DIH-21/2021

1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW TOMASZ CHRÓSTNY Warszawa, 21 maja 2021 r. DIH - 3.707.23.2021.AB DECYZJA DIH - III /21/2021 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2 021 r., poz. 735), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2020 r., poz. 1706), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji Śląskiego Wojewódzkiego Inspektor a Inspekcji Handlowej z dnia 8 lutego 2021 r. (sygnatura akt: KJ.8361.299.2020/2DEC/20), na mocy której na przedsiębiorcę Włoska Robota Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Kępnie, nałożono karę pieniężną w wysokości 2 000 zł (słownie: dwa tysiące złotych) z tytułu udostępniania na rynku produktów kosmetycznych bez spełniania wymogów w zakresie oznakowania, o którym mowa w art. 19 ust. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1223/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. dotycząceg o produktów kosmetycznych (Dz. Urz. UE L Nr 342, str. 59 ze zm.), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje ww. decyzję w mocy. Uzasadnienie W dniach 2 – 9 listopada 2020 r. inspektorzy reprezentujący Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Ins pekcji Handlowej , zwanego dalej: „Śląskim WIIH” lub „organem pierwszej instancji”, przeprowadzili kontrolę w sklepie mieszczącym się przy ( … ) , należącym do przedsiębiorcy ( … ) , zwanego dalej „stron ą postępowania”, „przedsiębiorc ą ” . Uprzednio, zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2019 r. poz. 1292 z późn. zm.) (zwanej dalej: „Prawem przedsiębiorców”), skierowano do przedsiębiorcy zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli, sygn. KJ - 85Z - N/2020 z 14 października 2020 r., ze wskazaniem zakresu przedmiotowego kontroli obejmującego m.in. prawidłowość oznakowania i obrotu kosmetykami, przestrzeganie terminów trwałości. P owyższe zawiadomienie przedsiębiorca odebrał 19 października 2020 r. W ramach postępowania kontrolnego inspektorzy sprawdzali prawidłowość oznakowania kosmetyków znajdujących się w ofercie przedsiębiorcy, m.in. w oparciu o przepisy: 2 − rozporządzenia Parlamen tu Europejskiego i Rady (WE) nr 1223/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. dotyczącego produktów kosmetycznych (Dz. Urz. UE L Nr 342, str. 59 ze zm.), zwane dalej: „rozporządzeniem dotyczącym produktów kosmetycznych” lub „rozporządzeniem 1223/2009”, − ustawy z dn ia 4 października 2018 r. o produktach kosmetycznych (Dz.U. z 2018 r. poz. 2227), dalej: „ustawą o produktach kosmetycznych”. Kontrola była prowadzona w obecności upoważnionego przedstawiciela przedsiębiorcy. W wyniku oceny przeprowadzonej w toku kontrol i, stwierdzono nieprawidłowości w przypadku: 1) regenerującej maski nawilżającej do włosów Nashi Argan, art. NS00751, EAN 8025026007514, poj. 150 ml, z zastosowaniem graficznego znaku PAO 12M, w ilości 2 szt., w cenie sprzedaży 88,00 zł, zakupionej od dystryb utora krajowego Designer sp. o. o. ul. Parkowa 8/4, 62 - 800 Kalisz, na podstawie faktury nr FA/91/10/2020 z dnia 02.10.2020 r., w ilości 24 szt., 2) olejku do włosów Nashi Argan, art. NS00831, EAN 8025026008313, poj. 100 ml, z zastosowaniem graficznego znaku PAO 18M, w ilości 5 szt., w cenie sprzedaży 110,00 zł, zakupionego od dystrybutora krajowego Designer sp. o. o. ul. Parkowa 8/4, 62 - 800 Kalisz, na podstawie faktury nr FA/91/10/2020 z dnia 02.10.2020 r., w ilości 24 szt., z uwagi na zamieszczenie informac ji określających funkcję produktu kosmetycznego, a także informacji określających szczególne środki ostrożności, wyłącznie w języku obcym z pominięciem wersji polskojęzycznej. Powyższe narusza art. 19 ust. 5 rozporządzenia 1223/2009, w zw. z art. 19 ust. 1 lit. d i f, a także art. 4 ust. 1 ustawy o produktach kosmetycznych. Powyższe nieprawidłowości potwierdziła pani menager sklepu – upoważniony przedstawiciel