Ts 134/25

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 29 września 2026 r. Pozycja 177 POSTANOWIENIE z dnia 4 lutego 2026 r. Sygn. akt Ts 134/25 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Jakub Stelina , po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej […] S półka z o.o. z siedzibą w U . o zbadanie zgodności: 1) art . 16 ust. 4 w związku z art. 19 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 42 , poz. 274) w zakresie, w jakim „wprowadzają kompetencję dla ministra wła - ściwego do cofnięcia zezwolenia na prowa dzenie działalności gospodarczej w [Specjalnej Strefie Ekonomicznej] ze względu na rażące uchybienie warunkom określonym w zezwoleniu” , „a tym samym w zakresie w jakim nie uwz ględniają indywidualnej sytuacji ekonomiczno - finansowej przedsiębiorcy i naruszają istotę prawa do ograniczenia rozwoju w Specjalnej Strefie Eko - nomicznej” ; 2) art. 16 ust. 4 w związku z art. 19 ust. 3 pkt 3 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych w zakresie, w jakim „wprowadzają kompetencję dla ministra właściwego do cofnięcia zezw olenia na prowadzenie działalności gospo - darczej w [Specjalnej Strefie Ekonomicznej] ze względu na [ nieusunięcie ] uchybień stwierdzonych w toku kontroli” , „a tym samym w zakresie w jakim nie uwzględniają indywidualnej sytuacji ekonomiczno - finansowej przedsię - biorcy i naruszają istotę prawa do ograniczenia rozwoju w Specjalnej Strefie Ekonomicznej” z art. 64 ust. 1 i art. 64 ust. 2 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: 1) o dmówić nadania skardze konstytucyjne j dalszego biegu ; 2) oddalić wniosek o wydanie postanowienia tymczasowego . UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 16 czerwca 202 5 r. (data nadania) […] Spółka z o.o. z siedzibą w U . (dalej: skarżąc a ), reprezentowan a OTK ZU B/2026 Ts 134/25 poz. 177 2 przez pełnomocnika z wyboru, wystąpił a z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia na tle następującego stanu faktycznego. Skarżąca, 30 grudnia 2000 r. uzyskała zezwolenie […] na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie […] Spe cjalnej Strefy Ekonomicznej. Zgodnie z nim powinna była do 31 grudnia 2009 r. rozpocząć prowadzenie działalności gospodarczej na terenie strefy, zatru - dnić co najmniej 60 pracowników oraz ponieść wydatki inwestycyjne w wysokości 3 099 000 zł. W wyniku kontroli przeprowadzonej 13 marca 2010 r. z arządzający Strefą stwier dził, że skarżąca nie wywiązała się z powyższych warunków oraz że nieruchomość jest całkowicie niezagospodarowana. Minister Rozwoju decyzją nr […] z 10 lutego 2020 r. (znak: […] ) cofnął skarżąc ej zezwolenie […] z 30 grudnia 2000 r. , natomiast d ecyzją nr […] z 29 kwietnia 2020 r. (znak: […] ), ponownie rozpoznawszy sprawę utrzymał w mocy własne rozstrzygnięcie, stwier - dziwszy, że jest ono prawidłowe zarówno z punktu widzenia zgodności z prawem, jak i pod względem celowości. Zdaniem Ministra sytuacja, do której doprowadziła skarżąca wyczerpuje – wskazaną w art. 19 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o spe - cjalnych strefach ekonomicznych (obecnie: Dz. U. z 2023 r. poz. 1604 , ze zm. ; dale j: u.s.s.e.) – przesłankę cofnięcia zezwolenia ( rażące uchybienie warunkom określonym w zezwoleniu). Wojewódzki Sąd Administracyjny w W . , wyrokiem z 15 stycznia 2021 r. (sygn. akt […] ) oddalił skargę, którą skarżąca wniosła na decyzję Ministra Rozwoju z 29 kwietnia 2020 r. (nr […] ). Skarga kasacyjna została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Admini - stracyjnego z 25 lutego 2025 r. (sygn. akt […] ). Powyższe orzeczenie, wskazane przez skarżącą jako ostateczne w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji, zostało jej doręczone 20 marca 2025 r. Sędzia Trybunału Konstytucyjnego, zarządzeniem z 17 września 2025 r. (doręczonym peł nomocnikowi skarżącej 26 września 2025 r.) wezwał skarżącą do usunięcia braków for - malnych skargi, przez: 1) wskazanie , która wolność lub prawo skarżącej wyrażone w art. 64 ust. 1 i art. 64 ust. 2 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji i w jaki sposób, zostały naruszone przez zakwestionowane w skardze