VII SAB/Wa 2488/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Rudnicki Sędziowie: sędzia WSA Tomasz Janeczko (sprawozdawca) asesor WSA Lucyna Staniszewska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 30 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi K. M. na bezczynność Rektora [...] w . w przedmiocie wydania karty przebiegu studiów 1. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania Rektora [...] w W. do rozpoznania wniosku K. M. o wydanie karty przebiegu studiów; 2. stwierdza, że Rektor [...] w W. w Warszawie dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku jak w pkt 1; 3. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 4. zasądza od Uczelni [...] w W. na rzecz K. M. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

K. M. (dalej: skarżąca) pismem z 23 maja 2025 r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Rektora Uczelni [...] w W. Skarżąca zarzuciła naruszenie: 1) § 17 ust. 3 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 27 września 2018 r. w sprawie studiów (Dz. U. z 2003 r., poz. 2787) poprzez niewydanie przez Organ od dnia 22 grudnia 2024 r. karty przebiegu studiów, podczas gdy z ww. przepisu rozporządzenia wynika, że odpisy lub wydruki kart okresowych osiągnięć studenta lub innych dokumentów przewidzianych regulaminem studiów wydaje się na wniosek osoby, której te dokumenty dotyczą; 2) naruszenie zasady zaufania do władzy publicznej, tj. art. 8 § 2 k.p.a. poprzez niewydanie przez Organ od dnia 22 grudnia 2024 r. karty przebiegu studiów, podczas gdy zgodnie z przywołanym przepisem sprawy, które nie wymagają zbierania dowodów, informacji lub wyjaśnień, powinny być załatwione niezwłocznie; 3) naruszenie zasady szybkości postępowania, tj. art. 12 § 1 k.p.a. poprzez niewydanie od dnia 22 grudnia 2024 r. karty przebiegu studiów, podczas gdy Organ powinien działać sprawnie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami do załatwienia sprawy; 4) naruszenie art. 35 § 1, 2 i 3 k.p.a. poprzez niezałatwienie sprawy bez zbędnej zwłoki, a także niezałatwienie jej w terminie 2 miesięcy, podczas gdy sprawa wydania karty studiów, jako sprawa powtarzalna i nie wymagająca przeprowadzenia postępowania dowodowego ani żadnych dodatkowych czynności powinna być załatwiona niezwłocznie. Z uwagi na powyższe zarzuty Skarżąca wniosła o: - stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności w sprawie zainicjowanej wnioskiem o wydanie karty przebiegu studiów; - zobowiązanie Organu do załatwienia wniosku o wydanie karty przebiegu studiów w terminie 7 dni od dnia otrzymania odpisu prawomocnej decyzji Sądu; - na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a. o rozpoznanie sprawy w postępowaniu uproszczonym; - zasądzenie od Organu na rzecz Skarżącej wszystkich kosztów postępowania, w tym opłaty sądowej, według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi wskazała, że Uczelnia [...] - dalej "Uczelnia" (poprzednia nazwa – C.) jest uczelnią niepubliczną utworzoną przez I. Sp. z o. o. w W. na podstawie decyzji Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 12 lipca 2018 r. Organ prowadzi studia w formie studiów stacjonarnych i niestacjonarnych, studia licencjackie i magisterskie, studia podyplomowe i inne formy kształcenia. Skarżąca 18 lipca 2022 r. zawarła z Organem umowę o świadczenie usług edukacyjnych na studiach jednolitych magisterskich na kierunku psychologia od roku akademickiego 2022/2023, w toku indywidualnym nauczania. Zgodnie z art. 74 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2024 r., poz. 1517, ze zm.) uczelnia zobowiązana jest dokumentować przebieg studiów, zgodnie zaś z § 17 ust. 3 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 27 września 2018 r. w sprawie studiów (Dz. U. z 2003 r., poz. 2787) odpisy lub wydruki kart okresowych osiągnięć studenta lub innych dokumentów przewidzianych regulaminem studiów wydaje się na wniosek osoby, której dokumenty