DIH-37/2021

P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW TOMASZ CHRÓSTNY Warszawa, 19 lipca 2021 r. DIH - 3.707.44.2021 .IJ DECYZJA DIH - III/37/2021 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2 021 r., poz. 735 ), art. 1 us t. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2020 r., poz. 1706), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odw ołania od decyzji nr 45/2021 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Krakowie z dnia 14 kwietnia 2021 r. nakładającej na przedsiębiorcę Piotra Piotrowicza, prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą Piotr Piotrowicz Firma „FORTEX” w Krakowie, karę pieniężną w wysokości 5.000 zł (słownie: pięć tysięcy złotych) z tytułu niewykonania obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz.U. z 2019 r. poz. 178), co wyraziło s ię nieprawidłowościami polegającymi na uwidocznieniu cen towarów i usług w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości, tj. podania: 1) ceny w sposób „od” – 1 pozycja (usługa; Inne usługi – spawanie), 2) cen w sposób „od…do” – 56 pozycji (35 usług, 18 materiałó w, 3 koszty dojazdu) – przy czym wszystkie z ww. cen nie były dodatkowo podane z uwzględnieniem podatku VAT (netto), 3) cen 4 pozycji bez uwzględnienia podatku VAT – netto (opłaty za dojazd w przypadku rezygnacji z usługi przez kl ienta oraz oczekiwania klient a) , utrzymuje ww. decyzję w mocy. 2 Uzasadnienie W dniach od 19 i 27 stycznia 2021 r. inspektorzy reprezentujący Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Krakowie zwanego dale j: „Małopolskim WIIH” lub „organ pierwszej instancji”, prz eprowadzili kontrolę u przedsiębiorcy ( … ) , dalej: „strona”, „strona postępowania”, „przedsiębiorca” . Uprzednio, zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dni a 6 marca 2018 r. Praw o przedsiębiorców (Dz. U. z 2021 r. poz. 162 ), dalej: „Prawo przedsiębiorców ”, skierowano do przedsiębiorcy zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli z 14 grudnia 2020 r., ze wskazaniem zakresu przedmio towego kontroli: legalności dz iałania przedsiębiorcy, sprawdzenia przestrzegania przez przedsiębiorcę obowiązków w zakresie informowania o cenach, rzetelności uwidaczniania cen dla konsumentów. W toku kontroli stwierdzono nieprawidłowości polegające na uwidocznieniu towarów i usług w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości, tj. podanie: 1) ceny w sposób „od” – 1 pozycja (usługa; Inne usługi – spawanie), 2) cen w sposób „od…do” – 56 pozycji (35 usług, 18 materiałów, 3 koszty dojazdu) – przy czym wszystkie z ww. cen nie były dodatkowo pod ane z uwzględnieniem podatku VAT (netto), 3) cen 4 pozycji bez uwzględnienia podatku VAT – netto (opłaty za dojazd w przypadku rezygnacji z usługi przez klienta oraz oczekiwania klienta) . Nieprawidłowości te naruszają art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r . o informowaniu o cenach towarów i us ług (Dz. U. z 2019 r. poz. 178), dalej: „ustawa o cenach” oraz interesów konsumentów . Określenie cen w formie zapisu „od”, „od … do” tzw. widełek, jak również nie podanie ceny z uwzględnieniem podatku VAT jest podaniem ceny w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwość. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowości ami, w piśmie z 16 lutego 2021 r. organ pierwszej instancji zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Krakowie o przesłanie informacji o wielkości obrotów i przychodów osiągniętych w roku rozliczeniowym 2019 przez stronę postępowania . W dniu 23 lutego 2021r. Mało polski WIIH zawiadomił przedsiębiorcę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej w trybie art. 6 ust. 1 ustawy o cenach z tytułu niewykonania obowiązków uwidaczniania cen świadczonych usług . 