przedsiębiorcy - w protokole przesłuchania świadka z 5 listopada 2020 r., jednocześnie wskazując , że brak oznaczeń spowodowany był niedopatrzeniem personelu salonu, który nie sprawdził oznakowania kosmetyków przed wystawieniem ich do ekspozycji na sali sprzedażowej. Dodatkowo przesłuchiwany świadek wskazał, że kwestionowane produkty nabywane są od dy strybutora krajowego, który ani nie nakleił, ani nie dostarczył właściwych etykiet razem z wyrobem. Ponadto świadek wskazał, że zostały wdrożone działania naprawcze i wszystkie egzemplarze kosmetyków Nashi Argan zostały oznaczone właściwymi etykietami w ję zyku polskim. Jednoczenie przesłuchiwany wskazał, że nie posiadał wiedzy dotyczącej obowiązków , jakie nakłada na dystrybutora art. 6 rozporządzenia 1223/2009, zgodnie z którym, dystrybutor zobligowany jest upewnić się czy informacje zamieszczone na kosmety ku opracowane zostały w języku urzędowym państwa członkowskiego, w którym dany produkt jest udostępniany użytkownikowi końcowemu. 3 Jeszcze w toku prowadzonej kontroli, przedsiębiorca w uzgodnieniu z dostawcą kwestionowanych kosmetyków, wdrożył działania nap rawcze w zakresie poprawy oznakowania, w wyniku których na opakowaniach produktów umieszczone zostały dodatkowe etykiety zawierające opracowane informacje w języku polskim określające funkcje produktu kosmetycznego oraz szczególne środki ostrożności. Powyż sze ustalenia udokumentowano w Protokole kontroli z 2 listopada 2020 r. (nr akt kontroli: KJ.8361.299.2020 ). Zawiadomieniem KJ.8361.299.2020/2DEC/20 z 8 stycznia 2021 r. organ pierwszej instancji poinformował przedsiębiorcę o wszczęciu wobec niego postępo wania administracyjnego w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej określonej w art. 36 ust. 1 ustawy o produktach kosmetycznych. Jednocześnie pouczył stronę o uprawnieniach wynikających z art. 10 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania admin istracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735), zwanej dalej „Kpa”. W dniu 8 lutego 2021 r. Śląski WIIH wydał decyzję (sygn. KJ.8361.299.2020/2DEC/20) , na mocy której na przedsiębiorcę ( … ) nałożono karę pieniężną w wysokości 2 000 zł (słownie: dwa tysiące złotych) z tytułu udostępniania na rynku produktów kosmetycznych bez spełniania wymogów w zakresie oznakowania, o którym mowa w art. 19 ust. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1223/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. dotyczącego produktów kosmetycznych (Dz. Urz. UE L Nr 342, str. 59 ze zm.) w zw. z art. 4 ust. 1 ustawy o produktach kosmetycznych. Decyzja została odebrana 25 lutego 2021 r. W dniu 25 marca 2021 r. Prezes Ur zędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (zwany dalej: „Prezesem UOKiK” albo „organem drugiej instancji”) otrzymał za pośrednictwem Śląskiego WIIH odwołanie od ww. decyzji, w którym przedsiębiorca wnosi o zmianę decyzji Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Ins pekcji Handlowej z dnia 8 lutego 2021 r. poprzez jej uchylenie i umorzenie postępowania w całości. Pismem z dnia 7 kwietnia 2021 r. Prezes UOKiK poinformował stronę postępowania o toczącym się postępowaniu odwoławczym i pouczył o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Prezes UOKiK ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznac zonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Przepisy rozporządzenia 1223/2009 w art. 6 wskazują, że dystrybutorzy w ramach swojej działalności podczas udostępniania produktu kosmetycznego na rynku działają z należytą 4 starannością w odniesieniu do obowiązujących wymogów. Zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia 1223/2009, przed udostępnieniem produktu k osmetycznego na rynku dystrybutorzy sprawdzają, czy: − podane są informacje dotyczące oznakowania określone w art. 19 ust. 1 lit. a), e) i g) oraz w art. 19 