Ts 134/21

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 24 marca 2022 r. Pozycja 64 POSTANOWIENIE z dnia 24 listopada 2021 r. Sygn. akt Ts 134/21 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Bartłomiej Sochański , po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej S.W. w sprawie zgodności: art. 53 § 2b w związku z a rt. 52 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.) w związku z art. 37 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks po- stępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. p oz. 256, ze zm.), rozumianych „w ten sposób, że warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na przewlekłość postępowania prowadzonego na podstawie przepisów k.p.a., jest wniesienie ponaglenia w toku postępowania, którego prowadzenie w sposób przewlekły kwestionuje się w skardze”, z art. 2, art. 31 ust. 3 i art. 45 ust. 1 Kon- stytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu . UZASADNIENIE 1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 10 maja 2021 r. (data nadania) S.W. (dalej: skarżąc y), reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru, wystąpił z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego. Pismem z 3 grudni a 201 2 r. skarżąc y w ystąpił o ustalenie warunków zabudowy dla dwó ch budynków magazynowo - usługowo - biurow ych na działkach o nr: [ … ] , położonych w miejscowości S., Gmina T. Decyzją z 24 maja 201 3 r. (znak: […]) Wójt Gminy T. (dalej: Wójt albo organ pierwszej instancji) odmówił ustalenia warunków za budowy dla powyższej inwestycji . 23 listopada 201 8 r. skarżący wystąpił z ponagleniem, o którym mowa w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, ze zm.; dalej: k.p.a.) , dotyczącym usta lenia warunków zabudowy zakoń- czon ym decyzją Wójta z 2 4 maja 201 3 r., które Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. (dalej: SKO) postanowieniem z 18 grudnia 201 8 r. (znak: […] ) uznało za nieuzasadnione . OTK ZU B/2022 Ts 134/21 poz. 64 2 W związku z nieuwzględnieniem ponaglenia, skarżąc y – pismem z 29 marca 2019 r. – wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. (dalej: WSA) ze skargą na prze- wlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta w sprawie zakończonej jego decyzją z 24 ma- ja 2013 r. Domaga ł się w niej stwierdzenia przewlekłości postępowania, wymierzenia orga- nowi pierwszej instancji grzywny oraz zasądzenia na je go rzecz kosztów postępowania. WSA postanowieniem z 22 sierpnia 2019 r. (sygn. akt […]) zawiesił postępowanie sądowoadmini- stracyjne z uwagi na przedstawienie przez Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: NSA) w sprawie o sygn. akt […] zagadnienia budzącego poważne wątpliwości , a mającego istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia analizowanej spraw y. Postanowieniem z 15 wrześni a 2020 r. (sygn. akt […]) WSA podjął zawieszone postępowanie i odrębnym postanowieniem z tego sa mego dnia odrzucił skargę. Od powyższego rozstrzygnięcia skarżący wni ósł skargę kasacyjną do NSA, który od- dalił ją postanowieniem z 16 grudnia 2020 r. (sygn. akt […] ) oraz odmówił zawieszenia postępowania do czasu rozpa trzenia przez Trybunał Konstytucyjny skargi konstytucyjnej wniesionej na postanowienie składu siedmiu sędziów NSA z 2 września 2020 r. (sygn. akt II OSK 3732/18). W uzasadnieniu NSA odwołał się do powyższego postanowienia, w którym przyjęto, że wniesienie ponaglenia jako warunku formalnego do zainicjowania postępowania sądowego w przedmiocie przewlekłego prowadzenia postępowania dopuszczalne jest jedynie w sprawie zawisłej. Dokonanie tej czynności po zakończeniu postępowania byłoby nie tylko niecelowe, lecz również sprzeczne z istotą tej regulacji, ponieważ nie mogłoby doprowadzić do zobowiązania organu do załatwienia sprawy, a tym samym uzdrowienia zaistniałego sta nu braku działania administracji publicznej. Odwołał się również do uchwały składu siedmiu sędziów NSA z 22 czerwc a 2020 r. (sygn. akt II OPS 5/19 ), w której orzeczono, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ prowadzonego postępowani a oraz wyda- niu decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu skargi przez sąd administracyjny. Postanowienie NSA z 16 grudnia 2020 r., doręczone pełnomocnikowi skarżącego 13 stycznia 2021 r., wskazane zostało jako ostateczne w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji . 2. Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 10 czerwca 2021 r. (doręczo- nym pełnomocnikowi skarżące go 21 czerwca 2021 r.), na podstawie art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytu- cyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK), wezwał skarżąc ego do usunięcia bra- ków formalnych skargi przez dor ęczenie orzeczeń potwierdzających wyczerpanie drogi praw- nej, tj. odpisów lub poświadczonych za zgodność z oryginałem (wraz z czterema kopiami) postanowień: a) WSA z 15 września 2020 r. (sygn. akt […] ), b) SKO z 18 grudnia 2018 r. (nr […] ). Do chwili wydania niniejszego postanowienia powyższe braki formalne nie zostały usunięte . 3. Skarżąc y twierdzi, że zakwestionowany w skardze konstytucyjnej art. 53 § 2b p.p.s.a., rozumiany w sposób przedstawiony w postanowieniu składu siedmiu sędziów NSA z 2 września 2 020 r. (sygn. akt II OSK 3732/18 ), a co za tym idzie także w orzeczeniu, w związku z którym wni ó sł skargę do Trybunału , narusza prawo do sądu. Ogranicza on bo- wiem , jego zdaniem, możliwość uzyskania przedsądu , niezbędnego do wystąpienia z powódz- twem na podstawie art. 417 1 § 3 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740, ze zm.). OTK ZU B/2022 Ts 134/21 poz. 64 3 Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje . Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowa- nia przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dale j: u.o.t.p.TK), skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym. Służy ono wyeli- minowaniu już w początkowej fazie postępowania spraw, które nie mogą być przedmiotem merytorycznego rozstrzygania. Trybunał wydaje postanowienie o n adaniu skardze konstytu- cyjnej dalszego biegu, gdy spełnia ona określone przez prawo wymagania oraz nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 61 ust. 4 pkt 3 u.o.t.p.TK. W myśl art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK skarga konstytucyjna może być wniesiona po wyczer- paniu drogi prawnej, o ile droga ta jest przewid ziana, w ciągu trzech miesięcy od dnia dorę- czenia skarżącemu prawomocnego wyroku, ostatecznej decyzji lub innego ostatecznego roz- strzygnięcia. Jako ostateczne rozstrzygnięcie skarżący wskazał postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 grudnia 20 20 r. (sygn. akt […] ), które, jak wyjaśnił, zostało mu dorę- czone 13 stycznia 2021 r. Od tego dnia rozpoczął się więc bieg trzymiesięcznego terminu do wniesienia skargi konstytucyjnej. Termin ten upłynął skarżącemu 13 kwietnia 2021 r. Skarga konstytucyjna z ostała natomiast nadana 1 0 maja 2021 r., a zatem z przekroczeniem terminu określonego w art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK. Okoliczność ta – w myśl art. 61 ust. 4 pkt 1 w związ- ku z art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK – stanowi samodzielną podstawę odmowy nadania analizowanej skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W związku z powyższym Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji. POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżące mu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.