VII SAB/Wa 42/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Jarecka, Sędziowie asesor WSA Karolina Kisielewicz (spr.), sędzia WSA Maria Tarnowska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 25 października 2017 r. sprawy ze skargi Gminy [...] na bezczynność Ministra Infrastruktury i Budownictwa w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy 1. stwierdza bezczynność Ministra Infrastruktury i Budownictwa w rozpoznaniu wniosku Gminy [...] z [...] lutego 2016 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy, 2. stwierdza, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, 3. zobowiązuje Ministra Infrastruktury i Budownictwa do rozpoznania wniosku w terminie 1 miesiąca od dnia otrzymania odpisu prawomocnego orzeczenia wraz z aktami administracyjnymi, 4. zasądza od Ministra Infrastruktury i Budownictwa na rzecz Gminy [...] kwotę 580 zł (pięćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Gmina [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury i Rozwoju w rozpoznaniu jej wniosku z 18 maja 2016r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją tego organu z [...] grudnia 2015r. Wymienioną decyzją Minister Infrastruktury i Budownictwa, po rozpoznaniu wniosku [...] o wznowienie postępowania, na podstawie art. 151 § 1 i 2 i art. 150 § 1 k.p.a. stwierdził, że decyzja z [...] lutego 2014r. dotycząca zezwolenia na realizację inwestycji drogowej polegającej na budowie drogi ekspresowej [...] na odcinku [...] (bez węzła) węzeł "[...]"w części dotyczącej jego interesu prawnego została wydana z naruszeniem prawa oraz uchylił tę decyzję w pozostałej części i orzekł w tym zakresie o istocie sprawy. W skardze do Sądu skarżąca przedstawiła dotychczasowy przebieg postępowania. Wywiodła, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożyła w dniu 18 lutego 2016r. i do dnia wniesienia skargi na bezczynność organu (14 lipca 2017r.) nie został on rozpoznany przez wydanie decyzji. W uzasadnieniu skargi skarżąca podkreśliła, że organ kilkakrotnie wyznaczał nowy termin załatwienia sprawy. Po raz pierwszy w piśmie z 25 lutego 2016r., zawiadomił strony postępowania o tym, że sprawa nie zostanie rozpatrzona w terminie i wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy (29 kwietnia 2016r.). Następnie wyznaczył nowy terminy załatwienia sprawy, co uzasadnił oczekiwaniem na dokumenty o nadesłanie których zwrócił się do inwestora i mimo doręczenia pism. Organ kilkakrotnie wyznaczał nowy termin załatwienia sprawy, mimo że wezwania były odbierane przez pracowników Urzędu Miejskiego w [...] . Pismem z 3 listopada 2016r. organ zawiadomił strony o zgromadzeniu całego materiału dowodowego i możliwości wypowiedzenia się co do dowodów i materiałów przed wydaniem decyzji. Wyznaczony w tym piśmie termin załatwienia sprawy (30 listopada 2016r.) został jeszcze dwukrotnie zmieniony (do 31 stycznia i następnie do 31 marca 2017r.) Skarżąca zwróciła uwagę, że organ, który wcześniej dwukrotnie informował już strony, że zgromadził w sprawie cały materiał dowodowy umożliwiający mu zakończenie postępowania, w piśmie z 10 kwietnia 2017r. wezwał inwestora (GDDKiA) do uzupełnienia materiału dowodowego w sprawie, przez przedłożenie w terminie 21 dni od dnia doręczenia pisma, 4 egzemplarzy map przestawiających proponowany przebieg drogi oraz map podziałowych uwzględniających dane z wykazu zmian ewidencyjnych z 24 września 2012r., a następnie po raz kolejny wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy (31 maja 2017r.). Pismem z 31 maja 2017r, organ poinformował jednak strony, że sprawa nie zostanie rozpatrzona w wyznaczonym terminie, z uwagi na nieuzupełnienie przez inwestora żądanej dokumentacji i nowy termin wyznaczył na 30 czerwca 2017r. Z tego samego powodu organ jeszcze raz przedłużył termin załatwienia sprawy (31 lipca 2017r.). Z tych powodów skarżąca wniosła o stwierdzenie, że Minister jest rażąco bezczynny w rozpoznaniu jej wniosku ponowne rozpatrzenie sprawy, zobowiązanie organu do wydania decyzji w terminie 14 dni od dnia doręczenia organowi wyroku wraz z aktami sprawy oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Minister Infrastruktury i Budownictwa w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy przypomnieć, że bezczynność organu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a.") ma miejsce wówczas, gdy w ustawowym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub postępowanie takie wprawdzie prowadził, ale nie zakończył go - mimo istnienia ustawowego obowiązku – wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu lub nie podjął też stosownej czynności. Stosownie do art. 149 § 1 P.