I NSP 469/26

I NSP 469/26 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Chmielnicki Dnia 29 września 2026 r. w sprawie ze skargi P. J. Ż. i A. E. Ż. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Gdańsku w sprawie o sygn. I ACa 2793/24, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 29 września 2026 r., 1. umarza postępowanie, 2. nakazuje zwrócić ze Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w Gdańsku na rzecz skarżącego P. J. Ż. kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem opłaty od skargi. UZASADNIENIE W dniu 26 czerwca 2026 r. (data wpływu do Sądu Apelacyjnego) P. J. Ż. i A. E. Ż. (dalej: skarżący), zastępowani przez profesjonalnego pełnomocnika złożyli skargę na przewlekłość postępowania sądowego toczącego się przed Sądem Apelacyjnym w Gdańsku, sygn. I ACa 2793/24. Skarżący wnieśli o: 1) stwierdzenie przewlekłości postępowania przed Sądem Apelacyjnym w Gdańsku w niniejszej sprawie, 2) zalecenie Sądowi prowadzącemu postępowanie odpowiednich czynności w wyznaczonym terminie, I NSP 469/26 2 3) przyznanie od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w Gdańsku solidarnie na rzecz powodów sumy pieniężnej w kwocie 20.000 zł., 4) zasądzenie od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w Gdańsku kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Pismem z 30 lipca 2026 r. (data wpływu do Sądu Apelacyjnego, k. 9) Skarżący cofnęli wniesioną skargę na przewlekłość, jednocześnie wnosząc o zwrot wniesionej opłaty sądowej od skargi. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. Dz.U. 2023, poz. 1725, dalej: ustawa o skardze na przewlekłość) w sprawach w niej nieuregulowanych do postępowania toczącego się na skutek skargi stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące w postępowaniu, którego skarga dotyczy. Ustawa o skardze na przewlekłość nie reguluje kwestii cofnięcia skargi, w związku z tym do cofnięcia skargi przez Skarżących, na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość, odpowiednie zastosowanie znajdą przepisy Kodeksu postępowania cywilnego dotyczące postępowania zażaleniowego przed Sądem Najwyższym. Cofnięcie skargi jest czynnością procesową nie podlegającą kontroli Sądu. Uwzględniając treść art. 3941 § 3 w zw. z art. 39821 i art. 391 § 2 k.p.c. stosowanych do skargi na przewlekłość postępowania sądowego odpowiednio w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość, w razie skutecznego cofnięcia skargi, sąd umarza postępowanie. Z powyższych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w punkcie 1 sentencji. O zwrocie opłaty od skargi Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 79 ust. 1 pkt 1b ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tekst jedn. Dz.U. 2025, poz. 1228 ze zm.). Wobec cofnięcia skargi Sąd Najwyższy nie znalazł podstaw do przyznania Skarżącej zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu skargowym. I NSP 469/26 3 [a.ł]