ust. 3 i 4; − spełnione są wymogi językowe określone w art. 19 ust. 5; − nie upłynęła data minimalnej tr wałości, o ile ma ona zastosowanie na mocy art. 19 ust. 1 (lit. c). Ponadto zgodnie art. 6 ust. 3, jeżeli dystrybutorzy uznają lub mają powody sądzić, że: − dany produkt kosmetyczny nie jest zgodny z wymogami przewidzianymi w niniejszym rozporządzeniu, nie u dostępniają produktu na rynku, dopóki nie zostanie on dostosowany do obowiązujących wymogów; − produkt kosmetyczny, który udostępnili na rynku, nie jest zgodny z niniejszym rozporządzeniem, zapewniają przyjęcie środków naprawczych niezbędnych do dostosowania tego produktu, wycofania go z rynku lub wycofania od użytkowników końcowych, w razie potrzeby. W myśl art. 2 ust. 1 lit. e i g ww. rozporządzenia ,,dystrybutor" oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną w łańcuchu dostaw, niebędącą producentem ani importere m, która udostępnia produkt kosmetyczny na rynku Wspólnoty, natomiast ,,udostępnianie na rynku" oznacza każde odpłatne lub nieodpłatne dostarczanie produktu kosmetycznego na rynek Wspólnoty do celów dystrybucji, konsumpcji lub stosowania, w ramach działaln ości handlowej. Zgodnie z art. 19 ust. 1 lit. d i f rozporządzenia 1223/2009 bez uszczerbku dla innych przepisów niniejszego artykułu, na rynku udostępniane są wyłącznie produkty kosmetyczne, na których pojemnikach i opakowaniach zewnętrznych znajdują się następujące, nieusuwalne, łatwe do odczytania i widoczne informacje: − szczególne środki ostrożności, których należy przestrzegać podczas stosowania, a co najmniej te wymienione w załącznikach III - VI oraz wszelkie inne informacje dotyczące środków ostrożnośc i wymaganych dla produktów kosmetycznych do stosowania profesjonalnego (19 ust. 1 lit. d); − funkcję produktu kosmetycznego, chyba że jednoznacznie wynika ona z jego prezentacji (19 ust. 1 lit. f). Obowiązujące przepisy rozporządzenia 1223/2009 przewidują w art. 19 ust. 5, iż każdy produkt kosmetyczny musi zawierać informacje dla konsumentów, o których mowa w art. 19 ust. 1 lit. b), c), d) i f oraz w ust. 2, 3, 4, w języku państwa członkowskiego, w którym dany produkt jest udostępniany użytkownikowi końcowem u. Dodatkowo należy wskazać , iż zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o produktach kosmetycznych, produkty kosmetyczne udostępniane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej znakuje się w języku polskim. 5 Zgodnie z art. 36 ustawy o produktach kosmetycznych, kto wpr owadza do obrotu lub udostępnia na rynku produkt kosmetyczny bez spełnienia wymogów w zakresie oznakowania, o których mowa w art. 19 ust. 1 - 3, 5 i 6 rozporządzenia nr 1223/2009, podlega karze pieniężnej w wysokości do 70 000 zł. Tej samej karze podlega, kt o wprowadza do obrotu lub udostępnia na rynku produkt kosmetyczny bez spełnienia wymogów określonych w art. 4 ustawy o produktach kosmetycznych. Przepis art. 46 ust. 1 pkt 2 ustawy o produktach kosmetycznych nakazuje zatem wojewódzkiemu inspektorowi Inspek cji Handlowej nałożyć karę pieniężną na podmiot, który udostępnia na rynku produkt kosmetyczny bez spełnienia wymogów w zakresie oznakowania o którym mowa powyżej, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy, a w trakcie kontroli przystąpiono do wy konywania zaleceń inspektorów i na dzień wszczęcia postępowania wszystkie nieprawidłowości były wyeliminowane. W złożonym odwołaniu strona postępowania zarzuca decyzji naruszenie: ˗ art. 189b Kpa poprzez uznanie, że w niniejszej sprawie doszło do naruszenia prawa polegającego na niedopełnieniu obowiązku ciążącego na kontrolowanej i na tej podstawie nałożenie kary, ˗ art. 189 d pkt 1 – 6 Kpa poprzez wymierzenie administracyjnej kary pieniężnej bez uwzględnienia tego przepisu i w związku z tym wymierzenie stroni e niewspółmiernie wysokiej kary pieniężnej. W związku z powyższym