3 Jednocześnie stronę pouczono o przysługującym jej prawie do czy nnego udziału w postępowaniu, a w szczególności o prawie wypowiadania się co do zebranych dowodów i materiałów, przeglądania akt sprawy, jak również brania udziału w przeprowadzeniu dowodu oraz możliwości złożenia wyjaśnienia. Strona skorzystała ze swojego uprawnienia do wypowiedzenia się w sprawie i działając przez pełno mocnika, pismem z dnia 16 mar ca 2021 r. wskazała wysokość przychodów strony oraz wydatki i wniosła o p rz eprowadzenie następujących dowodów: 1) z podsumowania podatkowej księgi przychodów i rozchodów za okres od stycznia do grudnia 2020 r., 2) z wydruku cenników innych przedsiębiorców świadc zących usługi ślusarskie na rynku, na okoliczność ustalenia, że cennik stosowny przez stronę realizuje wymogi art. 4 ust. 1 ustawy o cenach w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen, 3) z przesłuchania kontrolowanego i pr zesłuchania ( … ) na okoliczność ustalenia, że cennik stosowany przez stronę realizuje wymogi art. 4 ust. 1 ustawy o cenach. Postanowieniem z dnia 23 marca 2021 r. organ pierwszej instancji odmówił przeprowadzenia dowodów wymienionych w piśmie strony z dnia 16 marca 2021 r., jednocześnie wskazując, iż przesłane dokumenty, tj. z podsumowania podatkowej księgi przychodów i rozchodów za okres od stycznia do grudnia 2020 r. zostaną uwzględnione w decyzji administracyjnej. Decyzją z dnia 14 kwietnia 2021 r. Małopolski WIIH wymierzył przedsiębiorcy ( … ) , na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o cen ach, karę pieniężną w wysokości 5.000 zł za niewypełni enie w m iejscu sprzedaży detalicznej obowiązku, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ww. ustawy . W dniu 10 maja 2021 r. do Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Krakowie wpłynęło odwołanie strony . W odwołaniu tym strona zaskarżyła w całości: 1) decyzję M ałopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej nr 45/2021 z dnia 14 kwietnia 2021 r. w przedmiocie nałożenia na stronę kary pieniężnej w kwocie 5.000 zł, 2) postanowienia Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia 23 marca 2 021 r. w przedmiocie odmowy przeprowadzenia dowodów. Strona postepowania zarzuciła ww. decyzji: 1) naruszenie przepisów prawa materialnego: a) art. 4 ust. 1 ustawy o cenach poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że stosowanie cen poprzez określenie przedział u wyrażonego określeniem 4 krańcowych wartości ceny minimalnej i maksymalnej za świadczenie usługi, gdy zdaniem strony jest to maksymalnie precyzyjne bez uprzedniego zapoznania się ze specyfiką zlecenia, b) art. 6 ust. 1 ustawy o cenach poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i zastosowanie kary pieniężnej rażąco przekraczającej stopień naruszenia obowiązków i niedostosowanej do wysokości przychodów strony; 2) naruszenie przepisów procedury, a to: a) art. 189f § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowan ia administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ) , dalej: „Kpa” - poprzez jego niezastosowanie i zaniechanie odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej, w sytuacji, w której waga rzeczywistego naruszenia prawa była znikoma , zaś istniejące w rzeczywistości (a nie będące efektem jedynie oczywiście błędnej wykładni przepisów dokonanej prze organ pierwszej instancji) uchybienia zostały usunięte; b) art. 7 Kpa w związku z art. 77 § 1 Kpa w związku z art. 80 Kpa – poprzez jego niezastosowanie i niepodjęcie na wniosek strony czynności niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego, poprzez pominięcie wnioskowanych przez stronę w toku postępowania dowodów; c) art. 10 § 1 Kpa – poprzez jego niezastosowanie i zaniechanie poinformowania strony o przysługującym jej prawie do wypo wiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań przed wydaniem decyzji. W zakresie wspólnym dla decyzji i postanowienia strona zarzuciła naruszenie procedury, mające wpływ na treść rozstrzygnięcia: a) art. 78 § 1 Kpa - poprzez niepr zeprowadzenie wnioskowanych przez stronę dowodów, w sytuacji, w których okoliczności nimi objęte miały znaczenie dla sprawy i dotyczyły okoliczności zmierzających do wykazania braku podstaw do nakładania kary pieniężnej; b) art. 78 § 2 Kpa - poprzez jego nie właściwe zastosowanie i całkowicie dowolne oraz niemerytoryczne odmówienie przeprowadzenia dowodu w sytuacji, w której dowody wnioskowane przez stronę dowodziły okoliczności nieudowodnionych w trakcie postepowania dowodowego (o czym świadczy treść decyzji) oraz zostały zgłoszone w trakcie przeprowadzania dowodów. W