VIII SA/Wa 245/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Justyna Mazur, Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski, Sędzia WSA Renata Nawrot (sprawozdawca), , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 kwietnia 2021 r. w Radomiu sprawy ze skargi J. P., S. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na lokalizację zjazdu z drogi publicznej oddala skargę.

Zaskarżoną decyzją z [...] grudnia 2020 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. (dalej: Kolegium, SKO, organ odwoławczy) utrzymało w mocy decyzję Zarządu Powiatu w R. z [...] listopada 2020 r. w przedmiocie odmowy J. P. i S. P. wykonania zjazdu do działki nr ew. [...], obręb [...] W., z drogi powiatowej nr [...] J. – W. – S.. Powyższa decyzja zapadła w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych: W dniu [...] sierpnia 2020 r. do Powiatowego Zarządu Dróg Publicznych w R. wpłynęło pismo S. P. i J. P. (dalej: wnioskodawcy, skarżący) o wykonanie przez zarządcę drogi zjazdu do działki o nr ew. [...] w miejscowości W. gmina W. w ramach rozbudowy drogi powiatowej Nr [...] J. – W. – S.. Wnioskodawcy podnieśli w piśmie, że przedmiotowy zjazd cały czas istnieje i stanowi połączenie drogi powiatowej z przedmiotową działką. Według prowadzącego postępowanie organu, analiza dostępnych dokumentów nie potwierdziła urządzonego zjazdu na działkę nr ew. [...] obr. W., co stwierdził również projektant rozbudowy drogi powiatowej. O fakcie powyższym poinformowano wnioskodawców, wyjaśniając im jednocześnie, że obsługa komunikacyjna ich działki nr ew. [...] jest zapewniona poprzez drogę gminną nr [...] (działka nr ew. [...]). Poinformowano również o możliwości wybudowania zjazdów w czasie trwania inwestycji związanej z rozbudową drogi powiatowej Nr [...] nie ujętych w dokumentacji projektowej na koszt właściciela nieruchomości i uzyskaniu decyzji na lokalizację zjazdu od zarządcy drogi. Wnioskodawcy podtrzymali swoje stanowisko co do istnienia zjazdu na ich działkę i usytuowania go od strony drogi powiatowej nr [...] - od strony północnej. W toku prowadzonego postępowania przeprowadzono wizję lokalną, w trakcie której ustalono, że przedmiotowa działka zlokalizowana jest przy drodze powiatowej Nr [...], na odcinku od skrzyżowania z drogą gminną nr [...] o nawierzchni bitumicznej w m. W. do drogi gminnej nr [...] o nawierzchni gruntowej. Droga powiatowa ma nawierzchnię z płyt betonowych, brak jest rowów przydrożnych, pobocze jest zarośnięte trawą. Działka nr ew. [...] ma dostęp do drogi powiatowej na całej długości. tj. ok 300m. poprzez zarośnięte pobocze. W terenie nie stwierdzono urządzonego zjazdu na wnioskowaną działkę. Według właścicieli działki zjazd znajduje się od strony skrzyżowania z drogą gminną o nr [...] i nadal jest użytkowany. Brak śladów wjazdu na działkę, według twierdzeń wnioskodawców spowodowany jest tym, że korzystają z niego kilkanaście razy w roku by dokonać zbiorów uprawianej porzeczki. Jak ustalono, przedmiotowa działka graniczy również z drogą gminną gruntową (dopisek organu nr [...]), jednak zlokalizowany na działce pomnik (kapliczka) i drzewo uniemożliwiają wjazd na działkę nr ew. [...] od strony drogi gminnej. Przesłuchani świadkowie zeznali, że wjazd na przedmiotową działkę odbywał się zaraz przy ogrodzeniu z działką sąsiednią, w rejonie skrzyżowania drogi powiatowej z drogą gminną (dopisek organu nr [...]), jadąc od strony G.. Taką wersję potwierdził także poprzedni właściciel działki nr ew. [...]