przedsiębiorca wnosi o uchylenie decyzji Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia 8 lutego 2021 r. i umorzenie postępowania w całości. W powyższym odwołaniu przedsiębior ca wskazał, że priorytetem spółki ( … ) . jest budowanie wysokiej jakości relacji z klientem, indywidualne podejście do niego oraz dopasowanie produktu do konsumenta w oparciu o specjalistyczną wiedzę sprzedających, dlatego każdy zakup po przedzony był zawsze konsultacją. Dodatkowo strona wskazuje, że pracownicy dokładają wszelkich starań, aby każdy klient dobrał produkt odpowiedni dla siebie i własnych potrzeb, nadto każdorazowo konsumenci informowani są o działaniu, częstotliwości stosow ania, sposobie aplikacji, itp. danego produktu, przez co bez analizowania etykiet produktów posiadali zawsze wszelkie niezbędne informacje. Ponadto zdaniem przedsiębiorcy pomimo braku polskojęzycznych informacji na produktach, nawet w przypadku niewłaściw ego użycia produktu, niemożliwe byłoby wystąpienie u konsumenta jakichkolwiek negatywnych skutków i narażania jego zdrowia, ponieważ produkty te mają jedynie działanie odżywcze, nawilżające, ochronne i regenerujące, a to za sprawą naturalnego oleju arganow ego. Mając na uwadze powyższe przedsiębiorca stwierdził, że jego zdaniem, wagę naruszenia przepisów należy uznać za znikomą oraz uwzględnić zaprzestanie naruszania prawa, 6 w związku z czym na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa organ administracji publicznej powinien odstąpić od nałożenia kary pieniężnej i poprzestać na pouczeniu. Ponadto przedsiębiorca wskazuje, że w związku z art. 189d pkt 2 Kpa uwzględnienia wymaga fakt, iż strona po raz pierwszy naruszyła przepisy ustawy w zakresie, jaki obejmowała przepr owadzona kontrola oraz okoliczność, że strona nie była wcześniej karana za tego typu zachowania, przestępstwa czy wykroczenia, o których mowa w art. 189d pkt 3 Kpa. Zdaniem strony za odstąpieniem od nałożenia kary pieniężnej przemawia także podjęcie przez stronę dobrowolnych działań, celem zapewnienia produktom właściwych etykiet, co organ na podstawie art. 189d pkt 5 Kpa również wziąć pod uwagę. Ponadto przedsiębiorca wskazuje, że wymierzona kara jest niewspółmiernie wysoka, pomimo możliwości zastosowania w drodze decyzji administracyjnej kary pieniężnej w dużo niższej wysokości, bądź możliwości odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej i poprzestaniu na pouczeniu. Zdaniem strony poprzestanie na pouczeniu strony, byłoby zgodne z zasadą proporcjonalności i s tanowiłoby działanie adekwatne do okoliczności sprawy. Prezes UOKiK po analizie akt sprawy stwierdza, że z protokołu kontroli jednoznacznie wynika, że doszło do naruszenia prawa, polegającego na udostępnianiu na rynku 2 partii produktów kosmetycznych ozna kowanych niezgodnie z wymaganiami art. 19 ust. 5 w zw. z art. 19 ust. 1 lit. d i f, rozporządzenia 1223/2009, a tym samym niezgodnie również z art. 4 ust. 1 ustawy o produktach kosmetycznych. W toku kontroli stwierdzono nieprawidłowości polegające na zamie szczeniu informacji określających funkcję produktu kosmetycznego, a także informacje określające szczególne środki ostrożności, wyłącznie w języku obcym, z pominięciem wersji polskojęzycznej. Powyższe również potwierdził świadek , co zostało udokumentowane w Protokole przesłuchania świadka z dnia 15 listopada 2020 r., wskazując jednocześnie na niewiedzę odnośnie obowiązków dystrybutora w tym zakresie. W związku z powyższymi ustaleniami Śląski WIIH nałożył na podstawie art. 36 ust. 1 ustawy o produktach ko smetycznych, na przedsiębiorcę ( … ) , karę pieniężną w wysokości 2 000 zł (słownie: dwa tysiące złotych) z tytułu udostępniania na rynku produktów kosmetycznych bez spełniania wymogów w za kresie oznakowania, o którym mowa w art. 19 ust. 5 rozporządzenia 1223/2009, w zw. z art. 4 ust. 1 ustawy o produktach