VII SAB/Wa 46/17

Dnia 25 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd po rozpoznaniu w dniu 25 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. M. na bezczynność Wójta Gminy [...] w zakresie objętym postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] maja 2017 r. nr [...] postanawia odrzucić skargę

Pismem z dnia 1 czerwca 2017 r. (pismo zatytułowane skarga na przewlekłość postępowania skierowana do Sądu za pośrednictwem Wójta Gminy [...]) uzupełnionym pismami z 6 czerwca 2017 r. ("uzupełnienie pozwu z 1 czerwca 2017 r." skierowane do Sądu) i z 15 czerwca 2017 r. (skierowana do SKO w [...] za pośrednictwem Wójta Gminy [...] "uprzejma prośba o przekazanie skargi z 6 czerwca 2017 r. do Sądu"). T. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wójta Gminy [...] w zakresie objętym postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] maja 2017 r. nr [...]. Postanowieniem tym organ wyznaczył Wójtowi Gminy [...] dodatkowy termin załatwienia sprawy - wydania zaświadczenia o żądanej treści - wynoszący 14 dni od otrzymania postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, dalej: p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn, niż wymienione w punktach 1-5 ww. artykułu, wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Za niedopuszczalną uznaje się skargę, która została wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 52 § 1 p.p.s.a.). Stosownie do brzmienia art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Powyższe wyliczenie środków ma charakter przykładowy i należy uznać, że w wypadku skargi na bezczynność środkiem takim będzie zażalenie/ponaglenie przewidziane w art. 37 k.p.a. (por. W. Chróścielewski, Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego, PiP 2004, z. 3, s. 65). Przepis ten stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonych w myśl art. 36 k.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie/ponaglenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu -do organu prowadzącego postępowanie. Z akt sprawy wynika, że skarżący przed wniesieniem skargi na bezczynność Wójta Gminy [...] nie złożył przysługującego środka zaskarżenia, tj. zażalenia/ponaglenia bezpośrednio do organu wyższego stopnia. W świetle powołanego przepisu nie będzie stanowiło zażalenia/ponaglenia znajdujące się w aktach sprawy pismo skarżącego z stanowiące "prośbę wysłaną do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] o przekazanie do Sądu skargi na bezczynność Wójta". W konsekwencji Sąd uznał, że strona skarżąca nie wyczerpała trybu określonego w art. 37 k.p.a., który stanowi warunek formalny wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Na marginesie już tylko wskazać trzeba, że w dniu [...] maja 2017 r., a więc w zakreślonym przez organ terminie, Wójt Gminy [...] wydał postanowienie nr [...] w przedmiocie wydania zaświadczenia. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.