Ts 53/19

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 27 maja 2021 r. Pozycja 92 POSTANOWIENIE z dnia 13 kwietnia 2 02 1 r. Sygn. akt Ts 53/19 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Stanisław Piotrowicz – przewodniczący Zbigniew Jędrzejewski – sprawozdawca Mariusz Muszyński , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytu- cyjnego z 30 lipca 20 20 r. o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej A . P . , p o s t a n a w i a: nie uwzględnić zażalenia . Orzeczenie zapadło jednogłośnie . U Z A S A D N I E N I E 1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 11 kwietnia 2019 r. (data nadania), A . P . (dalej: skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika ustano- wionego z wyboru, wystąpił o stwierdzenie, że: a) art. 6 ust. 4 lit. c ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicz- nej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1764, ze zm.) w zakresie, w jakim „udostępnianie ocen, o których mowa w tym przepisie ustawy ograniczone jest do ocen dokonywanych przez organy władzy publicznej, a nie podlegają udostępnieniu oceny dokonywane przez osoby pełniące funkcje publiczne”, jest niezgodny z art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej; b) art. 78e ust. 3 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2017 r. poz. 2368) rozumiany w ten sposób, że: – „wystawienie oceny cząstkowej i sporządzenie pisemnego uzasadnienia wystawionej oceny cząstkowej przez egzaminatora nie jest działaniem osoby pełniącej funkcję publiczną” – jest niezgodny z art. 61 ust. 1 zdanie 1 Konst ytucji ; – „pisemne uzasadnienie wystawionej oceny cząstkowej nie stanowi dokumentu, o którym mowa w art. 61 ust. 2 Konstytucji” – jest niezgodny z art. 61 ust. 2 Konstytucji . 2. Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 12 grudnia 2019 r. skarżący wezwany został do usunięcia braku formalnego m.in. przez dołączenie do skargi konstytucyj- nej pisemnej odpowiedzi Okręgowej Rady Adwokackiej w W . z 22 września 2014 r. Skarżą- cy nie dostarczył powyższego dokumentu stwierdzając , iż nie jest w jego posiadaniu. OTK ZU B/202 1 Ts 53/19 poz. 92 2 3 . Postanowieniem z 30 lipca 20 20 r. Trybunał Konstytucyjny , wobec nieusunięcia braku formalnego skargi, o którym mowa powyżej, odmówił nadania przedmiotowej skardze dalszego biegu . Trybunał stwierdził, że w myśl art. 53 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) , na skarżącym spoczywa obowiązek rzetelnego udo- kumen towania sprawy poprzez zgromadzenie i przedstawienie Trybunałowi dowodów po- twierdzających wyczerpanie przysługującej mu i faktycznie przebytej drogi prawnej. Skarżący, jak wskazał Trybunał, nie zdołał precyzyjnie wykazać , w jaki sposób prawa lub wolności wyrażone w wymienionych w skardze wzorcach konstytucyjnych zostały naru- szone przez zakwestionowane przepisy (por. art. 53 ust. 1 pkt 2 u.o.t.p.TK). 3. Zażaleniem z 2 0 sierpnia 2019 r. (data nadania) s karżący zakwestionow ał postano- wienie Trybunału Konstytucyjnego z 30 lipca 20 20 r. w całości , wnosząc o uwzględnienie zażalenia i nadanie skardze konstytucyjnej dalszego biegu . Skarżący podniósł zarzut naruszenia : a) art. 53 ust. 2 pkt 2 w związku z art. 77 ust. 1 u.o.t.p . TK przez brak obiektywnego ustalenia „drogi prawnej ” ; b) nierzetelną ocenę zawartości treściowej skargi. Trybunał Konstytucyjny zważył , co następuje : 1. Zgodnie z art. 61 ust. 5 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie po- stępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK), skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na postanowienie Trybunału Ko nstytucyjnego o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Trybunał rozpa- truje zażalenie w składzie trzech sędziów, na posiedzeniu niejawnym. W kwestionowanym postanowieniu b ada niu podlega w szczególności prawidłow ość zidentyfikowania przesłane k odmowy nadania skardze dalszego biegu. 