VIII SA/Wa 304/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński, Sędziowie Sędzia WSA Justyna Mazur, Sędzia WSA Cezary Kosterna (sprawozdawca), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 6 lipca 2023 r. sprawy ze skargi B. L. na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z 23 lutego 2023 r., nr [...] w przedmiocie zakazu wprowadzenia do obrotu produktów pochodzenia zwierzęcego oddala skargę

Przedmiotem skargi B. L. (dalej strona, skarżący) jest decyzja Mazowieckiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. (dalej: MPWIS, organ odwoławczy) z 23 lutego 2023 r. nr [...] w przedmiocie zakazu wprowadzenia do obrotu produktów pochodzenia zwierzęcego. Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następującym stanie sprawy: Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w L. (dalej PPIS w L., organ I instancji) 22.12.2022 r. wydał wobec strony decyzję zakazującą: 1) Wprowadzenia do obrotu i do przetwórstwa spożywczego produktu pn.: "[...]", zbiór 2022 rok, w ilości 3000 kg, z uwagi na stwierdzenie pozostałości środków ochrony roślin w badaniu laboratoryjnym, tj.: fluksapyroksad w ilości: 0,038 ± 0,019 mg/kg, tritikonazol w ilości: 0,031 ± 0,016 mg/kg. 2) Jednocześnie PPIS zobowiązał stronę do udokumentowania zagospodarowania ww. ziarna gryki. Termin wykonania wyżej wymienionych obowiązków organ określił do 28 lutego 2023 r. Wraz z decyzją nakazującą, wydana została decyzja płatnicza za przeprowadzone badania laboratoryjne, Nr [...] z 22.12.2022 r. Z ustaleń organu I instancji wynikało, że 15.11.2022 r. upoważniony przedstawiciel PPIS w L., w ramach urzędowej kontroli żywności w kierunku oznaczenia pozostałości pestycydów, pobrał do badań laboratoryjnych w zakładzie skarżącego ([...], w T. G. [...], [...]) próbkę produktu pn.: "[...]". Powyższe informacje potwierdzono Protokołem pobrania próbek żywności, substancji dodatkowych, substancji pomagających w przetwarzaniu, materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością oraz próbek sanitarnych do badań laboratoryjnych Nr [...] z dnia 15.11.2022 r. Próbkę produktu pn.: "[...]", data produkcji i nr partii: 2022 r. pobrano z partii o wielkości 3000kg, z pomieszczenia gospodarczego bezpośrednio do jednorazowego woreczka strunowego, przy użyciu szufelki wagowej 500 ml ze stali nierdzewnej, oznaczonej [...], zabezpieczono taśmą, a następnie oznakowano w obecności przedstawiciela zakładu. Zgodnie z zapisem w Załączniku nr 1 do protokołu Nr [...] z dnia 15.11.2022 r. pobrano 10 próbek pierwotnych = 1 kg. Obecna podczas kontroli osoba upoważniona do reprezentowania właściciela gospodarstwa – P. L., nie podjęła decyzji o pobraniu kontrpróbki. jak również nie wniosła zastrzeżeń do protokołu oraz sposobu pobrania próbek. Powyższe próbki zostały przesłane następnie przesyłką pocztową do Laboratorium Higieny Żywności i Żywienia Dział Laboratoryjny Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w R. (dalej jako Laboratorium HŻiŻ Dział Laboratoryjny WSSE w R.). Skarżący nie skorzystał z możliwości zgłoszenia zastrzeżeń do ustaleń stanu faktycznego, przysługującej w terminie 7 dni od daty doręczenia protokołu, w tym przypadku - Protokołu kontroli sanitarnej tematycznej Nr [...] z dnia 15.11.2022 r. W wyniku przeprowadzonych badań laboratoryjnych przez Laboratorium HŻiŻ Dział Laboratoryjny WSSE w R., Sprawozdanie z badań Nr [...] z 7.12.2022 r. w próbce produktu pn.: "[...]", stwierdzono przekroczenie (NDP) najwyższego poziomu pozostałości środków ochrony roślin, tj.: fluksapyroksadu w ilości 0,038 ± 0.019 mg/kg oraz tritikonazolu w ilości 0,031 ± 0,016 mg/kg, co jest niezgodne