VIII SAB/Wa 61/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Leszek Kobylski po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi A. K. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Starostę G. w przedmiocie wymiany prawa jazdy postanawia: odrzucić skargę.

Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634, dalej: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W myśl natomiast art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z akt sprawy wynika, że skarga w niniejszej sprawie nie została poprzedzona ponagleniem, o którym stanowi art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2023 r., poz. 775; dalej: "k.p.a."). Stosownie bowiem do treści art. 37 § 1 k.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Ponaglenie zawiera uzasadnienie (art. 37 § 2 k.p.a.). Ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 k.p.a.). A zatem wyczerpanie toku instancji przez wniesienie ponaglenia jest w myśl przepisu art. 53 § 2b p.p.s.a. warunkiem skutecznego wniesienia skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Z akt sprawy wynika, że ponaglenie, które winno być skierowane do organu wyższego stopnia tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. nie zostało w niniejszej sprawie wniesione. Za takie nie można bowiem uznać pisma skarżącego z dnia 3 listopada 2020 r. skierowanego do Starostwa Powiatowego w G. zatytułowanego "ponaglenie – wymiana prawa jazdy wydanego za granicą na polskie", przesłanego przez skarżącego przy piśmie z dnia 8 listopada 2023r., w odpowiedzi na wezwanie sądu. Sąd zauważa, co jest mu wiadome z urzędu, że przed tutejszym Sądem toczyło się już postępowanie ze skargi A. K. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Starostę G. w przedmiocie wydania polskiego prawa jazdy. Postępowanie to zakończyło się prawomocnym wyrokiem z dnia 15 grudnia 2022r. sygn. akt VIII SAB/Wa 44/22 oddalającym wskazaną powyżej skargę. A zatem należy uznać, że przesłane ponaglenie z dnia 3 listopada 2020r. zostało wniesione do sprawy o sygn. akt VIII SAB/Wa 44/22. Ponadto postanowieniem z 19 października 2021r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. uznało ww. ponaglenie za uzasadnione, jednocześnie wyznaczając Staroście G. termin rozpatrzenia sprawy do dnia 31 grudnia 2021r. W konsekwencji powyższego, w spornym postępowaniu, zostały wydane przez organy orzekające rozstrzygnięcia w sprawie, które podlegały kontroli Sądu. Prawomocnym wyrokiem z 23 lutego 2023r. sygn. akt VIII SA/Wa 864/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia 15 września 2022 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wymiany ukraińskiego prawa jazdy orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Starosty G. z 29 lipca 2022 r. znak: https://www.otodom.pl/pl/oferta/segment-skrajny-96m2-listopadowa-gotowy-ID4nV8f. W świetle powyższego, obecnie kontroli Sądu podlegałaby bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez Starostę G. po wydaniu wskazanego powyżej wyroku Sądu z 23 lutego 2023r. sygn. akt VIII SA/Wa 864/22. Mając na względzie, że okoliczność, że przed wniesieniem skargi z dnia 16 lipca 2023r. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Starostę G. skarżący nie złożył ponaglenia do właściwego organu, skarga okazała się niedopuszczalna. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 53 § 2b p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.