kosmetycznych. Mając na uwadze powyższe należy uznać zarzut naruszenia art. 189b Kpa za w pełni nietrafiony. Cechą charakterystyczną sankcji administracyjnej, a taką właśnie jest kara pieniężna nakładana na podstawie przepisów ustawy o produktach kosmetycznych, jest jej automatyczne stosowanie wobec podmiotu ponoszącego przypisaną mu obiektywną odpowiedzialność za naruszenie ciążących n a nim obowiązków. Samo zaś stwierdzenie – udowodnienie faktu braku właściwej informacji wymaganej przepisami prawa jest wystarczającą przesłanką do nałożenia kary pieniężnej. Nie ma przy tym znaczenia czy niedopełnienie obowiązku nastąpiło z winy (umyślnej czy nieumyślnej) danego podmiotu, czy też nie. Dodatkowo wskazać należy, że ustawa nie przewiduje możliwości badania przez 7 organ Inspekcji Handlowej istnienia winy, bądź jej braku po stronie podmiotu, u którego ujawniono nieprawidłowości. Zatem samo stwie rdzenie w wyniku kontroli, że określony podmiot nie zrealizował ciążącego na nim obowiązku ustawowego powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną. Skuteczność kary przejawia się w możliwości jej nałożenia i wyegzekwowani a. Żeby kara była odstraszająca, jej wysokość powinna być dotkliwa dla przedsiębiorcy. Kara nałożona na podmiot musi także spełniać funkcję prewencyjną oraz dyscyplinująco - represyjną, tj. być ostrzeżeniem dla przedsiębiorcy, mającym na celu niedopuszczenie do powstania nieprawidłowości w przyszłości. Wymierzona kara powinna być przy tym proporcjonalna, to jest właściwa do osiągnięcia zakładanego celu, jakim jest zapewnienie, aby w obrocie dostępne były tylko towary opatrzone odpowiednimi informacjami w języ ku polskim, o czym mowa w art. 19 ust. 5 rozporządzenia 1223/2009 oraz art. 4 ust awy o produktach kosmetycznych. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, podobnie jak organ pierwszej instancji wskazuje, że jednym z głównych celów nałożenia na przed siębiorców obowiązków zawartych w ww. rozporządzaniu, jest wzmocnienie szeroko pojętej ochrony konsumenta oraz osiągnięcie wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzi. Dlatego też przepisy rozporządzenia w sposób bardzo szczegółowy określiły obowiązki nakładan e na przedsiębiorców, którzy nie tylko produkują, ale też udostępniają konsumentom produkty kosmetyczne. Należy tutaj również zwrócić uwagę na treść wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 17 grudnia 2020 r. w sprawie sygn. C - 667/19, zgodnie z którym art. 19 ust. 1 lit. f) rozporządzenia nr 1223/2009 należy interpretować w ten sposób, że informacja o „funkcji produktu kosmetycznego”, która zgodnie z tym przepisem musi znajdować się na pojemniku i opakowaniu zewnętrznym takiego produktu, powinn a w sposób jasny powiadamiać konsumenta o zastosowaniu i sposobie używania produktu, by zapewnić jego bezpieczne użycie przez konsumentów bez szkody dla ich zdrowia (…)”. Jednocześnie jak wskazuje Trybunał Sprawiedliwości UE wymóg ustanowiony w art. 19 ust . 5 rozporządzenia 1223/2009, zgodnie z którym informacje, o których mowa w art. 19 ust. 1 lit. b) – d) i f) oraz w ust. 2 – 4 tego artykułu, są podane w języku określonym w ustawodawstwie państwa członkowskiego, w którym produkt jest udostępniany użytkownikow i końcowemu, pozwala na zapewnienie wysokiego poziomu ochrony konsumentów. Ochrona zdrowia ludzkiego nie mogłaby bowiem być całkowicie zapewniona, gdyby konsumenci nie byli w stanie w pełni pozyskać i zrozumieć , w szczególności informacji dotyczącej funkcj i danego produktu kosmetycznego i szczególnych środków ostrożności, których należy przestrzegać podczas jego stosowania. Informacje, które producenci lub dystrybutorzy produktów kosmetycznych, o których mowa w rozporządzeniu nr 1223/2009, mają obowiązek za mieścić na pojemniku i opakowaniu zewnętrznym produktu, z wyjątkiem przypadków, gdy mogą one zostać skutecznie przekazane za pomocą piktogramów lub oznaczeń innych niż słowa, są pozbawione praktycznego znaczenia, jeżeli nie zostaną wyrażone w języku zrozum iałym dla osób, dla których są przeznaczone. 