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 P.p.s.a.(...), zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności (pkt 1), zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; (pkt 2), stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (pkt 3). Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a P.p.s.a.). Podkreślenia wymaga, że dla stwierdzenia bezczynności organu nie ma znaczenia z jakich powodów dany akt administracyjny nie został wydany, a w szczególności, czy bezczynność została spowodowana przyczynami zawinionymi lub niezawinionymi przez organ. Okoliczności, które spowodowały bezczynność organu, a także jego opieszałe działanie w toku rozpoznawania sprawy, w tym znaczące przekraczanie terminów, mają znaczenie dla oceny sądu, czy stwierdzona bezczynność miała charakter kwalifikowany, tj. czy była rażąca w rozumieniu art. 149 § 1a P.p.s.a. Sąd stwierdza, że okoliczności faktyczne niniejszej sprawy nie są sporne. Jak wynika z akt administracyjnych, od dnia złożenia przez skarżącą wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (18 lutego 2016r.) do dnia orzekania przez Sąd decyzja nie została wydana. Oznacza to, że Minister Infrastruktury i Budownictwa pozostaje w tej sprawie bezczynny. Nie ulega wątpliwości, że postępowanie Ministra pozostaje w sprzeczności z zasadą szybkości postępowania wyrażoną w art. 12 k.p.a. Takie procedowanie podważa także wyrażoną w art. 8 k.p.a. zasadę prowadzenia postępowania administracyjnego w sposób pogłębiający zaufanie obywateli do organów Państwa. W związku z powyższym zarzut bezczynności organu przy rozpoznawaniu wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy należało uznać za uzasadniony. Zdaniem Sądu organ odwoławczy rażąco naruszył art. 35 § 3 k.p.a. Z charakteru i okoliczności sprawy nie wynika, aby organ był zmuszony podejmować jakiekolwiek skomplikowane czynności procesowe, umożliwiające mu rozpoznanie wniosku skarżącej. Od dnia złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy organ podejmował co prawda czynności procesowe w tej sprawie (m. in. zwracał się do inwestora o złożenie 4 egzemplarzy map przedstawiających proponowany przebieg drogi oraz map podziałowych), ale nie dochowywał kolejnych terminów załatwienia tej sprawy (29 kwietnia, 31 maja 2016r., 31 stycznia, 31 marca, 31 maja, 30 czerwca, 31 lipca 2017r.), nie załatwił również sprawy mimo złożenia przez skarżącą w dniu 14 marca 2017 r. wezwania do usunięcia naruszenia prawa i wydania decyzji. Z akt spawy wynika ponadto, że organ dwukrotnie informował strony, że dysponuje już pełnym materiałem dowodowym, niemniej jednak następnie wyznaczał nowe terminy załatwienia sprawy i do dnia wyrokowania nie wydal decyzji w tej sprawie. Sąd uznał tę bezczynność za rażącą przede wszystkim ze względu na upływ czasu pomiędzy złożeniem wniosku o ponowne a dniem wydania wyroku, który w sprawach tego rodzaju, jak rozpatrywana, wymagających szybkiego rozstrzygania, jest szczególnie istotny dla oceny wagi tej bezczynności. Z drugiej zaś strony zachowania organu, polegające na zwracaniu się do strony o dodatkowe dokumenty nie można uznać za racjonalne i usprawiedliwione z punktu widzenia prowadzonego postępowania, zwłaszcza że organ dwukrotnie informował że zgromadził pełny materiał dowodowy. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, termin jednego miesiąca od daty zwrotu akt organowi, jest po pierwsze terminem, w którym organ jest w stanie załatwić sprawę, a po drugie jest to termin, jaki przepisy k.p.a. wyznaczają organom na załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego (art. 35 § 3 zd. 1 k.p.a.). Tak określony termin jest wobec tego terminem z całą pewnością wystarczającym do tego aby zakończyć postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zobowiązał Ministra Infrastruktury i Budownictwa do rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie jednego miesiąca do daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy oraz orzekł, że organ ten dopuścił się bezczynności z rażącym naruszeniem prawa, stosownie do art. 149 § 1a P.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 205 § 2 powołanej ustawy w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 r., poz. 1804 ze zm.).