Ts 20/18

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 23 kwietnia 2019 r. Pozycja 94 POSTANOWIENIE z dnia 21 marca 2019 r. Sygn. akt Ts 20/18 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Leon Kieres, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej M .T. w sprawie zgodności: art. 357 § 2 zdanie drugie w związku ze zdaniem p ierwszym w związku z art. 13 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 1822, ze zm.) w zakresie, w jakim: 1) zabrania sądowi doręczenia postanowienia z uzasadnieniem, gdy na posta - nowienie wydane na posie dzeniu niejawnym nie przysługuje środek zaskarżenia, ewentualnie; 2) nie nakazuje sądowi doręczenia postanowienia z uzasadnieniem, gdy na postanowienie wydane na posiedzeniu niejawnym nie przysługuje środek zaskarżenia, ewentualnie; 3) pomija nałożenie na sąd obowiązku doręczenia postanowienia z uzasa - dnieniem, gdy na postanowienie wydane na posiedzeniu niejawnym nie przysługuje środek zaskarżenia z art. 45 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: nadać dalszy bieg skardze konstytucyjnej . UZASADNIENIE W sporządzonej przez radcę prawnego i wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 1 lutego 2018 r. skardze konstytucyjnej M.T. (dalej: s karżąca ) zarzucił a art. 357 § 2 zdanie drugie w związ ku ze zdaniem pierwszym w związku z art. 13 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego ( ówcześnie: Dz. U. z 2016 r. poz. 1822, ze zm., ze zm.; obecnie: Dz. U. z 2018 r. poz. 1360, ze zm.) niezgodność z art. 45 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, w zakresie wskazanym w komparacji niniejszego postanowienia. OTK ZU B/2019 Ts 20/18 poz. 94 2 Skarga została złożona w związku z następującą sprawą. Sąd Okręgowy w P . Wydział Cywilny Odwoławczy (dalej: Sąd Okręgow y), postanowieniem z 5 grudnia 2017 r. (sygn. […]) oddalił wniosek skarżącej o zasądzenie kosztów postępowania klauzulowego. W wyniku złożonego przez skarżącą wniosku, Sąd Okręgowy – postanowieniem z 4 stycznia 2018 r. (sygn. jw.) – odmówił sporządzenia i dorę - czenia uzasadnienia powyższego postanowienia. Skarżąc a złożył a wniosek o sporządzeni e i doręczenie uzasadnienia postanowienia Sądu Okręgowego z 4 stycznia 2018 r. (sygn. jw. ), czego sąd ten – postanowieniem z 23 stycznia 2018 r. (sygn. jw.) – odmówił. Skarżąc a wskazuje, że zaskarżone przepisy naruszają prawo do sprawiedliwego rozpatrzenia sprawy cywilnej przez sąd, a w szczególności „ prawo do sprawiedliwego wydania ” wskazanych przez nią postanowień (art. 45 ust. 1 Konstytucji). Z powyższego prawa wynik a, że treść „aktów władzy” nie może być ani losowa, ani przypadkowa, natomiast naród jako suweren ma prawo nadzorować władzę sądowniczą. Zdaniem skarżącej, ma ona konstytucyjne prawo do tego, aby postanowienia wydane w jej sprawie były przez sąd uzasadnian e z urzędu, lub – ostatecznie – na żądanie strony. Odnosząc się do art. 31 ust. 3 Konstytucji, skarżąc a zarzuca, że brak możliwości uzyskania uzasadnienia wskazanych postanowień nie jest konieczny w demokratycznym państwie dla je go bezpieczeństwa lub porządku publicznego, ochrony środowiska, zdrowia i moralności publicznej, albo wolności i praw innych osób . P odkreśla, że przez uzasadnianie wskazanych postanowień „nie dojdzie do wojny, zamachu, zamieszek, rewolucji […]”. Ponadto, uważa , że wskutek obowiązywania zaskarżonych przepisów nie wie ona i nie może się dowiedzieć, dlaczego sąd wydał w jej sprawie takie, a nie inne postanowienie. Skarżąc a podkreśla, że strona, która otrzymuje „akty władzy”, bez żadnego uzasadnienia nie jest traktowana podmiotowo (art. 2 Konstytucji). Zarządzeniem sędziego Trybunału z 25 października 2018 r. skarżąc a został a wezwana do uzupełnienia braków formalny ch skargi konstytucyjnej przez udokumentowanie daty doręczenia jej postanowie ń Sądu Okręgowego z 4 i 23 stycznia 2018 r. (sygn. […] ) oraz dokładne wyjaśnienie, w jaki sposób zaskarżone przepisy naruszają powołane w skardze konstytucyjnej jej prawa lub wolności. Skarżąca w piśmie z 2 listopada 2018 r. ustosunkowała się do powyższego zarządzenia. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. poz. 2072 , ze zm.; dalej: u.o.t.p. TK) skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoz naniu na posiedzeniu niejawnym. Służy ono wyeliminowaniu – już w początkowej fazie postępowania – spraw, które nie mogą być przedmiotem merytorycznego rozstrzygania. Trybunał wydaje postanowienie o nadaniu skardze konstytucyjnej dalszego biegu, gdy spełnia ona wymagania przewidziane w ustawie oraz nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 61 ust. 4 pkt 3 u.o.t.p. TK. 2. W ocenie Trybunału skarga konstytucyjna spełnia przesłanki przekazania jej do merytorycznej oceny albowiem: 1) skargę sporządził radca prawny , który przedłożył pełnomocnictwo szczególne do sporządzenia i wniesienia tego środka prawnego, a także do reprezentowania skarżące j w postępowaniu przed Trybunałem ; OTK ZU B/2019 Ts 20/18 poz. 94 3 2) skarżąc a wyczerpał a przysługującą jej drogę prawną, ponieważ od postanowienia Sądu Okręgowego w P . z 4 stycznia 2018 r. (sygn. […] ) nie przysługują żadne środki zaskarżenia ; 3) dochowany został przewidziany w art. 77 ust. 1 u.o.t.p. TK trzymiesięczn y termin wniesienia skargi, gdyż powyższe orzeczenie, zostało doręczone 17 stycznia 2018 r., a skarga została złoż ona 1 lutego 2018 r. (data nadania); 4) prawidłowo określony został przedmiot kontroli, tj. art. 357 § 2 zdanie drugie w związku ze zdaniem pierwszym w związku z art. 13 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępow ania cywilnego (obecnie: Dz. U. z 2018 r. poz. 1360, ze zm.), przepisy te były bowiem podstawą prawną orzeczenia, w związku z którym skarżąc a wniosła skargę do Trybunału ; 5) s karżąc a prawidłowo wskazał a , które przysługujące jej konstytucyjne prawa i w jaki sposób zostały – jej zdaniem – naruszone (art. 53 ust. 1 pkt 2 u.o.t.p. TK). Należycie uzasadnił a również sformułowane w skardze zarzuty (art. 53 ust. 1 pkt 3 u.o.t.p. TK). 3. W związku z powyższym, Trybunał – na podstawie art. 61 ust. 2 u.o.t.p. TK – po- stanowił nadać skardze konstytucyjnej dalszy bieg.