Ts 264/16

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 29 czerwca 2018 r. Pozycja 114 POSTANOWIENIE z dnia 8 maja 2018 r. Sygn. akt Ts 264/16 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Andrzej Zielonacki – przewodniczący i sprawozdawca Małgorzata Pyziak -Szafnicka Jarosław Wyrembak, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Trybunału Ko nstytucyj- nego z 20 lutego 2018 r. o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej M.J., p o s t a n a w i a: nie uwzględnić zażalenia. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 20 grudnia 2016 r. (data nadania) M.J. (dalej: skarżący) wystąpił o stwierdzenie, że art. 126 2 § 1 oraz art. 130 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 1822, ze zm.; dalej: k.p.c.) są niezgodne z art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 1 i 2, art. 31 ust. 3 (zdanie ostatnie) oraz art. 2 Konstytucji. Zdaniem skarżącego działania podjęte przez sądy I oraz II instancji na podstawie za- skarżonych przepisów pozbawiają skarżącego prawa określonego w art. 45 ust. 1 Konstytucji oraz naruszają dyspozycję art. 77 ust. 1 i 2 Konstytucji. Istniejący stan prawny – według skar- żącego – godzi także w ,,przesłankę [a] rt. 2 Konstytucji albowiem wbrew zakazowi określo- nemu w zdaniu ostatnim [a]rt. 31 ust. 3 Konstytucji ustanawia ograniczenie w zakresie korzy- stania z konstytucyjnego prawa do rozpoznania sprawy przez sąd w sposób naruszający istotę tego prawa”. Postanowieniem z 20 lutego 2018 r., doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 12 marca 2018 r., Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytu- cyjnej. Tryb unał zwrócił uwagę na to, że zakwestionowany w skardze art. 126 2 § 1 k.p.c. nie był podstawą wydania postanowienia Sądu Okręgowego w K . z 4 października 2016 r. , wska- zanego przez skarżącego jako orzeczenie ostatecznie rozstrzygające o jego prawach. Trybunał stwierdził także, że skarżący nie uzasadnił naruszenia – przez zaskarżone przepisy – przysłu- gujących mu praw podmiotowych, ponieważ zarzut y podniesione prze z skarżącego w ogóle nie odnosiły się do treści normatywnej kwestionowanych przepisów. Trybunał wskazał ponadto , że skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi, ponieważ przesłane egzemp larze skargi konstytucyjnej nie zostały podpisane przez pełnomocnika skarżącego. OTK ZU B/2018 Ts 264/16 poz. 114 2 W zażaleniu z 19 marca 2018 r. (data nadania) na postanowieni e Trybunału Konstytu- cyjnego z 20 lutego 2018 r. skarżący zarzucił Trybunałowi ,,błąd w ustaleniach faktycznych przyjęty za podstawę orzeczenia po zostający w związku z naruszeniem przepisu art. 61 ust. 4 pkt 1 i 2 [u.o.t.p. TK] w związku z art. 79 ust. 1 Konstytucji”. Skarżący wniósł o uwzględnienie zażalenia i nadanie dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje. 1. Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 13 grudnia 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym oraz ustawę o statusie sędziów Trybunału Kon stytucyjnego (Dz. U. poz. 2074) do postępowań przed Trybu- nałem Konstytucyjnym wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyj- nym (Dz. U. poz. 2072; dalej: u.o.t.p. TK) stosuje si ę przepisy tej ustawy. Skoro postępowanie zainicjowane rozpatrywaną skargą nie zostało zakończone przed 3 stycznia 2017 r., tj. dniem wejścia w życie u.o.t.p. TK, to zarówno wstępne, jak i merytoryczne rozpoznanie tej skargi określają przepisy u.o.t.p. TK. 2. Zgodnie z art. 61 ust. 5 u.o.t.p. TK skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zaża- lenia na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Trybunał, w składzie trzech sędziów, rozpatruje zażalenie na pos iedzeniu nie- jawnym (art. 37 ust. 1 pkt 3 lit. c w związku z art. 61 ust. 5-8 u.o.t.p. TK). Na etapie rozpoznania zażalenia Trybunał bada przede wszystkim, czy w wydanym postanowieniu prawidłowo stwier- dził istnienie przesłanek odmowy nadania skardze dalszeg o biegu. 3. Trybunał stwierdził, że kwestionowane po stanowienie jest prawidłowe, a zarzuty sformułowane w zażaleniu nie podważają podstaw odmowy nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. 4. W pierwszej kolejności , Trybunał zwraca uwagę na to, że skarżący nie podważył ustaleń Trybunału dotyczących art. 126 2 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 1822, ze zm.; dalej: k.p.c.), który został wskazany przez skarżącego jako jedna z podstaw wydania orzeczenia ostatecznie rozstrzygającego o jego prawach. S karżący nie wykazał przede wszystkim , że kwestionowany w skardze art. 126 2 § 1 k.p.c. ( także omyłkowo wskazywany przez skarżącego w uzasadnieniu zażalenia jako art. 126 2 § 2) był podstawą wydania postanowienia Sądu Okręgowego w K. z 4 października 2016 r. Zdaniem Trybunału nie można zgodzić się z twierdzeniem skarżą - cego , że ,,wprost z uzasadnienia postanowienia z 4 października 2016 r.” wynika zastosowanie zaskarżonych przepisów przez Sąd Okręgowy w K. W uzasadnieniu tego posta-nowienia Sąd Okręgowy przywołał wprawdzie art. 126 2 § 1 k. p.c., ale dokonał tego jedynie w kontekście oceny zasadności wniosku sf ormułowanego przez skarżącego w środku odwoławczym . S karżący domagał się bowiem skierowania pytania prawnego do T rybunału Konstytucyjnego oraz zba dania zgodności art. 126 2 § 1 k.p.c. z Konstytucją. Mając powyższe na uwadze, nie można zgodzić się z twierdzeniem skarżącego, że samo zamieszczenie w uzasadnieniu orzeczenia rozważań na temat danego przepisu decyduje o tym, że był on podstawą wydania tego orzeczenia. 5. Zarządzeniem sędziego Trybunału Kon stytucyjnego z 9 listopada 2017 r. skarżący został wezwany m. in. do nadesłania 5 egzemplarzy skargi konstytucyjnej opatrzonej przez pe łnomocnika skarżącego podpisem , a nie parafą . Trybunał przypomina, że w odpowiedzi na OTK ZU B/2018 Ts 264/16 poz. 114 3 wezwanie do uzupełnienia braków skarżący przesłał 5 egzemplarzy skargi, które nie zostały jednak podpisane przez pełnomocnika skarżącego. Z tego powodu za bezpodstawne należ y uznać twierdzenia ska rżącego, że wszelkie braki skar gi zostały przez niego uzupełnione. 6. Tylko na marginesie Trybunał zwraca uwagę na to , że skarżący w żaden sposób nie odniósł się do wskazanego przez Trybunał w zaskarżonym postanowieniu braku związku pomiędzy zarzutami podniesionymi przez skarżącego a treścią normatywną kwestionowanych przez niego przepisów . Mając powyższe na względzie , Trybunał – na podstawie art. 61 ust. 8 u.o.t.p. TK – nie uwzględnił zażalenia.