. W ramach przeprowadzonej rozprawy administracyjnej przesłuchano kolejnego świadka, który stwierdził, że cyt.: "Można było wjeżdżać na całej szerokości działki. Wjeżdżano bo nie było rowu, była nawierzchnia gruntowa porośnięta trawą". Z kolei wnioskodawcy na rozprawie administracyjnej potwierdzili, że zjazd na działkę nr ew. [...] od strony drogi powiatowej Nr [...] J. – W. – S. istniał już przed zakupem w/w nieruchomości w 2011 r. i istnieje po dzień dzisiejszy. Wnioskodawcy domagali się powołania niezależnego biegłego. Postanowieniem znak: [...] z [...] października 2020 r. odmówiono uwzględnienia wniosku dowodowego o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego uznając jego niezasadność i brak znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. W ramach prowadzonego postępowania sprawdzono w zasobach geodezyjnych będących w dyspozycji PODGiK czy do działki nr ew. gruntu [...] obręb W., jednostka ewidencyjna W. był urządzony zjazd. Z odpowiedzi Starostwa Powiatowego w R. Wydział Geodezji, Kartografii, Katastru i Nieruchomości wynika, że na żadnych mapach znajdujących się w zasobach geodezyjnych Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej nie ma uwidocznionego zjazdu do działki nr ew. [...] obręb W.. W tej sytuacji Organ po dokładnym przeanalizowaniu sprawy stwierdził, że do działki o nr ew. [...] w m. W. gm. W. nie było urządzonego legalnego zjazdu w terenie. Ze względu na brak rowu przydrożnego, na przedmiotową działkę można było wjechać w każdym miejscu poprzez zarośnięte pobocze na całej jej długości tj. ok. 300 m. Żadne dokumenty zebrane w sprawie nie dają podstaw do stwierdzenia, że zjazd na działkę o nr ew. [...] był urządzony w terenie. Zdaniem organu I instancji brak zjazdu na działkę o nr ew. [...] potwierdza: 1. Fotorejestracja drogi powiatowej Nr [...] wykonana w 2013 r. przez firmę L. P. 2. specjalizującą się w zakładaniu ewidencji dróg publicznych (załączone zdjęcie z fotorejestracji z dnia [...].12.2013 r.), 3. analiza map z portalu internetowego Geoportal oraz zdjęcia z portalu internetowego z Mapy Google z 2013 r, 4. mapa do celów projektowych sporządzona przez geodetę, 5. wykaz zjazdów istniejących sporządzony przez projektanta na etapie opracowywania dokumentacji projektowej, 6. stanowisko Wydziału Geodezji, Kartografii, Katastru i Nieruchomości Starostwa Powiatowego zawarte w piśmie znak: [...] z dnia [...].10.2020 r., 7. brak w rejestrze decyzji prowadzonym przez zarządcę drogi decyzji na lokalizację zjazdu do działki nr ew. [...] w W.. W tej sytuacji Zarząd Powiatu na podstawie art. 29 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (j.t. Dz. U. z 2020 r., poz. 470 ze zm., dalej u.d.p.) wydał decyzję odmawiającą wnioskodawcom wykonania zjazdu. Nie zgadzając się z rozstrzygnięciem wnioskodawcy złożyli odwołanie, ponawiając wniosek o powołanie biegłego i wnosząc o uchylenie decyzji. Zaskarżoną decyzją powołaną na wstępie Kolegium na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 14 czerwca l960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2020r., poz.256 ze zm., dalej k.p.a.) – utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Po przedstawieniu stanu sprawy Kolegium wyjaśniło, że w myśl art. 29 ust.1 u.d.p., budowa lub przebudowa zjazdu należy do właściciela lub użytkownika nieruchomości przyległych do drogi po uzyskaniu, w drodze decyzji, zezwolenia zarządcy drogi na lokalizację zjazdu lub przebudowę zjazdu. W uzasadnieniu decyzji, Kolegium stwierdziło, iż stosownie do art. 29 ust.2 u.d.p. w przypadku budowy lub przebudowy drogi budowa lub przebudowa zjazdów dotychczas istniejących należy do zarządcy drogi. W rozpoznawanej sprawie zjazd, o którym mowa we wniosku nie jest zjazdem istniejącym w rozumieniu powołanego wyżej art. 29 ust.2 u.d.p. Zjazdem takim jest wyłącznie zjazd wybudowany