Ts 109/18

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 8 września 2020 r. Pozycja 264 POSTANOWIENIE z dnia 30 października 20 19 r. Sygn. akt Ts 109/18 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Małgorzata Pyziak - Szafnicka , po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konsty tucyjnej H. J. w sprawie zgodności: art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 200) w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 3 lit. a tiret 4 ustawy z dnia 2 grudnia 1994 r. o zmianie niektórych ustaw regu lujących zasady opodatkowania ora z niektórych innych ustaw (Dz. U. z 1995 r. Nr 5, p oz. 25) w zakresie, w jakim nie wprowadza jednoznacznych kr y teriów zaliczenia przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości do źródła – przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej z art. 84 w związ ku z art. 217 w związku z art. 32 ust. 1 oraz w związku z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. UZASADNIENI E W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybu nału Konstytucyjnego 1 1 lipca 2018 r. (data nadania ) H. J. (dalej: skar żąca ) wystąpił a z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego: Decyzją z 30 września 2014 r. (zn ak: […] ) Naczelnik Urzędu Ska rbowego w Z. określił skarżącej wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. w kwocie 190 295 zł. Organ podatkowy uznał, że podejmowane przez skarżącą działania w zakresie obrotu nieruchomościami noszą znamiona działalności gospodarczej, o której mowa w art. 5a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r . o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, ze zm.; dalej: u.p.d.o.f.) , gdyż należy im przypisać charakter zarobkowy , zorganizowanie oraz ciągłość. W zwi ązku z tym przychody uzyskane przez skarżącą z tytułu sprzedaży nieruc homości należy zaliczyć do przychodu określonego w a rt. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. i opodatkować na zasadach ogólnych, gdyż nie mogą one korzystać ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a lub b u.p.d.o.f . OTK ZU B/2020 Ts 109/18 poz. 264 2 Decyzją z 30 stycznia 2015 r. (nr […] ) Dyre ktor Izby Skarbowej w K. uchylił decyzję organu podatkowego pierwszej instancji w całości i określił wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizyczny ch za 2007 r. w kwocie 286 158 zł. Skarga na powyższą decyzję została oddalona wyroki em Wojewódzkiego Są du Admi - nistracyjnego w G. z 28 wrz eśnia 2015 r. (sygn. akt […] ). Wyrokiem z 23 stycznia 2018 r. (sygn. akt […] ) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną skarżącej. Zdaniem skarżącej zakwestionowa ny przepis narusza jej praw o do równości wzglę - dem pozostałych obywatel i, a także prawo do bycia rzetelnie poinformowanym o jej obowią - zkach z zakresu danin publicznych. Skarż ąca wskazuje również, że ma prawo wymagać , aby akty prawne, które dotyczą jej obciążeń podatkowych , były przyg otowywane z należytą starannością. Trybunał Kon stytucyjny zważył, co następuje. 1. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. poz. 2072 , ze zm. ; dalej: u.o.t.p . TK) skarga konstytucyjna p odlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym. S łuży ono wyeliminowaniu – już w początkowej fazie postępowania – spraw, które nie mogą być przedmiotem merytorycznego rozstrzygnięcia. Trybunał wydaje postanowienie o odmow ie nadania skardze dalszego biegu, gdy nie spełnia ona określonych przez prawo wymag ań lub jest oczywiście bezzasadna. 2. Skarżąca zakwestionowała art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r . poz. 1387 , ze zm. ) , zgodnie z którym źródłem przychodu jest odpłatne zbycie (z zastrzeże niem ust. 2 tego przepisu): a) nieruchomości lub ich czę ści oraz udziału w nieruchomości , b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalne go lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej , c) prawa wieczystego uży tkowania gruntów , d) innych rzeczy – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruc homości i praw majątkowych określonych w lit. a - c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany. 3 . Zgodnie z art. 79 ust. 1 Konstytucji warunkiem merytorycznego rozpoznania skargi konstytucyjnej jest w ykazanie przez skarżącego, że w związku z wydaniem przez organ władzy publicznej ostatecznego orzeczenia , na podstawie zakwestionowanego w niej aktu normatywnego , doszło do naruszenia przysługujących skarżącemu wolności lub praw o charakterze konstytucyjnym. Dlatego jedną z podstawowych przesłanek skargi jest wskazanie przez skarżącego