VII SAB/Wa 44/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Maciej Majewski po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego K. B. pełnomocnika z urzędu J. N. o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi J. N. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego K. B. ustanowionej w ramach prawa pomocy dla J. N. kwotę 240 zł oraz kwotę 55,20 zł stanowiącą 23 % podatku VAT z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zakresie reprezentowania skarżącego w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, łącznie kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy).

W dniu 30 września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał skarżącym J. N. prawo pomocy m.in. poprzez ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...] na pełnomocnika wyznaczyła radcę prawnego K. B. W piśmie procesowym z dnia 2 stycznia 2017 r., został złożony wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w zakresie reprezentowania skarżącej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji. Jednocześnie złożono oświadczenie o nieopłaceniu ww. kosztów w całości ani w części. Wyrok w niniejszej sprawie zapadł na posiedzeniu niejawnym (w trybie uproszczonym) w dniu 11 stycznia 2017 r. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. poz. 1805). Jego stosowanie w niniejszej sprawie związane jest z brzmieniem § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715), który do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. W myśl § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej opłaty maksymalnej następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy radcy prawnego oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu, wartości przedmiotu sprawy, wkładu pracy radcy prawnego w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, a także trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności. (§ 4 ust. 2 ww. rozporządzenia). Z uwagi na fakt, że przedmiotem zaskarżenia w sprawie nie jest ani należność pieniężna ani decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego ale postanowienie w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia, stawka maksymalna wynagrodzenia radcy prawnego świadczącego pomoc prawną z urzędu w postępowaniu sądowoadministracyjnym w pierwszej instancji wynosi – stosownie do § 21 ust. 1 pkt 1) lit. c) ww. Rozporządzenia – 480 zł. W ocenie rozpoznającego wniosek, po uwzględnieniu okoliczności wskazanych w § 4 ust. 1 i 2 ww. rozporządzenia, należy ustalić opłatę za czynności radcy prawnego ustanowionego z urzędu w wysokości ½ opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4. Wyznaczony pełnomocnik świadcząc pomoc prawną zapoznał się z aktami sprawy oraz złożył pismo procesowe precyzujące stanowisko strony skarżącej. W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu, sąd podwyższa wynagrodzenie o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, o czym stanowi § 4 ust. 3 ww. rozporządzenia. Z tych względów przyznano w niniejszej sprawie kwotę 240 zł oraz kwotę 55,20 zł stanowiącą 23 % podatku VAT z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zakresie reprezentowania skarżącego w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, łącznie kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy).