VII SAB/Wa 208/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA – Justyna Wtulich – Gruszczyńska po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.B. i T.T. na bezczynność Głównego Geodetę Kraju w przedmiocie bezczynności w sprawie wyjawienia operatu technicznego postanawia odrzucić skargę.

B.B. i T.T. pismem z 7 listopada 2022 r. wnieśli skargę na bezczynność Głównego Geodety Kraju w przedmiocie udostępnienia materiałów z Centralnego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego w postaci operatu technicznego nr [...] kart. [...], [...], [...], [...] i [...]. W odpowiedzi na skargę Główny Geodeta Kraju wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że 25 lipca 2022 r. (data stempla wpływu do organu) do Kancelarii Głównej Ministra Rozwoju i Technologii wpłynął wniosek B.B. o udostępnienie materiałów centralnego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Pismem z 26 lipca 2022 r. Ministerstwo Rozwoju i Technologii przekazało ww. wniosek do Głównego Geodety Kraju. Pismem z 28 lipca 2022 r., znak GI-PZGiK.7210.471.2022 Główny Geodeta Kraju przekazał wniosek B.B. z 25 lipca 2022 r. zgodnie z właściwością do Starosty [...] w związku z tym, że z treści wniosku wynikało, że B.B. oczekuje materiałów z powiatowej części zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Pismem z 5 sierpnia 2022 r. B.B. zwrócił się ponownie do Głównego Geodety Kraju o udostępnienie materiałów, które znajdują się w powiatowej części zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Główny Geodeta Kraju pismem z 11 sierpnia 2022 r., znak Gl-PZGiK.7210.471.2022 przekazał pismo B.B. z 5 sierpnia 2022 r. zgodnie z właściwością do Starosty [...]. Z powyższych względów, w ocenie organu zarzut, iż Główny Geodeta Kraju nie odpowiedział na wniosek z dnia 25 lipca 2022 r. jest nieuzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Skarga podlega odrzuceniu. Sąd przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy zobligowany jest w pierwszej kolejności do zbadania przesłanek dopuszczalności skargi. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz.259 t.j.), powoływanej dalej "P.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 oraz z 2019 r., poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r., poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Stosownie do art. 3 § 2a P.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, a także, na mocy art. 3 § 3 tej ustawy, w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Jednocześnie na gruncie art. 4 omawianej ustawy sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Z art. 3 § 2 pkt 8 i 9 P.p.s.a. wynika, że skarga na bezczynność nie jest dopuszczalna w innych sprawach niż wymienione w powyższych przepisach. Wniesienie skargi na bezczynność organu jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie do sądu administracyjnego decyzji, postanowienia lub innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, a bezczynność organu zachodzi wówczas, gdy w ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub opieszale prowadził postępowanie i mimo ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie stosownego aktu albo nie podjął odpowiedniej czynności. Kontrola sądu sprowadza się przede wszystkim do sprawdzenia, czy sprawa podlega załatwieniu przez organ w drodze aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej. Pogląd taki wyraził Naczelny Sąd Administracyjny, między innymi w wyroku z 5 lutego 1999 r., sygn. akt I SAB 90/98; z 13 czerwca 2001 r., sygn. akt IV SA 961/99 oraz w postanowieniu z 2 czerwca 1998 r., sygn. akt IV SAB 166/97. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność Głównego Geodety Kraju w sprawie udostępnienia materiałów Centralnego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego w postaci dokumentacji z operatu technicznego nr [...] kart. [...], [...], [...], [...] i [...]. Wskazać należy, że przedmiot sporu dotyczy udostępnienia danych znajdujących się w powiatowej części zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Zgodnie z art. 7d ustawy z 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2021 r., poz. 1990 ze zm.). prowadzenie w tym udostępnianie danych z ewidencji gruntów i budynków należy do zadań starosty. Z tego względu, przy piśmie z 28 lipca 2022 r., znak : GI-PZGiK.7210.471.2022 oraz z 11 sierpnia 2022 r. znak: PI-PZGiK.7210.471.2022 Główny Geodeta Kraju przekazał wniosek B.B. z 25 lipca 2022 r. oraz z 5 sierpnia 2022 r. dotyczący udostępnienia materiałów z powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego tj. dokumentacji z operatu technicznego nr [...] karta [...], [...], [...], [...] i [...], zgodnie z właściwością Staroście [...]. Skoro zatem Główny Geodeta Kraju nie był zobligowany do załatwienia sprawy skarżących ani w drodze decyzji administracyjnej, ani postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty albo innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, to skarżącym nie przysługuje skarga na bezczynność organu do sądu administracyjnego. Oznacza to, że niniejsza sprawa nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej. Zakres skargi na bezczynność organu wyznaczają przepisy art. 3 § 2 pkt 8 i 9 P.p.s.a. w świetle których zaskarżenie bezczynności organu jest dopuszczalne, ale tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie decyzji, postanowienia oraz innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej. W tym stanie rzeczy niniejsza sprawa nie mieści się we wskazanym powyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności sprawy, Sąd stwierdził, że rozpoznawana sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych, bowiem nie mieści się w katalogu spraw rozpatrywanych przez sądy administracyjne. Zawiera ona niezadowolenie ze sposobu załatwienia sprawy, które skarżący powinien skierować do właściwego organu – określonego w art. 229 i art. 230 K.p.a. w skardze powszechnej o której mowa w art. 227 K.p.a. Ogólne niezadowolenie z działania lub bezczynności organu nie podlega bowiem kontroli ze strony sądu administracyjnego. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Odrzucenie skargi następuje w formie postanowienia wydanego na posiedzeniu niejawnym (§ 3 omawianego przepisu). Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.