VII SAB/Wa 115/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Janeczko po rozpoznaniu w dniu 22 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. T. na bezczynność i przewlekłość Rady Doskonałości Naukowej w przedmiocie rozpoznania wniosku z 12 kwietnia 2022 r. postanawia: odrzucić skargę

Pismem z 26 maja 2023 r. J. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność i przewlekłość Rady Doskonałości Naukowej w przedmiocie rozpoznania wniosku z 12 kwietnia 2022 r. o wznowienie postępowania o zatwierdzenie stopnia naukowego doktora habilitowanego nauk prawnych. W odpowiedzi na skargę Rada Doskonałości Naukowej wniosła o jej odrzucenie, gdyż przed tutejszym Sądem w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 782/22 wyrokiem z 23 marca 2023 r. rozpoznano już tożsama skargę. Ponadto Rada podniosła, że ww. wyrokiem z 23 marca 2023 r., który wpłynął do Rady Doskonałości Naukowej w dniu 20 czerwca 2023 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie II SAB/Wa 782/22 nakazał organowi w terminie 1 miesiąca od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy rozpoznanie wniosku J. T. z 12 kwietnia 2022 r. o wznowienie "postępowania o zatwierdzenie stopnia naukowego doktora habilitowanego nauk prawnych". Wskazała również, że wyrok jest nieprawomocny a termin na załatwienie sprawy jest liczony od dnia zwrotu akt sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem. Pismem z 31 lipca 2023 r. skarżący podtrzymał w całości skargę. Jednocześnie podniósł, że od 2016 r. organ dotąd nie załatwił prostej sprawy mimo wiążących wyroków sądowych, mimo stwierdzonych nieprawidłowości (chociażby w powołanej przez organ sprawie o sygn. II SAB/Wa 782/22) i nadal pozostaje w nieuzasadnionej bezczynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej: "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Powyższy przepis jako podstawę odrzucenia skargi wskazuje, m.in. stan powagi rzeczy osądzonej (res iudicata). Z treści art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. wynika ponadto, że powaga rzeczy osądzonej zachodzi wówczas, gdy wystąpi tożsamość przedmiotowa (tożsamość sprawy) i tożsamość podmiotowa (tożsamość stron). Konsekwencją faktu, że prawomocny wyrok korzysta z powagi rzeczy osądzonej jest natomiast to, że nie można skutecznie wszcząć postępowania w tym samym przedmiocie i między tymi samymi stronami. W takiej sytuacji zachodzi bowiem podstawa do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej (art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że bezspornym jest, iż sprawa niniejsza zainicjowana została skargą J. T. na bezczynność i przewlekłość Rady Doskonałości Naukowej w przedmiocie rozpoznania wniosku z 12 kwietnia 2022 r. o wznowienie postępowania o zatwierdzenie stopnia naukowego doktora habilitowanego nauk prawnych. Stwierdzić należy, że wyrokiem z 23 marca 2023 r. sygn. akt II SAB/Wa 782/22 Sąd zobowiązał Radę Doskonałości Naukowej do rozpoznania wniosku z 12 kwietnia 2022 r. o wznowienie postępowania o zatwierdzenie stopnia naukowego doktora habilitowanego nauk prawnych, w terminie 1 miesięca od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. W związku z powyższym w niniejszej sprawie wystąpiła tożsamość przedmiotowa, gdyż obie skargi dotyczą bezczynności organu w rozpoznaniu tego samego wniosku z 12 kwietnia 2022 r. Nie ma również wątpliwości co do występującej tożsamości podmiotowej, bowiem skargę w postępowaniu zakończonym wyrokiem z dnia 23 marca 2023 r. wniósł J. T., a zatem ta sama osoba, która złożyła skargę w niniejszej sprawie. Powyższe, w ocenie Sądu przemawia za uznaniem, że z uwagi na wyrok z 23 marca 2023 r. korzystający z powagi rzeczy osądzonej, kolejna skarga wniesiona na bezczynność i przewlekłość Rady Doskonałości Naukowej w przedmiocie rozpoznania tego samego wniosku jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu. Jednocześnie Sąd podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażony w wyroku z 7 września 2022 r. sygn. II OSK 871/22 (publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl), zgodnie z którym Wojewódzki Sąd Administracyjny jest zobowiązany ustalić rzeczywistą postać zwłoki organu administracji (bezczynność albo przewlekłość), bez względu na to, jak została sformułowana skarga dotycząca niezałatwienia sprawy przez organ administracji. NSA zwrócił przy tym uwagę, że z art. 149 p.p.s.a. jasno wynika, że niezależnie od tego, czy w sprawie zachodzi bezczynność, czy przewlekłość, sąd administracyjny stosuje te same środki prawne. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.