wolności lub prawa, które zostały naruszone rozstrzygnięciem opartym na zaskarżonym przepisie. W postępowaniu zainicjowanym wniesieniem skargi konstytucyjnej wzorcem badania konstytucyjności kwestionowanej regulacji może być wył ącznie przepis Konstytucji wyrażający w swej treści wolności lub prawa o charakterze podmiotowym. Należy bowiem podkreślić , że dla dopuszczalności skargi konstytucyjnej nie wystarczy wskazanie, iż doszło do naruszenia przepis u Konstytucji, trzeba też wskaz ać, że chodzi o przepis wyrażający prawo podmiotowe skarżącego. Samo wskazanie przepisów Konstytucji, zawierających zasady ogólne lub konstytucyjne obowiązki w zakresie ponosze - OTK ZU B/2020 Ts 109/18 poz. 264 3 nia danin publicznych, bez wskazania praw lub wolności przyjmujących normatywną postać praw podmiotowych skarżącego , nie wyczerpuje dyspozycji art. 79 ust. 1 Konstytucji. 4 . W ocenie Trybunału analizowana skarga konstytucyjna nie spełnia wymogów odnoszących się do prawidłowego określenia jej podstawy. Zgodnie z utrwalonym orzeczni - ct wem Trybunału p rzesłanki tej nie spełniają wskazane przez skarżącą art. 84, art. 217, art. 32 ust. 1 oraz art. 2 Konstytucji , ponieważ nie mogą one stanowić samodzielnych wzorców kontroli w postępowaniu zainicjowanym skargą konstytucyjną (zob. pos tanowieni a pełnego składu TK z: 24 października 2001 r., SK 10/01, OTK ZU nr 7/2001, poz. 225; 23 stycznia 2002 r., Ts 105/00, OTK ZU nr 1/B/2002, poz . 60 oraz 16 lutego 2009 r., Ts 202/06, OTK ZU nr 1/B/2009, poz. 23). W odniesieniu do art. 2 Konstytucji należy z auważyć, że przepis ten wyznacza jedynie standardy kreowania przez prawodawcę wolności i praw, nie wprowadzając jednocześnie konkretnej wolności czy konkretnego prawa (por. np. postanowienie TK z 28 stycznia 2010 r., Ts 320/08, OTK ZU nr 2/B/2010, poz. 106 ). Podobny wniosek dotyczący niesamodzielności wzorca kontroli Trybunał Konstytucyjny s formułował w odniesieniu do art. 3 2 ust. 1 Konstytucji , wyrażającego zasadę równości. W postanowieniu z 24 października 2001 r. (sygn. SK 10/01) orzekając w pełnym skła dzie , Trybunał podkreślił, że równość ma charakter prawa ,,drugiego stopnia” (,,met apra - wa”), tzn. że przysługuje w związku z konkretnymi normami prawnymi lub działaniami organów władzy publicznej, a nie w oderwaniu od nich, niejako ,,samois tnie”. Artykuł 3 2 Konstytucji wyraża przede wszystkim zasadę ogólną, dlatego też powinien być odnoszony do konkretnych przepisów Konstytucji. Skarżąca nie powiązała jednak zarzutu naruszenia zasady równości wyrażonej w art. 32 ust. 1 Konstytucji z przepisem, z którego wyn ikałoby konstytucyjne prawo podmiotowe. Wskazane bowiem przez skarżącą jako wzorce kontroli art . 84 i art. 217 Konstytucji również nie spełniają tej przesłanki i nie mogą stanowić samodzielnych wzorców kontroli w postępowaniu skargowym . W postanowieniu z 18 listopada 2008 r. (sygn. SK 23/06 , OTK ZU nr 9/A/2008, poz. 166) Trybunał zaznaczył, że ,,[p]owołany art. 84 Konstytucji, wbrew wywodom skarżącej, nie wyraża żadnego konstytu cyjnego prawa podmiotowego, nie formułuje ani prawa, ani wolności konstytucyjne j, z której możliwe jest wywiedzenie takiego prawa podmiotowego (…). Tak samo art. 217 Konstytucji, nawiązując do art. 84 Konstytucj i , formułuje jedynie zasadę wyłączności ustawowej w dziedzinie nakładania podatków i innych danin publicznych. Określa mater ie wchodzące w zakres tzw. sfery wyłączności ustawy. Ma zatem charakter przedmiotowy i adresowany jest w pierwszej kolejności do podmiotów mających kompetencje prawotwórcze”. 5. Podsumowując , Trybunał wskazuje, że z żadnego z powyższych przepisów ustaw y zasadniczej nie wynikają konstytucyjnie gwarantowane wolności lub prawa pod miotowe skarżącej. Dlatego zarzuty naruszenia przez zakwestionowany przepis art. 84 w związku z art. 217 w związku z art. 32 ust. 1 w związku z art. 2 Konstytucji nie mogą stanowi ć samodzielnej podstaw y do wyst ąpienia ze skargą konstytucyjną. Skutkuje to brakiem spełnienia po dstawowych przesłanek skargi konstytucyjnej – odno szących się do prawidłowego określenia jej podstawy – przewidzianych w art. 79 ust. 1 Konstytucji oraz w ar t. 53 ust. 1 pkt 2 i 3 u.o.t.p. TK. Okoliczność ta jest – zgodnie z art. 61 ust. 4 pkt 1 u.o.t.p. TK – podstawą odmowy nadania anali zowanej skardze dalszego biegu. Z tych przyczyn Trybunał Konstytucyjny postanowił jak na wstępie. OTK ZU B/2020 Ts 109/18 poz. 264 4 POUCZENI E Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p. TK skarżąc ej przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od da ty jego doręczenia .