te dotyczą. Wnioskiem z 22 grudnia 2024 r. Skarżąca wystąpiła do Organu o wydanie karty przebiegu studiów. Przez kilka tygodni Organ nie udzielił Skarżącej żadnych informacji w sprawie. Już wcześniej Skarżąca wystosowała do Organu nieformalne prośby drogą mailową. Pismem z dnia 1 lutego 2025 r. Organ zawiadomił Skarżącą o wyznaczeniu nowego terminu rozpoznania sprawy o wydanie karty przebiegu studiów, wskazując na "nowe nieznane dotąd okoliczności a także zmianę podmiotu prowadzącego weryfikację oraz konieczności dokonania dodatkowych wdrożeń pod względem technicznych". Powołując się na "znaczny stopień skomplikowania sprawy i jej zawiłość" Organ wyznaczył dodatkowy termin na załatwienie sprawy - do 30 kwietnia 2025 r. Wskazała, że wydanie karty przebiegu studiów jest czynnością o charakterze technicznym i prostym, niewymagającą przeprowadzania żadnego postępowania dowodowego ani rozpoznania złożonych zagadnień prawnych. Sprawa ta nie posiada charakteru szczególnie skomplikowanego, a jej załatwienie polega na wygenerowaniu z systemu teleinformatycznego Organu danych już przez nią uprzednio zgromadzonych. Tym samym powoływanie się przez Organ na "znaczny stopień skomplikowania sprawy i jej zawiłość" należy ocenić jako rażąco nieuzasadnione i pozbawione podstaw faktycznych i prawnych. Argument ten stanowi nadużycie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, które przewidują możliwość przedłużenia terminu wyłącznie w wyjątkowych i uzasadnionych przypadkach. W przedmiotowej sprawie taka sytuacja niewątpliwie nie zachodzi. Organ, mimo upływu ponad siedmiu miesięcy od dnia złożenia wniosku, nie wydał decyzji ani nie przekazał wnioskowanego dokumentu, co stanowi rażące naruszenie art. 35 § 1 i § 3 k.p.a. Wszelkie terminy przewidziane w tych przepisach zostały przez Organ przekroczone, a ich przedłużenie - dokonane pismem z dnia 1 lutego 2025 r. - było całkowicie niezasadne i oparte na ogólnikowych stwierdzeniach o problemach i technicznych i zmianie podmiotu dokonującego weryfikacji. Organ nie wskazał przy tym żadnych konkretnych faktów ani dokumentów potwierdzających istnienie rzeczywistych trudności uniemożliwiających realizację wniosku Skarżącej. Co więcej, wizyta Skarżącej w dziekanacie ujawniła, że sprawy dotyczące wydawania kart przebiegu studiów zostały rzekomo przeniesione do filii uczelni w Rzeszowie, co Skarżąca usłyszała dopiero po złożeniu wielokrotnych pism i interwencji osobistej. Brak jakiejkolwiek oficjalnej informacji o takiej zmianie, a tym bardziej brak przekazania sprawy we właściwy sposób lub wskazania nowego organu, który miałby być odpowiedzialny za realizację wniosku, świadczy o lekceważeniu obowiązków ustawowych przeć uczelnię oraz instrumentalnym traktowaniu przepisów prawa administracyjnego. Przenoszenie odpowiedzialności za załatwienie sprawy pomiędzy jednostkami organizacyjnymi uczelni nie może usprawiedliwiać wielomiesięcznej bezczynności i rażąco narusza zasadę zaufania obywatela do organów władzy publicznej, o której mowa w art. 8 k.p.a. Czynność w postać wydania karty przebiegu studiów jest czynnością jednostronną z zakresu administracji publicznej zgodnie z ustawą o szkolnictwie wyższym, podejmowaną w sprawie indywidualnej, w tym i znaczeniu, że jej przedmiotem jest określony i zindywidualizowany stosunek administracyjny, którego źródłem jest przepis prawa. Dla dokonania przedmiotowej czynności przewidziany został szczególny termin, który został przekroczony. Przekroczony został także dodatkowy termin wyznaczony przez Organ. Dnia 12 sierpnia 2025 r. Skarżąca wniosła do Organu ponaglenie powołując się na stan faktyczny i prawny przywołany w treści uzasadnienia do niniejszej skargi. Do dnia wniesienia skargi, tj. do dnia 23 września 2025 r., Organ w żaden sposób nie ustosunkował się do wniesionego ponaglenia, w szczególności nie wydał Skarżącej karty przebiegu studiów. W związku z tym Skarżąca