związku z powyższym strona wniosła o zmianę decyzji pierwszego organu i odstąpienie na zasadzie 189f § 1 pkt 1 od nałożenia kary przez organ pierwszej instancji i poprzestanie na 5 pouczeniu lub o uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Pismem z dnia 28 maja 2021 r. Pre zes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, dalej: „Prezes UOKiK” poinformował stronę postępowania o toczącym się postępo waniu odwoławczym oraz przysługującym stronie prawie do zapoznania się z aktami i prawie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Strona zwróciła się o udostępnienie akt w formie zeskanowanych dokumentów, które zostały jej przesłane w dniu 23 czerwca 2021 r. Strona nie wypowiedziała się co do przesłanych jej dowodów. Prezes UOKiK ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w gr anicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z treścią art. 4 ust. 1 ustawy o cenach, przedsiębiorca ma obowiązek w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidocznić cenę w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Czynności kontrolne prowadzone wobec strony postępowania wykazały, iż ww. przedsiębiorca nie wykonał obowiązków wynikających z art. 4 ust. 1 ustawy o cenach W toku kontroli jednoznacznie stwierdzono , iż strona podała : 1) cenę w sposób „od” dla 1 pozycji (usługa: Inne usługi – spawanie), 2) cen y w sposób „od…do” dla 56 pozycji (35 usług, 18 materiałów, 3 koszty dojazdu) – przy czym wszystkie z ww. cen nie były dodatkowo podane z uwzględnieniem podatku VAT (netto), 3) cen y 4 pozycji bez uwzględnienia podatku VAT – netto (opłaty za dojazd w przypadku rezygnacji z usługi przez klien ta oraz oczekiwania klienta) . W odwołaniu strona postępowania wniosła o uchylenie decyz ji organu pierwszej instancji i zakwestionowała nieuwzględnienie prz ez ten organ spec yfiki prowadzonej działalności, naruszenie prawa materialnego tj. art. 4 ust. 1 oraz art. 6 ust. 3 ustawy o cenach , a także naruszenia przepisów art. 7 Kpa, z art. 10 Kpa oraz przepisów art. 189f § 1 pkt 1) Kpa oraz art. 78 § 1 i 2 Kpa. 6 Zdaniem Prezesa UOKiK twierdzenia strony zawarte w odwołaniu nie zasługują na uwzględnienie. W protok ole kontroli jednoznacznie wskazano, że cennik przedstawiony przez stronę zawierał ceny netto oraz oznaczone poprzez „od” oraz „od - do” , a protokół ten z ostał przez nią podpisany bez wnoszenia uwag i kwestionowania zgromadzonego w toku kontroli materiału dowodowego. Zatem kwestionowanie naruszenia art. 7 Kpa czyli nie podjęcia przez organ pierwszej instancji wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktyczn ego oraz do załatwienia sprawy, nie znajduje uzasadnienia. Organ pierwszej inst ancji zebrał materiał dowodowy w sposób wyczerpujący, zgodnie z art. 77 Kpa. Podkreślić należy, iż Kodeks post ę powania administracyjnego w art. 80 pozwala ocenić organowi czy dana okoliczność została udowodniona. W przedmiotowej sprawie nie ma wątpliwości, iż strona nie dopełniła obowiązków wynikających z art. 4 ust. 1 ustawy o cenach, co potwierdza ją ustalenia kontroli zawarte w protokole. Przywołać należy, iż inspektorzy wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Krakowie próbowali ustalić rzeteln ość uwidoczniania cen w oparciu o losowo wybrane faktury, jednakże np. wykonane dzień po dniu prace ślusarskie polegające na montażu zamka kosztowały raz 615 zł a raz 1.890 zł. Nie można było zatem porównać cen zakresu usługi w odniesieniu do okazanego ce nnika (str. 4 Protokołu kontroli). Przepisy ustawy o cenach mają na celu umożliwienie konsumentom zapoznan ie się z całą kwotą , którą będą musieli zapłacić za towar lub usługę. Dlatego też art. 3 ust. 2 tej ustawy jednoznaczni e wskazuje, że w cenie uwzględ nia się podatek od towarów i usług. Podanie cen usług, materiałów czy kosztów dojazdu bez uwzględnienia podatku VAT jak również w formie „od” i „od – do” jest dla konsumentów niejednoznaczne i budzące wątpliwości. Tym samym takie oznaczenie cen nie wypełni a dyspozycji art. 4 us t. 1 ustawy o cenac h. Podkreślić należy, że obowiązujące przepisy prawne nie przewidują żadnych odstępstw w zakresie uwidoczniania cen usług ze względu na rodzaj prowadzonej działalności gospodarczej czy też podkreślanej przez skarżą cego specyfiki prowadzonej działalności. Przepisy te są prawem powszechnie obowiązującym i dotyczą każdego przedsiębiorcy świadczącego usługi lub dokonującego sprzedaży detalicznej towarów. