokonania zakupu. W ocenie Prezesa Urzędu, nie zachodzi w tym przypadku znikome naruszenie prawa, a całościowa ocena zgodności z prawem działania Strony, która narusza obowiązek administracyjno - prawny jest niekorzystna dla Strony. Faktem znanym Prezesowi Urzędu z urzędu jest fakt, iż na terenie województwa małopolskiego kontrole Małopolskiego WIIH wykazały następne naruszenia przepisów ustawy o informowaniu o cenach. Na podstawie wiedzy Prezesa Urzędu posi adanej z urzędu, nie jest możliwe zastosowanie odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 1 pkt 2 KPA ponieważ uprzednie kary nakładane przez Małopolskiego WIIH, a także przez inne wojewódzkie inspektoraty Inspekcji Handlowej za naruszenia pr zepisów ustawy o informowaniu o cenach nie spełniają celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. A wręcz przeciwnie, kary pieniężne nakładane na przedsiębiorcę dotychczasowo przez Małopolskiego WIIH i wojewódzkie inspektorat y Inspekcji Handlowej na terenie Polski nie spełniały swojej funkcji prewencyjnej i nie odstraszały przedsiębiorcy od dalszego naruszania prawa, co stanowi okoliczność obciążającą a nie łagodzącą. Odnosząc się natomiast do art. 189f § 2 KPA, który wskazuj e na możliwość odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej w przypadkach innych niż wymienione w art. 189f § 1, Prezes Urzędu zwraca uwagę, że notoryjne, powtarzające się naruszenia przez przedsiębiorcę przepisów ustawy o informowaniu ocenach nie pozwalają na 21 spełnienie celów dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Celem tym jest przestrzeganie przez przedsiębiorcę przepisów ustawy o informowaniu o cenach. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 2 KPA: „Organ odwoławczy wydaje de cyzję, w której: uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję - umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części, (…)”. Prezes Urzędu informuje, że ponowne rozstrzy gnięcie co do istoty sprawy jest efektem przeprowadzenia postępowania odwoławczego. Obowiązek zastosowania instytucji reformacji i orzeczenia co do istoty, zamiast uchylenia decyzji organu I instancji i przekazania do ponownego rozpoznania, w świetle art. 138 § 1 pkt 2 KPA istnieje wówczas, gdy dokonujący kontroli instancyjnej organ II instancji nie ma wątpliwości co do stanu faktycznego sprawy, bądź jest w stanie sam uzupełnić braki postępowania dowodowego (patrz: wyrok Wojewódzkiego Sądu w Gliwicach z dni a 31 stycznia 2018 r., sygn. akt IV SA/Gl 1235/17). Prezes Urzędu uchylił zaskarżoną decyzję w całości w zakresie ośmio kr otnego niewykonania przez Jeronimo Martins Polska S.A. obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj od dnia 25 lutego 2020 r . i nałożenia na stronę administracyjne j kary pieniężnej w wysokości 30 000 zł. Prezes Urzędu przychylił się do wniosku strony o uchylenie decyzji w całości i zmniejszenia kary pieniężnej. Z uwagi na odmienną kwalifikację niezgodności w zakresie towarów typu „mix” Prezes Urzędu orzekając co do istoty sprawy zmniejszył o 25 % karę pieniężną nałożoną przez organ I instancji na stronę i nałożył na stronę karę pieniężną w wysokości 22 5 00 zł. Kara ta jest bowiem proporcjonalna, skuteczna i odstraszająca. Nałożenie kary pieniężnej w tej wyso kości pozostaje związku z ośmio krotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o c enach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 25 lutego 2020 r. Karę należy wpłacić na konto Malopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Krakowie wskazane w decyzji Małopol skiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Krakowie nr 46 /2021 (sygn. akt WN.8361.23 .2021 ) z dnia 15 kwietnia 2021 r. w ciągu 7 dni od dnia, w którym decyzja o nałoże niu kary stanie się ostateczna. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu orzek ł jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/