Tw 14/19

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 28 sierpnia 2020 r. Pozycja 243 POSTANOWIENIE z dnia 13 stycznia 20 20 r. Sygn. akt Tw 14/19 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Wojciech Sych , po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku Zarządu Głównego Niezależ- nego Samorządnego Z wiązku Zawodowego Policjantów z siedzibą w Warszawie o zbadanie zgodności: art. 67 ust. 6 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2019 r. poz. 125, ze zm. ) w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o Policji, ustawy o Straży Granicznej ora z ustawy o Służbie Więziennej (Dz. U. poz. 1608) z: 1) art. 59 ust. 1 i 4 w związku z art. 12, art. 32 ust. 1 i art. 31 ust. 3 oraz art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej; 2) art. 59 ust. 1 i 4 Konstytucji „ w związku z a rt. 11 Europejskiej K onwencji o Ochronie P raw Człowieka i Podstawowych Wolności z dnia 4 listopada 1950 r. w związku z art. 4 i 5 Konwencji nr 151 Międzynarodowej Organiza- cji Pracy dotyczącej ochrony prawa organizowania się i procedury okr eślania warunków zatrudnienia w służbie publicznej z dnia 2 7 czerwca 1978 r. w związku z art. 3 Konwencji nr 87 Międzynarodowej Organizacji Pracy do- tyczącej wolności związkowej i ochrony praw związkowych z dnia 9 lipca 1948 r. w związku z art. 8 Międzynarodowego Paktu Praw Gospodarczych, Społecznych i Kulturalnych z dnia 19 grudnia 1966 r. ” , p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu wnioskowi. UZ A SADNIENI E Wniosek Zarząd u Głównego Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Po- licjantów z siedzibą w Warszawie (dalej: wnioskodawca) został złożony w Trybunale Ko nsty- tucyjnym 29 października 2019 r. (data nadania). W uzasadnieniu wniosku wskazano, że art. 67 ust. 6 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2019 r. poz. 125, ze zm. ) narusza przepisy Konstytucji i ratyfikowanych umów międzynarodowych zaró wno w aspekcie ochrony indywidualnych, jak i zbiorowych praw korporacyjnych, wywołuje nieuprawnione pozbawienie funkcjonariuszy Policji, których dotyczy, prawa do prowadzenia spraw związkowych przez zakazanie im pełnienia funkcji OTK ZU B/2020 Tw 14/19 poz. 243 2 w związku . Ograniczen ie to jest nieproporcjonalne do potencjalnego, nieokreślonego pr zez ustawodawcę celu i prowadzi do dyskryminacji funkcjon ariuszy wyłącznie ze względu na zajmowane stanowisko służbowe. Kwestionowany przepis pozbawia ponadto funkcjonariuszy praw słusznie nabytych w trakcie trwania kadencji organów Niezależnego S amorządnego Związku Zawodowego Policjantów, który jest jedynym związkiem zawodowym policjantów. Uniemożliwienie prawa do pełnienia funkcji przez związkowych , najlepiej do tego przygoto- wanych i cieszących si ę największym autorytetem funkcjonariuszy , pozbawia związek prawa do swobodnego kształtowania swojej polityki, obsady stanowisk i efektywnego prowadzenia spraw związkowych. Kwestionowany przepis prowadzi do przerwania kadencji organów związku oraz do inger encji „strony służbow ej” w struktury i sposób zarządzania związkiem, a n ieokreślony podmiotowy zakres zaskarżonej regulacji pozwala „stronie służbowej” dowol- nie kreować strukturę Policji. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie po- stępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393 ; dalej: u.o.t.p. TK) wniosek złożony przez podmiot, o którym mowa w art. 191 ust. 1 pkt 3 - 5 Konstytucji Rzeczypospolit ej Polskiej, Prezes Trybunału kieruje do wyznaczonego przez siebie sędziego Trybunału w celu wstępnego rozpoznania na posiedzeniu niejawnym. Trybunał bada, czy wniosek spełnia wymagania przewidziane w art. 191 ust. 2 Konstytucji i art. 47 oraz art. 48 u.o. t.p. TK, a także czy nie jest oczywiście bezzasadny (art. 61 ust. 4 pkt 3 u.o.t.p. TK). 2. Do uznania, że wniosek pochodzi od ogólnokrajowego organu związku zawodowe- go, a nie od osoby, która go sporządziła i podpisała, wymagane jest wykazanie , że został o n wniesiony na podstawie uchwały ( rozstrzygnięcia ) up rawnionego organu (art. 48 ust. 2 pkt 1 u.o.t.p. TK) . Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału Konstytucyjnego uchwała ( rozstrzygnięcie ) ogólnokrajowego organu związku zawodowego w sprawie wystąpieni a z wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego stanowi conditio sine qua non wszczęcia postę- powania z inicjatywy tego podmiotu. Minimalna zbieżność, która musi zachodzić między treścią wniosku i uchwały dotyczy wskazania kwestionowanego przepisu , woli wyelimin o- wania go z porządku prawnego oraz zarzutu niezgodności tego przepisu z aktem normatyw- nym wyższego rzędu, którym w przypadku ustawy może być Konstytucja lub ratyfikowane umowy międzynarodowe (por. np. postanowienia TK: z 21 listopada 2007 r., sygn. Tw 32/0 7, OTK ZU nr 2/B/2008, poz. 46 i z 27 listopada 2012 r., sygn. Tw 44/12 , OTK ZU nr 1/B/2013, poz. 5 ) . 3. Wnioskodawca podjął 10 października 2019 r. uchwałę nr 140 /V II/2019 , w której zlecił „ skierowanie (…) do Trybunału K onstytucyjnego wniosku o stwierdz enie zgodności z Konstytucją RP lub ratyfikowanymi umowami międzynarodowymi art. 67 ust. 6 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 roku o Policji w brzmieniu na danym ustawą o zmianie ustawy o Poli- cji, ustawy o Straży Granicznej oraz ustawy o Służbie Więziennej z dni a 19 lipca 2019 roku”. Rozstrzygnięcia tego nie można jednak uznać za podstawę prawną wniosku, który wpłynął do Trybunału Konstytucyjnego. W uchwale wnioskodawcy nie wskazano bowiem wzorców kontroli konstytucy jności kwestionowanego przepisu, d o uchwały ni e załączono projektu wniosku ani też nie ujęto w niej odesłania do jego treści. Z tego względu należy uznać, że w chwili podjęcia uchwały wniosek jeszcze nie istniał . Z ostał on sporządzony i podpisany 22 października 2019 r. przez adwokata, który d opiero s konkretyzował wzorce kontroli zgodności z Konstytucją . OTK ZU B/2020 Tw 14/19 poz. 243 3 Trybunał przypomina, że pe łnomocnik wnioskodawcy , jako podmiot sporządzający lub podpisujący wniosek , jest zobowiązany do działania w granicach i zakresie udzielonego pełnomocnictwa. Nie posiada zatem kompetencji do samodzielnego kształtowania ani przed- miotu, ani wzorców kontroli, gdyż wiąże go treść uchwały podmiotu legitymowanego do wy- stąpienia z wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego. W uchwale wnioskodawcy z 10 października 2019 r. udzielono adwokat owi, który na- stępnie sporządził rozpatrywany wniosek, „pełnomocnictwa materialnego i procesowego do reprezentowania niezależnego Samorządnego Związku Z awodowego Policjantów w Warsza- wie przed Trybunałem Konstytucyjnym (…), w tym do składania materialno - praw nych oświadczeń woli, wraz z prawem do udzielenia dalszych pełnomocnictw w postępowaniu w sprawie o stwierdzenie zgodności art. 67 ust. 6 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 roku o Poli- cji w brzmieniu na danym ustawą o zmianie ustawy o Policji, ustawy o Straży Gr anicznej oraz ustawy o Służbie Więziennej z dnia 19 lipca 2019 r. z Konstytucją RP lub ratyfikow anymi umowami międzynarodowymi (…) ” . Zdaniem Trybunału Konstytucyjnego z uchwał y tej dla adwokata , który podpisał wniosek, nie wynika u mocowanie do jego sporząd zenia, al bowiem nie określono w niej zakresu zaskarżenia. Ponadto, u dzielone przez wnioskodawcę pełno- mocnictwo do „reprezentowania (…) przed Trybunałem” dotyczy ponadto etapu postępowa- nia po złożeniu wniosku i nie obejmuje jego sporządzenia i podpisania. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 191 ust. 1 pkt 4 Konstytucji, Trybunał Konsty- tucy jny stwierdza, że rozpatrywany wniosek w zakresie, w jakim samoistnie określa wzorce kontroli , pochodzi od podmiotu nieuprawnionego. Okoliczność powyższa, zgodnie z art. 61 ust. 4 pkt 1 u.o.t.p. TK, stanowi podstawę odmowy nadania dalszego bi egu wnioskowi Zarzą- du Głównego Niezależnego Samorządnego Z wiązku Zawodowego Policjantów z siedzibą w Warszawie. Jednocześnie Trybunał Konstytucyjny wyjaśnia, że stwierdzona wadliwość uchwały stanowiącej pods tawę wystąpienia z wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego nie może zo- stać uznana za brak formalny podlegający usunięciu w trybie art. 60 ust. 2 u.o.t.p. TK (por. postanowienie z 24 listopada 2003 r., sygn. Tw 30/03, OTK ZU nr 4/B/20 03, poz. 209). W tym stanie rzeczy Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji. POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p. TK wnioskodawcy przysługuj e prawo wniesienia zażalenia na powy ższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczen ia.