II SAB/Po 165/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu w dniu 26 października 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi J. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie wydania zaświadczenia postanawia zwolnić skarżącego od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. /-/ K. Witkowicz-Grochowska

Skarżący J. K. wniósł o przyznanie prawa pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. We wniosku wnioskodawca oświadczył, że jest długotrwale bezrobotny i nie ma prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Oświadczył, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną. Skarżący podał, że w 2016r. nie uzyskał żadnego dochodu. Żona z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej uzyskała według PIT za 2016r. dochód w wysokości [...]zł netto miesięcznie. Skarżący oświadczył, że ma rozdzielność majątkową z żoną. Nadto skarżący podał, że ani on, ani członkowie rodziny nie posiadają żadnego majątku nieruchomego, wartościowych ruchomości, czy zasobów pieniężnych i oszczędności. Skarżący wyszczególnił wysokość miesięcznych opłat: czynsz za mieszkanie wynosi [...] zł, koszt energii elektrycznej i telefonu [...] zł. Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017r., poz. 1369, dalej "P.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznych kosztach bieżącego utrzymania siebie i rodziny. Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja skarżącego pozwala na przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie. Skarżący prowadzi gospodarstwo domowe jedynie z żoną. Rodzina utrzymuje się z dochodów jakie uzyskuje żona skarżącego z prowadzonej działalności gospodarczej. Doświadczenie życiowe wskazuje, że wysokość tego dochodu w kwocie [...]zł neto miesięcznie wystarcza tylko na opłacenie bieżących kosztów koniecznego utrzymania dwuosobowej rodziny – bieżących opłat za mieszkanie, zakupu żywności, środków czystości, ubioru czy doraźnych leków. Nie pozwala zatem na poczynienie oszczędności celem poniesienia najmniejszych nawet kosztów sądowych wymaganych w sprawie. Skarżący nie posiada też innego majątku, z którego mógłby czerpać dodatkowe środki na utrzymanie, a także nie dysponuje oszczędnościami. Jest długotrwale bezrobotny i aktualnie nie uzyskuje żadnego stałego dochodu. Przedstawiona przez skarżącego sytuacja finansowa wskazuje, więc że nie ma możliwości wygospodarowania jakichkolwiek środków na pokrycie najmniejszych nawet kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Przyznać zatem należało prawo pomocy w żądanym zakresie i zwolnić skarżącego od kosztów sądowych. Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 P.p.s.a. w zw. z art. 246 §1 pkt 2 P.p.s.a. orzeczono, jak w postanowieniu. /-/ K. Witkowicz-Grochowska