I GSK 856/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Salachna Sędzia NSA Joanna Wegner (spr.) Sędzia del. WSA Grzegorz Dudar Protokolant asystent sędziego Katarzyna Domańska po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2025 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej M. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2021 r. sygn. akt VIII SA/Wa 741/20 w sprawie ze skargi M. M. na postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 6 sierpnia 2020 r. nr 9/CE/P/DOW/2020/ARiMR w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w przedmiocie odmowy przyznania wsparcia dla producentów owoców i warzyw 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od M. M. na rzecz Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa 480 (słownie: czterysta osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 14 stycznia 2021 r., sygn. akt VIII SA/Wa 856/21 na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a." oddalił skargę M. M. na postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z 6 sierpnia 2020 r. o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Od powyższego wyroku skarżący wniósł skargę kasacyjną, zaskarżając wyrok w całości. Podniósł zarzuty naruszenia przepisów art. 3 § 1, art. 134 § 1, art. 135, art. 141 § 4, art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c, art. 151 p.p.s.a., art. 1 § 1 i § 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych, art. 7, art. 2 i art. 64 ust. 1 i 2 Konstytucji, art. w związku z art. 6, art. 7, art. 8, art. 9, art. 10, art. 32 i art. 155 k.p.a. Skarżący wskazał, że Sąd pierwszej instancji nie wywiązał się z obowiązku sprawowania funkcji kontroli administracji, nie uzasadnił należycie wyroku i ograniczył kontrolę legalności organów do czynności po wszczęciu postępowania administracyjnego, błędnie przyjmując że decyzja o odmowie przyznania wsparcia dla rolnika nie jest związana ze zwrotem otrzymanych środków, a także niedokonanie oceny legalności działań organów po złożeniu pełnomocnictwa. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i o uchylenie postanowienia Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ wniósł o jej oddalenie i o zasądzenie kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z 183 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Jeżeli nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a., a w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiły, to Sąd związany jest granicami skargi kasacyjnej. Zarzuty skargi kasacyjnej nie zasługują na uwzględnienie przede wszystkim ze względu na ich redakcję. Przypomnieć należy, że skarga kasacyjna jest środkiem sformalizowanym, wymagającym profesjonalnego sporządzenia, czego wyrazem jest przymus adwokacko-radcowski. Prawidłowa konstrukcja zarzutów wymaga przede wszystkim precyzyjnego określenia tej jednostki redakcyjnej tekstu prawnego, którego zarzut dotyczy. Należy także określić dane aktu prawnego, w którym dany przepis się znajduje w sposób powszechnie przyjęty, to jest wskazać rodzaj aktu prawnego, jego datę, w razie potrzeby autora oraz niezbędne dane publikacyjne, precyzujące zarazem wersję tekstu normatywnego. W skardze kasacyjnej posłużono się powszechnie używanym skrótowcem "k.p.a." i dlatego możliwe było odkodowanie pełnego tekstu ustawy, której zarzuty środka odwoławczego dotyczą – jako ustawy z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2019 r., poz. 735). Jednakże artykuły 8 i 10 składają się z mniejszych jednostek redakcyjnych, paragrafów. Przywołanie w tej sytuacji jedynie numerów artykułów nie spełnia wymagania dostatecznej precyzji skargi kasacyjnej i z tego powodu zarzuty te nie poddawały się merytorycznemu rozpoznaniu. Pozostałe zarzuty naruszenia przepisów postępowania nie znajdują uzasadnienia, dlatego że skarżący nie wyjaśnił tego, w czym upatruje wskazywanych procesowych. Przywołanie numerów przepisów i tytułów aktów prawnych, w którym są one zamieszczone, któremu towarzyszy ogólnikowe twierdzenie o niewłaściwym wypełnieniu przez Sąd pierwszej instancji funkcji kontroli legalności administracji nie może być uznane za wystarczające dla podważenia zaskarżonego wyroku. Dopiero w uzasadnieniu skargi kasacyjnej podjęto się polemiki z kluczową w tej sprawie kwestią – skuteczności pełnomocnictwa złożonego w innej sprawie w niniejszym postępowaniu. Przy czym zasadnicza część motywów środka odwoławczego została poświęcona argumentom skierowanym przeciwko wydanym w tej sprawie decyzjom, które nie stanowiły przedmiotu analizy Sądu pierwszej instancji w tej sprawie. Formułując z kolei zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego skarżący nie określił adekwatnej tego formuły. Nie wyjaśnił w czym upatruje błędnej wykładni bądź niewłaściwego zastosowania przepisów prawa. Z tego powodu również tet zarzuty są niezasadne. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.