legalnie, zgodnie z unormowaniem art. 29 w ust. 1 u.d.p., a więc po uzyskaniu drodze decyzji administracyjnej, zezwolenia zarządcy drogi na lokalizację zjazdu lub przebudowę zjazdu. Powołując się na ugruntowane orzecznictwo sądów administracyjnych (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 października 2017 r., sygn. akt. II SA/Gl 426/17) SKO podało, iż "zjazd istniejący to zjazd urządzony w sposób zgodny z prawem, więc tylko zjazd zgodny z normami stanowi zjazd indywidualny "istniejący", a tym samym fakt jego istnienia obliguje przebudowującego drogę zarządcę do stosownej przebudowy zjazdu". Z okoliczności sprawy jak podało Kolegium wynika, że ewentualny zjazd z działki Skarżących istniejący przed realizacją drogi nie był zjazdem legalnym. Świadczy o tym zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w tym mapy, wykazy istniejących zjazdów, stanowisko Wydziału Geodezji Kartografii Katastru i Nieruchomości Starostwa Powiatowego w R. zawarte w piśmie z dnia [...] października 2020 r., przeprowadzona wizja lokalna w dniu [...] września 2020 r. a także przeprowadzona w dniu [...] października 2020 r. rozprawa administracyjna. W odniesieniu do zeznań świadków, SKO stwierdziło, że przesłuchani na wniosek Skarżących świadkowie, w tym poprzedni właściciel działki nr [...] w miejscowości W. potwierdzili istnienie zjazdu, a tym samym obowiązek jego budowy przez zarządcę drogi, to w ocenie organu odwoławczego twierdzenia te są gołosłowne nie poparte jakimikolwiek dowodami. Kolegium podkreśliło, iż organ nie neguje istnienia zjazdu z drogi powiatowej do działki nr [...], jednak - nie jest to zjazd legalny, w rozumieniu art. 29 ust.2 u.d.p. Zatem okoliczność ta wykluczała możliwość zobowiązania zarządcy drogi do realizacji zjazdu w tym trybie. Jednocześnie Kolegium za niezasadne uznało zarzuty naruszenia przepisów postępowania administracyjnego mające wpływ na jego wynik i treść zaskarżonej decyzji, tj. art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. przez brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz brak wszechstronnego i wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego i dowolną ocenę materiału dowodowego, w tym błędną ocenę zeznań świadków i stron postępowania. Kolegium zaznaczyło, iż wykładnia art. 29 ust. 2 u.d.p. skutkuje uznaniem, że organ w toku postępowania nie był zobligowany do dokonywania ustaleń dotyczących faktu istnienia zjazdu, który nie był zjazdem legalnym. Ustalenie takiej okoliczności nie miało bowiem istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, stąd organ nie był także zobligowany do powołania biegłego w celu ustalenia istnienia zjazdu. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i zasądzenie kosztów postępowania na ich rzecz. Zaskarżonej decyzji zarzucili: I. naruszenie przepisów postępowania, których uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 7 w zw. z art. 77 k.p.a., poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy z uwagi na oparcie rozstrzygnięcia na podstawie wykazu zjazdów istniejących sporządzonych przez projektanta na etapie opracowania dokumentacji projektowej i mapy do celów projektowych sporządzonej przez geodetę; lI. naruszenie przepisów postępowania, których uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 107 § 3 k.p.a. poprzez nie wskazanie przyczyn, dla których odmówiono powołanym świadkom wiarygodności; lll. naruszenie przepisów postępowania art. 8 k.p.a. i art. 80 k.p.a.; IV. naruszenie przepisów postępowania art. 84 (brak wskazania jakiego aktu) nadto prowadzący zaniechał szeregu czynności w toku postępowania miedzy innymi brak powołania biegłego