I NSP 349/26

I NSP 349/26 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 8 września 2026 r. SSN Joanna Lemańska (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Grzegorz Pastuszko SSN Paweł Wojciechowski w sprawie ze skargi K. P. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Najwyższym w sprawie o sygn. III PSKP 49/22 (obecnie II PSKP 2/26), z udziałem Skarbu Państwa - Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 8 września 2026 r. 1. odrzuca skargę; 2. nakazuje zwrócić K.P. ze Skarbu Państwa – Sądu Najwyższego kwotę 200 (dwustu) złotych uiszczoną tytułem opłaty sądowej od skargi. [k.b.] UZASADNIENIE Pismem z 3 lipca 2026 r. (data prezentaty) K. P. (dalej: „Skarżący”) złożył skargę na przewlekłość postępowania toczącego się przed Sądem Najwyższym w sprawie o sygn. akt III PSKP 49/22. Skarżący wniósł o stwierdzenie przewlekłości postępowania objętego skargą oraz o przyznanie mu od Skarbu Państwa z tego I NSP 349/26 2 tytułu kwoty 20 000 złotych. Jednocześnie Skarżący wniósł o zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania skargowego. W uzasadnieniu skargi Skarżący podniósł, że przedmiotowe postępowanie, w którym występuje jako strona, toczy się już od 13 lat, co stanowi dla niego sytuację stresogenną. Jednocześnie wskazał, że ostatnią czynnością Sądu Najwyższego w postępowaniu objętym skargą było odrzucenie jego wniosku o przeprowadzenie tzw. testu niezawisłości i bezstronności w odniesieniu do jednego z członków składu orzekającego, wyznaczonego do rozpoznania sprawy objętej skargą, zaznaczając przy tym, iż wnioski dotyczące pozostałych dwóch członków składu orzekającego nadal czeka na rozpoznanie. Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego w odpowiedzi na skargę zgłosił swój udział w sprawie i wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na zaniechanie uzasadnienia przez Skarżącego w sposób jasny i precyzyjny żądania stwierdzenia przewlekłości postępowania objętego skargą. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1725, dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość postępowania”), skarga powinna zawierać: (1) żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy, (2) przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie. Przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie w rozumieniu art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania oznacza wskazanie czasu trwania postępowania świadczącego o wystąpieniu przewlekłości oraz konkretnych czynności procesowych, których sąd nie podjął lub dokonał wadliwie, powodując w ten sposób nieuzasadnioną zwłokę w postępowaniu. Wskazanie tych okoliczności jest niezbędne dla merytorycznej oceny skargi. Sąd musi wiedzieć, na jakim etapie postępowania doszło według strony do przewlekłości, na czym ona polegała, tj. jakie konkretnie czynności procesowe zostały podjęte przez sąd wadliwie lub nie zostały podjęte w ogóle i czym zwłoka została spowodowana (zob. postanowienia I NSP 349/26 3 Sądu Najwyższego: z 7 czerwca 2005 r., III SPP 95/05; z 7 czerwca 2005 r., III SPP 113/05; z 15 stycznia 2008 r., III SPP 46/07; z 11 grudnia 2013 r., III SPP 256/13; z 10 czerwca 2020 r., I NSP 69/20). Skargę niespełniającą powyższych wymagań sąd właściwy do jej rozpoznania odrzuca bez wzywania do uzupełnienia braków (art. 9 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania). W rozpoznawanej skardze Skarżący nie wymienił żadnych konkretnych uchybień ani wadliwości po stronie Sądu Najwyższego w sprawie objętej skargą, tj. w sprawie III PSKP 49/22, które spowodowały naruszenie prawa Skarżącego do rozpoznania sprawy w rozsądnym terminie. Wprawdzie Skarżący podniósł w skardze, że ostatnią czynnością Sądu Najwyższego w postępowaniu objętym skargą było odrzucenie jego wniosku o przeprowadzenie tzw. testu niezawisłości i bezstronności w odniesieniu do jednego z członków składu orzekającego, wyznaczonego do rozpoznania sprawy objętej skargą, toczącej się przed Sądem Najwyższym, który to wniosek w odniesieniu do pozostałych dwóch członków składu orzekającego nadal czeka na rozpoznanie, nie wyjaśnił już jednak w sposób precyzyjny, czy konkretnie to w tej okoliczności upatruje przewlekłości postępowania objętego skargą. Należy przyznać rację Pierwszemu Prezesowi Sądu Najwyższego, który w odpowiedzi na skargę wskazał, że ograniczenie się przez Skarżącego do przytoczenia łącznego czasu trwania postępowania, toczącego się z jego udziałem (obejmującego nie tylko postępowanie przed Sądem Najwyższym, lecz także postępowanie przed sądami powszechnymi) i powołanie się na zły stan zdrowia i stres nie czyni zadość wymaganiu określonemu przez ustawę, polegającemu na konieczności przytoczenia okoliczności uzasadniających żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania objętego skargą. Podkreślić również wymaga, że badanie przewlekłości postępowania toczącego się przed Sądem Najwyższym ogranicza się wyłącznie do oceny, czy nieuzasadniona zwłoka miała miejsce przed Sądem Najwyższym. Ocena ta nie obejmuje natomiast badania stanu, poprzedzającego to postępowanie, postępowania przed sądami powszechnymi. Powyższa wadliwość musi zatem zostać uznana za niedochowanie wymogu określonego w art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania. Pismo Skarżącego nie zawiera właściwego uzasadnienia, co sprawia, I NSP 349/26 4 że Sąd Najwyższy pozbawiony jest możliwości merytorycznego rozpoznania wniesionej skargi. W związku z powyższym, na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania Sąd Najwyższy orzekł, jak w punkcie pierwszym sentencji. O zwrocie opłaty od skargi Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 17 ust. 3 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania. [k.b.] [a.ł]