VIII SA/Wa 490/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Justyna Mazur po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2017 r. w Radomiu na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. Z. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanowił: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pismem z [...] listopada 2016 r., A. Z. (dalej: "skarżąca"), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powołaną wyżej decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] października 2016 r. Jednocześnie wystąpiła z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z powodu wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dodała, że wysokość nałożonej kary pieniężnej ([...] zł) stanowi dla niej znaczne obciążenie finansowe. Także ewentualne wszczęcie egzekucji "odbije się" negatywnie na jej sytuacji rodzinnej i majątkowej. Uznała, że wstrzymanie wykonania jest nadto zasadne z powodu wad prawnych zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej: "ppsa"), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd na wniosek strony może jednak wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zgodnie z art. 61 § 3 ppsa. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona skarżąca ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu (czynności) jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z 14 listopada 2006 r., II FZ 585/06, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, adres: www.orzeczenia.nsa.gov.pl., dalej: "CBOSA"). Podmiot występujący o ochronę tymczasową nie może oczekiwać od sądu, aby ten, wyręczając go, niejako z urzędu poszukiwał usprawiedliwienia dla złożonego wniosku. Brak należytego uzasadnienia żądania o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wyklucza dokonywanie jego merytorycznej oceny (por. postanowienie NSA z 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FSK 498/12; CBOSA). Zdaniem Sądu, podniesione we wniosku okoliczności bez wskazania danych liczbowych dotyczących sytuacji majątkowej i zdolności płatniczych skarżącej, na tle wymierzonej kary pieniężnej, którą skarżąca winna uiścić, nie potwierdzają jej obaw dotyczących niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Także wskazywane w skardze ewentualne wady prawne zaskarżonej decyzji nie stanowią podstawy do wstrzymania jej wykonania, gdyż nie podlegają one ocenie Sądu w ramach niniejszego postępowania wpadkowego. W tej sytuacji należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, bez konieczności podejmowania przez Sąd inicjatywy dowodowej w celu ewentualnego wykazania przez skarżącą, że istnieją przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.