z art. 18 Rozporządzenia (WE) NR 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 lutego 2005 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w żywności i paszy pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na ich powierzchni, zmieniającego dyrektywę Rady 91/414/EWG, z późn. zm. (Dz. U. UE L nr 70 z dnia 16 marca 2005 r., s.l z późn. zm.). Najwyższy dopuszczalny poziom pozostałości pestycydów dla gry ki zwyczajnej wynosi 0,01 mg/kg. Z uwagi na powyższe, 9.12.2022 r. upoważniony pracownik PPIS w L. przeprowadził kontrolę sanitarną interwencyjną w związku ze stwierdzeniem w badanej próbce gryki substancji czynnych fluksapyroksadu i tritikonazolu. W trakcie kontroli ustalono, że ziarno gryki nie zostało wprowadzone do obrotu handlowego i przechowywane jest w pomieszczeniu gospodarczym, zsypane luzem na pryzmę w ilości ok. 3 ton. Skarżący został poinformowany o zakazie wprowadzania do obrotu ww. produktu oraz o wszczęciu postępowania administracyjnego, w wyniku którego zostanie wydana decyzja administracyjna. Poinformowano również, o konieczności przedłożenia dokumentu potwierdzającego przekazanie ziarna gryki na cele pozakonsumpcyjne, np.: biomasę, bądź przekazanie kwestionowanej partii produktu do utylizacji w terminie 60 dni od daty otrzymania decyzji. Powyższe potwierdzono Protokołem kontroli sanitarnej interwencyjnej Nr [...] r . Właściciel gospodarstwa nie wniósł uwag, ani zastrzeżeń do stwierdzonego stanu faktycznego. W ww. protokole zawarto informację o treści art. 7 i 10 k.p.a., z uprawnień których kontrolowany nie skorzystał. Jednocześnie informacja o zakwestionowaniu przedmiotowej próbki gryki w wyniku przeprowadzonych badań laboratoryjnych w zakresie przekroczenia wartości najwyższego dopuszczalnego poziomu NDP fluksapyroksadu i tritikonazolu została przekazana kontrolowanemu przez PPIS w L. również pismem znak: [...] z dnia 09.12.2022 r. Także w tym samym PPIS w L. wystosował do kontrolowanego zawiadomienie o wszczęciu postępowania administracyjnego (doręczenie w dniu 13.12.2022 r.), jednocześnie informując, że Strona poniesie koszty wynikające z art. 75 ust. 2 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. z 2022 r., poz. 2132). Do dnia sporządzenia przedmiotowej decyzji skarżący nie wniósł uwag ani zastrzeżeń. Postępowanie zostało zakończone powołaną na wstępie decyzją organu I instancji z 22.12.2022 r. W odwołaniu od tej decyzji, złożonym w organie I instancji przez pełnomocnika strony (ojca - pana P. L.) skarżący zawarł uwagi do kontroli z 15.11.2022 r. przeprowadzonej w jego gospodarstwie rolnym zarzucając: niezgodność zapisu czasu kontroli w protokole Nr [...] z 15.11.2023 r.: 09:20 - 10:00 z czasem rzeczywistym kontroli: 08:15 - 08:30. przeprowadzenie czynności kontrolnych w pośpiechu, brak omówienia i odczytania ww. protokołu, użycie niewłaściwego sprzętu (plastikowej szufelki, przypominającej zabawkę, wyjętej z prywatnej torebki, rękawiczek z "[...]"), nieprawidłowy pobór próbki (szybko, niestarannie, nieprezentacyjnie - tylko z jednego miejsca, brzegu pryzmy), nieudostępnienie do wglądu torebki (worka na próbkę) zabezpieczonej "banderolą" przed jej napełnieniem, opis próbki bez obecności kontrolowanego, brak otrzymania kontrpróbki oraz naklejki - ..banderoli" zabezpieczającej torebkę (worek na próbkę), brak otrzymania Sprawozdania z badań Nr [...] z 07.12.2022 r. Następnie w dniu 8.02.2023 r. PPIS w L., przesłał do organu odwoławczego skan dokumentów oraz Raport z badań Nr [...] z dnia 22.12.2022 r. przeprowadzonych przez Laboratorium Badania Bezpieczeństwa Żywności i Pasz Terenowej Stacji Doświadczalnej w B. Instytutu