VIII SA/Wa 915/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Leszek Kobylski po rozpoznaniu w dniu 10 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Zarządu Dróg Powiatowych w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] lipca 2014 r. znak: [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie zezwolenia na lokalizację w pasie drogi powiatowej postanawia : odrzucić skargę Zarządu Dróg Powiatowych w K.

Pismem z dnia [...] lipca 2014 r. Zarząd Dróg Powiatowych w K. (dalej: "skarżący") wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. (dalej: "organ odwoławczy" lub "Kolegium") z dnia [...] lipca 2014 r. znak: [...] orzekającą o uchyleniu wydanej w dniu [...] maja 2014 r. przez Zarząd Dróg Powiatowych w K. (jako organ I instancji) decyzji odmawiającej wydania zezwolenia na lokalizację w pasie drogi powiatowej nr [...] M.-M. linii światłowodowej na działkach o numerach wg wykazu – załącznika nr 9 i 10 w gminie G. n/P. i M. i przekazaniu sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Skarżący zarzucił decyzji organu odwoławczego wydanie jej z naruszeniem przepisów postępowania tj. art. 6 i art. 11 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 267; dalej: "k.p.a.") statuujących zasady legalności i przekonywania poprzez dokonywanie ustaleń bez koniecznej dokładności i wnikliwości oraz w sposób lakoniczny i nie przekonywujący oraz art. 107 k.p.a. poprzez sporządzenie uzasadnienia decyzji w sposób odbiegający od wymogów stypizowanych we wzmiankowanym przepisie. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Zauważył, iż skarżący nie ma legitymacji do wniesienia skargi, gdyż w przedmiotowej sprawie występuje jako organ wydający decyzję w I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 50 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a"), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, jak również podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Jak stanowi natomiast art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Legitymacja do złożenia skargi została oparta na kryterium interesu prawnego, co oznacza, że ze skargą może wystąpić, co do zasady, podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym, a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. W orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że zgodnie z art. 50 § 1 i § 2 p.p.s.a. podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi nie może być organ, który orzekał w sprawie jako organ I instancji (postanowienie NSA w Warszawie z 12 lipca 2002 r. , sygn. akt III SA 393/01, postanowienie NSA w Gdańsku z 19 października 2000 r., sygn. akt II SA/Gd 2159/00). Nie ma on bowiem interesu prawnego w rozumieniu ww. przepisu. Dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nadawało by temu organowi dwojakie uprawnienia. Z jednej strony uprawnienia władcze w zakresie rozstrzygnięcia, z drugiej – uprawnienie strony, która kwestionuje poprzez skargę takie rozstrzygnięcie. Uprawnień takich nie przewidują przepisy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podsumowując stwierdzić należy, iż Zarząd Dróg Powiatowych w K., jako organ administracji, który w I instancji wydał decyzję odmawiającą wydania zezwolenia na lokalizację w pasie drogi powiatowej linii światłowodowej, nie posiada w przedmiotowej sprawie legitymacji do wniesienia skargi do Sądu. Legitymację tę posiada bowiem odwołujący się i to jego interesu prawnego dotyczy toczące się postępowanie. Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.