VIII SA/Wa 20/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Kot po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprzeciwu E. S. od zarządzenia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 13 lutego 2017 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi E. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

Zarządzeniem z 13 lutego 2017 r. starszy referendarz sądowy (dalej: "referendarz") Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił bez rozpoznania wniosek E. S. (dalej: "skarżąca") o przyznanie prawa pomocy. Pismem z [...] stycznia 2017 r. skarżąca została wezwana m. in. do uzupełnienia braków wniosku poprzez jego wypełnienie na urzędowym formularzu i odesłanie wypełnionego oraz podpisanego formularza w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Powyższe wezwanie zostało prawidłowo doręczone skarżącej [...] stycznia 2017 r. Skarżąca nie dokonała jednak czynności, o której mowa w wyżej wymienionym wezwaniu. W ustawowym terminie skarżąca złożyła sprzeciw od ww. zarządzenia referendarza z 13 lutego 2017 r. Występując o jego uchylenie, zarzuciła błąd w ustaleniach faktycznych utrzymując, że przedmiotowy wniosek na urzędowym formularzu został złożony w załączeniu do skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 259 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: "uppsa"), od zarządzeń dotyczących prawa pomocy przysługuje środek zaskarżenia w postaci sprzeciwu. Rozpoznając taki sprzeciw sąd wydaje postanowienie na posiedzeniu niejawnym, w którym kwestionowane orzeczenie zmienia albo utrzymuje w mocy, zgodnie z art. 260 § 1 oraz § 3 uppsa. Zgodnie art. 257 uppsa, wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu, lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Zdaniem Sądu, skarżąca nie dokonała czynności (nie uzupełniła braków wniosku), o których mowa w wezwaniu z [...] stycznia 2017 r. Do Sądu wpłynęła tylko skarga, bez wniosku sporządzonego na urzędowym formularzu. Zasadnie skarżąca została zatem wezwana do uzupełnienia braków wniosku o przyznanie prawa pomocy, który powinien być złożony na urzędowym formularzu. A contrario wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania (zob. postanowienie NSA z 2 sierpnia 2006 r., sygn. II FZ 495/06, niepubl.). Mając na uwadze powyższe, zdaniem Sądu referendarz prawidłowo pozostawił wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Na podstawie art. 260 § 1 i § 3 w zw. z art. 257 uppsa Sąd orzekł zatem, jak w sentencji postanowienia.