Ochrony Roślin Państwowego Instytutu Badawczego) wniesionych przez pełnomocnika strony do odwołania jako materiał uzupełniający. W powyższym piśmie Pan P. L. zarzuca: - brak przeszkolenia w zakresie pobierania próbek przez upoważnionych przedstawicieli PPIS w L., zwracając się jednocześnie z prośbą o przedstawienie uprawnień do pobierania próbek przez PPIS w L. - Panią I. P., Kierownika Sekcji HŻŻ - Panią I. S. oraz Asystenta - Panią D. M., - upoważnieni przedstawiciele PPIS w L. nie wylegitymowali się, - po zapoznaniu się z procedurą pobierania próbek, w jego ocenie pobór próbek odbył się niezgodnie z instrukcją pobierania próbek (próbka niereprezentatywna, pobrana tylko z jednego miejsca, przy użyciu niesterylnej szufelki, do worków do próbek przewożonych w bagażniku, nieposiadających szczelnego, uniemożliwiającego ponowne otwarcie zamknięcia), - opakowanie próbki bez oznaczeń uniemożliwiających zamianę bez wiedzy właściciela, takich jak: podpis właściciela, unikalne numery seryjne, - protokół nie został odczytany i przekazany na miejscu (odbiór dopiero podczas wizyty w siedzibie PSSE w L. w dniu 09.12.2022 r.), jednocześnie Pan P. L. podkreślił, cytuję: ,.dano mi do podpisania dokumenty w pośpiechu na masce samochodu, gdyż panie się spieszyły z wysłaniem próbki", brak protokołu z laboratorium z dokładnym opisem stanu opakowania, nazwą próbki umieszczoną na opakowaniu, wagą i czasem odebrania próbki przez laboratorium, metodą, granicą oznaczalności, tolerancją badania, nie został uwzględniony (Pan P. L.) w protokole kontroli sanitarnej interwencyjnej Nr [...] z dnia 09.12.2022 r, kiedy to zwracał się z prośbą o ponowne pobranie i zbadanie próbki "[...]’’, motywując to faktem, że nie otrzymał kontrpróbki badanego materiału oraz "banderoli", nie otrzymał Sprawozdania z badań NR [...] z dnia 07.12.2022 r. próbki "[...]" nr [...] pobranej w dniu 15.11.2022 r. przez upoważnionych przedstawicieli PPIS w L., przeprowadzonych przez Laboratorium HŻiŻ WSSE w R., oczekuje wyjaśnienia rozbieżności w wynikach badań laboratoryjnych próbek przeprowadzonych w Laboratorium HŻiŻ WSSE w R. (Sprawozdanie z badań NR [...] z dnia 07.12.2022 r.) a wyników uzyskanych w Instytucie Ochrony Roślin - Państwowym Instytucie Badawczym w B.. Pan P. L. zaznaczył ponadto, iż dysponuje zapisem monitoringu ze swojej posesji, który miał zarejestrować rzekomo 6 minutowy czas kontroli z dnia 15.11.2022 r. Powołaną na wstępie i zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją z 23 lutego 2023r. MPWIS stwierdził brak podstaw do zakwestionowania stanowiska organu I instancji w niniejszej sprawie. Jednakże uchylił decyzję tego organu w części dotyczącej terminu wykonania obowiązków i w tym zakresie orzekł co do istoty sprawy poprzez określenie nowego terminu ich wykonania, tj. w ciągu 60 dni od uprawomocnienia się przedmiotowej decyzji. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy przypomniał dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie podkreślając w szczególności, że zarówno w odwołaniu, jak i w dokumentach uzupełniających strona sformułowała szereg zarzutów w stosunku do techniki poboru próbek, sposobu przeprowadzenia kontroli, jak również wiarygodności i kompetencji samych upoważnionych przedstawicieli PPIS w L., do których organ odwoławczy odniósł się szczegółowo na str. 6 – 12 zaskarżonej decyzji i które w całości ze wskazanych w uzasadnieniu powodów uznał za nieuzasadnione. Reasumując uznał, że w niniejszym postępowaniu nie zaistniały wytknięte w odwołaniu i pismach uzupełniających nieprawidłowości. W szczególności, zdaniem organu odwoławczego upoważnieni przedstawiciele PPIS