VII SAB/Wa 125/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA – Justyna Wtulich – Gruszczyńska po rozpoznaniu w dniu 18 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.R. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. w przedmiocie budowy linii światłowodowej postanawia odrzucić skargę.

Pismem z 29 marca 2023 r. W. R. (dalej: "skarżący") wniósł skargę na bezczynność organu w sprawie usytuowania linii światłowodowej wzdłuż działki nr [...], wzdłuż ul. [...] do numeru [...] w W. Zarządzeniem z 12 czerwca 2023 r. wezwano skarżącego do sprecyzowania pisma z 29 marca 2023 r. poprzez wskazanie : zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności oraz oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. W odpowiedzi na wezwanie skarżący doprecyzował skargę wskazując jako organ Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L., dalej jako "PINB" w L. który wydał pismo z [...] listopada 2022 r., znak : [...] oraz pismo z [...] marca 2023 r., znak : [...] oraz Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego dalej jako "MWINB" który wydał pismo z 2 lutego 2023 r., znak : WOP.7641.369.2022.AO. W odpowiedzi na skargę PINB w L. poinformował, że przeprowadził postępowanie wyjaśniające w toku którego ustalono, że właściciel drogi prywatnej wykonał do istniejących słupów sieć światłowodową. W ocenie organu, skarga skarżącego jest bezpodstawna. Organ wyjaśnił, że podejmuje działania w oparciu o ustawę Prawo budowlane z 7 lipca 1994 r., a nie jak wnosi skarżący o wydanie decyzji w związku z art. 222 § 2 Kodeksu cywilnego. Dodał, że przedmiotowa linia, która usytuowana jest na prywatnej działce w żaden sposób nie oddziałuje na działkę skarżącego. W ocenie organu, brak jest podstaw do podjęcia działań w sprawie sieci światłowodowej o czym skarżący został poinformowany pismem z [...] marca 2023 r., oraz pismem z [...] listopada 2022 r. Organ zaznaczył, że spór pomiędzy skarżącym, a właścicielem drogi prywatnej powinien być rozpatrywany na drodze sądowej, w trybie przepisów o postępowaniu cywilnym, o czym skarżący również był informowany. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 t.j. dalej: "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2023, poz. 775 t.j.), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. 2022, poz. 2651 t.j.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. 2023, poz. 615 t.j.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Na gruncie cytowanego wyżej art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. rozszerzono kontrolę sądu administracyjnego poza sferę decyzji lub postanowień, co jest związane z umożliwieniem sądowej kontroli również takich działań administracji publicznej, które dotyczą praw i obowiązków obywateli i innych podmiotów w sferze publicznej, oraz z potrzebą zapewnienia im gwarancji procesowych w ich relacjach z organami administracji publicznej i w zakresie zadań realizowanych przez te organy (Woś Tadeusz. Art. 3. [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI. Wolters Kluwer, 2016.). Tym samym obywatele i inne podmioty konkretnych uprawnień lub obowiązków mają zapewnioną ochronę w drodze sądowej w sytuacji, gdy odnoszący się do nich akt lub czynność ma cechy określone w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Mogą bowiem zaskarżyć do sądu administracyjnego takie akty i czynności organu administracji publicznej, a także bezczynność organu w tych sprawach, jak również żądać, aby sąd administracyjny orzekł o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisu prawa. Równocześnie użyte w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. kryteria stanowią akty lub czynności, które: a) mają charakter władczy, chociaż nie mają charakteru decyzji lub postanowienia, te bowiem są zaskarżalne na podstawie art. 3 § 2 pkt 1 – 3 p.p.s.a., b) są podejmowane w sprawach indywidualnych, c) mają charakter publicznoprawny, ponieważ tylko w tym zakresie działalność administracji została poddana kontroli sądów administracyjnych, d) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisu prawa (por. postanowienie NSA z 4 marca 2020 r., sygn. akt I OSK 341/20, LEX nr 3027153). Równocześnie zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Odrzucenie skargi następuje w formie postanowienia