W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2107 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej p.p.s.a.), następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia przez organ przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia przepisów postępowania dającego podstawę do wznowienia postępowania lub innego naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z unormowania art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika nadto, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Tym samym, sąd ma prawo i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia wskazanych powyżej kryteriów Sąd nie stwierdził naruszenia prawa, które uzasadniałyby wyeliminowanie jej z obrotu prawnego. Materialnoprawną podstawę zgłoszonego przez skarżących żądania, stanowił art. 29 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 21 marca1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 470, z późn. zm. – u.d.p.). Zgodnie z art. 29 ust. 1 tej ustawy, budowa lub przebudowa zjazdu należy do właściciela lub użytkownika nieruchomości przyległych do drogi, po uzyskaniu, w drodze decyzji administracyjnej, zezwolenia zarządcy drogi na lokalizację zjazdu lub przebudowę zjazdu, z zastrzeżeniem ust. 2. Zgodnie zaś z art 29 ust. 2 u.d.p., w przypadku budowy lub przebudowy drogi budowa lub przebudowa zjazdów dotychczas istniejących należy do zarządcy drogi. W rozpoznawanej sprawie zastosowanie miał z art. 29 ust. 2 u.d.p. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że w przypadku odmowy uwzględnienia wniosku o budowę lub przebudowę zjazdu w trybie art. 29 ust. 2 u.d.p., jak miało to miejsce w rozpoznawanej sprawie, właściwy organ administracji zobowiązany jest wydać decyzję administracyjną. Zgodzić się ze stanowiskiem wyrażonym w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 sierpnia 2019 r. (sygn. akt I OSK 974/19), zgodnie z którym, w myśl przepisu art. 29 ust. 2 u.d.p. zarządca drogi w przypadku budowy lub przebudowy drogi – może zbudować lub przebudować zjazdy dotychczas istniejące – w formie czynności, bądź odmówić budowy lub przebudowy – w formie decyzji. Dlatego odmowa wykonania zjazdu może nastąpić wyłącznie w drodze decyzji administracyjnej, do wydania której zobowiązuje organ sposób skonstruowania przepisu art. 29 u.d.p. Jednocześnie podkreślić trzeba, że decyzja wydawana na tej podstawie ma charakter uznaniowy, na co wyraźnie wskazuje zawarty w art. 29 ust. 4 ustawy zwrot, gdzie mowa o tym, że "zarządca drogi może odmówić". Możliwość wydawania aktów uznaniowych jest bowiem jedną z metod działania organów administracji, która polega na podejmowaniu rozstrzygnięć w sprawach, w których ustawodawca nie wiąże organu administracji w zakresie sposobu orzekania, pozwalając na wybór jednego z kilku rozwiązań, bez jednoznacznego skrępowania konkretnymi przepisami prawa. Ten sposób podejmowania decyzji podlega jednak szczególnym obostrzeniom, bowiem zgodnie z wymogami demokratycznego państwa prawnego nie może być mowy o jakimkolwiek "swobodnym", bądź niekontrolowanym działaniu administracji (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 kwietnia 2020 r., sygn. akt I OSK 3427/18). Z kolei, gdy to zarządca drogi uznaje obowiązek budowy lub przebudowy zjazdu, przystępuje do czynności (prawnych, faktycznych i organizacyjnych) zmierzających do jego wykonania. W tej sytuacji nie jest potrzebne uzyskanie stosownej decyzji. W rozpoznawanej sprawie nie ma kontrowersji co do tego, że w przypadku przebudowy drogi, przebudowa istniejącego zjazdu należy do zarządcy drogi. Istota sporu w niniejszej sprawie dotyczyła zasadności odmowy wykonania na wniosek skarżących jako