VII SAB/Wa 26/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), Sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 16 listopada 2017 r. sprawy ze skargi [...] spółki jawnej [...] z siedzibą w [...] na bezczynność Burmistrza [...] oddala skargę.

[...] wnieśli skargę na bezczynność Burmistrza [...] oraz na niepodjęcie postępowania w odpowiedzi na złożony wniosek o dokonanie zmiany istniejącej organizacji ruchu na drodze dojazdowej do Gospodarstwa [...]. Skarżący wskazał, że znaki drogowe B-18 zakazujące wjazdu dla pojazdów o rzeczywistej masie całkowitej powyżej 15 ton zostały ustawione w dniu 15.04.2015 r. co skutkuje brakiem możliwości dostarczenia do Gospodarstwa [...] pokarmu dla ryb, wapna czy skoszonej trawy, a także utrudnia w znacznym stopniu prowadzenie prac naprawczych. Skarżąca wystąpiła zmianę organizacji ruchu do Burmistrza [...] 23.03.2016 r. poprzez umieszczenie tabliczki "nie dotyczy dojazdu do Gospodarstwa [...]". W odpowiedzi otrzymała pismo z dnia 20.10.2016 r. informujące że Burmistrz [...] po przeanalizowaniu wniosku nie znalazł podstaw do zmiany organizacji ruchu. Wówczas skarżąca ponownie zwróciła się do organu pismem z dnia 9.11.2016 r. wnosząc o wydanie przez organ decyzji, co umożliwi wniesienie stronie odwołania. W odpowiedzi Burmistrz [...] podtrzymał stanowisko zawarte w piśmie z dnia 20.10.2016 r. i wskazał, że sprawy dotyczące usuwania znaków drogowych nie są sprawami indywidualnymi z zakresu administracji państwowej i nie są rozstrzygane w drodze decyzji administracyjnej, gdyż zatwierdzenie projektu organizacji ruchu jest aktem dotyczącym nieokreślonej liczby adresatów -użytkowników drogi. W odpowiedzi na skargę Burmistrz [...] wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga została oddalona, ponieważ organ nie dopuścił się zarzuconej bezczynności. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność w przypadkach określonych w pkt 1 – 4 ppsa. W tym zakresie przedmiotem kontroli nie jest określony akt organu administracji, lecz jego brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek działania w danej formie i w określonym trybie. Z kolei stosownie do treści art. 149 ppsa sąd uwzględniając skargę na bezczynność w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania usprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (§ 1), a nadto rozstrzyga w kwestii, czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). W przypadku, o którym mowa w § 1 sąd ponadto może orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 (§ 2). Celem skargi na bezczynność organu jest zwalczanie braku działania w załatwieniu sprawy. W orzecznictwie wskazano, że sprawy dotyczące usuwania znaków drogowych (będące następstwem zatwierdzenia projektu organizacji ruchu) nie są sprawami indywidualnymi z zakresu administracji i nie są rozstrzygane w drodze decyzji administracyjnej tj. rozstrzygnięciem w indywidualnej sprawie w rozumieniu kodeksu postępowania administracyjnego, lecz są ustanowieniem powszechnie obowiązującej normy określonego zachowania się dla wszystkich użytkowników drogi nieokreślonego kręgu potencjalnych użytkowników. Zatwierdzenia przez właściwy organ projektu organizacji ruchu lub zmiana tej organizacji również nie może być traktowana jako decyzja administracyjna bowiem nie jest ona rozstrzygnięciem w indywidualnej sprawie tj. co do określonej osoby, która to cecha stanowi istotny element decyzji administracyjnej. Skoro więc Burmistrz [...] nie był uprawniony do działania w formie aktu administracyjnego odpowiadając na pisma skarżącego nie pozostawał w bezczynności w zakresie wydania decyzji. Pełne wyjaśnienie zagadnień związanych z organizacją ruchu w miejscowości [...] skarżąca otrzymała w piśmie Starosty [...] z dnia 17.03.2016 r. Burmistrz [...] jest zarządcą drogi gminnej nr [...] i może wystąpić o zmianę organizacji ruchu lub na podstawie art. 64 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym udzielić stronie zezwolenia na przejazd pojazdu nienormatywnego kat I. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 152 ppsa orzekł jak w wyroku.