VII SAB/Wa 187/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka Sędziowie: sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk asesor WSA Justyna Wtulich-Gruszczyńska (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 19 marca 2024 r. sprawy ze skargi M. S. na bezczynność Wojewody Mazowieckiego w przedmiocie rozpatrzenia odwołania 1. stwierdza, że Wojewoda Mazowiecki dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu odwołania od decyzji Prezydenta W. z [...] maja 2023 r. nr [...]; 2. stwierdza, że bezczynność Wojewody Mazowieckiego nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania organu do wydania aktu; 4. zasądza od Wojewody Mazowieckiego na rzecz skarżącego M. S. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pismem z 5 września 2023 r. M. S. wniósł skargę na bezczynność Wojewody Mazowieckiego polegająca na nierozpatrzeniu odwołania od decyzji Prezydenta m. st. Warszawy Nr 22/AB/2023 z dnia 10 maja 2023 r., odmawiającej zatwierdzenia projektu rozbiórki i udzielenia pozwolenia na rozbiórkę budynku mieszkalnego jednorodzinnego zlokalizowanego na dz. nr ew. [...] z obrębu [...], przy ul. R. w W. Skarżący wskazał, że pismem z 25 maja 2023 r. złożył za pośrednictwem organu I instancji odwołanie od ww. decyzji do organu drugiej instancji. Skarżący zaznaczył, że do dnia wniesienia skargi organ nie rozpoznał odwołania, jak również nie otrzymał żadnej informacji od organu. Pismem z 2 sierpnia 2023 r. Skarżący wniósł ponaglenie, które również pozostało bez jakiejkolwiek reakcji ze strony organu. Skarżący wniósł o uwzględnienie jego skargi oraz zasądzenie zwrotu poniesionych kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Mazowiecki wniósł o jej oddalenie. Organ wskazał, że toczy się przed nim postępowanie odwoławcze od decyzji Prezydenta m. st. Warszawy Nr 22/AB/2023 z dnia 10 maja 2023 r., odmawiającej zatwierdzenia projektu rozbiórki i udzielenia pozwolenia na rozbiórkę budynku mieszkalnego jednorodzinnego zlokalizowanego na dz. nr ew. [...] z obrębu [...], przy ul. R. w W. Podniósł, że Inwestor – M. S. wniósł pismem z dnia 3 sierpnia 2023 r. ponaglenie na niezałatwienie w ustawowym terminie sprawy, które przekazano do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego i nie zostało ono na chwilę obecną rozpatrzone. Wojewoda ustalił, że akta przekazane przez Prezydenta m. st. Warszawy są niekompletne. W związku z tym pismem z 16 listopada 2023 r. Wojewoda zwrócił się do Prezydenta o przesłanie kompletnych akt. Poinformował, że podjęcie stosownych czynności, w szczególności wydanie rozstrzygnięcia, nastąpi niezwłocznie po ich otrzymaniu. Przy piśmie z 23 listopada 2023 r. Wojewoda Mazowiecki przekazał do Sądu postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 23 listopada 2023 r., znak : DOR.7112.184.2023.JUR, jakie zostało wydane w wyniku rozpatrzenia ponaglenia Skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje : Zgodnie z art. 149 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2023 r., poz. 1634 dalej jako: "p.p.s.a.") sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W przypadku skarg na bezczynność ich wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 § 1 kpa. Wniesiona skarga jest dopuszczalna, gdyż Skarżący dopełnił wymogu formalnego wyczerpania środków zaskarżenia przed jej złożeniem, składając 3 sierpnia 2023 r. ponaglenie. Wskazać należy, że organy administracji publicznej mają obowiązek działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia (art. 12 § 1 kpa). Na organie prowadzącym postępowanie spoczywa obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do załatwienia sprawy (art. 7 i art. 77 § 1 kpa). W myśl art. 35 § 1 kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki, z tym że załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (art. 35 § 3 kpa). Zgodnie z art. 36 kpa o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki, wskazując nowy termin załatwienia sprawy oraz pouczając o prawie do wniesienia ponaglenia. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu. Zgodnie z 37 § 1 pkt 1 kpa bezczynność organu administracji publicznej występuje wówczas, gdy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym w art. 36 § 1 organ nie załatwił sprawy. Dla stwierdzenia bezczynności organu nie ma przy tym znaczenia fakt, z jakich powodów dany akt administracyjny nie został podjęty, a w szczególności, czy bezczynność ta została spowodowana zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu w jego podjęciu, ani stopień przekroczenia terminu załatwienia sprawy. Te okoliczności będą miały jedynie znaczenie przy ocenie charakteru stanu zwłoki, a więc czy przybrała ona postać rażącego naruszenia prawa. Przechodząc do oceny niniejszej skargi wskazać należy, że Sąd podejmując rozstrzygnięcie w sprawie ze skargi na bezczynność uwzględnia stan sprawy istniejący w dniu orzekania. Dlatego też w przedmiotowej sprawie Sąd nie mógł uwzględnić skargi w zakresie zobowiązania Prezydenta do rozpatrzenia odwołania od decyzji bowiem, po wniesieniu skargi organ wydał decyzję, która rozpoznał odwołanie. Wojewoda Mazowiecki decyzją z 22 grudnia 2023 r. nr 1018/OPON/2023 po rozpatrzeniu odwołania Skarżącego utrzymał w mocy decyzję Prezydenta m.st. Warszawy z 10 maja 2023 r., nr 22/AB/2023. Wobec tego w tej części postępowanie zostało umorzone na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa. Jednakże umorzenie postępowania w zakresie zobowiązania organu do wydania aktu nie zwalnia Sądu z oceny charakteru bezczynności organu. Zdaniem Sądu, bezczynność organu, aczkolwiek naganna, to jednakże nie nosi cech rażącego naruszenia prawa. O rażącym naruszeniu prawa można mówić, gdy zwłoka w załatwieniu sprawy jest znaczna i jest efektem działań (zaniechań) organów, które można zinterpretować jako unikanie podejmowania rozstrzygnięcia, bądź lekceważenie praw stron domagających się czynności organu. Taka sytuacja nie wystąpiła w niniejszej sprawie. Niewątpliwie sprawa nie została załatwiona w terminie określonym w art. 35 § 3 kpa. Jednak przekroczenie terminu nie było nadmierne i wynikało z braku przekazania przez organ I instancji kompletnych akt administracyjnych. Nie bez znaczenia jest także fakt, że organ podejmował czynności w sprawie (zwrócił się o nadesłanie akt administracyjnych) i wydał decyzję w sprawie. Mając na uwadze wszystkie powyżej wskazane okoliczności Sąd orzekł jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 i § 1a ppsa (pkt 1 i 2 sentencji) oraz art. 161 § 1 pkt 3 ppsa (pkt 3 sentencji). W przedmiocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ppsa (pkt 4 sentencji). Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym stosownie do treści art. 119 pkt 4 ppsa.