w L. postąpili właściwie informując właściciela o wykrytych przekroczeniach NDP, jak również wdrażając stosowne działania: wszczęcie postępowania administracyjnego oraz wydanie decyzji zakazującej wprowadzanie przedmiotowej gryki do obrotu handlowego, wraz z zaleceniami odnośnie postępowania z zabezpieczonym ziarnem. Jeśli zaś chodzi o dokument Sprawozdania z badań zauważył, że jest on wyłączną własnością PPIS w L. i jedynie na wyraźny wniosek kontrolowanego jego kopia może zostać fizycznie udostępniona. Dodał, że strona nie skorzystała nadto z przysługujących jej podczas kontroli uprawnień, stąd brak było podstaw do ponownego przeprowadzenia poboru próbek w ramach urzędowej kontroli żywności, jak również nie wnosi podstaw do powtórzenia badań laboratoryjnych. Jednocześnie organ odwoławczy podkreślił, że wykonane przez Pana Pawła L. badanie "[...]" na własny koszt nie posiada mocy badania urzędowego, z uwagi na fakt, iż próbka nie została pobrana podczas urzędowego poboru próbek w związku z czym, nie było możliwości odniesienia się do otrzymanych wyników, a co za tym idzie wyjaśnienia rozbieżności w wynikach badań laboratoryjnych próbek przeprowadzonych w Laboratorium HŻiŻ WSSE w R. (Sprawozdanie z badań [...]) a wyników uzyskanych w Instytucie Ochrony Roślin - Państwowym Instytucie Badawczym w B.". Organ odwoławczy zauważył, że Skarżący obecny podczas kontroli nie wniósł zastrzeżeń do protokołu, podpisując ten protokół bez uwag, mimo że później zarzucał "rażące" nieprawidłowości i nieścisłości. Protokół ten stanowił dowód i pokwitowanie urzędowego pobrania próbek. . Pan P. L. nie skorzystał również z możliwości zgłoszenia zastrzeżeń do ustaleń stanu faktycznego, które właściciel lub osoba przez niego upoważniona może zgłosić w terminie 7 dni od daty doręczenia protokołu, zatem ustalenia w nim zawarte należy uznać za zgodne ze stanem faktycznym. Protokół został sporządzony prawidłowo i odpowiadając w pełni warunkom określonym w art. 68 § 1 k.p.a. ma cechy dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 76 § 1 k.p.a., zatem stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone, protokół obrazuje stan faktyczny, który później może być trudny, czy nawet niemożliwy do odtworzenia. Z tej przyczyny, podpisanie go bez zastrzeżeń przez kontrolowanego stanowi istotny dowód w sprawie" (por. wyrok NSA z 13 lutego 2009 r. sygn. akt: II GSK 760/08). Organ odwoławczy wywiódł w konsekwencji, że protokół z kontroli jest dokumentem mającym istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Ustalenia w nim zawarte stanowią podstawę dla podjęcia przez organ szeregu działań, które wpływają na sferę praw i obowiązków kontrolowanego podmiotu. Dlatego stwierdzenie przez organ w toku kontroli naruszenia przepisów prawa wymaga jego dokładnego opisania oraz wskazania sposobu jego usunięcia. Całość ustaleń poczynionych w trakcie kontroli, prawidłowo udokumentowanych w protokole, pozwala nie tylko na wnikliwe ustalenie stanu faktycznego, ale również ma istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Po szczegółowej analizie zgromadzonego materiału dowodowego, Mazowiecki Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny stwierdził, że zaskarżona decyzja została wydana z zachowaniem niezbędnych wymogów formalno-prawnych, w związku z czym zarzuty odwołania uznał za chybione. Końcowo powołując treść art. 14 ust. 1 i 2 lit a) rozporządzenia (WE) nr 178/2002, przy uwzględnieniu art. 14, ust. 3 lit. a) i ust. 4 ww. rozporządzenia w związku z faktem, iż odpowiedzialność za środek spożywczy ponosi podmiot prowadzący przedsiębiorstwo spożywcze, to w myśl: art. 17 