wnosi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność organu wobec wyczerpania innych możliwości do chodzenia swojego uzasadnionego interesu. Wobec powyższego, a także wobec wyznaczenia przez Organ dodatkowego terminu i powoływanie się na "szczególną zawiłość sprawy" w sytuacji, która de facto dotyczy wydania Skarżącej kilkustronicowego dokumentu zawierającego zestawienie uzyskanych ocen, uznać należy, że ponad wszelką wątpliwość Organ dopuścił się bezczynności, a przewlekłość ma charakter szczególnie rażący. Postawa Organu prowadzi do nieuzasadnionego przedłużania postępowania, naruszenia prawa strony do uzyskania informacji i dokumentów jej dotyczących. Co więcej, postawa Organu w tej sytuacji pozbawia Skarżącą prawa do dalszego kształcenia, bowiem dokument ten jest w takim właśnie celu potrzeby Skarżącej. Działania Organu należy ocenić jako przejaw systemowego ignorowania obowiązków ustawowych, co nie może znaleźć ochrony ani akceptacji w świetle obowiązującego porządku prawnego. Uczelnia [...] w W. w odpowiedzi na skargę wskazała, że wnosi o umorzenie postępowania w zakresie zobowiązania organu do wydania karty przebiegu studiów w związku z wydaniem skarżącej zaświadczenia o przebiegu studiów, a w pozostałym zakresie o oddalenie skargi, dopuszczenie i przeprowadzenie wskazanych w odpowiedzi dowodów z dokumentów, kopii i wydruków. W uzasadnieniu odpowiedzi Uczelnia wskazała, że zaświadczenie o przebiegu studiów zostało skarżącej wydane 23 października 2025 r., co potwierdza korespondencja znajdująca się w aktach sprawy. Uczelnia wskazała, że podjęła wszelkie możliwe działania prawne i faktyczne mające na celu jak najszybsze wydanie skarżącej zaświadczenia o przebiegu studiów. Opóźnienie, które miało miejsce w sprawie było usprawiedliwione okolicznościami niezależnymi od Uczelni, za które obecnie nie można przypisywać organowi ani odpowiedzialności ani złej woli. W Uczelni postanowieniem Prokuratora Prokuratury Krajowej w sprawie o sygn. akt [...] z dnia [...] marca 2024 r. został ustanowiony zarząd przymusowy. Mając na uwadze poczynione w Uczelni ustalenia związane z brakami ocen studentów w systemie informatycznym Uczelni oraz z zaistniałymi nieprawidłowościami w dotychczasowej procedurze dyplomowania, w trosce o interesy studentów, podjęto decyzję o czasowym wstrzymaniu wydawania dokumentów i następnie o weryfikacji ocen każdego studenta tak, aby uzyskany przez niego dokument nie był kwestionowany odzwierciedlając faktyczny, rzeczywisty przebieg kształcenia odbyty przez daną osobę. Zarząd przymusowy w Uczelni funkcjonował do dnia 12 lutego 2025 r. Wówczas to natychmiast wykonalnym postanowieniem Prokuratora z dnia 12 lutego 2025 r. stwierdzono, że Uczelnia posiada organy, procedury i mechanizmy pozwalające jej na legalne prowadzenie działalności statutowej i zmieniono dotychczasową formę zabezpieczenia majątkowego w przedmiotowej sprawie - w związku z czym w Uczelni ustał ustanowiony uprzednio zarząd przymusowy. Jednocześnie wskazano, że wszelkie działania Władz Uczelni od dnia 14 marca 2024 r. zmierzały i zmierzają do szybkiego usprawniania jej funkcjonowania w każdym obszarze, dla dobra całej społeczności akademickiej - co w znacznej mierze już nastąpiło. Nadmieniono, jednocześnie że zastana w Uczelni przez zarządcę sytuacja była zupełnie niezależna od organu. W świeżo wówczas wdrażanym systemie informatycznym wspierającym tok kształcenia brakowało kilkaset tysięcy ocen - (przy liczbie ponad 20 tysięcy studiujących wówczas w uczelni studentów). Dodatkowo w Uczelni nie było wówczas kluczowych dla jej funkcjonowania instytucji - w tym Senatu - odgrywającego kluczową rolę w procesie zatwierdzenia wzoru dyplomu, co stało się konieczne w związku ze zmianą nazwy Uczelni. W okresie zaś od dnia 1 czerwca 2024 r. do dnia 26 września 2024 r. w Uczelni był vacat na stanowisku Rektora - na funkcję tę Zarządzeniem założyciela z dnia 26 września 2024 r. powołana została aktualna