VIII SAB/Wa 64/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Fularski (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Renata Nawrot Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu lutego 2024 r. sprawy z wniosku B. G. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 grudnia 2023 r., sygn. akt VIII SAB/Wa 64/23 w sprawie ze skargi B. G. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy N. nad [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 14 czerwca 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej oddalić wniosek o uzupełnienie wyroku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 16 listopada 2023 r., sygn. akt VIII SAB/Wa 64/23, po rozpoznaniu skargi B. G. (dalej: skarżąca) na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy N. [...] nad P. (dalej: Burmistrz, organ) w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] czerwca 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej: 1. stwierdził, że Burmistrz Miasta i Gminy N. [...] nad P. dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu punktu 3 wniosku B. G.z dnia [...] czerwca 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej; 2. stwierdził, że bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy N. [...] nad P. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddalił skargę w pozostałym zakresie; 4. zasądził od Burmistrza Miasta i Gminy N. [...] nad P. na rzecz skarżącej B. G. kwotę 597 (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z [...] grudnia 2023 r. pełnomocnik skarżącej, wystąpił z wnioskiem o uzupełnienie wyroku z 16 listopada 2023 r. "poprzez zobowiązanie Burmistrza Miasta i Gminy N. [...] nad P., w określonym przez Sąd terminie, do rozpoznania punktu 3 jej wniosku z [...] czerwca 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej". Zdaniem pełnomocnika skarżącej wskazany wyrok w swej sentencji nie spełnia wymogu określonego zapisem art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Skoro bowiem Sąd uwzględnił skargę na bezczynność w rozpoznaniu punktu 3 wniosku skarżącej z [...] czerwca 2023 r., to winien - zgodnie z tym zapisem - w określonym terminie zobowiązać organ do rozpoznania punktu 3 wniosku skarżącej z [...] czerwca 2023 r., czego jednak nie uczynił. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Podstawę prawną do uzupełnienia wyroku stanowi art. 157 § 1 p.p.s.a. W myśl paragrafu pierwszego powołanego przepisu strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Z treści art. 157 § 2 p.p.s.a. wynika, że wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym. Natomiast stosownie do art. 157 § 3 p.p.s.a. orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów. Z powyższych uregulowań wynika, że uzupełnienie wyroku w postępowaniu sądowoadministracyjnym może nastąpić tylko na wniosek strony lub uczestnika postępowania. Sąd nie uzupełnia wyroków z urzędu. Wykładnia językowa oraz systemowa wewnętrzna art. 157 § 1 p.p.s.a. nakazuje odnosić wniosek o uzupełnienie wyroku wyłącznie do jego sentencji, a nie uzasadnienia. Postępowanie prowadzone w trybie art. 157 p.p.s.a. jest postępowaniem rektyfikacyjnym, jego celem nie jest uruchomienie nowego postępowania sądowego lecz jedynie uzupełnienie rozstrzygnięcia wydanego w postępowaniu sądowym uruchomionym skargą lub wnioskiem w sprawie sądowoadministracyjnej. Wniosek o uzupełnienie wyroku może zostać zgłoszony, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi. Z taką sytuacją możemy mieć do czynienia wówczas, gdy sąd pominął w wyroku niektóre akty lub czynności objęte skargą albo orzekł tylko co do części rozstrzygnięcia w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", LexisNexis, Warszawa 2009, Wyd. 3, s. 648 i nast.). Zatem uzupełnienie sentencji wyroku może dotyczyć sytuacji, gdy sąd nie rozstrzygnął w stosunku do wszystkich aktów objętych zakresem skargi, nawet gdy skarga była na ten akt bezzasadna; natomiast nie można żądać uzupełnienia wyroku, gdy sąd nie uwzględnił wszystkich żądań zawartych w skardze. Należy zaznaczyć, że wniosek został złożony w ustawowym terminie, gdyż odpis ww. wyroku z uzasadnieniem pełnomocnik skarżącej otrzymał 20 grudnia 2023 r., i wniosek złożył 20 grudnia 2023 r. (osobiście na Biurze Podawczym Sądu). W rozpoznawanej sprawie, przedmiotem rozstrzygnięcia, była bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy N. [...] nad P. w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] czerwca 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej. Sąd rozpoznając sprawę w tych granicach, dokonał badania prawidłowości zaskarżonej bezczynności stwierdzając, że skarga w części zasługuje na uwzględnienie. W ocenie bowiem Sądu, jedynie pytanie skarżącej zawarte w punkcie 3 jej wniosku, zostało na tyle precyzyjnie i konkretnie sformułowane, aby można je uznać za pytanie z zakresu informacji publicznej. Przedmiotowe pytanie dotyczy bowiem tego, w jakim procesowym charakterze występował Pan M. D. (tj. Burmistrz Miasta i Gminy N. [...] nad P.) w postępowaniach do uczestniczenia, w których otrzymał polecenia wyjazdów służbowych we wskazanych we wniosku datach. Skoro bowiem Burmistrz otrzymał polecenie wyjazdu służbowego we wskazanych we wniosku datach w jakichś, bliżej nawet nie określonych postępowaniach, to w związku z powyższym mogło dojść do wydatkowania środków publicznych. Powyższe zaś stanowi informację o działalności organu władzy publicznej w zakresie w jakim wykonuje on zadania władzy publicznej i gospodaruje majątkiem publicznym. Sąd uznał więc, że w tym zakresie organ winien udostępnić skarżącej żądaną informację publiczną. Mając na uwadze powyższe, Sąd stosownie do art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a, stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu punktu 3 wniosku skarżącej o udostępnienie informacji publicznej, o czym orzekł jak w pkt 1 wyroku. Sąd w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia zauważył również, że organ w niniejszej sprawie, pomimo tego, że przedłużył do [...] lipca 2023 r. termin rozpoznania wniosku skarżącej z [...] czerwca 2023 r. - do czego na podstawie art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej - miał prawo, nie dotrzymał jednak nawet wyznaczonego przez siebie terminu udostępnienia informacji. Odpowiedź na pytanie zawarte w punkcie 3 wniosku skarżącej skierował bowiem dopiero [...] sierpnia 2023 r. Skoro zaś organ, wprawdzie po terminie, niemniej jednak przed rozpoznaniem sprawy przez Sąd, ostatecznie udostępnił skarżącej żądaną informację, to wbrew temu co podnosi skarżąca, brak jest podstaw do zobowiązania organu na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. do rozpoznania punktu 3 wniosku skarżącej z [...] czerwca 2023 r. Oznacza to tym samym, że orzeczenie Sądu jest kompletne i odnosi się w całości do żądania skargi. Wobec powyższego, wyrok z 20 grudnia 2023 r. nie mógł zostać uzupełniony o żądane przez pełnomocnika skarżącej orzeczenie o zobowiązaniu Burmistrza Miasta i Gminy N. [...] nad P., w określonym przez Sąd terminie, do rozpoznania punktu 3 wniosku z [...] czerwca 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej. Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 157 § 1 i 3 oraz art. 160 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.