przepisy; 2) uzasadnienie zarzutu niezgodności kwe - stionowanych w skardze p rzepisów z konstytucyjną wolnością lub prawem skarżącej, z powo - łaniem argumentów lub dowodów na jego poparcie; 3) doręczeni e odpisu lub kopii (poświad - czonej przez pełnomocnika skarżącej za zgodność z oryginałem) decyzji Ministra Rozwoju z 10 lutego 2020 r. (nr […] ) wraz z czterema kopiami; czterech egzemplarzy skargi konsty - tucyjnej podpisanej przez umocowanego w sprawie pełnomocnika, a także pełnomocnictwa, o którym mowa w art. 53 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK), określającego sprawę w związku z którą została wniesiona skarga konstytucyjna oraz spełniającego warunki wskazane w art. 44 ust. 1 u.o.t.p.TK (wraz z czterema kopiami). Skarżąca została także zobowiązana do poinformowania, czy od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 lutego 2025 r. (sygn. akt […] ) został wniesiony nadzwyczajny środek zaskarżenia , a także do udokumentowania daty doręczenia jej (jej pełnomocnikowi) powyż - szego orzeczenia. W piśmie procesowym złożonym 3 października 2025 r. (data nadania) skarżąca odniosła się do zarządzenia. Skarżąca twierdzi, że w sprawie, w związku z którą wystąpiła do Trybunału doszło do naruszenia jej praw majątkowych, tj. praw spółki do dalszego rozwoju i realizacji inwestycji w Specjalnej Strefie Ekonomicznej. T wierdzi, że zakwestionowane w skardze regulacje nie uwzględniły jej sytuacji ekonomicznej ukształtowanej przez częstą nowelizację przepisów podatkowych. Okoliczność ta, niezależna od skarżącej – co podkreśliła – miała kluczowe znaczenie dla rozwoju oraz realizacji inwestycji w S pecjalnej Strefie Ekonomicznej. Skarżąca podniosła także, że została wprowadzona w błąd „ co do warunków inwestowania związanych OTK ZU B/2026 Ts 134/25 poz. 177 3 z opodatkowaniem prowadzonej w SSE działalności gospodarczej, zanim zmiany opodatko- wania weszły w życie ” (s. 3 pisma z 3 października 2025 r.) . Według skarżącej t akże i ta oko- liczność miała decydujące znaczenie dla realizacji przez nią warunków określonych w zezwo- leniu. W skardze konstytucyjnej ska rżąca sformułowała wniosek o „zawieszenie bądź wstrzymanie wykonania” decyzji Ministra Rozwoju (nr […] ) z 29 kwietnia 2020 r., utrzymującej w mocy decyzję Ministra Rozwoju (nr […] ) z 10 lutego 2020 r. w sprawie cofnięcia skarżącej pozwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie […] Specjalnej Strefy Ekonomicznej. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1. Stosownie do art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizac ji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym. Służy ono wyeliminowaniu – już w początkowej fazie postępowania – spraw, które nie mogą być przedmiotem merytorycznego rozstrzygania. Trybunał wydaje postanowienie o odmowie nadania skardze dalszego biegu, gdy nie spełnia ona określonych przez prawo wymagań, jest oczywiście bezzasadna, lub gdy braki formalne nie zostały usunięte w ustawowym terminie . 2. W myśl art. 79 ust. 1 Konstytucji przedmiotem skargi konstytucyjnej może być ustawa lub inny akt normatywny, na podstawie którego sąd lub organ administracji publicznej orzekł ostatecznie o wolnościach lub prawach skarżącego albo o jego obowiązkach określo- nych w Konstytucji. W związku z tym art. 53 ust. 1 pkt 1 u.o.t.p.TK zobowiązuje skarżącego do określenia przedmiotu skargi, tj. do wskazania przepisu ustawy lub innego aktu norma- tywnego, na podstawie którego wydano w jego sprawie orzeczenie, o którym mowa w art. 79 ust. 1 Konstytucji i w stosunku do którego domaga się stwierdzenia niezgodności z ustawą zasadniczą. Zakwestionowany przepis musi więc być podstawą ostatecznego orzeczenia, zaś jego normatywna treść źródłem naruszenia wolności lub praw występującego ze skargą kon- stytucyjną (zob. np. postanowienie z 5 czerwca 2019 r., sygn. SK 29/18, OTK ZU A/2019, poz. 28). Skarżąca zakwestionowała art. 16 ust. 4 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o spe- cjalnych strefach ekonomicznych (obecnie: Dz. U. z 2023 r. poz. 1604 , ze zm. ; dalej: u.s.s.e.), zgodnie z którym Minister właściwy do spraw gospodarki cofa i