Ts 128/21

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 24 marca 2022 r. Pozycja 62 POSTANOWIENIE z dnia 24 listopada 2021 r. Sygn. akt Ts 128/21 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Bartłomiej Sochański , po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej H.W. w sprawie zgodności: art. 53 § 2b w związku z a rt. 52 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.) w związku z art. 37 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks po- stępowania administrac yjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, ze zm.), rozumianych „w ten sposób, że warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na przewlekłość postępowania prowadzonego na podstawie przepisów k.p.a., jest wniesienie ponaglenia w toku postępowania, kt órego prowadzenie w sposób przewlekły kwestionuje się w skardze”, z art. 2, art. 31 ust. 3 i art. 45 ust. 1 Kon- stytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu . UZASADNIENIE 1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 10 maja 2021 r. (data nadania) H.W. (dalej: skarżąc a), reprezentowana przez pełnomocnika z wyboru, wystąpił a z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego. Pismem z 22 czerwca 201 2 r. skarżąc a w ystąpił a o ustalen ie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie hal i magazynowo - biurow ej na dział ce nr [ … ] , położon ej w miejscowości S. , Gmina T . Decyzją z 21 sierpnia 201 2 r. (znak: […]) Wójt Gminy T. (da- lej: Wójt albo organ pierwszej instancji) odmówił ustale nia warunków z abudowy. Samorzą- dow e Kolegium Odwoławcze w P. (dalej: SKO) , rozpatrując odwołanie skarżącej , uchylił o decyzj ą z 28 września 20 12 r. rozstrzygnięcie Wójta i przekazało sprawę do ponownego roz- poznania. O rgan pierwszej instancji , w wyniku ponown ego rozpoznania sprawy , decyzj ą z 21 maja 2013 r. (znak: […] ) odmówił ustalenia warunków zabudowy dla wnioskowanej inwestycji, natomiast SKO utrzymało ją w mocy de cyzją z 25 października 2013 r. Skarżąc a wystąpiła 16 listopada 201 8 r. z ponagleniem, o któ rym mowa w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. OTK ZU B/2022 Ts 128/21 poz. 62 2 z 2020 r. poz. 256, ze zm.; dalej: k.p.a.) , dotyczącym ustalenia warunków zabudowy zakoń- czon ym decyzją Wójta z 21 maja 201 3 r., które SKO uznało postano wieniem z 29 listopada 201 8 r. za nieuzasadnione . W związku z brakiem uwzględnienia ponaglenia, skarżąc a pismem z 6 czerwca 2019 r. wystąpił a do Wojewódzkiego S ądu Administracyjnego w P. (dalej: WSA) ze skargą na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta w sprawie zakończonej decyzją tego organu z 21 maja 2013 r. Domagał a się w niej stwierdzenia przewlekłości postępowania, wymierzenia organowi grzywny oraz zasądzenia na je go rzecz kosztów postępowania. WSA postanowieniem z 27 sierpnia 2019 r. (sygn. akt […]) zawiesił postępowanie sądowoadmini- stracyjne z uwagi na przedstawienie przez NSA w sprawie o sygn. akt […] zagadnienia bu- dzącego poważne wątpliwości a mającego istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia analizowanej sprawy. Postanowieniem z 15 wrześni a 2020 r. (sygn. akt […]) WSA podjął zawieszone po- stępowanie i jednocześnie odrzucił skargę. Od powyższego rozstrzygnięcia skarżąc a wnio sł a skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: NSA), który postanowieniem z 16 grudnia 2020 r. (sygn. akt [ … ]) ją oddalił oraz odmówił zawieszenia postępowania do czasu rozpatrzenia przez Trybu- nał Konstytucyjny skargi konstytucyjnej wniesionej na postanowienie składu siedmiu sę- dziów NSA z 2 września 2020 r. (sygn. akt II OSK 3732/18). W uzasadnieniu NSA od wołał się do powyższego postanowienia, w którym przyjęto, że wniesienie ponaglenia jako warunku formalnego do zainicjowania postępowania sądowego w przedmiocie przewlekłego prowa- dzenia postępowania dopuszczalne jest jedynie w sprawie