VII SAB/Wa 30/17

Dnia 8 listopada 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Rudnicki po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...] na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego [...] w przedmiocie postępowania naprawczego praz pozwolenia na użytkowanie budynku przy ul. [...] w [...] postanawia I. odrzucić skargę II. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżącej Wspólnocie Mieszkaniowej [...] w [...] kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego.

Pismem z dnia 10 maja 2017 r. Wspólnota Mieszkaniowa ul. [...] w [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego [...] w przedmiocie postępowania naprawczego praz pozwolenia na użytkowanie budynku przy ul. [...] w [...]. Zarządzeniem z dnia 20 czerwca 2017 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dowodu wniesienia zażalenia skierowanego do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 23, dalej: k.p.a.) Na wykonanie powyższego wezwania zakreślono termin 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przy piśmie z dnia 7 lipca 2017 r., skarżąca nadesłała potwierdzony prezentatą organu z datą 5 lipca 2017 r. dokument "skarga na bezczynność" złożony do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, dalej: p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn, niż wymienione w punktach 1-5 ww. artykułu, wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Za niedopuszczalną uznaje się skargę, która została wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 52 § 1 p.p.s.a.). Stosownie do brzmienia art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Powyższe wyliczenie środków ma charakter przykładowy i należy uznać, że w wypadku skargi na bezczynność środkiem takim będzie zażalenie/ponaglenie przewidziane w art. 37 k.p.a. (por. W. Chróścielewski, Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego, PiP 2004, z. 3, s. 65). Przepis ten stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonych w myśl art. 36 k.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie/ponaglenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu -do organu prowadzącego postępowanie. Z akt sprawy wynika, że strona skarżąca przed wniesieniem skargi na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] nie złożyła przysługującego środka zaskarżenia, tj. zażalenia/ponaglenia do organu nadzoru budowlanego wyższego stopnia. Celem złożenia takiego zażalenia/ponaglenia do organu - przed wniesieniem skargi do Sądu, warunkując tym samym jej dopuszczalność - jest zmobilizowanie organu do działania i zwalczanie rzeczywistej bezczynności czy przewlekłości w działaniu, a więc przede wszystkim wymuszenie na organie administracji załatwienia sprawy. Z akt sprawy wynika natomiast, że skarżąca Wspólnota złożyła "skargę na bezczynność" do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, w dniu 5 lipca 2017 r., a zatem już po wniesieniu skargi do Sądu. Wymienione pismo należało jednak złożyć do właściwego organu przed wniesieniem skargi do Sądu. W konsekwencji Sąd uznał, że strona skarżąca nie wyczerpała trybu określonego w art. 37 k.p.a., który stanowi warunek formalny wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.