VIII SA/Wa 741/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kobylski (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Fularski Sędzia WSA Renata Nawrot po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 14 stycznia 2021 r. sprawy ze skargi M. M. na postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] sierpnia 2020 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.

Przedmiotem skargi z 24 września 2020 r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez M. M. (dalej: "strona", "skarżący") jest postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: "Prezes ARiMR", "organ") z [...] sierpnia 2020 r. nr [...] o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Przedmiotowe postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym: Decyzją z [...] lutego 2020 r. nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: "Dyrektor") odmówił M. M. przyznania wsparcia z tymczasowego wsparcia producentów niektórych owoców i warzyw w związku z zakazem ich przywozu z Unii Europejskiej do Federacji Rosyjskiej. Decyzja ta została skutecznie doręczona adresatowi w dniu 28 lutego 2020 r. W dniu 7 kwietnia 2020 r. w placówce pocztowej operatora wyznaczonego (w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe ) skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, nadał do Prezesa ARiMR za pośrednictwem Dyrektora odwołanie od decyzji z [...] czerwca 2016 r. nr [...] . Prezes ARiMR, wskazanym na wstępie niniejszego uzasadnienia postanowieniem z [...] sierpnia 2020 r., działając na podstawie art. 134 w związku z art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256 ze zm.; dalej: "k.p.a.") stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Wyjaśnił, iż uwagi na brak w aktach sprawy pełnomocnictwa dla mec. R. K., który w imieniu strony złożył ww. odwołanie, w dniu 27 kwietnia 2020 r., działając na podstawie art. 64 § 2 oraz art. 33 § 3 k.p.a., organ wezwał pełnomocnika strony do uzupełnienia braku formalnego złożonego odwołania, w terminie 7 dni od daty otrzymania niniejszego wezwania. W dniu 8 maja 2020 r. do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wpłynęło żądane pełnomocnictwo dla mec. R. K. do reprezentowania strony. Następnie Prezes ARiMR przywołał brzmienie art. 129 § 2 i art. 57 § 1 i 4 k.p.a. Wyjaśnił, iż dniem rozpoczynającym bieg terminu do wniesienia odwołania od decyzji z [...] lutego 2020 r. był dzień 29 lutego 2020 r., natomiast ostatnim dniem, w którym upływał termin do wniesienia odwołania był dzień 13 marca 2020 r. Odwołanie od ww. decyzji zostało nadane w placówce pocztowej operatora wyznaczonego w dniu 7 kwietnia 2020 r., a więc po upływie terminu określonego w art. 129 § 2 k.p.a. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył skarżący, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Autor skargi wydanemu w sprawie rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie podstawowych zasad postępowania administracyjnego zasady legalności, zasady informowania oraz zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów władzy publicznej poprzez: – nieinformowanie strony o konieczności składania ponownie pełnomocnictwa przez ustanowionego przez stronę pełnomocnika w przypadku wszczęcia kolejnego postępowania wypadkowego w sprawie zwrotu nienależnie otrzymanych środków z tytułu tymczasowego wsparcia - naruszenie art. 6 w zw. z art. 9 k.p.a.; – ignorowanie ustanowionego w sprawie pełnomocnika i niweczenie starań strony o należyte i pełne uczestnictwo w prowadzonych postępowaniach, co godzi w obowiązek budowania zaufania do organów władzy publicznej w prowadzonym postępowaniu - naruszenie art. 6 w zw. z art. 9 k.p.a. W odpowiedzi na skargę Prezes ARiMR wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje wcześniejsze stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2019 r. poz. 2167) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") wynika, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą zostać uchylone tylko wtedy, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego lub procesowego, jeżeli naruszenie to miało lub mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Realizując powyższe uprawnienia Sąd uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W sprawie takie postanowienie zostało wydane i dlatego też sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym. Przedmiotem skargi jest postanowienie Prezesa ARiMR z [...] sierpnia 2020 r. o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora z [...] lutego 2020 r. nr [...] . Kwestią sporną w przedmiotowej sprawie jest prawidłowe doręczenie ww. decyzja stronie, a nie ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi – adw. R. K.. Sąd zgadza się z twierdzeniem organu, iż postępowaniu, w ramach którego wydano w dniu [...] lutego 2020 r. decyzję nr [...] o odmowie przyznania M. M. wsparcia z tytułu tymczasowego wsparcia producentów niektórych owoców i warzyw w związku z zakazem ich przywozu z Unii Europejskiej do Federacji Rosyjskiej, do Dyrektora nie zostało złożone żadne pełnomocnictwo upoważniające do reprezentowania skarżącego. Z treści pełnomocnictwa z dnia 19 maja 2016 r. (które zostało dołączone do skargi), jak i z uzasadnienia skargi wynika, iż M. M.ustanowił adw. R. K. swoim pełnomocnikiem, ale do spraw dotyczących zwrotu pobranych środków finansowych w ramach mechanizmu wsparcia z tytułu tymczasowego wsparcia producentów niektórych owoców i warzyw w związku z zakazem ich przywozu z UE do Federacji Rosyjskiej. Wobec powyższego uznać należy, co prawidłowo wywiódł Prezes ARiMR, że postępowanie w sprawie zwrotu pobranych środków jest innym, odrębnym postępowaniem od postępowania w sprawie przyznania/odmowy przyznania wsparcia. Na uwzględnienie nie zasługuje zatem argumentacja pełnomocnika skarżącego, że "decyzja z dnia [...] lutego 2020r. (o odmowie przyznania wsparcia) jest jedną z wielu decyzji wydanych w postępowaniu związanym z postępowaniem wszczętym w sprawie zwrotu nienależnie pobranych środków". Wobec powyższego zasadnie Prezes ARiMR uznał, że decyzja z [...] lutego 2020 r. została skutecznie doręczona stronie w dniu 28 lutego 2020 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych. Na podstawie art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Stosownie do art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a. termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe. Wobec doręczenia spornej decyzji w dniu 28 lutego 2020 r. za ostatni dzień złożenia odwołania należało uznać dzień 13 marca 2020 r. Pełnomocnik skarżącego złożył odwołanie w dniu 7 kwietnia 2020 r., a więc po upływie ustawowego 14-dniowego terminu. Tym samym Sąd stwierdza, że Prezes ARiMR nie naruszył prawa stwierdzając w zaskarżonym postanowieniu z [...] sierpnia 2020 r., że odwołanie zostało wniesione po upływie terminu określonego w art. 129 § 2 k.p.a., co stanowiło podstawę stwierdzenia uchybienia terminu na podstawie art. 134 k.p.a. Mając na względzie przedstawione argumenty należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i skarga podlega oddaleniu jako niezasadna. Na koniec Sąd zauważa, że w kontrolowanej sprawie nie miały jeszcze zastosowania przepisy o zawieszeniu terminów procesowych w postępowaniach administracyjnych, w związku z faktem, że od dnia 14 marca 2020 r. obowiązywał w Polsce stan zagrożenia epidemicznego (§ 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 13 marca 2020r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu zagrożenia epidemicznego, Dz.U. z 2020 r., poz. 433), a od dnia 20 marca 2020 r. – stan epidemii (§ 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii, Dz.U. z 2020 r., poz.491 ). Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.