Ts 239/15

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 25 kwietnia 2023 r. Pozycja 121 POSTANOWIENIE z dnia 8 marca 2 01 6 r. Sygn. akt Ts 239/15 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Stanisław Rymar , po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej M . S . w sprawie zgodności : art. 5 97 i art. 607e ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania kar- nego (Dz. U. Nr 89, poz. 555 , ze zm.) z art. 4 1 ust. 1 i 3, art. 42 ust. 2, art. 45 ust. 1, art. 52 ust. 1, art. 78 w zw. z art. 2 i art. 7 Konsty tucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a : odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Ko nstytucyjnego 7 lipca 2015 r. (data nadania) M . S . (dalej: skarżąc y ) zakwestionował zgodność art. 597 i art. 607e ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U.89.555 , ze zm.; dalej: kpk) z art. 41 ust. 1 i 3, art. 42 ust. 2, art. 45 ust. 1, art. 52 ust. 1, art. 78 w zw. z art. 2 i art. 7 Kon- stytucji . Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującą sprawą. Wyrokiem z 22 września 2009 r. ( sprawa […] ) Sąd Rejonowy w M . uznał skarżącego za winn ego popeł- nienia zarzucanych mu czynów i wymierzył mu karę 3 lat pozbawienia wolności . W yrok zo- stał zaskarżony apelacją, w wyniku której Sąd Okręgowy w G . wyrokiem z 10 lutego 2010 r. ( sprawa […] ) zmienił orzeczenie sądu I instancji. Następnie Sąd Okręgowy w G . wyrokiem z 20 listopada 2014 r. w trybie art. 597 kpk zmienił wyrok z 10 lutego 2010 r. w zakresie kary łącznej i wykonania niektórych z orzeczonych kar na potrzeby postępowania ekstradycyjnego. Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 2 listopada 2015 r. p ełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi konstytucyjnej przez wskazanie daty doręczenia skarżącemu wyroku Sądu Okręgowego w G . z 20 listopada 2014 r. oraz wskazanie daty wystąpienia przez skarżącego do Sądu Rejonowego z wnioskiem o usta- nowienie pełnomocnika z urzędu w celu sporządzenia skargi konstytucyjnej. Pismem z 17 li - stopada 2015 r. pełnomocnik uzupełnił powyższe braki formalne. Jak twierdzi skarżący, przepis y art. 597 i art. 607e k pk narusza ją jego konstytucyjne prawa i wolności , w tym: prawo do wolności i bezpieczeństwa , prawo do obrony, prawo do OTK ZU B/2023 Ts 239/15 poz. 121 2 sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd, prawo do wolności porusza nia się i pobytu w kraju oraz prawo do zaskarżenia orzeczenia wydanego przez Sąd Okręgowy w G. Ponadto, w oce- nie skarżącego, treść art. 597 kpk pozostawia za dużą swobodę ingerencji sądu w prawomoc- ne wyroki, co jest niedopuszczalne w państwie prawa i narus za fundamentalną zasadę zaufa- nia do organów państwa oraz zasadę przyzwoitej legislacji i zasadę praworządności. Trybunał Konstytucyjny zważył , co następuje: Na podstawie art. 138 w zw. z art. 139 ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U. 1 064 , ze zm. ; dalej: ustawa o TK z 2015 r.) z dniem 30 sierpnia 2015 r. utraciła moc ustawa z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U .102. 