VIII SA/Wa 273/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Kramek po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi K. W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata

Postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2014 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W dniu 27 czerwca 2014 r. wpłynął do Sądu kolejny wniosek skarżącego w tym przedmiocie dotyczący ustanowienia adwokata. W jego uzasadnieniu ponownie wyjaśnił, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku i z uwagi na wiek ([...] lata) oraz stan zdrowia nie jest w stanie znaleźć żadnej stałej pracy. Oświadczył, że utrzymuje się z prac dorywczych ok. [...]zł miesięcznie, o które jest trudno zwłaszcza w okresie zimowym, w związku z czym pożycza pieniądze od rodziny i znajomych, by zaspokoić podstawowe potrzeby życiowe. Dodał, że pomoc ta jest nieregularna. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Zgodnie zaś z art. 245 § 1 - 3 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym (o takie ubiega się skarżący) obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2). Celem występującej w postępowaniu sądowoadministracyjnym instytucji "prawa pomocy" jest zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na dochody, stan majątkowy i rodzinny nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Zawarte w art. 246 § 1 p.p.s.a. sformułowanie "gdy osoba ta wykaże" oznacza zaś, że to na wnoszącym wniosek o przyznanie prawa pomocy spoczywa obowiązek udowodnienia, iż znajduje się on w tej szczególnej sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy. Mając na uwadze wyjaśnienia skarżącego i znajdujące się w aktach sprawy dokumenty uznać należy, że wniosek zasługuje na uwzględnienie. Skarżący jest osobą bezrobotną, z niewielkim dochodem z tytułu prac dorywczych. Według złożonego oświadczenie z trudem zaspakaja podstawowe potrzeby życiowe, korzystając z pomocy finansowej rodziny i znajomych. Zatem w dacie rozpoznawania przedmiotowego wniosku skarżący nie ma realnych możliwości ustanowienia pełnomocnika z wyboru. W związku z powyższym w oparciu o art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.