8 Prezes UOKiK, po analizie zgromadzonego materiału stwierdza zarzut naruszenia art. 189b Kpa za nietrafiony. Stan faktyczny jednoznacznie wskazuje na brak uwidocznienia na produktach kosmetycznych informacji o funkcji produktu i szczególnych środkach ostrożności w języku polskim, co stanowi naruszenie przez przedsiębiorcę obowiązujących przepisów prawa, tj. art. 19 ust. 5 w zw. z art. 19 ust. 1 lit. d i f rozporządzenia 1223/2009 oraz art. 4 ust. 1 ustawy o pr oduktach kosmetycznych. Przedsiębiorca wskazuje w odwołaniu, że pracownicy dokładają wszelkich starań, aby każdy klient dobrał produkt odpowiedni dla siebie i własnych potrzeb, nadto każdorazowo konsumenci informowani są o działaniu, częstotliwości stosow ania, sposobie aplikacji, itp. danego produktu, przez co bez analizowania etykiet produktów posiadali zawsze wszelkie niezbędne informacje. Dodatkowo przedsiębiorca wskazał, że ze pomimo braku polskojęzycznych informacji na produktach, nawet w przypadku ni ewłaściwego użycia produktu, niemożliwe byłoby wystąpienie u konsumenta jakichkolwiek negatywnych skutków i narażania jego zdrowia, ponieważ produkty te mają jedynie działanie odżywcze, nawilżające, ochronne i regenerujące, a to za sprawą naturalnego oleju arganowego. Odnosząc się do powyższego Prezes UOKiK podkreśla, że pr zepisy rozporządzenia 1223/2009 wprost wskazują, że na rynku udostępniane są wyłącznie produkty kosmetyczne, na których pojemnikach i opakowaniach zewnętrznych znajdują się informacje o których mowa m.in. w art. 19 ust. 1 lit. d i f rozporządzenia 1223/2009. Przepisy w sposób niebudzący wątpliwości regulują również, w jakiej formie ma ją zostać przekazan e te informacje . Zgodnie z obowiązującym stanem prawnym powinny znajdować się na pojem nikach i opakowaniach zewnętrznych produktów kosmetycznych, a dodatkowo być nieusuwalne, łatwe do odczytania i widoczne. Dodatkowo zgodnie z art. 19 ust. 5 rozporządzenia 1223/2009 oraz art. 4 ust. 1 ustawy o produktach kosmetycznych, produkty kosmetyczne udostępniane na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej znakuje się w języku polskim. W niniejszym przepisie nie ma mowy o przekazywaniu ustnym tych informacji, dlatego też argument strony nie znajduje w tym wypadku uzasadnienia. Odnosząc się do zarzutu stron y dotyczącego naruszenia przepisów art. 189d pkt. 1 - 6 Kpa, Organ drugiej instancji uznaje ten zarzut jako niezasadny. Śląski WIIH wymierzając przedsiębiorcy karę właściwie wziął pod uwagę przes łanki wymienione w art. 189 d Kpa. Organ pierwszej instancji w łaściwie wskazał, że w przypadku produktów kosmetycznych brak informacji w języku polskim o szczególnych środkach ostrożności oraz funkcji produktów kosmetycznych, może przyczynić się do powstania zagrożenia dla zdrowia konsumentów. W opinii Prezesa UOKiK przekazanie ww. informacji, w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami, tj. nieusuwalny, łatwy do odczytania i widoczny oraz w języku polskim, pozwala na zapewnienie bezpieczeństwa konsumentów, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. Przekazywanie ustn ych informacji, na co wskazuje strona w odwołaniu, nie będzie stanowiło wypełni e nia obowiązków nałożonych na dystrybutorów przepisami prawa wskazującymi na konieczność uwidaczniania określonych informacji na pojemnikach 9 i opakowaniach zewnętrznych. Prezes UOKiK wskazuje, że obowiązkiem dystrybutorów jest działanie z należytą starannością w odniesieniu do obowiązujących wymogów, w związku z czym przed udostępnieniem produktu kosmetycznego na rynku konieczne jest sprawdzenie opakowania i zweryfikowanie, czy na etykietach znajdują się wymagane informacje. Kontrolowany