2. Trybunał Konstytucyjny ustalił , że postanowienie o odmowie nadania rozpatrywa- nej skardze konstytucyjnej dalszego biegu jest prawidłowe, zaś zarzuty sformułowane w zaża- leniu nie podważają podstaw jego wydania . 3. Z godnie z art. 61 ust. 3 u.o.t.p.TK, jeżeli skarga konstytucyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w ustawie, a usunięcie braków jest możliwe , wyznaczony sędzia Trybunału Konstytucyjnego wydaje zarządzenie, w którym wzywa do ich usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia tego zarządzenia. W analizowanej sprawie zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 12 gru - dnia 2019 r. skarżący został wezwany do usunięcia brak u formalnego skargi przez doręczenie dokumentu z 22 września 2014 r. , który Okręgow a Rad a Adwokac ka w W . (dalej: ORA) skierowała do skarżącego w reakcji na jego wniosek o udzieleni e informacji publicznej. Z przedstawionego przez skarżącego stanu faktycznego, w szczególności z uzasadnienia wy- roku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 listopada 2018 r. (sygn. akt [. ..] ) wynika, że treść powyższego pisma otrzyma nego od ORA na przedsądowym etapie postępowania wpły- nęła na skierowanie do sądu administracyjnego skarg i na bezczynność organu . W odpowiedzi na zarządzenie sędziego TK skarżący przesłał 9 stycznia 2020 r. (data nadania) pismo procesowe informujące, że nie jest w posiadaniu wymaganego dokumentu. Należy podzielić stanowisko Trybunału wyrażone w zakwestionowanym postanowieniu , że to na skarżącym spoczywa obowiązek dołączenia do skargi rozstrzygnięć potwierdzających wy- czerpanie drogi odwoławczej , zaś jego wykonanie polega między innymi na rzetelnym udo- OTK ZU B/202 1 Ts 53/19 poz. 92 3 kumentowaniu tła sprawy przez zgromadzenie i przedstawienie dowodów potwierdzających wyczerpanie przysługującej mu i faktycznie przebytej drogi prawnej. 4. Niezależnie od powyższych ustaleń Trybunał stwierdza, że skarżący nie w skazał, w jaki sposób prawa lub wolności wyrażone w wymienionych w skardze wzorcach konstytu- cyjnych zostały naruszone przez zakwestionowane przepisy (art. 53 ust. 1 pkt 2 u.o.t.p.TK). T rybunał w obecnym składzie podziela stanowisko zawarte w kwestionowanym postanowie- niu, iż s karga , w przedstawionym kształcie , stanowi polemikę skarżącego z rozstrzygnięciami organu oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanymi w jego sprawie. Brak uzasa d- nienia zarzutu niezgodności kwestionowanego w skardze przepisu ze wskazanymi przez skar- żącego wzorcami konstytucyjnymi oraz brak powołania argumentów lub dowodów na jego poparcie (por. art. 53 ust. 1 pkt 3 u.o.t.p.TK) prowadzi Trybunał do ustalenia, że skarżący dąży do uzyskania korzystnego ze swojego punktu widzenia rozstrzygnięcia, a nie do ochrony przysługujących mu praw i wolności konstytucyjnych. 5 . Podniesiony przez skarżącego w zażaleniu na postanowienie TK z 30 lipca 2020 r. zarzut „ nierzeteln ej ocen y zawartości treściowej skargi ” należy uznać w powyższym kontek- ście za chybiony. Trybunał bowiem wnikliwie zbadał zarówno skarg ę konstytucyjn ą, jak i treść dołączonych do niej dokumentów, a w konsekwencji trafnie ustalił w rozpoznaniu wstępnym , że skarżący nie wykonał spoczywającego na nim obowiązku formalnego z art. 53 ust. 2 pkt 2 u.o.t.p.TK . S karżąc y nie zdołał zaś następnie podważyć powyższych ustale ń w zażaleniu na postanowienie Trybunału o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Biorąc pod uwagę te okoliczności , zażaleni e na kwestionowane postanowienie Trybu- nału Konstytucyjnego nie może zostać uwzględnione . W świetle powyżs zego Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji.