Ts 159/17

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 25 maja 2018 r. Pozycja 99 POSTANOWIENIE z dnia 16 listopada 2017 r. Sygn. akt Ts 159/17 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Stanisław Rymar , po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej M.J. w sprawie zgodności: 1) art. 118 § 5 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywil- nego (Dz. U. z 2016 r. poz. 1822, ze zm.) z art. 32 ust. 2 w związku z art. 45 ust. 1, art. 31 ust. 3 zdanie ostatnie, art. 10 ust. 2 w związku z art. 45 ust. 1, art. 45 ust. 1, art. 45 ust. 1 w związku z art. 2, art. 45 ust. 1 w związku z art. 190 ust. 5, art. 77 ust. 1 i 2, art. 77 ust. 1 i 2 w związku z art. 2, art. 77 ust. 1 i 2 w związku z art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, 2) art. 117 3 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilne- go (Dz. U. z 2016 r. poz. 1822, ze zm.) z art. 45 ust . 1 w związku z art. 10 ust. 2 oraz art. 10 ust. 1 i art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału K onstytucyjnego 21 sierpnia 2017 r. M.J. (dalej: s karżący ) kwestionuje zgodność art. 118 § 5 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania c ywilnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 1822, ze zm.; dalej: k.p.c.) w zakresie zwrotu „lub postę powaniem ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem pra- womocn ego orzeczenia”, z art. 32 ust. 2 w związku z art. 45 ust. 1, art. 31 ust. 3 zd anie ostat- nie, art. 10 ust. 2 w związku z art. 45 ust. 1, art. 45 ust . 1, art. 45 ust. 1 w związku z art. 2, art. 45 ust. 1 w związku z art . 190 ust. 5, art. 77, art. 77 w związku z art. 2, art. 77 w związku z art. 45 ust. 1 Konstytucji oraz art. 117 3 k.p.c. z art. 45 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 2 oraz art. 10 ust. 1 i art. 2 Konstytucji. Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującą sprawą. Sąd Okręgowy postanowieniem z kwietnia 2017 r. ustanowił dla skarżącego pełno- mocnika z urzędu w c elu wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawo- mocnego orzeczenia . Ustanowiony w sprawie pełnomocnik wydał opinię z 29 maja 2017 r. o braku podstaw do wniesienia skargi. Następnie pismem z 2 lipca 2017 r. skarżący wystąpił , OTK ZU B/2018 Ts 159/17 poz. 99 2 w trybie art. 1 18 § 6 k.p.c. , do sądu okręgowego o stwierdzenie nierzetelności wydanej opinii i wyznaczenie nowego pełnomocnika w celu wniesienia skargi. Sąd Okręgowy postanowie- niem z lipca 2017 r. oddalił wniosek skarżącego. Skarżący kieruje zarzuty wobec art. 118 § 5 k.p.c. , twierdząc, że pełnomocnik ustano- wiony w celu wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orze- czenia, który wydał opinię o braku podstaw do wniesienia takiej skargi, decyduje o zasadno- ści wszczęcia postępowania. Pr zy czym, skarżący podkreśla, że pełnomocnik nie posiada sta- tusu niezawisłego sądu. Skarżący , kwestionując art. 117 3 k.p.c. określający tryb ustanowienia pełnomocnika z urzędu , stwierdza, że „po przyznaniu prawa do pomocy prawnej z urzędu na skutek czynno- ści technicznej wyznaczenia osoby pełnomocnika przez organ samorządu – winna nastąpić czynność sądowa w postaci orzeczenia wydanego w oparciu o normę art. 118 § 1 [k.p.c.] po- legająca na umocowaniu tegoż pełnomocnika”. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: W arunkiem skuteczności skargi konstytucyjnej jest spełnienie wymagań wynikających z Konstytucji oraz ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. poz. 2072; dalej: u.o.t.p.TK). Obowiąz k i skarżącego związane z wniesieniem skargi konstytucyjnej określa art. 53 ust. 1 u.o.t.p. TK. Skarżący jest zobligowany m.in. do uzasadnienia zarzutu niezgodności kwestionowanego przepisu, będącego podstawą ostatecznego rozstrzygnięcia, ze wskazaną konstytucy jną wolnością lub prawem. Ze stanu faktycznego sprawy wynika, że skarżący wniósł skargę konstytucyjną w związku z postanowieniem Sądu Okręgowego z lipca 2017 r. o oddaleniu wniosku o stwier dzenie nierzetelności opinii o braku podstaw do wniesienia skargi o stwierdzenie nie- zgodności z prawem prawomocnego orzeczenia i ustanowienie innego adwokata z urzędu do wniesienia skargi. Sąd okręgowy wydał postanowienie na skutek wniosku skarżącego wniesionego na podstawie art. 118 § 6 k.p.c., który stanowi: „Jeżeli opinia, o której mowa w § 5, nie została sporządzona z zachowaniem zasad należytej staranności, sąd zawiadamia o tym właściwy organ samorządu zawodowego, do którego należy adwokat lub radca prawny. W takim przy- padku właściwa okręgowa rada adwokacka lub rada okręgowej izby radców prawnych wy- znaczy innego adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 117 3 § 2 stosuje się odpowiednio. ” Z treści skargi konstytucyjnej wynika, że skarżący nie podważa zasadności przepisu, w oparciu, o który sąd bada, czy opinia pełnomocnika została wydana z zachowaniem należy- tej staranności, tylko kwestionuje mechanizm wyznaczania konkretnego pełnomocnika z urzędu przez organ samorządu zawodowego adwokatów lub radców prawnych ( art. 117 3 k.p.c.) oraz możliwość wydania przez wyznaczonego pełnomocnika opinii, w której stwierdza on brak podstaw do wniesienia skargi (art. 118 § 5 k.p.c.). Zaskarżone w skardze przepisy pozostają zatem bez związku z orzeczeniem, które zo- stało wskazane przez skarżącego jako ostateczne w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji. W związku z tym, że skarga nie spełnia podstawowego wymogu związania zarzutów naruszenia konstytucyjnych praw lub wolności z normą prawną będącą podstawą ostateczne- go orzeczenia o wolnościach lub prawach skarżącego określonych w Konstytucji, Trybunał na podstawie art. 61 ust. 4 pkt 1 u.o.t.p. TK odmawia nadania jej dalszego biegu. M ając powyższe na względzie , Trybunał postanowił jak w sentencji. OTK ZU B/2018 Ts 159/17 poz. 99 3 POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p. TK skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zaża- lenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty doręczenia tego postanowienia.