Ts 63/20

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 10 sierpnia 2021 r. Pozycja 1 20 POSTANOWIENIE z dnia 18 listopada 2020 r. Sygn. akt Ts 63/20 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Rafał Wojciechowski , po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konsty tucyjnej M.J. w sprawie zgodności: art. 118 § 5 i 6 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296) z art. 45 ust. 1 , art. 45 ust. 1 w związku z art. 79 ust. 1 , art. 45 ust. 1 w związku z art. 176 ust. 1 , art. 45 ust. 1 w związku z art. 190 ust. 5 , art. 79 ust. 1 , art. 79 ust. 1 w związku z art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. UZASADNI EN I E W skardze konstytucyjnej w niesionej do Trybu nału Konstytucyjnego 3 kwietnia 20 20 r. (data nadania) M.J. (dalej: skar żąc y ) , reprezentowany przez radcę prawnego ustanowionego pełnomocnik iem z wyboru, wystąpił z żądaniem przy toczonym na tle nastę - pującego stanu faktycznego. 21 sierpnia 2019 r. (data nadania) skarżący wniósł skargę konstytucyjną (Ts 129/19), w której zakwestionował zgodność art. 118 § 5 i 6 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Ko - deks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2019 r. poz. 1460 ; dalej: k.p .c. ) z art. 32 w związku z art. 45 ust. 1, art. 31 ust. 3 zdanie ostatnie, art. 10 ust. 2 w związku z art. 45 ust. 1, art. 45 ust. 1, art. 45 ust. 1 w związku z art. 2, art. 10 ust. 2 i art. 176 ust. 2 oraz z art. 77, art. 176 ust. 1 w związku z art. 45 us t. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej , jak również art. 394 § 1 k.p.c. w zakresie , w jakim ,,nie obejmuje on ochroną orzeczeń w których Sąd II instancji po raz pierwszy orzeka w przedmiocie wskazanym w art. 394 § 1 KPC” , z art. 45 ust. 1, art. 176 ust. 1 w związku z art. 45 ust. 1 Konstytucji. Postanowieniem z 18 grudnia 2019 r. w sprawie Ts 129/19 ( OTK ZU B/2020, poz. 199) Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze . W uzasadnieniu Trybunał zauważył , ż e zakwestionowany art. 118 § 5 i 6 k.p.c. nie był podstawą żadnego orzeczenia kształtującego sytuację prawną skarżącego. Stwierdził również oczywistą bezzasadność zarzut ów sformułowan ych względem tego przepis u . Natomiast w odniesieniu do art. 394 § 1 k.p.c . Trybunał wskazał, że skarżący nie wyjaśnił, w jaki sposób treść tego OTK ZU B/202 1 Ts 63/20 poz. 1 20 2 przepisu miałaby prowadzić do naruszenia przysługujących mu wolności lub praw kon stytucyjnych . N ie przedstawił też dowodu, iż przepis ten stanowił podstawę jakiegokolwiek orzeczenia kształtującego jego sytuację prawną. Postanowieniem z 12 marca 2020 r. w sprawie Ts 129/19 (OTK ZU B/2020, poz. 200) Trybunał nie uwzględnił zażalenia skarżącego na postanowienie z 18 grudnia 2019 r. Zarządzeniem sędziego Trybunału Kon stytucy jnego z 14 lipca 2020 r. (dor ęczonym pełnomocnikowi skarżącego 20 lipca 2020 r.) skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi konstytucyjnej przez: 1) wskazanie ostatecznego – w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji – rozstrzygnięcia o pra wach i wolnościach skarżącego, którego podstawę wydania stanowił zakwestionowany w skardze art. 118 § 5 i 6 k.p.c.; 2) wskazanie, które wolności lub prawa skarżącego, wyrażone w art. 45 ust. 1, art. 45 ust. 1 w związku z art. 79 ust. 1, art. 45 ust. 1 w zw iązku z art. 176 ust. 1, art. 45 ust. 1 w związku z art. 190 ust. 5, art. 79 ust. 1, art. 79 ust. 1 w związku z art. 45 ust. 1 Konstytucji zostały naruszone przez zakwestionowany w skardze art. 118 § 5 i 6 k.p.c.; 3) wyjaśnienie, w jaki sposób zakwestionow any w skardze przepis narusza wolności lub prawa skarżącego, o których mowa w pkt 2 zarządzenia; 4) uzasadnienie zarzutu niezgodności art. 118 § 5 i 6 k.p.c. z przepisami Konstytucji wymienionymi w punkcie 2 zarządzenia oraz powołanie argumentów lub dowo - dów na jego poparcie. W piś mie procesowym z 27 lipca 2020 r. (data nadania) skarżący odniósł się do powyższego z arządzenia. Zdaniem skarżącego art. 118 § 5 i 6 k.p.c. narusza art. 45 ust. 1 Konstytucji , ponieważ na jego podstawie o zasadności ewentua lnej skargi konstytucyjnej ,,orzeka osoba nie mająca statusu właściwego Sądu, a nawet nie mająca statusu jakiegokolwiek niezawisłego i bez - stronnego Sądu”. Skarżący twierdzi, że postępowanie oparte na zakwestionowanych przepis ach nie kończy się ,,żadnym or zeczeniem wskazanym w art.79 ust. 1 Konstytucji”. Uważa on , że istnienie takiej procedury ,,narusza istotę prawa do sądu w każdej «sprawie» oraz prawo do złożenia skargi konstytucyjnej”, jak również prawo do merytorycznej jej oceny we właściwym ,,postępowa niu przed Sądem I i II instancji”. Trybunał Kon stytucyjny zważył, co następuje : 1. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konsty tucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK), skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym. S łuży ono wyeliminowaniu – już w początkowej fazie postępowania – spraw, które nie mogą być przedmiotem merytorycznego ro zstrzygnięcia. Trybunał wydaje postanowienie o odmowie nadania skardze dalszego biegu, gdy nie spełnia ona określonych przez prawo wymagań lub jest oczywiście bezzasadna. 2. W skardze konstytucyjnej skarżący zakwestionował art. 118 § 5 ustawy z dnia 17 li stopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2019 r. poz. 1460; dalej: k.p.c.) o treści: ,,Jeżeli adwokat lub radca prawny ustanowiony w związku z postępowaniem kasacyjnym lub postępowaniem ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawom ocnego orzeczenia, nie stwierdza podstaw do wniesienia skargi, jest obowiązany niezwłocznie zawiadomić na piśmie o tym stronę oraz sąd, nie później niż w terminie dwóch tygodni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu. Do zawiadomienia adwokat lub radca praw ny dołącza sporządzoną przez siebie opinię o braku podstaw do wniesienia skargi. Opinia nie jest załączana do akt sprawy i nie jest doręczana stronie przeciwnej” . Zaskarżony został również § 6 tego przepisu, zgodnie z którym ,,Jeżeli opinia, o której mowa w § 5, nie została sporządzona z zachowaniem zasad należytej staranności, sąd zawiadamia o tym OTK ZU B/202 1 Ts 63/20 poz. 1 20 3 właściwy organ samorządu zawodowego, do którego należy adwokat lub radca prawny. W takim przypadku właściwa okręgowa rada adwokacka lub rada okręgowej izby radcó w prawnych wyznaczy innego adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 117 3 § 2 stosuje się odpowiednio”. 3 . Trybunał przypomina, ż e przesłanki wniesienia skargi konstytucyjnej zostały określone w art. 79 ust. 1 Konstytucji. Natomiast o bowiązki skarżącego z wiązane z wniesie - niem skargi konstytucyjnej sprecyzowan o w art. 53 u.o.t.p.TK. Na podstawie tego przepisu s karżący jest przede wszystkim zobligowany do określenia przepisu ustawy lub innego aktu normatywnego, na podstawie którego sąd lub inny organ admini stracji publicznej orzekł ostatecznie o jego wolnościach lub prawach konstytucyjnych. Wynika stąd zarówno konstytucyjny, jak i ustawowy wymóg powiązania naruszenia konstytucyjnych praw podmiotowych skarżącego z ostatecznym rozstrzygnięciem w jego sprawie , wydanym na podstawie zaskarżonego aktu normatywnego. Dokonywana na etapie wstępnej kontroli skargi konstytucyjnej weryfikacja dopełnienia wskazanych wyżej wymogów implikowana jest charakterem prawnym tego środka ochrony praw. Skarga konstytucyjna nie może bowiem służyć inicjowaniu kontroli, która wykazywałaby charakter abstrakcyjny, a więc nie związany z konkretnym postępowaniem, w którym kwestionowana regulacja stanowiła normatywną podstawę ostatecznego orzeczenia wydanego w sprawie skarżącego. 4 . Zarz ądzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 14 lipca 2020 r. skarżący został wezwany – w trybie art. 61 ust. 3 u.o.t.p.TK – do usunięcia braków formalnych skargi konstytucyjnej przez m.in. wskazani e ostatecznego orzeczenia o jego prawach i wolnościach w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji, którego podstawę wydania stanowił zakwestionowany w skardze art. 118 § 5 i 6 k.p.c. Trybunał stwierdza, że skarżący nie u sunął braków skargi konstytucyjnej we wska - zanym powyżej zakresie. W piśmie procesowym nadesłan ym w celu wykonania zarządzenia skarżący jako ostateczne orzeczenie w ,, sprawie stanowiącej podstawę wniesienia skargi konstytucyjnej” wskazał postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z 12 marca 2020 r. (sygn. Ts 129/19). Orzeczeniem tym Trybunał nie uwzglę dnił zażalenia na postanowienie z 18 grudnia 2019 r. (sygn. jw.) o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu . Mając to na uwadze Trybunał stwierdza , że zakwestionowany w rozpatrywanej skardze art. 118 § 5 i 6 k.p.c. nie był podstawą wydania wskazanego przez skarżącego postanowienia T rybunału Konstytucyjnego z 12 marca 2020 r. , w związku z czym nie mo że ono zostać uznane za ostateczne orzeczeni e kształtujące jego sytuację prawną w rozum ieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji. Powyższ a okolicznoś ć jest – zgodnie z art. 61 ust. 4 pkt 1 u.o.t.p.TK – podstawą odmowy nadania analizowanej skardze konstytucyjnej dalszego biegu i dlatego Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji . POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżąc e mu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od da ty jego doręczenia .