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zwraca uwagę, że a rt. 4 ust. 1 ustawy o cenach stanowi, iż w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. 7 Niezrealizowanie ww. z godnie art. z 6 ust. 1 ww. ustawy, powoduje nałożenie kary pieniężnej w wysokości do 20 000 zł. Przepis ten nakazuje zatem wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku określonego w ww. pr zepisach, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy, a w trakcie kontroli przystąpiono do wykonywania zaleceń inspektorów i na dzień wszczęcia postępowania wszystkie nieprawidłowości były wyeliminowane. Ustęp 3 tego artykułu stanowi natomiast iż, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się stopień naruszenia obowiązków oraz dotychczasową działalność przedsiębiorcy, a także wielkość jego obrotów i przychodu. Biorąc więc pod uwagę maksymalny zakres sankcji, jaką mógł zastosować Małopolsk i WIIH, kara w wysokości 5.000 zł jest, w ocenie Prezesa UOKiK, odpowiednią i zastosowaną prawidłowo, z uwzględnieniem wszystkich ustawowych kryteriów nałożenia sankcji. Prezes UOKiK wskazuje, że celem ustawy o cenach jest ochrona konsumenta oraz prawidło wa konkurencja między przedsiębiorcami. Informacja dotycząca ceny służy właściwemu poinformowaniu o niej nabywcy, a także stwarza identyczne warunki dla podmiotów prowadzących działalność gospodarczą. Wskazać w tym miejscu należy, że cechą charakterystycz ną sankcji administracyjnej, a taką właśnie jest kara pieniężna nakładana na podstawie przepisów ustawy o cenach, jest jej automatyczne stosowanie wobec podmiotu ponoszącego przypisaną mu obiektywną odpowiedzialność za naruszenie ciążących na nim obowiązkó w. Samo zaś stwierdzenie – udowodnienie faktu braku właściwej informacji w zakresie m.in. ceny usługi, jest wystarczającą przesłanką do nałożenia kary pieniężnej. Nie ma przy tym znaczenia czy niedopełnienie obowiązku uwidocznienia cen w określony sposób n astąpiło z winy (umyślnej czy nieumyślnej) danego podmiotu, czy też nie. Dodatkowo wskazać należy, że ustawa nie przewiduje możliwości badania przez organ Inspekcji Handlowej istnienia winy, bądź jej braku po stronie podmiotu, u którego ujawniono nieprawid łowości. Zatem samo stwierdzenie w wyniku kontroli, że określony podmiot nie zrealizował ciążącego na nim obowiązku ustawowego powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną. Skuteczność kary przejawia się w możliwości jej nałożenia i wyegzekwowania. Żeby kara była odstraszająca, jej wysokość powinna być dotkliwa dla przedsiębiorcy. Kara nałożona na podmiot musi także spełniać funkcję prewencyjną oraz dyscyplinująco - represyjną, tj. być ostrzeżeniem dla przedsiębiorcy, mający m na celu niedopuszczenie do powstania nieprawidłowości w przyszłości. Wymierzona kara powinna być przy tym proporcjonalna, to 8 jest właściwa do osiągnięcia zakładanego celu, jakim jest zapewnienie, aby w obro cie dostępne były tylko towary i usługi opatrzon e odpowiednimi informacjami na temat ich cen. Wymierzając sankcję w niniejszej sprawie organ pierwszej instancji zasadnie posłużył się swobodnym uznaniem w granicach określonych prawem kryteriów oraz dopuszczalnych jej wysokości , w tym wziął pod uwagę zło żone przez stronę dokumenty finansowe (przy miarkowaniu wysokości kary administracyjnej) . Ust alając wysokość kary organ pierwszej instancji prawidłowo uwzględnił kryteria określone w art. 6 ust. 3 ustawy o cenach. Małopolski WIIH wydał decyzję zgodną z obo wiązującym stanem prawnym przy uwzględnieniu ustawowych wytycznych wymiaru sankcji wskazanych w art. 6 ust. 3 ww. ustawy oraz wspomnianych wymogów ujętych w celach regulacji. Dodać należy, iż na stronę postępowa nia Małopolski WIIH nałożył w roku 2016 karę pieniężną za uwidocznianie cen w cenniku w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości, co do ich wysokości, tj. bez dokładnego ich określenia w odniesieniu do