jako profesjonalista ma obowiązek znajomości i stosowania powszechnie obowiązującego prawa w zakresie prowadzonej przez niego działalności. Organ drugiej instancji podziela stanowisko Śląskiego WIIH, zgodnie z którym organ stwierdził, że strona nie działała z należytą starannością, bowiem gdyby przedsiębiorca dokonał oceny zgodności oznakowania kosmetyku z wymaganiami, mogłoby ono wzbudzić wątpliwości co do jego prawidłowości, a tym samym, w opin ii organu drugiej instancji, gdyby kontrolowany podjął odpowiednie działania zgodnie z art. 6 ust. 3 rozporządzenia 1223/2009 nie doszłoby do naruszenia przepisów prawa. Organ pierwszej instancji właściwie uwzględnił również fakt, że przedsiębiorca nie mia ł wcześniej stwierdzonych naruszeń przepisów dotyczących produktów kosmetycznych, co pozytywnie wpłynęło na wymiar kary. Powyższy organ wskazał również, że strona nie była uprzednio karana za to samo zachowanie za przestępstwo, przestępstwo skarbowe, wykro czenie lub wykroczenie skarbowe. Nie można również pominąć podjęcia przez przedsiębiorcę dobrowolnych działań mających na celu wyeliminowanie stwierdzonych nieprawidłowości, celem zapewnienia zgodności produktów kosmetycznych z obowiązującymi przepisami, c o również zostało uwzględnione p rzez organ pierwszej instancji. Organ drugiej instancji wskazuje, że przepisy ustawy o produktach kosmetycznych stanowią, iż wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada, za brak właściwego oznakowania karę pieniężną w w ysokości do 70 000 zł. Wymierzając sankcję w tym zakresie posługuje się przy tym swobodnym uznaniem w granicach określonych prawem kryteriów oraz wysokością. Śląski WIIH, po dokonaniu oceny stwierdzonych nieprawidłowości ustalił wysokość kary pieniężnej w dolnej granicy przewidzianej prawem. Biorąc więc pod uwagę maksymalny zakres sankcji, jaką mógł zastosować Śląski WIIH, kara w wysokości 2 000 zł jest, w ocenie Prezesa UOKiK, odpowiednią i zastosowaną prawidłowo, z uwzględnieniem ustawowych kryteriów nało żenia sankcji. Wysokość kary pieniężnej ustalona na poziomie 2 000 zł (tj. prawie 2,9 % maksymalnej wysokości) jest, w ocenie organu drugiej instancji, kwotą optymalną realizującą zasady skutecznej, proporcjonalnej i odstraszającej kary. Po przeanalizowani u niniejszej sprawy, organ drugiej instancji , podobnie jak organ pierwszej instancji, nie widzi podstaw do odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f Kpa. W ocenie Prezesa UOKiK, nie można mówić w tym przypadku o znikomej wadze naruszenia, z uw agi na brak informacji o szczególnych środkach ostrożności oraz funkcji produktu w języku polskim , które są niezwykle istotne z puntu widzenia konsumenta. W przedmiotowej sprawie, kontrolowany przedsiębiorca nie wypełnił obowiązków, jakie zostały nałożone na niego przepisami art. 6 ust. 1 – 3, co skutkowało udostępnianiem na 10 rynku wyrobów nieprawidłowo oznakowanych, co miało wpływ na zdrowie i bezpieczeństwo konsumentów. Tym samym przesłanka pierwsza nie została spełniona. Za spełnioną można uznać natomias t przesłankę dotyczącą zaprzestania naruszenia. Strona bowiem, jeszcze w trakcie kontroli podjęła dobrowolne działania mające na celu usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Przesłanki te, jednak muszą być spełnione łącznie. Nie została spełniona równi eż przesłanka z pkt 2 art. 189f § 1, ponieważ nie była wydana przez inny uprawniony organ administracji publicznej prawomocna decyzja nakładająca na stronę za to samo zachowanie administracyjną karę pieniężną, jak również strona nie została prawomocnie uka rana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, czy też prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, a kara ta spełniałaby cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Okoliczności i waga naruszenia prawa nie budzą wątpliwości, co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających nałożenie kary pieniężnej. Strona nie dopełniła obowiązków nałożonych na nią w art. 6 ust. 1 – 3, polegających na sprawdzeniu czy produkty kosmetyczne, które przedsiębiorca zamierza udost ępniać na rynku, posiadają wszystkie informacje wymagane przepisami prawa unijnego, o których mowa w art. 19 rozporządzenia 1223/2009 dotyczącego produktów kosmetycznych i udostępniała na rynku dwie partie produktów kosmetycznych niewłaściwie oznakowanych. Organ drugiej instancji stwierdza również, że fakt zaprzestania naruszania przepisów prawa i podjęcia działań naprawczych, nie zwalnia strony z odpowiedzialności za niedopełnienie obowiązków stwierdzonych w chwili kontroli. W ocenie Prezesa UOKiK zastosow anie art. 189f § 2 nie spełnieni celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna określona w art. 36 ust. 1 ustawy o produktach kosmetycznych. Jednocześnie, Prezes UOKiK informuje, że z godnie z art. 189k Kpa § 1 organ administracji publicznej, który nałożył administracyjną karę pieniężną tj. Śląski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej, na wniosek strony, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem publicznym lub ważnym interesem strony, może udzielić ulg w wykonaniu administrac yjnej kary pieniężnej przez: 1) odroczenie terminu wykonania administracyjnej kary pieniężnej lub rozłożenie jej na raty; 2) odroczenie terminu wykonania zaległej administracyjnej kary pieniężnej lub rozłożenie jej na raty; 3) umorzenie administracyjnej kary pienię żnej w całości lub części; 4) umorzenie odsetek za zwłokę w całości lub części. Niniejsze uprawnienie przysługuje stronie po tym, jak decyzja w niniejszej sprawie stanie się ostateczna. 11 Mając powyższe na uwadze organ drugiej instancji nie znalazł podstaw do u chylenia decyzji i umorzenia postępowania. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje zaskarżoną decyzję w mocy. Należy przy tym podkreślić, że utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji jest konsekwencją dokonania prz ez organ drugiej instancji oceny, że decyzja organu pierwszej instancji była prawidłowa i co do istoty sprawy identyczna, jak decyzja podjęta przez organ drugiej instancji. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów przychylił się tym samym do ustaleń poczynionych w toku postępowania przez organ pierwszej instancji oraz uznał, iż Śląski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej zasadnie nałożył na przedsiębiorcę ( … ) , karę pieniężną w wysokości 2 000 zł (słownie: dwa tysiące złotych) z tytułu udostępniania na rynku produktów kosmetycznych bez spełniania wymogów w zakresie oznakowania, o którym mowa w art. 19 ust. 5 w związku z art. 19 ust. 1 lit. d) i f) rozporządzenia Parlamentu Europ ejskiego i Rady (WE) nr 1223/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. dotyczącego produktów kosmetycznych (Dz. Urz. UE L Nr 342, str. 59 ze zm.), co stanowi naruszenie art. 4 ust. 1 ustawy o produktach kosmetycznych. Tym samym, decyzja Śląskiego Wojewódzkiego Insp ektora Inspekcji Handlowej z dnia 8 lutego 2021 r. (sygnatura akt KJ.8361.299.2020/2DEC/20), powinna pozostać w obrocie prawnym. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony i Konkurencji i Konsumentów orzekł jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednic twem Pre zesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należ ności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.00 0 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł . 12 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkie go Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest w olny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy art. 189i ustawy z dnia 14 czer wca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735). Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/ ( … )