zmienia zezwolenie; cofnię- cie i zmiana zezwolenia następuje na warunkach określonych w art. 19 ust. 2 - 4 , a także art. 19 ust. 3 pkt 2 i 3, który stanowi, że zezwolenie może być cofnięte albo zakres lub przedmiot działalności określony w zezwoleniu może zostać o graniczony, jeżeli przedsiębiorca rażąco uchybił warunkom określonym w zezwoleniu, lub nie usunął uchybień stwierdzonych w toku kontroli, o której mowa w art. 18 , w terminie do ich usunięcia wyznaczonym w wezwaniu ministra właściwego do spraw gospodarki. Trybunał zauważa, że zakwestionowany w skardze art. 19 ust. 3 pkt 3 nie był podsta- wą żadnego z dołączonych do skargi rozstrzygnięć. Minister Rozwoju cofnął skarżącej ze- zwolenie z powodu rażącego uchybienia warunkom określonym w pozwoleniu , a nie z powo- du nieusunięcia uchybień stwierdzonych w toku kontroli . Podstawą tej decyzji oraz decyzji wydanej po ponownym rozpoznaniu sprawy , co wynika zarówno z komparycji jak i treści ich uzasadnienia , były więc m.in. art. 16 ust. 4 i art. 19 ust. 3 pkt 2 u.s.s.e. Przepisy te kształtowa- ły sytuację prawną skarżącej także w postępowaniu sądowo - administracyjnym . Jak zauważył bowiem Wojewódzki Sąd Admin istracyjny w W . , osią sporu była przesłanka cofnięcia skar- żącej zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie […] Strefy Ekono- OTK ZU B/2026 Ts 134/25 poz. 177 4 micznej z powodu rażącego uchybienia warunkom określonym w zarządzeniu nr 112 z 30 gru dnia 2000 r. Mając powyższe na względzie Trybunał Konstytucyjny stwierdza, że analizowana skarga konstytucyjna w zakresie, w jakim jej przedmiotem jest art. 16 ust. 4 w związku z art. 19 ust. 3 pkt 3 u.s.s.e., nie spełnia podstawowego wymogu wynikającego z art. 79 ust. 1 Konstytucji , a doprecyzowanego w art. 53 ust. 1 pkt 1 u.o.t.p.TK. 3. Zgodnie z art. 53 ust. 1 pkt 2 i 3 u.o.t.p.TK, skarga konstytucyjna powinna zawierać wskazanie, która konstytucyjna wolność lub prawo skarżącego, i w jaki sposób – zdaniem skarżącego – zostały naruszone (pkt 2), a także uzasadnienie zarzutu niezgodności kwestio- nowanego przepisu ustawy lub innego aktu normatywnego, ze wskazaną konstytucyjną wol- nością lub prawem skarżącego, z powołaniem argumentów lub dowodów na jego poparcie (pkt 3). Trybunał zauważa , że skarżąca określając istotę problemu konstytucyjnego (narusze- nie praw majątkowych wyrażonych w art. 64 ust. 1 i art. 64 ust. 2 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji), nie wskazała, w jaki sposób doszło do ich naruszenia, a przede wszystkim nie uzasadniła zarzutu niezgodności kwestionowanych przepisów ze wskazanym wzorcem kon- stytucyjnym, z powołaniem argumentów lub dowodów na jego poparcie. Zarzuty sformuło- wane w skardze nie odnoszą się bowiem do treści zakwestionowanych w skardze przepisów. Naruszenie swych praw skarżąca wiąż e z – jej zdaniem – wadliwą decyzją Ministra Rozwoju, która nie uwzględniła niezależnych od skarżącej przyczyn niewykonania warunków określo- nych w pozwoleniu. Skarżąca przenosi więc ciężar rozważań na płaszczyznę stosowania pra- wa, która zasadniczo pozostaje poza zakresem kompetencji Trybunału Konstytucyjnego. W odniesieniu do powołanego jako wzorzec kontroli art. 31 ust. 3 Konstytucji zabrakło w skardze jakiegokolwiek uzasadnienia. W tym stanie rzeczy Trybunał stwierdza, że analizowa na skarga, w zakresie, w jakim jej przedmiotem jest art. 16 ust. 4 w związku z art. 19 ust. 3 pkt 2 u.s.s.e. nie spełnia warun- ków wynikających z art. 53 ust. 1 pkt 2 i 3 u.o.t.p.TK. Powyższe okoliczności są – zgodnie z art. 61 ust. 4 pkt 1 u.o.t.p.TK – podstawami odmowy nadania dalszego biegu rozpatrywanej skardze konstytucyjnej. 4. Ze względu na odmowę przekazania skargi do merytorycznej oceny wniosek o wy - danie postanowienia tymczasowego o zawieszeniu lub wstrzymaniu wykonania decyzji Ministra Rozwoju z 29 kwietnia 2020 r. (znak: […] ) stał się bezprzedmiotowy. W tym stanie rzeczy Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji. POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącej przysługuje prawo wniesienia zażalenia na pkt 1 powyższe go postanowieni a w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.