VIII SA/Wa 675/17

Starszy referendarz sądowy – Katarzyna Pakuła-Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2018r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi L. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] lipca 2017r., znak: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego postanawia umorzyć postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.

L. B. w złożonym do Sądu w dniu 23 marca 2018r. formularzu PPF wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. strona ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej. Taki szczególny przepis to art. 239 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] lipca 2017r., znak: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego. Sprawa należy więc do kategorii spraw wymienionych w powołanym przepisie. Zatem w toczącym się postępowaniu sądowoadministracyjnym skarżący korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych – co oznacza całkowite zwolnienie strony z obowiązku wnoszenia, zarówno opłat sądowych jak i ponoszenia wydatków. Z tego względu postępowanie wszczęte na skutek wniosku o prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 249a w związku z art. 239 § 1 pkt 1 lit. a. p.p.s.a. W związku z tym działając na podstawie ww. przepisów w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.