VIII SA/Wa 43/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Leszek Kobylski po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze sprzeciwu Wójta Gminy [...] od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 22 grudnia 2025 r. znak: [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej postanawia: 1. odrzucić sprzeciw; 2. zwrócić Wójtowi Gminy [...] kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego.

Decyzją z 22 grudnia 2025 r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej: organ odwoławczy, Kolegium) na skutek odwołania W. S., orzekło o uchyleniu w całości decyzji Wójta Gminy [...] z 3 listopada 2025 r. nr [...] w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, tj. Wójtowi Gminy [...]. Pismem z 13 stycznia 2026 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) Wójt Gminy [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sprzeciw od ww. decyzji z 22 grudnia 2025r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 64a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.) od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Stosownie do art. 64b § 1 p.p.s.a., do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W myśl art. 50 § 1 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Treść powyższego przepisu wskazuje, że o statusie strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym decyduje posiadanie interesu prawnego. Podstawę procesowej legitymacji strony musi stanowić przepis prawa materialnego wskazujący na własne prawo (interes prawny) lub obowiązek podmiotu, które podlegają skonkretyzowaniu w postępowaniu administracyjnym. Tak więc istotą interesu prawnego jest jego związek z konkretną normą prawa materialnego – taką normą, która może wskazać jako jego podstawę i z której podmiot legitymujący się tym interesem może wywodzić swoje racje. Stwierdzenie istnienia interesu prawnego sprowadza się zatem do ustalenia związku o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą a sytuacją prawną konkretnego podmiotu. Interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu przejawia się w tym, że podmiot ten działa bezpośrednio, we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienie z nałożonego obowiązku (por. postanowienie WSA w Bydgoszczy z 18 września 2018 r., sygn. akt II SA/Bd 763/18, publ. Lex nr 2553908). W niniejszej sprawie sprzeciw od decyzji organu II instancji, tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], wniósł do Sądu Wójt Gminy [...], który orzekał w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej jako organ I instancji. Skorzystał ze swych władczych uprawnień i rozstrzygnął indywidualną sprawę administracyjną, kształtując tym samym sytuację indywidualnego podmiotu – W. S. (wnioskodawczyni). Sąd podziela ugruntowane w orzecznictwie sądów administracyjnych stanowisko, zgodnie z którym powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego czy sądowoadministracyjnego. W takiej sytuacji jednostka samorządu terytorialnego (w niniejszej sprawie Wójt Gminy [...]) nie ma legitymacji procesowej strony w tym postępowaniu, nie jest również podmiotem uprawnionym do zaskarżania decyzji administracyjnych do Sądu (por. wyrok WSA w Warszawie z 18 grudnia 2017 r., sygn. akt IV SA/Wa 3237/17, publ. Lex nr 2479164; uchwała NSA z 19 maja 2003 r., sygn. akt OPS 1/03, publ. CBOSA; wyrok NSA z 29 listopada 2005 r., sygn. akt FSK 2631/04, publ. Lex nr 236282). Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd stwierdził, że wniesiony w niniejszej sprawie sprzeciw jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w związku z art. 64b § 1 p.p.s.a. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 64b § 1 p.p.s.a.