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 178/2002: "Podmioty działające na rynku spożywczym i pasz zapewniają, na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji w przedsiębiorstwach będących pod ich kontrolą, zgodność tej żywności lub pasz z wymogami prawa żywnościowego właściwymi dla ich działalności i kontrolowanie przestrzegania tych wymogów" MPWIS uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej terminu wykonania obowiązków i w tym zakresie orzekł co do istoty sprawy poprzez określenie nowego terminu ich wykonania tj. w ciągu 60 dni od uprawomocnienia się przedmiotowej decyzji, jak wskazano w sentencji. W skardze do skierowanej do sądu administracyjnego pełnomocnik strony, występując o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ppsa jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa, a także o przyznanie skarżącemu zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych, ewentualnie o uchylenie tej decyzji, postawił zarzuty naruszenia przepisów: - art. 10 § 1 kpa w zw. z art. 7, 77 § 1 i 80 kpa w zw. z art. 136 § 1 w zw. z art. 140 kpa poprzez uniemożliwienie skarżącemu czynnego udziału w postępowaniu, tj. uniemożliwienie skarżącemu wypowiedzenia się co do zebranych w sprawie dowodów, materiałów oraz zgłoszonych żądań, przed wydaniem decyzji nie zażądał uzupełnienia materiału dowodowego, co w konsekwencji doprowadziło do sytuacji, w której decyzja została wydana w oparciu o niepełny materiał dowodowy, przy czym dowody, których możliwości przedłożenia przed wydaniem zaskarżonej decyzji skarżący został pozbawiony, mają - zdaniem skarżącego - istotny wpływ na treść zaskarżonej decyzji; - art. 10 § 1 kpa w zw. z art. 7, 77 § 1 i 80 kpa w zw. z art. 136 § 1 w zw. z art. 140 kpa poprzez uniemożliwienie skarżącemu czynnego udziału w postępowaniu, tj. wydanie decyzji przed upływem terminu do uzupełnienia braków formalnych odwołania określonym w wezwaniu organu doręczonym skarżącemu 16 lutego 2023 roku, co doprowadziło do wydania zaskarżonej decyzji bez wzięcia pod uwagę pisma pełnomocnika skarżącego z 22 lutego 2023 roku, doręczonego organowi w dniu 28 lutego 2023 roku, w którym pełnomocnik skarżącego uzupełnił odwołanie, wskazał na nieprawidłowości dotyczące wydania decyzji przez PPIS w L. oraz przedłożył dowody na poparcie swoich twierdzeń, przy czym zdaniem skarżącego, przedłożone w piśmie pełnomocnika z dnia 22 lutego 2023 roku twierdzenia i dowody mają bardzo doniosłe znaczenie dla wydania prawidłowego rozstrzygnięcia w sprawie, gdyż potwierdzają twierdzenia skarżącego co do sposobu przeprowadzenia czynności w gospodarstwie skarżącego przez przedstawicieli PPIS w L., a przede wszystkim wskazują na szereg nieprawidłowości przy sporządzaniu protokołów z dokonanych czynności, nieprzekazania protokołów panu P. L. po ich podpisaniu, czym uniemożliwiono skarżącemu odniesienie się do ich treści przed wydaniem decyzji przez PPIS w L. W uzasadnieniu rozwinął postawione zarzuty. W odpowiedzi na skargę, MPWIS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sądowa kontrola zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazała, że akt ten nie narusza prawa ani w sposób zarzucany skargą, ani w żaden inny sposób rozważony na podstawie art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2023 r., poz. 259 dalej p.p.s.a.), a uzasadniający jego wyeliminowanie z obrotu prawnego na podstawie art. 145 § 1 powyższej ustawy. Na wstępie rozważań należy wskazać, że zdrowie publiczne jest przedmiotem ochrony konstytucyjnej. Art. 68 Konstytucji RP określa podstawowe obowiązki władzy publicznej w ochronie zdrowia i odpowiadające im prawo jednostki