6 43, ze zm.; dalej: ustawa o TK z 1997 r. ). Zgodnie z art. 134 pkt 1 ustawy o TK z 2015 r. w sprawach wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy w postępowaniu przed Trybunałem w zakresie dotyczącym wstępnego rozpoznania stosuje się przepisy dotychczasowe, tzn. przepisy ustawy o TK. Rozpatrywana skarga konstytucyj na została wniesiona przed dniem wejścia w życie ustawy o TK z 2015 r., dlatego do jej wstę - pnej kontroli zastosowanie mają przepisy ustawy o TK z 1997 r . W myśl art. 79 ust. 1 Konstytucji każdy, czyje konstytucyjne wolności lub prawa zo- stały naruszone, ma prawo na zasadach określonych w ustawie o TK z 1997 r. wnieść skargę do Trybunału Konstytucyjnego w sprawie zgodności z Konstytucją ustawy lub innego aktu normatywnego, na podstawie któr ych sąd lub organ administracji publicznej orzekł y ostat ecz- nie o jego wolnościach lub prawach albo o jego obowiązkach określonych w Konstytucji. Na podstawie art. 46 ust. 1 tejże ustawy skarga konstytucyjna może być wniesiona po wyczerpa- niu drogi prawnej, o ile droga ta jest przewidziana, w ciągu trzech miesięc y od doręczenia skarżącemu prawomocnego wyroku, ostatecznej decyzji lub innego ostatecznego rozstrzy- gnięcia. Zgodnie z art. 36 ust. 1 w zw. z art. 49 ustawy o TK z 1997 r. skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym, podczas którego Trybunał Kon- stytucyjny bada, czy odpowiada ona określonym przez prawo wymogom. Procedura ta umoż- liwia , już w początkowej fazie postępowania , wyeliminowanie spraw, które nie mogą być przedmiotem merytorycznego rozpoznania przez Trybunał Konstytucyjny. Analiza rozpatrywanej skargi konstytucyjnej prowadzi do wniosku, że skarga została złożona z naruszeniem ustawowego terminu do jej wniesienia . Sk arżący wyrok Sądu Okrę- gowego w G . z 20 listopada 2014 r. ( sprawa […] ) otrzymał 19 grudnia 2014 r. Następnie 13 stycznia 2015 r. wystąpił do Sądu Rejonowego właściwego ze względu na miejsce za- mieszkania o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu do sporządzenia sk argi konstytucyjnej. Wyznaczony p ełnomocnik odebrał postanowienie Sądu Rejonowego w M . ( sprawa […] ) 10 kwietnia 2015 r . Oznacza to, że skarga konstytucyjna wniesiona do Trybunału Konstytu- cyjnego 7 lipca 2015 r. została złożona z przekroczeniem 3 - miesięcznego terminu. Trybunał przypomina, że w przypadku złożenia wniosku o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu w celu sporządzenia skargi konstytucyjnej termin do wniesienia skargi konstytucyjnej ulega zawie- szeniu do momentu doręczenia adwokatowi lub radcy prawnemu postanowienia o wyznacze- niu go na pełnomocnika z urzędu. Z uwagi na charakter terminu do wniesienia skargi konsty- tucyjnej i brak konieczności zachowania ciągłości terminu, na podstawie art. 114 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny ( Dz.U. 2014 .121, ze zm.) miesiąc liczy się za 30 dni. W związku z powyższym 3 - miesięczny termin do wniesienia skargi konstytucyjnej, w razie zawieszenia jego biegu, będzie wynosił 90 dni. W analizowanej sprawie od doręcze- nia skarżącemu wyroku Sądu Okręgowego w G . , tj. 19 grudnia 2014 r. , do wystąpienia przez skarżącego z wnioskiem o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu, tj. 13 stycznia 2015 r. , minę- ły 24 dni. Natomiast od doręczenia pełnomocnikowi postanowienia o wyznaczeniu go do spo- OTK ZU B/2023 Ts 239/15 poz. 121 3 rządzenia s kargi konstytucyj nej, tj. 10 kwietnia 2015 r. , do wniesienia skargi konstytucyjnej, tj. 7 lipca 2015 r. , m inęło 87 dni. Oznacza to, że skarga konstytucyjna została wniesiona 21 dni po terminie, który upływał 16 czerwca 2015 r. Wniesienie przez skarżącego skargi konstytucyjnej z przekroczeniem 3 - miesięcznego terminu, zgodnie z art. 49 w zw . z art. 36 ust. 3 oraz art. 46 ust. 1 ustawy o TK z 1997 r. przesądza o konieczności odmowy nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W tym stanie rzeczy Trybunał Konstyt ucyjny – na podstawie art. 49 w zw. z art. 36 ust. 3 w zw. z art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy o TK z 1997 r. – odmówił nadania skardze konstytu- cyjnej dalszego biegu.