właścicieli nieruchomości przylegającej do drogi powiatowej (działki nr [...]) zjazdu z tejże działki na drogę powiatową, przez zarządcę drogi oraz na jego koszt, z powodu przeprowadzonej przebudowy drogi. Według stanowiska skarżących, z drogi powiatowej, na działkę nr ew. [...] istniał zjazd (wniosek skarżących). Natomiast według organów obu instancji, przeprowadzone postępowanie nie potwierdziło istnienia legalnego zjazdu. W tym zakresie organy oparły się na analizie dokumentacji: fotorejestracji drogi powiatowej Nr [...] wykonanej w 2013 r. przez firmę L.P. specjalizującą się w zakładaniu ewidencji dróg publicznych (załączone zdjęcie z fotorejestracji z dnia [...].12.2013 r.), mapach z portalu internetowego Geoportal oraz zdjęcia z portalu internetowego z Mapy Google z 2013 r, map do celów projektowych sporządzonej przez geodetę, wykazie zjazdów istniejących sporządzony przez projektanta na etapie opracowywania dokumentacji projektowej, piśmie Wydziału Geodezji, Kartografii, Katastru i Nieruchomości Starostwa Powiatowego znak: [...] z dnia [...].10.2020 r., oraz braku decyzji w rejestrze prowadzonym przez zarządcę drogi - decyzji na lokalizację zjazdu do działki nr ew. [...] w W.. Ponadto innymi dowodami była przeprowadzona wizja lokalna, rozprawa administracyjna, przesłuchanie świadków. Strona skarżąca z kolei swoje racje wywodziła z zeznań świadków, którzy potwierdzili wjazd na działkę nr ew. [...] przy ogrodzeniu sąsiedniej posesji od strony drogi powiatowej. Taką wersję potwierdził również świadek poprzedni właściciel działki nr ew. [...]. Przypomnieć jedynie należy, że działka skarżących przylega do drogi powiatowej i do drogi gminnej. Podczas wizji lokalnej nie stwierdzono urządzonego zjazdu. Skarżący dojeżdżają na swoją działkę kilkanaście razy w ciągu roku. Od strony drogi powiatowej brak jest rowu, nawierzchnia porośnięta trawą. W ocenie Sądu, w niewadliwie ustalonych w tej sprawie przez organy administracji okolicznościach faktycznych, organy te zasadnie odmówiły skarżącym wykonania zjazdu na koszt zarządcy drogi. Przede wszystkim wyjaśnić należy, że zarządca drogi nie ma prawnego obowiązku budowania nowych zjazdów na nieruchomości przylegające do przebudowywanej drogi publicznej. Obowiązek zarządcy drogi dotyczy jedynie legalnych zjazdów już istniejących. W orzecznictwie sądowym ugruntowany jest pogląd, zgodnie z którym za zjazdy istniejące uznane mogą być wyłącznie zjazdy istniejące legalnie. Znajduje to potwierdzenie m.in. w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 maja 1998 r. (sygn. akt II SA 438/98), w którym stwierdzono, że za zjazd w rozumieniu art. 29 u.d.p. może być uznany nie każdy dojazd urządzony przez właścicieli, czy użytkowników nieruchomości przyległych do drogi publicznej, ale tylko ten, który został wykonany przez zarząd drogi lub za jego zgodą legalnie. Jednocześnie Sąd dostrzega powołanie w decyzji organu I instancji art. 29 ust. 1 i 4 u.d.p. to jednak okoliczności sprawy wskazują na zastosowanie art. 29 ust. 2 u.d.p. W rozpoznawanej sprawie skarżący nie przedstawili dowodu na legalność zjazdu, którego się domagali. Swoje argumenty czerpali zeznań świadków i swoich oświadczeń, konsekwentnie podnosząc istnienie zjazdu. Z kolei w kontrze do tego stanowiska stanęły organy administracji, podnosząc, iż brak jest dowodów w postaci dokumentów potwierdzających legalność zjazdu. Nadto akcentowano również, że z uwagi na brak rowu przydrożnego na przedmiotową działkę można było wjechać w każdym miejscu poprzez zarośnięte pobocze na całej długości tj. około 300 m. Za zbędne uznano przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego co do ustalenia istnienia zjazdu, gdyż ustalenie to było nieistotne dla rozpoznania sprawy. Ponadto organ odwoławczy zaznaczył, że nie neguje istnienia zjazdu z drogi powiatowej do działki nr [...], jednak podnosi, że nie jest to zjazd legalny i dlatego nie zachodzi sytuacja z art. 29 ust. 2 u.d.p. W ocenie Sądu organy administracji nie naruszyły art. 29 ust. 2 u.d.p., zasadnie bowiem stwierdziły, że w niniejszej sprawie nie zostały spełnione przesłanki wymienione w tym przepisie, warunkujące obciążenie zarządcy drogi obowiązkiem budowy lub przebudowy zjazdu dotychczas istniejącego na jego koszt. Natomiast z dokumentacji przedstawionej przez organy wyraźnie wynika, że działka oznaczona w ewidencji gruntów nr [...], stanowiąca własność skarżących i przylegająca do drogi powiatowej, posiadała oraz posiada zapewniony do niej dostęp, poprzez istniejącą drogę gminną. Organy dokonały prawidłowej oceny prawnej pojęcia dotychczas istniejącego zjazdu w rozumieniu art. 29 w ust. 2 ustawy. Zjazdem takim jest wyłącznie zjazd wybudowany legalnie, zgodnie z unormowaniem art. 29 w ust. 1 u.d.p., a więc po uzyskaniu, w drodze decyzji administracyjnej, zezwolenia zarządcy drogi na lokalizację zjazdu lub przebudowę zjazdu. Z okoliczności sprawy wynikało, że ewentualny zjazd z działki skarżących nie był zjazdem legalnym, właściciele nieruchomości nie posiadali bowiem decyzji administracyjnej o zezwoleniu zarządcy drogi na lokalizację zjazdu ani decyzji o pozwoleniu na budowę zjazdu. Okoliczność ta wykluczała możliwość zobowiązania zarządcy drogi do realizacji zjazdu w trybie art. 29 ust. 2 u.d.p. Za nieuzasadnione uznać należało również zarzuty dotyczące naruszenia przez organy reguł proceduralnych określonych w art. 7, art. 8, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a. Organy prawidłowo bowiem zebrały i należycie rozpatrzyły zebrany w sprawie materiał dowodowy, a organ odwoławczy trafnie odniósł się również do podniesionych przez skarżących w odwołaniu zarzutów. Organy obu instancji dokonały prawidłowej oceny materiału dowodowego zebranego w sprawie, co znalazło swoje odzwierciedlenie w uzasadnieniach decyzji organów obu instancji. Zapewniono również stronie skarżącej czynny udział w prowadzonym postępowaniu. W konsekwencji należało stwierdzić, że organy rozstrzygające niniejszą sprawę należycie rozpatrzyły zgromadzony w niej materiał dowodowy, na podstawie którego prawidłowo ustaliły stan faktyczny sprawy. Także wbrew zarzutom skargi organy administracji nie dopuściły się naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. Zaskarżone decyzje zawierają odpowiadające wymogom procesowym uzasadnienie zarówno w aspekcie faktycznym, jak i prawnym. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji zawarto merytoryczne odniesienie się do wszystkich podniesionych w odwołaniu zarzutów. To zaś, że zarzuty te nie zostały uwzględnione nie świadczy o tym, by zostały pominięte. Organ odwoławczy zasadnie uznając w konkluzji swojej decyzji rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji za zgodne z prawem, a zarzuty zawarte w odwołaniu strony za nieusprawiedliwione, obowiązany był w takich okolicznościach na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. do utrzymania wskazanej decyzji w całości w mocy. Wobec bezzasadności także pozostałych podniesionych w skardze zarzutów oraz wobec niestwierdzenia innego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć istotny wpływ na treść zaskarżonego rozstrzygnięcia, które Sąd miał obowiązek uwzględnić z urzędu, skargę należało oddalić jako nie zawierającą usprawiedliwionych podstaw. Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę jako bezzasadną.