do ochrony zdrowia. Ochrona zdrowia, o której mowa w art. 68 ust. 1, nie dotyczy jedynie zapewnienia każdemu dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej, lecz obejmuje także zwalczanie chorób epidemicznych i zapobieganie negatywnym dla zdrowia skutkom degradacji środowiska (ust. 4). Jednym z przejawów zapobiegawczej formy ochrony zdrowia są działania uprawnionych organów zmierzające do zapewnienia bezpieczeństwa i higieny żywności. Powyższy obowiązek rozpatrywać należy zarówno na tle prawa krajowego, jak i prawa wspólnotowego Unii Europejskiej. W pierwszej kolejności wskazać należy, że w sprawie zastosowanie miały zarówno przepisy prawa krajowego, jaki i prawa unijnego, które to wraz z wejściem w życie Traktatu Akcesyjnego z dnia 16 kwietnia 2003 r. (Dz. U. z 2004 r. Nr 90, poz. 864), na mocy którego Polska stała się państwem członkowskim Unii Europejskiej, zostały częścią krajowego porządku prawnego. Od tego też momentu prawo unijne stosuje się w polskim systemie prawnym zgodnie z zasadami bezpośredniego skutku, pierwszeństwa i efektywności, przyjmując prowspólnotową wykładnię przepisów unijnych oraz kierując się celami wprowadzenia określonych norm, obostrzeń procedur, nakazów czy zakazów. Następnie podkreślić należy, że w tej sprawie stan faktyczny nie jest kwestionowany, to znaczy nie jest sporne między stronami, że 15 listopada 2022r. w gospodarstwie strony upoważniony przedstawiciel PPIS w L., w ramach urzędowej kontroli żywności, zgodnie z procedurą PP/BŻ/01 "Procedura pobierania próbek żywności, materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością oraz próbek sanitarnych" załącznik nr 1 do zarządzenia nr [...] Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia 13 grudnia 2019 r., pobrał do badań laboratoryjnych (protokół Nr [...] próbkę pn.: "[...]". W wyniku zaś przeprowadzonych badań laboratoryjnych przez Laboratorium Higieny Żywności i Żywienia WSSE w R., sprawozdanie z badań [...] z dnia 7 grudnia 2022 r. w próbce tej stwierdzono przekroczenie (NDP) najwyższego poziomu pozostałości środków ochrony roślin, tj.: Fluksapyroksad w ilości 0,038+7-0,019 mg/kg oraz Tritikonazol w ilości 0,031+/-0,016 mg/kg. Powyższe stanowi o sprzeczności z treścią prawa unijnego implementowanego do polskiego porządku prawnego, tj. art. 14 Rozporządzenia (WE) nr 178 z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywnościowego oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności, w myśl którego "żaden niebezpieczny środek spożywczy nie może być wprowadzony na rynek." W związku z powyższym, upoważnieni przedstawiciele PPIS w L. poinformowali skarżącego o wykrytych przekroczeniach NDP, jak również wdrożyli stosowne działania: wszczęcie postępowania administracyjnego oraz wydanie decyzji zakazującej wprowadzanie przedmiotowej gryki do obrotu handlowego, wraz z zaleceniami odnośnie postępowania z zabezpieczonym ziarnem. Lektura skargi oraz wystąpień skarżącego (pisma uzupełniające) w toku postępowania administracyjnego zarówno przed organem I, jak i II instancji pozwala wyprowadzić słuszny wniosek, że strona sformułowała szereg zarzutów w stosunku do techniki poboru próbek, sposobu przeprowadzenia kontroli, jak również wiarygodności i kompetencji samych upoważnionych przedstawicieli PPIS w L., które to zarzuty w ocenie Sądu nie podważają skutecznie dokonanych w sprawie ustaleń faktycznych. Przypomnienia wymaga, że w realiach niniejszej sprawy zastosowanie znajdują przepisy art. 138 ust. 1, ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych) (Dz .Urz. L 95 z 7 kwietnia 2017, str. 1, z późn. zm.). Rozporządzenie 2017/625 z dnia 15 marca 