II SAB/Łd 288/16

Dnia 3 lutego 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Renata Kubot – Szustowska po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2017 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w T. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę turbin wiatrowych postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz strony skarżącej A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w T. kwotę 100 zł (sto), uiszczoną tytułem wpisu sądowego, zaksięgowaną w dniu 13 grudnia 2016 roku, pod poz. [...]. a.bł.

A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w T. wniosła skargę na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę turbin wiatrowych. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 listopada 2016 roku strona skarżąca została wezwana do wykazania, iż przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego wystąpiła do organu administracji wyższego stopnia z zażaleniem na bezczynność w trybie art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Termin do wykonania zarządzeń zakreślono na 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W treści pisma z dnia 12 grudnia 2016 roku strona skarżąca opisała dotychczasowy przebieg postępowania wskazując, że w dniu 20 maja 2016 roku wystąpiła do Starosty [...] z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę trzech turbin wiatrowych. W piśmie z dnia 24 czerwca 2016 roku organ wskazał na nieprawidłowości we wniosku wzywając stronę do ich usunięcia w terminie 7 dni informując, że ponowne sprawdzenie kompletności wniosku nastąpi po usunięciu wskazanych braków. Strona obawiając się, że nie dotrzyma siedmiodniowego terminu, pismem z dnia 4 lipca 2016 roku wystąpiła o zawieszenie postępowania. Organ postanowieniem z dnia [...] odmówił zawieszenia postępowania, a pismem z dnia 7 lipca 2016 roku poinformował o pozostawieniu wniosku o wydanie pozwolenia na budowę bez rozpoznania, bowiem braki formalne wniosku nie zostały usunięte. W tej sytuacji strona pismem z dnia 12 lipca 2016 roku zwróciła się do Wojewody [...] o zbadanie sprawy. Wojewoda [...] pismem z dnia 25 sierpnia 2016 roku odniósł się do pisma strony z dnia 12 lipca 2016 roku. Zarządzeniem Sędziego z dnia 21 grudnia 2016 roku, wobec informacji wynikającej z treści skargi i pisma strony skarżącej z dnia 12 grudnia 2016 roku, iż przedmiotem skargi jest niewydanie pozwolenia na budowę, strona skarżąca została zobowiązana do wypowiedzenia się czy organem, którego bezczynność jest przedmiotem skargi jest Wojewoda [...], czy Starosta [...]. Termin do wykonania zarządzenia zakreślono na 7 dni pod rygorem uznania, że organem w sprawie jest Wojewoda [...]. W odpowiedzi strona skarżąca w treści pisma z dnia 9 stycznia 2017 roku oświadczyła, że skarga dotyczy obu tych organów. W tej sytuacji zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 stycznia 2017 roku – wobec informacji wynikającej z treści pisma strony skarżącej z dnia 9 stycznia 2017 roku – uznano, że organem w sprawie jest Wojewoda [...], a sprawa ze skargi na bezczynność Starosty [...] została wyłączona do odrębnego rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Odrzucenie skargi równoznaczne jest z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania rozstrzygnięcia o charakterze merytorycznym. Stosownie do treści art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 roku poz. 718 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a."), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Poprzez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumie się sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia. W przypadku skargi na bezczynność takim środkiem jest zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie (art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego). Zarządzeniem Przewodniczącego wezwano stronę skarżącą do wykazania, iż przed wniesieniem skargi wystąpiła z zażaleniem na bezczynność w trybie art. 37 Kodeks postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na wezwanie strona wykazała, iż złożyła zażalenie na bezczynność Starosty [...] do Wojewody [...](pismo z dnia 12 lipca 2016 roku). Wynika z tego, że strona nie kwestionowała bezczynności Wojewody[...], co potwierdza lektura akt administracyjnych. W tej sytuacji należy przyjąć, że strona skarżąca w sprawie ze skargi na bezczynność Wojewody [...] nie wyczerpała środków zaskarżenia, mimo iż była do tego zobowiązana. Wobec tego skarga na bezczynność Wojewody [...] podlega odrzuceniu zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 P.p.s.a., o czym Sąd postanowił w punkcie pierwszym postanowienia. O zwrocie wpisu od skargi Sąd orzekł w punkcie drugim postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a. Końcowo należy wskazać, że skarga na bezczynność Starosty [...] została wyłączona do odrębnego rozpoznania. a.bł.