rodzaju i zakresu poszczególnych usług (w formie „od – do”) oraz nie uwzględniając podatku VAT . Od decyzji tej strona się odwołała do Prezesa UOKiK a następnie na decyzję Prezesa UOKiK złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądku Administracy jnego, która została oddalona. S trona zatem doskonale wie , jakie obowiązki na niej ciążą , a pomimo tego nadal nie s tosuje się do obowiązujących przepisów prawa. W ysokość kary pie ni ężnej ustalona na poziomie 5.000 zł jest, w ocenie organu drugiej instancji, kwotą optymalną realizującą zasady skutecznej, proporcjonalnej i odstrasz ającej kary ujętej w pomocniczo stosowan ej legislacji unijnej tj. art. 8 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 98/6/WE z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony k onsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz. U. L Nr 80 z 18.03.1998 r.) . Należy ponadto stwierdzić, iż przepisy ustawy o cenach stanowią, iż wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada karę pieniężną w wysokości do 20 000 zł. Wymierzając sankcję w tym zakresie posługuje się przy swobodnym uznaniem w granicach określonych p rawem kryteriów oraz wysokością organ pierwszej instancji , po dokonaniu oceny stwierdzonych nieprawidłowości oraz po uwzględnieniu prz esłanek, o których mowa w art. 6 ust. 3 ustawy o cenach ustalił wysokość k ary pieniężnej przewidzianej prawem. Mając na uwadze powyższe, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów nie znalazł podstaw d o uchylenia bądź obniżenia kary. Rozpatrując odwołanie Prezes UOKiK zbad ał także kwestię odstąpienia od nałożenia kary na podstawie art. 189 f Kpa. 9 Powyższy przepis wskazuje wprost jakie podstawowe przesłanki muszą zostać łącznie spełnione, aby organ mógł odstąpić od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestać na pouczeniu. Występują wtedy, gdy: 1) waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub 2) za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administ racji publicznej lub strona została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężn a. W przedmiotowej sprawie strona , pomimo posiadania wiedzy o konieczności stworzenia cennika zgodnego z obowiązującymi przepisami , nadal posiadała cennik z zastosowanymi w nim widełkami cenowymi oraz podaniem cen bez podatku VAT . Trudno zatem uznać, iż w aga naruszenia jest znikoma i zaprzestano naruszenia prawa . Tym samym przesłanka pierwsza nie została spełniona, zatem Prezes UOKiK nie znajduje podstaw dla zastosowania art. 189f pkt § 1 pkt 1Kpa. Nie została spełniona również przesłanka z pkt 2 art. 18 9f § 1 Kpa, ponieważ nie była wydana przez inny uprawniony organ administracji publicznej prawomocna decyzja nakładająca na stronę za to samo zachowanie administracyjną karę pieniężną, jak również strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub w ykroczenie skarbowe, czy też prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, a kara ta spełniałaby cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Po przeanalizowaniu akt sprawy organ odwoławczy stwierdził, że w rozpat rywanej sprawie nie zaistniały również okoliczności, o których mowa w art. 189f § 2 Kpa. Okoliczności i waga naruszenia prawa nie budzą wątpliwości, co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających nałożenie kary pieniężnej. Strona nie dopełniła obow iązków nałożonych na nią w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach. Mając powyższe na uwadze organ drugiej instancji nie znalazł podstaw do odstąpienia od nałożenia kary administracyjnej. Niezależnie od powyższego organ drugiej instancji informuje, ż e w myśl art. 67a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 20 20 r. poz. 1325 z późn. zm. ) organ. Który nałożył karę – organ pierwszej instancji na wniosek strony w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem strony lub interesem p ublicznym, może: 1) odroczyć termin płatności kary lub rozłożyć jej zapłatę na raty, 10 2) odroczyć lub rozłożyć na raty zapłatę zaległości wraz z odsetkami za zwłokę lub odsetki określone w decyzji, 3) umorzyć w całości lub w części zaległości, odsetki za zwłokę lu b opłatę