2017r. ma wymiar ogólny, obejmując zakresem swojego zastosowania co do zasady całe prawo żywnościowe UE (art. 1 ust. 2). Odnosząc się następnie do zarzutów skargi wskazać w tym miejscu należy, że zasada prawdy obiektywnej została skonstruowana w art. 7 k.p.a., zgodnie z którym w toku postępowania organy administracji publicznej z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. Powyższa zasada ogólna odnosi się nie tylko do sposobu prowadzenia postępowania administracyjnego, lecz jest także wskazówką interpretacyjną prawa materialnego, gdyż organy administracji publicznej mają obowiązek uwzględniania jej przy "załatwieniu sprawy" (por. wyroki NSA z 4 czerwca 1982 r., I SA 258/82, ONSA 1982/1, poz. 54, oraz z 28 listopada 2012 r., I OSK 641/12, LEX nr 1291400; wyrok WSA w Gdańsku z 14 września 2011 r., I SA/Gd 502/11, LEX nr 898927). Organ administracji publicznej ma obowiązek zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego w taki sposób, aby ustalić stan faktyczny sprawy zgodny z rzeczywistością. Zasada prawdy obiektywnej została skonkretyzowana w art. 77 § 1 k.p.a., zgodnie z którym organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Natomiast zgodnie z art. 80 k.p.a. organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Biorąc pod uwagę treść przytoczonych wyżej przepisów, należy uznać, że w postępowaniu administracyjnym obowiązuje zasada oficjalności postępowania dowodowego. Okoliczność, w której strona również ma prawo wykazywania inicjatywy dowodowej, nie zwalnia organu administracji publicznej z obowiązku podejmowania z urzędu czynności zmierzających do pełnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. Organ administracji publicznej jest obowiązany z urzędu: 1. ustalić, jakie okoliczności faktyczne mają znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy; 2. ustalić, jakie dowody powinny zostać przeprowadzone w celu ustalenia powyższych okoliczności (por. wyrok z 20 września 2012 r., IV SA/Wa 663/12, LEX nr 1347629, w którym WSA w Warszawie stwierdził, że "organ administracji jako gospodarz postępowania administracyjnego określa zakres postępowania wyjaśniającego oraz dobór środków dowodowych potrzebnych do należytego ustalenia stanu sprawy", przy czym "aktywna rola organu administracji publicznej w procesie poszukiwania i gromadzenia materiału dowodowego może przejawiać się zarówno podejmowaniem czynności dowodowych z urzędu, a także gromadzeniem w aktach sprawy dowodów wskazanych lub dostarczonych przez strony, jeżeli mają one znaczenie dla sprawy" - tak WSA we Wrocławiu w wyroku z 15 lutego 2012 r., IV SA/Wr 711/11, LEX nr 1139681); 3. przeprowadzić dowody, które uznał za niezbędne dla dokonania prawidłowych ustaleń w zakresie stanu faktycznego sprawy; 4. dokonać oceny przeprowadzonych dowodów zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów (por. wyrok NSA z 23 lutego 2012 r., II GSK 118/12, LEX nr 1125454). Realizacja przez organ administracji publicznej powyższych obowiązków nie pozbawia oczywiście strony prawa do czynnego udziału w czynnościach postępowania dowodowego związanych z realizacją zasady czynnego udziału strony w postępowaniu. Prawo strony do czynnego udziału w każdym stadium postępowania jest realizowane w szczególności przez prawo do inicjatywy dowodowej, ukształtowane w art. 78 k.p.a., prawo do brania czynnego udziału w czynnościach postępowania dowodowego (art. 79 k.p.a.), jak również prawo do wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów, wynikające z art. 10 § 1 i art. 81 k.p.a. W wyroku z 4 lipca 2013 r., II SA/Kr 455/13, LEX nr 1343018, WSA w Krakowie trafnie przyjął, że "aktywna postawa podczas całego postępowania wyjaśniającego winna być rozumiana jako obowiązek organu wykorzystania w sprawie wszystkich dowodów znanych mu z urzędu, poszukiwania innych dowodów na potwierdzenie określonych faktów z wykorzystaniem dostępnych źródeł dowodowych, a także dopuszczenia wszystkich środków dowodowych zgłaszanych przez stronę lub innych uczestników postępowania, o ile mają one istotne znaczenie dla sprawy" (por. też wyrok WSA w Warszawie z 27 stycznia 2010 r., I SA/Wa 1433/09, LEX nr 600029). Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie organy z wyżej opisanych obowiązków, związanych z realizacją zasady prawdy obiektywnej wywiązały się prawidłowo. Skarżący natomiast nie zdołał podważyć dokonanych w zgodzie z tą zasadą ustaleń faktycznych niniejszej sprawy. W szczególności, jak słusznie wyartykułowały organy, kluczowym dowodem w sprawie jest protokół pobrania próbek żywności, substancji dodatkowych, substancji pomagających w przetwarzaniu, materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością oraz próbek sanitarnych do badań laboratoryjnych Nr [...] z dnia 15.11.2022 r. (dalej: "protokół pobrania próbek"), stanowiącego dowód i pokwitowanie urzędowego pobrania próbek oraz prawidłowości pobrania próbek. Zgodność protokołu z rzeczywistym przebiegiem kontroli skarżący potwierdził własnoręcznym podpisem, podobnie jak "Protokół kontroli sanitarnej tematycznej [...] z 15.11.2022 r. (dalej: "protokół kontroli tematycznej"). Kopię protokołu pobrania próbek wraz z Załącznikiem nr 1, tj. "Wykazem próbek żywności, (...) pobranych do badań laboratoryjnych", oraz protokołem kontroli tematycznej po odczytaniu i podpisaniu przez obie strony pozostawiono w zakładzie. Właściciel gospodarstwa nie wniósł uwag, ani zastrzeżeń do stwierdzonego stanu faktycznego. W ww. protokole zawarta jest informacja o treści art. art. 7 i 10 k.p.a., tj. o możliwości złożenia wyjaśnień oraz zapoznania się z aktami sprawy w Sekcji Higieny Żywności i Żywienia, Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w L. w terminie 7 dni od daty otrzymania niniejszego zawiadomienia, z których to uprawnień skarżący nie skorzystał. Podobnie skarżący nie wniósł uwag i zastrzeżeń do protokołu kontroli sanitarnej interwencyjnej Nr [...] z dnia 09.12.2022 r. Sąd podkreśla, że zarzut naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. może odnieść skutek tylko wtedy, jeżeli strona wykaże, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych. Warunkiem sine qua non uchylenia decyzji z powodu naruszenia przepisów postępowania jest bowiem wykazanie, że takie naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (wyrok WSA w Olsztynie 19.12.2013 r. sygn. akt II SA/Ol 1045/13, LEX nr 1414026). Wobec wskazanych wyżej okoliczności, jak również z akt sprawy nie wynika, że ww. przepis został w sprawie naruszony. Strona miała zapewniony czynny udział w postępowaniu, w tym każdorazowo zapewniony miała dostęp do akt niniejszej sprawy i aktów prawnych mających zastosowanie w sprawie, jak również przekazano jej informację o zakwestionowaniu przedmiotowej próbki gryki . Tym samym, w ocenie Sądu jest to zarzut bezzasadny, bowiem skarżący nie przedstawił żadnego argumentu na okoliczność podnoszonej tezy. Mając na względzie stan faktyczny sprawy uwzględniony przez organy orzekające w kontekście zawartego rozstrzygnięcia w kwestionowanej decyzji, Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Bez wpływu na wynik sprawy pozostają opisane naruszenia procedury, gdyż nie miały one wpływu na wynik postępowania. Z tych przyczyn Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił jako niezasadną.