VII SAB/Wa 1905/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2026r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. w sprawie rozpoznania wniosku postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie skarżącemu M. W. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego.

Pismem z dnia 17 czerwca 2025r. M. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. w zakresie braku podjęcia działań wynikających z wniosku złożonego do organu w dniu 7 października 2024r.tj. w zakresie zalewania nieruchomości skarżącego. Skarżący wniósł w skardze o zobowiązanie organu do realizacji działań prawem przewidzianych w tym wyeliminowania zalewania jego nieruchomości wodami opadowymi sprowadzanymi z dachu budynku z posesji przy ul. [...] w Z.; stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, zobowiązanie właściciela budynku do niezwłocznego usunięcia tego stanu rzeczy oraz nakazanie niezwłoczne usunięcia studni chłonnej wody deszczowej z jego posesji. Skarżący wniósł także o stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności prowadzonego postępowania z rażącym naruszeniem prawa, nałożenie na organ kary administracyjnej, nałożenia na organ zobowiązania zapłaty skarżącemu odszkodowania w wysokości 10 000 złotych, zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wniósł o oddalenie skargi i umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i dlatego podlega odrzuceniu. W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024r. poz. poz. 935 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.) Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. O istnieniu stanu sprawy w toku (lis pendens), bądź powagi rzeczy osądzonej (res iudicata), przesądza tożsamość elementów podmiotowych oraz tożsamość elementów przedmiotowych sprawy. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna. Istotą przedmiotowego uregulowania jest wprowadzenie reguły, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, nie można więc w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność lub przewlekłość organu administracji. Odrzuceniu będzie podlegała skarga w sprawie, w której ze względu na tożsamość przedmiotową i tożsamość podmiotową wydany został prawomocny wyrok (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, w: R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wyd. C.H. Beck 2015, s. 362). Przedmiotem niniejszej sprawy jest skarga z dnia 17 czerwca 2025r M. W. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. w przedmiocie braku podjęcia działań wynikających z wniosku złożonego do organu z dnia 7 października 2024r. Należy jednak wskazać że sprawa ze skargi skarżącego na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. polegająca na niezałatwieniu wniosku skarżącego z 7 października 2024r. została już rozstrzygnięta prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 maja 2025 r. sygn. akt VII SAB/Wa 116/25. Sąd wyrokiem tym stwierdził, że PINB w W. dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku M. W. z dnia 7 października 2024r., bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa i umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania organu do wydania aktu, oddalił skargę w pozostałym zakresie. W uzasadnieniu ww. wyroku Sąd wskazał, że decyzją z [...] stycznia 2025r. nr [...] PINB w W. nakazał J. B. wyłączenie z użytkowania budynku usytuowanego na dz. nr ew. [...] obr. [...] zlokalizowanego przy ul. [...] w Z. w terminie 30 dni od dnia otrzymania decyzji, nadto zarządził umieszczenie na budynku zawiadomienia o stanie zagrożenia bezpieczeństwa ludzi lub mienia oraz o zakazie jego użytkowania oraz wykonanie doraźnych zabezpieczeń i usunięcie zagrożenia bezpieczeństwa ludzi i mienia. Nadto organ nakazał usunięcie odpadów po termoizolacji budynku na dz. nr [...] z działki nr ew. [...] obr. [...]. Jak wynika z akt sprawy zarówno skarga w sprawie o sygn. akt VII SAB/Wa 116/25 jak i skarga w niniejszej sprawie zostały wniesione przez tego samego skarżącego i posiadają ten sam przedmiot zaskarżenia (dotyczą braku podjęcia działań wynikających ze złożonego do organu wniosku 7 października 2024r). Obydwie skargi są więc tożsame przedmiotowo i podmiotowo. Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie zaszła negatywna przesłanka uniemożliwiająca rozpoznanie skargi skarżącego z dnia 17 czerwca 2025r. w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym – z uwagi na tzw. res iudicata (stan powagi rzeczy osądzonej). Wcześniej złożona przez tę samą stronę w tym samym przedmiocie skarga została rozpoznana merytorycznie wskazanym wyżej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Jednocześnie wskazać należy, że brak podstaw do uznania, że skarga skarżącego z dnia 17 czerwca 2025r stanowi skargę na bezczynność PINB w W., po wydaniu przez organ decyzji z [...] stycznia 2025r. nr [...], w przedmiocie jej wykonania. Jak wynika z odpowiedzi na skargę, zawiadomieniem z 13 czerwca 2025r. organ powiadomił strony o zaplanowanych w dniu 1 lipca 2025r. czynnościach kontrolnych mających na celu sprawdzenie wykonalności ww. decyzji PINB w W. z dnia [...] stycznia 2025r. Nr [...]. Zatem skarga skarżącego z dnia 17 czerwca 2025r na bezczynność organu w tym przedmiocie byłaby przedwczesna. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a orzekł, jak w sentencji postanowienia.