Rektor. Jedną z pierwszych czynności nowej Rektor było wydanie zarządzenia z dnia 23 października 2024 r. o zarządzeniu wyborów do Senatu Uczelni, które odbyły się w dniach 21-22 listopada 2024 r., a pierwsze posiedzenie Senatu odbyło się 2 grudnia 2024 r. Jednocześnie do połowy grudnia 2024 r. nad przywołanym powyżej procesem weryfikacyjnym od strony organizacyjnej i merytorycznej pełnię władzy i kontroli sprawował zarządca przymusowy i wyznaczone przez niego osoby. Od drugiej połowy grudnia 2024 r., w związku z przejęciem czynności związanych z weryfikacją ocen przez Rektora Uczelni dokonano modyfikacji i usprawnień wielu procesów związanych z realizacją wniosków studentów o wydanie dokumentów. W Uczelni, po wykonaniu ogromu pracy organizacyjno - merytorycznej, wznowiono również proces dyplomowania. Od grudnia 2024 r. w Uczelni odbyło się kilkaset obron, wydano już kilkaset dyplomów, kolejne obrony są planowane. Wskazano odnośnie możliwości faktycznego wydawania dyplomów, że pierwsze posiedzenie Senatu odbyło się w dniu 2 grudnia 2024 r. i to na tym posiedzeniu zatwierdzony został nowy wzór dyplomu Uczelni. Zgodnie z Ustawą Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce organem władnym do zatwierdzenia nowego wzoru dyplomu Uczelni uwzględniającego zmianę nazwy, jest wyłącznie Senat Uczelni. Bez zatwierdzenia wzoru dyplomu przez Senat, Uczelnia nie miała możliwości wydania takiego dokumentu. Wybory do Senatu odbyły się w terminie 20-21 listopada 2024 r. Nowy wzór dyplomu Uczelni został zatwierdzony 2 grudnia 2024 r. Następnie Uczelnia musiała przeprowadzić niezbędne czynności - w tym uzyskanie od wytwórcy dyplomu czyli Państwowej Wytwórni Papierów Wartościowych. Finalnie blankiet dyplomu Uczelni został zaakceptowany i dopuszczony do obrotu prawnego 4 lutego 2025 r. Dodatkowo po uzyskaniu ww. akceptacji Uczelnia przeprowadziła pełną i konieczną procedurę informacyjną wynikającą z art. 34 i 35 ustawy z 22 listopada 2018 roku o dokumentach publicznych przekazując wzorzec dyplomu wymaganym organom państwowym. Uczelnia sukcesywnie wydaje studentom wnioskowane przez nich dokumenty, co jest zadaniem czasochłonnym zarówno, z uwagi na konieczność przeprowadzenia opisanej powyżej weryfikacji, jak i problemów organizacyjno-technicznych związanych z faktem, że znaczna część dokumentacji znajduje się w posiadaniu organów ścigania. Uczelnia wskazała, że nie bagatelizuje swoich zadań, wręcz przeciwnie czyni starania, by studenci - w tym skarżąca - otrzymali niezbędne dokumenty w możliwie jak najszybszym terminie. W związku z powyższym podkreślono, że po stronie organu nie doszło w sprawie do bezczynności, w tym do bezczynności noszącej charakter bezczynności rażącej. Organ bowiem wydał Skarżącej dokument tak szybko jak tylko formalnie i faktycznie było to możliwe oraz dołożył wszelkiej należytej staranności, wykonując wszelkie możliwe działania mające na celu jak najszybsze wydanie w pełni legalnego dokumentu. Organ w dniu 23 października 2025 r. wydał skarżącej żądane dokumenty, co uzasadnia umorzenie postępowania w zakresie zobowiązania organu do wydania dokumentu. Końcowo Uczelnia wniosła, by sąd orzekając uwzględnił całokształt okoliczności faktycznych i prawnych istniejących po stronie uczelni, wolę przeprowadzenia weryfikacji i dokonania czynności naprawczych w ramach struktur Uczelni i uczynienia zadość wnioskom studentów w jak najszybszym możliwym terminie. Organ wniósł także o odstąpienie przez sąd od korzystania ze środków przewidzianych w art. 149 § 2 p.p.s.a. i nakładania jakiejkolwiek sumy pieniężnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z § 17 ust. 3 rozporządzenia w sprawie studiów, odpisy lub wydruki kart okresowych osiągnięć studenta lub innych dokumentów przewidzianych regulaminem studiów, o których mowa w ust. 2, wydaje się na wniosek osoby, której te dokumenty dotyczą. Zawarte w powyższym akcie wykonawczym przepisy dotyczące