VII SAB/Wa 62/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Stawecki po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.S. na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w zakresie rozpatrzenia pism postanawia: odrzucić skargę.

Z.S. pismem z 24 stycznia 2022 r. (data nadania w placówce operatora pocztowego), uzupełnionym pismem z 31 marca 2022 r. (data nadania w placówce operatora pocztowego), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Sprawiedliwości. Skarżący podniósł, że Minister sabotuje pracę i obowiązki nałożone na niego prawem, nie reagując na pismo przekazane mu przez Rzecznika Praw Pacjenta, informujące o tym, że skarżący opisał Rzecznikowi sytuację terroryzowania go przez inną osobę – jego sąsiada. W skardze wielokrotnie podniesiono, iż Z.S. jest terroryzowany przez sąsiada za prawdę, wobec czego teraz umiera. Odpowiadając na skargę Minister Sprawiedliwości wniósł o jej odrzucenie, jako niepodlegającej kognicji sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że kognicja sądów administracyjnych, czyli zakres powierzonych sądom administracyjnym obowiązków i jednocześnie upoważnień do rozpatrywania skarg i innych środków zaskarżenia, określona została w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej zwanej w skrócie "p.p.s.a."), który zawiera szczegółowy katalog spraw objętych właściwością rzeczową sądów administracyjnych. Z treści ww. przepisu wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje, postanowienia i akty w nim wymienione (pkt 1-7) oraz na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a, jak również na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt 8-9). W ocenie Sądu złożona skarga na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie niepodjęcia – zdaniem skarżącego – stosownych działań wobec przekazanego przez Rzecznika Praw Pacjenta zgodnie z właściwością pisma, informującego o terroryzowaniu skarżącego przez jego sąsiada, nie mieści się w katalogu spraw podlegających kontroli sądów administracyjnych. Zgodnie bowiem z art. 1 § 2 i art. 2 w zw. z art. 3 § 1 ustawy z 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze (Dz.U. z 2022 r. poz. 1247) Prokurator Generalny jest naczelnym organem prokuratury. Urząd Prokuratora Generalnego sprawuje Minister Sprawiedliwości. Prokuratur Generalny wykonuje zadania w zakresie ścigania przestępstw oraz stoi na straży praworządności, przez: 1) prowadzenie lub nadzorowanie postępowania przygotowawczego w sprawach karnych oraz sprawowanie funkcji oskarżyciela publicznego przed sądami; 2) wytaczanie powództw w sprawach cywilnych oraz składanie wniosków i udział w postępowaniu sądowym w sprawach cywilnych, z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych, jeżeli tego wymaga ochrona praworządności, interesu społecznego, własności lub praw obywateli; 3) podejmowanie środków przewidzianych prawem, zmierzających do prawidłowego i jednolitego stosowania prawa w postępowaniu sądowym, administracyjnym, w sprawach o wykroczenia oraz w innych postępowaniach przewidzianych przez ustawę; 4) sprawowanie nadzoru nad wykonywaniem postanowień o tymczasowym aresztowaniu oraz innych decyzji o pozbawieniu wolności; 5) prowadzenie badań w zakresie problematyki przestępczości oraz jej zwalczania i zapobiegania oraz współpracę z podmiotami, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2022 r. poz. 574, 583, 655, 682, 807), w zakresie prowadzenia badań dotyczących problematyki przestępczości, jej zwalczania i zapobiegania oraz kontroli; 6) gromadzenie, przetwarzanie i analizowanie w systemach informatycznych danych, w tym danych osobowych, pochodzących z prowadzonych lub nadzorowanych na podstawie ustawy postępowań oraz z udziału w postępowaniu sądowym, administracyjnym, w sprawach o wykroczenia lub innych postępowaniach przewidzianych przez ustawę, przekazywanie danych i wyników analiz właściwym organom, w tym organom innego państwa, jeżeli przewiduje to ustawa lub umowa międzynarodowa ratyfikowana przez Rzeczpospolitą Polską; 7) zaskarżanie do sądu niezgodnych z prawem decyzji administracyjnych oraz udział w postępowaniu sądowym w sprawach zgodności z prawem takich decyzji; 8) koordynowanie działalności w zakresie ścigania przestępstw lub przestępstw skarbowych, prowadzonej przez inne organy państwowe; 9) współdziałanie z organami państwowymi, państwowymi jednostkami organizacyjnymi i organizacjami społecznymi w zapobieganiu przestępczości i innym naruszeniom prawa; 10) współpracę z Szefem Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań ustawowych; 11) współpracę i udział w działaniach podejmowanych przez organizacje międzynarodowe lub ponadnarodowe oraz zespoły międzynarodowe, działające na podstawie umów międzynarodowych, w tym umów konstytuujących organizacje międzynarodowe, ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską; 12) opiniowanie projektów aktów normatywnych; 13) współpracę z organizacjami zrzeszającymi prokuratorów lub pracowników prokuratury, w tym współfinansowanie wspólnych projektów badawczych lub szkoleniowych; 14) podejmowanie innych czynności określonych w ustawach. Z powyższych przepisów wynika, że realizacja zadań przez Prokuratora Generalnego/Ministra Sprawiedliwości nie przybiera żadnej z form określonych w art. 3 p.p.s.a. i co za tym idzie nie podlega kontroli sądów administracyjnych. W odniesieniu bowiem do żadnego z zadań wskazanego organu władzy państwowej nie wydaje się decyzji administracyjnej, która mogłaby być zaskarżona do sądu administracyjnego. Takiej kontroli nie podlega również ocena, czy Minister Sprawiedliwości wykonując swoje ustawowe zadania był bezczynny. Ewentualna kontrola czynności Ministra Sprawiedliwości (Prokuratora Generalnego) może być weryfikowana na zasadach określonych w ustawie z 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (Dz.U. z 2022 r., poz. 1375). Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że zarówno skarga na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w rozpatrzeniu pisma, informującego o nękaniu skarżącego przez inną osobę, a także sposób procedowania w tym zakresie, nie są objęte kognicją sądów administracyjnych. W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.