wydanego na posiedzeniu niejawnym (§ 3 omawianego przepisu). Analizując przedmiotową sprawę Sąd stwierdził, że nie wyczerpuje ona żadnego z kryteriów określonych powyżej oraz nie dotyczy spraw poddanych kontroli sądu administracyjnego na podstawie przepisów szczególnych. Przedmiotem niniejszej skargi jest bowiem bezczynność PINB w L. w zakresie niepodjęcia działań w sprawie sieci światłowodowej usytuowanej wzdłuż ulicy M. w miejscowości W., gm. W. W ocenie Sądu, prawidłowo organ wskazał, że wykonanie przyłączy nie podlega regulacjom ustawy – Prawo budowlane, tj. nie wymagane są ani pozwolenie na budowę, ani zgłoszenie właściwemu organowi administracji architektoniczno-budowlanej. Zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 23 ustawy Prawo budowlane (Dz.U. 2023 , poz. 682 t.j.) nie wymaga decyzji o pozwoleniu na budowę, natomiast wymaga zgłoszenia, o którym mowa w art. 30, budowa przyłączy: elektroenergetycznych, wodociągowych, kanalizacyjnych, gazowych, cieplnych, telekomunikacyjnych z zastrzeżeniem art. 29a. Stosownie natomiast do treści art. 29a ust. 1 budowa przyłączy, o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt 23, lub stacji ładowania, o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt 25, wymaga sporządzenia planu sytuacyjnego na kopii aktualnej mapy zasadniczej lub mapy jednostkowej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Z treści powyższych przepisów wynika, że zasadnie organ stwierdził, że brak jest podstaw prawnych do podjęcia działań przez organ nadzoru budowlanego w sprawie zrealizowanej sieci światłowodowej. Cztery słupy będące elementem instalacji telekomunikacyjnej posadowione są na nieruchomościach stanowiących własność właścicieli gruntów, na których się znajdują. Natomiast ewentualny spór w sprawie usytuowania słupa uniemożliwiającego wjazd na posesję skarżącego może być rozstrzygnięty na drodze sądowej, w trybie przepisów o postępowaniu cywilnym. W ocenie Sądu, pisma PINB w L. z [...] listopada 2022 r. i z [...] marca 2023 r. skierowane do skarżącego miały jedynie charakter informacyjny. Wystąpienia takie nie mają jednak charakteru władczego rozstrzygnięcia, decydującego o prawach i obowiązkach zindywidualizowanego podmiotu. W pismach tych organ poinformował jedynie skarżącego, że przeprowadził postępowanie wyjaśniające. W szczególności wezwał właściciela przedmiotowej sieci światłowodowej do złożenia wyjaśnień z których wynika, że posiada dokumentację – wewnętrzną służącą do pomocy w czynnościach eksploatacyjnych instalacji, która została podłączona do istniejących słupów usytuowanych wzdłuż ulicy M. Organ przeprowadził także kontrolę podczas której właściciele słupów oświadczyli, że przedmiotowe słupy zostały wykonane na ich prywatnych działkach i nie stanowią zagrożenia. Inwestorzy oświadczyli, że sporny słup usytuowany na działce nr [...] w żaden sposób nie ogranicza zapewnionej służebności przechodu i dojazdu. Organ poinformował, że ewentualny spór w sprawie usytuowania słupa uniemożliwiającego wjazd na posesję skarżącego może być rozstrzygnięty na drodze sądowej, w trybie przepisów o postępowaniu cywilnym. Zdaniem Sądu, ww. pisma nie mieszczą się w katalogu spraw określonych w k.p.a., stąd też nie mogą być przedmiotem skargi do niniejszego sądu. Dodatkowo należy wyjaśnić, że wniesienie skargi na bezczynność organu jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie do sądu administracyjnego decyzji, postanowienia lub innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, a bezczynność organu zachodzi wówczas, gdy w ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub opieszale prowadził postępowanie i mimo ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie stosownego aktu albo nie podjął odpowiedniej czynności. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność jest więc przede wszystkim ustalenie, że bezczynności dopuścił się organ właściwy i zobowiązany na gruncie odpowiednich przepisów do podjęcia stosownego działania (por. postanowienie WSA w Łodzi z dnia 12 lipca 2019 r., sygn. akt III SAB/Łd 15/19). W świetle przedstawionych ustaleń Sąd stwierdził, że taka sytuacja nie zachodzi w przedmiotowej sprawie, stąd zasadnym jest odrzucenie skargi. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.