dokumentowania przebiegu studiów, stanowią doprecyzowanie art. 74 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, zobowiązującego uczelnie do dokumentowania przebiegu studiów. Karta przebiegu studiów (tzw. transkrypt indeksu) to oficjalny wyciąg z indeksu zawierający wszystkie informacje dotyczące przebiegu studiów. Jest to dokument wymagany np. w niektórych krajach do uznania wykształcenia i w określonych sytuacjach przez inne uczelnie czy pracodawców. Skoro istnieją przepisy materialnego prawa administracyjnego nakładające na uczelnie określony obowiązek - dokumentowania przebiegu studiów oraz odpowiadające mu uprawnienie studenta do otrzymania takich dokumentów, to niewątpliwie w sprawie przysługiwała skarga na bezczynność, gdyż dotyczy ona innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej odnoszących się do uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego - art. 3 § 2 pkt 9 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 - dalej jako "p.p.s.a."). Bezczynność postępowania w przedmiocie wydania zaświadczenia podlega kognicji sądu administracyjnego (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 maja 2019 r., sygn. I OSK 891/19). Badana skarga była też formalnie dopuszczalna, gdyż nie jest sporne, że Skarżąca 12 sierpnia 2025 r. na podstawie art. 37 § 1 k.p.a., złożyła ponaglenie do Uczelni na bezczynność i domagała się wydania karty przebiegu studiów. Postępowanie w sprawie wydawania zaświadczenia zostało uregulowane w przepisach Działu VII k.p.a. Stosownie do art. 217 § 1 i § 2 k.p.a. organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się o zaświadczenie, jeżeli urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa (art. 217 § 2 pkt 1 k.p.a.) lub osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego (art. 217 § 2 pkt 2 k.p.a.). Co istotne, zgodnie z art. 217 § 3 k.p.a., zaświadczenie powinno być wydane bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie siedmiu dni. Przepis art. 218 k.p.a. przewiduje, że w przypadkach, o których mowa w art. 217 § 2 pkt 2, organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Odmowa wydania zaświadczenia bądź zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą się o nie, stosownie do art. 219 k.p.a., następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Postępowanie wszczęte wnioskiem o wydanie zaświadczenia cechuje się uproszczoną procedurą. Obowiązkiem organu, do którego skierowano wniosek inicjujący to postępowanie, jest dokonanie porównania treści żądania strony ze stanem wynikającym z prowadzonych przez niego ewidencji, rejestrów lub innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Organ może zaświadczyć tylko o tym, co wynika z dokumentów pozostających w jego dyspozycji, które wiążą się z zakresem wykonywanych przez niego ustawowych kompetencji. Termin na wydanie zaświadczenia lub jego odmowę określony w art. 217 § 3 k.p.a. stanowi lex specialis w stosunku do terminów wskazanych w art. 35 § 3 k.p.a. Oznacza to, że ogólne terminy na załatwienie sprawy przewidziane ustawą nie mogą być stosowne nawet odpowiednio (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 grudnia 2014 r., sygn. akt I OSK 2/14). Pojęcie bezczynności wynika z art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. W przepisie tym ustawodawca określa bezczynność jako stan, w którym nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych, ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy w ustalonym przepisami terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, albo nie podjął stosownej czynności materialnej. Dla oceny zasadności skargi na bezczynność nie ma przy tym znaczenia, czy i w jakim stopniu do nieterminowości działania organu przyczyniła się sama strona. Celem skargi na bezczynność jest doprowadzenie do wydania przez organ aktu lub podjęcia czynności. Oznacza to, że sąd rozpoznając skargę na bezczynność bierze pod uwagę jedynie sam fakt, czy w