prolongacyjną. Poruszony w odwołaniu zarzut naruszenia przez organ pierwszej instancji art. 10 § 1 Kpa nie znajduje potw ierdzenia w materiale dowodowym. Strona w piśmie z dnia 23 lutego 2021 r. została poinformowana o przysługujących jej na ww. po dstawie prawnej uprawnieniach, z czego skorzystała wnioskując o przeprowadzenie dodatkowych dowodów. Ponadto należy wskazać, iż strona , w trakcie postępowania przed organem pierwszej instancji ustanowiła profesjonalnego pełnomocnika, który z racji wykonywa nego zawodu doskonale orientuje się w uprawnieniach przysługujących stroni postę powania. Składając zaś wniosek o dopuszczenie dowodów skorzystała z przysługujące go jej prawa. Prezes UOKiK nie podziela także zawartych w odwołaniu zarzutów dotyczących odmo wy, w postanowieniu Małopolskiego WIIH z dnia 23 marca 2021 r., przeprowadzenia dodatkowych dowodów, co zdaniem strony narusza przepisy art. 78 § 1 i 2 Kpa. W uzasadnieniu decyzji nr 45/2021 z dnia 14 kwietnia 2021 r. Małopolski WIIH wskazał , iż nadesłane dane dotyczące Podsumowania księgi przychodów i rozchodów za styczeń – grudzień 2020 r. zostały uwzględnione przy wydawaniu przedmiotowej decyzji. Wyjaśnił ponadto, iż wniosek strony o przesłuchanie świadków (kontrolowanego oraz ( … ) – repreze ntującej kontrolowanego w czasie trwania kontroli) nie zasługiwał na uwzględnienie, gdyż organ pierwszej instancji posiadał wszystkie niezbędne do zakończenia postępowania administracyjnego informacje. Przesłuchanie strony i świadka prowadziłoby, zdaniem M ałopolskiego WIIH, do jego nieuzasadnionego przedłużania. W kwestii zaś nadesłanych przy wniosku cenników organ pierwszej instancji wskazał, iż postępowanie dotyczy kontroli i stwierdzonych nieprawidłowości w cenniku strony i na stan faktyczny nie mają wp ływu zachowania innych, działających na rynku przedsiębiorców. Prezes UOKiK podziela niniejsze stanowisko Małopolskiego WIIH. Podstawą nałożenia kary administracyjnej były stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości, które zostały opisane w protokole kon troli. Zatem należy uznać, iż zeznania kontrolowanego i świadka, którzy mogli się wypowiadać już na etapie kontroli nie zmienią stanu faktycznego utrwalonego w protokole kontroli. Przedstawione zaś cenniki innych przedsiębiorców (niezgodne z obowiązującym i przepisami) nie są dowodem na brak nieprawidłowości w cenniku strony lecz na niską wśród przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą w iedzę w zakresie obowiązującego prawa w obszarze uwidaczniania cen świadczonych usług. 11 Zatem Prezes UOKiK ni e widzi podstaw do uznania, iż organ pierwszej instancji naruszył art. 78§ 1 i 2 Kpa. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje zaskarżoną decyzję w mocy. Należy przy tym podkreślić, że utrzymanie w mocy zaskarżon ej decyzji jest konsekwencją dokonania przez organ drugiej instancji oceny, że decyzja organu pierwszej instancji była prawidłowa i co do istoty sprawy identyczna, jak decyzja podjęta przez organ drugiej instancji. Prezes UOKiK przychylił się tym samym do ustaleń poczynionych w toku postępowania przez organ pierwszej inst ancji oraz uznał, iż Małopolski WIIH zasadnie nałożył na przedsiębiorcę ( … ) , karę p ieniężną wysokości 5.000 zł (słownie: pięć tysięcy złotych), z tytułu naruszenia określonych w art. 4 ust. 1 ww. ustawy o cenach , obowiązku uwidaczniania cen świadczonych usług . Tym samym, decyzja Małopolskiego WIIH z dnia 14 kwietnia 2021 r. o wymierzeniu kary pieniężnej powinna pozostać w obrocie prawnym. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony i Konkurencji i Konsumentów orzekł jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest o stateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prez esa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartoś ci przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) pon ad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o prz yznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Woj ewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. 12 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325). Z up. Preze sa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/