zawisłej. Dokonanie tej czynności po zakończeniu postępowania byłoby nie tylko niecelowe, lecz również sprzeczne z istotą tej regulacji, ponieważ nie mogłoby doprowadzić do zobowiązania organu do załatwienia spra- wy, a tym samym uzdrowienia zaistniałego stanu braku działania administracji publicznej. Odwołał się również do uchwały składu siedmiu sędziów NSA z 22 czerwc a 2020 r. (sygn. akt II OPS 5/19 ), w której orzeczono, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ prowadzonego postępowania oraz wydaniu decyzji ostatecznej stanowi przeszko- dę w merytorycznym rozpoznaniu skargi przez sąd administracyjny. Postanowienie NSA z 16 grudnia 2020 r., doręczone pełnomocnikowi skarżące j 13 stycznia 2021 r., wskazane zostało jako ostateczne w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji. 2. Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarzą dzeniem z 18 czerwca 2021 r. (doręczo- nym pełnomocnikowi skarżące j 30 czerwca 2021 r.), na podstawie art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u. o.t.p.TK), wezwał skarżącą do usunięcia braków formal- nych skargi przez doręczenie odpisów lub poświadczonych za zgodność z oryginałem orze- czeń potwierdzających wyczerpanie drogi prawnej (wraz z czterema kopiami): a) postanowie- nia WSA z 15 września 202 0 r. (sygn. akt […] ), b) postanowienia SKO z 29 listopada 2018 r. Do chwili wydania niniejszego postanowienia nie usunięto powyższych braków formalnych. 3. Skarżąc a twierdzi, że zakwestionowany w skardze konstytucyjnej art. 53 § 2b p.p.s.a., rozumiany w sposó b przedstawiony w postanowieniu składu siedmiu sędziów NSA z 2 września 2 020 r. (sygn. akt II OSK 3732/18 ), a co za tym idzie także w orzeczeniu, w związku z którym wni o sł a skargę do Trybunału , narusza prawo do sądu. Ogranicza on bo- wiem, jej zdaniem, możliwość uzyskania przedsądu niezbędnego do wystąpienia z powódz- twem na podstawie art. 417 1 § 3 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740, ze zm.). OTK ZU B/2022 Ts 128/21 poz. 62 3 Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje . Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowa- nia przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK), skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym. Służy ono wyeli- minowaniu już w początkowej fazie postępowania spraw, które nie mogą być przedmiotem merytorycznego rozstrzygania. Trybunał wydaje postanowienie o nadaniu skardze konstytu- cyjnej dalszego biegu, gdy spełnia ona określone przez prawo wymagania oraz nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 61 ust. 4 pkt 3 u.o.t.p.TK. W myśl art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK skarga konstytucyjna może być wniesiona po wyczer- paniu drogi prawnej, o ile droga ta jest przewidziana, w ciągu trzech miesięcy od dnia dorę- czenia skarżącemu prawomocnego wyro ku, ostatecznej decyzji lub innego ostatecznego roz- strzygnięcia. Jako ostateczne rozstrzygnięcie skarżąc a wskazał a postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 grudn ia 2020 r. (sygn. akt […] ), które, jak wyjaśnił a , zostało jej do- ręczone 13 styczni a 2021 r. Od tego dnia rozpoczął się więc bieg trzymiesięcznego terminu do wniesienia skargi konstytucyjnej. Termin ten upłynął skarżące j 13 kwietnia 2021 r. Skarga konstytucyjna została natomiast nadana 1 0 maja 2021 r., a zatem z przekroczeniem terminu ok reślonego w art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK. Okoliczność ta – w myśl art. 61 ust. 4 pkt 1 w związ- ku z art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK – stanowi samodzielną podstawę odmowy nadania analizowanej skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W związku z powyższym Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji. POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżące j przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.