danej sprawie została dokonana czynność lub czy z innych powodów organowi nie można zarzucić stanu bezczynności. Dla uznania bezczynności konieczne jest ustalenie, czy w zaistniałym stanie faktycznym, na organie administracji publicznej spoczywał obowiązek dokonania czynności, a następnie, czy uczyniono to w przepisanym terminie, a dalej czy ewentualne opóźnienie jest usprawiedliwione (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 marca 2019 r., sygn. akt I OSK 1296/17). Uwzględniając ustawowy 7 dniowy termin załatwienia wniosku o wydanie zaświadczenia, stwierdzić trzeba, że Uczelnia dopuściła się kilkumiesięcznej bezczynności, przekraczającej termin załatwienia wniosku Skarżącej, wyznaczony w art. 217 § 3 k.p.a. Z akt sprawy wynikało, że Skarżąca w dniu 22 grudnia 2024 r. złożyła do Uczelni wniosek o wydanie karty przebiegu studiów. Do dnia złożenia skargi, pomimo wniesienia ponaglenia, Uczelnia nie wydała Skarżącej karty przebiegu studiów. Jak wynika z akt administracyjnych przekazanych przez Uczelnię, nastąpiło to dopiero w dniu 23 października 2025 r., a zatem przeszło dziesięć miesięcy po złożeniu wniosku przez Skarżącą i już po wniesieniu skargi na bezczynność do Sądu. W tych okolicznościach Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a., stwierdził, że organ (Uczelnia) niewątpliwie dopuściła się bezczynności (pkt 2 sentencji wyroku), jednakże przyjął, że nie miała ona miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt 3 sentencji wyroku). W orzecznictwie sądów administracyjnych akcentuje się, że rażącym naruszeniem prawa będzie stan, w którym - bez żadnej wątpliwości i wahań - można stwierdzić, że naruszono prawo w sposób oczywisty. Kwalifikacja naruszenia, jako rażące, musi posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako naruszenie zwykłe. Podkreśla się także, że dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych obowiązków, czyli również terminów załatwienia sprawy. Opóźnienie organu musi być w oczywisty sposób pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia. W realiach badanej sprawy, zwłoka organu w załatwieniu sprawy nie miała charakteru kwalifikowanego. Sąd uwzględnił, że po znanym powszechnie fakcie aresztowania Rektora C. w W., ustanowiony przez prokuratora Zarządca, a następnie nowe władze Uczelni zmuszone zostały do wnikliwego sprawdzenia prawidłowości danych ujawnionych w prowadzonych na Uczelni rejestrach dotyczących osiągnieć studentów, co niewątpliwie miało wpływ na terminowe realizowanie wniosków studentów o wydanie karty przebiegu studiów. Przed wystawieniem żądanego dokumentu konieczne było bowiem uprzednie weryfikowanie przebiegu studiów i efektów uczenia. Z odpowiedzi na skargę wynikało, że w nowo wdrażanym systemie informatycznym wspierającym tok kształcenia brakowało kilkaset tysięcy ocen, a niemożliwe było wydawanie dokumentów bez prowadzenia postępowania wyjaśniającego i weryfikacji danych. W tym celu badane były dokumenty papierowe, jak i elektroniczne, dane zgromadzone w systemach Uczelni. Proces weryfikacyjny był długotrwały i skomplikowany. W sprawie, w ocenie Sądu, bezprzedmiotowym stało się zobowiązywanie organu do wydania w określonym terminie karty przebiegu studiów (art. 149 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a.), skoro organ załatwił już sprawę wydając Skarżącej wnioskowany dokument. Tym samym postępowanie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., należało umorzyć w części dotyczącej zobowiązania Uczelni do załatwienia sprawy (pkt 1 sentencji wyroku). O kosztach postępowania (pkt 4 sentencji wyroku) Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. Na koszty postępowania złożyła się kwota 100 zł uiszczona tytułem wpisu sądowego od skargi. Sąd orzekł w sprawie na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 4 p.p.s.a., zgodnie z którym, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność w postępowaniu administracyjnym.