Sygnatura
I CSK 1137/25
postanowienie SN I CSK 1137/25
- Izba
- Izba Cywilna
- Data orzeczenia
- 27 sierpnia 2026
Treść rozstrzygnięcia
<!DOCTYPE html> I CSK 1137/25 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Dariusz Pawłyszcze 27 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym 27 sierpnia 2026 r. w Warszawie w sprawie z powództwa R. M. przeciwko P. SA, Z. sp. z o. o. w P. i P. SA przy interwencji T. S.A. w W. po stronie powodowej o zapłatę i rentę, na skutek skargi kasacyjnej R. M. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 27 czerwca 2023 r., I ACa 2805/22, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. zasądza od R. M. na rzecz P. SA, Z. sp. z o. o. w P. i P. SA po 2700 (dwa tysiące siedemset) zł kosztów postępowania kasacyjnego; 3. przyznaje adw. E. R. – S. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w Łodzi 4941 zł (cztery tysiące dziewięćset czterdzieści jeden) zł kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. ‘(G.G.) UZASADNIENIE Wyrokiem z 22 września 2022 r., I C 75/17, Sąd Okręgowy w Sieradzu oddalił powództwo o zadośćuczynienie 100 000 zł i rentę 1000 zł miesięcznie. Wyrokiem zaskarżonym skargą kasacyjną Sąd Apelacyjny w Łodzi oddalił apelację powódki. I CSK 1137/25 2 Sąd drugiej instancji ustalił, że 11 lipca 2013 r. powódka podczas przesiadki na dworcu kolejowym przewróciła się w odległości około 1 metra od schodów i uderzyła plecami o ich krawędź. Po upadku podniosła się i kontynuowała dalej podróż. Podczas wyjazdu, jak i po powrocie do domu cały czas odczuwała dolegliwości bólowe. Na skutek przedmiotowego zdarzenia powódka doznała złamania trzonu kręgu, niewielkiej deformacji trzonu kręgowego powodującego jej niesprawność oraz dolegliwości bólowe. W związku z tym wystąpił u niej trwały uszczerbek na zdrowiu w wysokości 5 %. Powódka ma niepewne rokowania co do stanu zdrowia, choć jej stan jest stabilny, a leczenie zostało zakończone. Możliwy jest wtórny postęp procesu zwyrodnieniowego. Przed zdarzeniem powódka była zarejestrowana jako bezrobotna, planowała założyć własną działalność gospodarczą. Na skutek wypadku jej standard życia uległ pogorszeniu, nie może dźwigać, jeździć na rowerze, a przy dłuższym siedzeniu odczuwa dolegliwości bólowe. O wypadku powódka poinformowała pozwanych, którzy jednak odmówili wypłaty odszkodowania nie poczuwając się do odpowiedzialności za zaistniałe zdarzenie. Sąd Apelacyjny uznał, że powódka nie wykazała, że na skutek działania lub zaniechania pozwanych, które byłoby sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego i jednocześnie pozostawało w związku przyczynowym z przedmiotowym zdarzeniem, doznała szkody. W sprawie nie ma dowodów na to, że na dworcu nawierzchnia, na której upadła powódka, była nierówna lub pokryta tłustą i śliską substancją. Powództwo podlegało również oddaleniu z uwagi na przedawnienie roszczenia. Skarżąca wniosła o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na jej oczywistą zasadność i naruszenie art. 5 k.c., co przejawiało się wielomiesięcznym opóźnieniem w dochodzeniu przez powódkę roszczenia, za które to opóźnienie w całości odpowiedzialność ponoszą pozwani, a tym samym podniesienie zarzutu przedawnienie jest nadużyciem prawa. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: I CSK 1137/25 3 Pierwszą podstawą oddalenia powództwa nie było przedawnienie roszczenia, lecz brak odpowiedzialności któregokolwiek z pozwanych za wypadek powódki. Sądy obu instancji ustaliły, że skarżąca nie wykazała działania lub zaniechania pozwanych, które byłoby sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego i jednocześnie pozostawało w związku z wypadkiem. Rozstrzygnięcie w tym zakresie nie było przedmiotem skargi kasacyjnej i nie zostało objęte wnioskiem o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Wobec niepodważenia braku odpowiedzialności pozwanych w sprawie nie zachodzi zagadnienie, czy podniesienie zarzutu przedawnienia stanowiło nadużycie prawa. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Na podstawie art. 98 k.p.c. każdemu z pozwanych przysługuje zwrot kosztów sporządzenia własnej odpowiedzi na skargę w wysokości określonej w stosowanym odpowiednio § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych. Ze względu na oczywistą bezzasadność skargi Sąd Najwyższy nie zastosował art. 102 k.p.c. Za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej pełnomocnikowi skarżącej przysługują koszty nieopłaconej pomocy prawnej w wysokości określonej w § 4 ust. 1 i 3, § 8 pkt 6 oraz § 16 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. (G.G.) [a.ł]
Analiza z kontekstem sprawy
Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?
Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.
Informacje o sprawie
- Typ dokumentu
- postanowienie SN
- Jednostka
- Izba Cywilna Wydział I
- Sędziowie
- SSN Dariusz Pawłyszcze
Powiązane dokumenty
Źródło urzędowe: Sąd Najwyższy