VII SA/Wa 967/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Groński (spr.), Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Asesor WSA Iwona Ścieszka, Protokolant st.spec. Joanna Piątek-Macugowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 października 2023 r. sprawy ze skargi M.B. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 10 lutego 2023 r. nr 23/2023 w przedmiocie aktualizacji ewidencji gruntów i budynków I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. zasądza od Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego na rzecz skarżącej M.B. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (dalej: "Mazowiecki WINGiK") zaskarżoną decyzją z 10 lutego 2023 r., nr 23/2023, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2022 r. poz. 2000 ze zm., dalej: "K.p.a."), art. 7b pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2021 r. poz. 1990 ze zm., dalej: "ustawa"), po rozpatrzeniu odwołania M.B. (dalej: "skarżąca"), utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z [...]października 2022 r., nr [...]o odmowie aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków w zakresie powierzchni i oznaczenia działek ewidencyjnych nr [...] i [...] położonych w obrębie ewidencyjnym [...]w jednostce ewidencyjnej [...]. Powyższa decyzja została wydana na podstawie następującego stanu faktycznego sprawy. Pismem z 13 czerwca 2018 r. skarżąca wniosła o sprostowanie z urzędu wpisów w ewidencji gruntów i budynków, przez przywrócenie działki o nr [...] i powierzchni 0,2250 ha w miejsce wykazanych działek ewidencyjnych o nr [...] i [...]o łącznej powierzchni 0,2225 ha oraz wskazanie stanu prawnego drogi dojazdowej zakupionej wraz z placem w 1939 r. W odpowiedzi Starosta [...], pismem z [...] lipca 2018 r., znak [...], poinformował skarżącą, że ww. działki zostały wykazane na podstawie operatu podziałowego zaewidencjonowanego w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym pod nr [...]. Mając na uwadze, że decyzja Kierownika Urzędu Rejonowego w [...]z [...]kwietnia 1997 r., znak [...]nie zatwierdziła projektu podziału tej działki (opracowanie obejmowało cały kompleks działek), to przywróci na wniosek skarżącej oznaczenie przedmiotowej nieruchomości jako działki ewidencyjnej o nr 632, po czym dokonał aktualizacji danych w ewidencji gruntów i budynków w tym zakresie. Niemniej w zakresie przywrócenia poprzedniej powierzchni wskazał, że uległa ona zmianie w wyniku zastosowania dokładniejszej metody pomiaru, nie zaś zmiany przebiegu granic, co stanowiłoby podstawę do zmiany powierzchni. Ponadto poinformował, że działki drogowe stanowiące dojazd do działki nr [...]są współwłasnością osób fizycznych. Następnie Starosta [...]pismem z 12 grudnia 2018 r. poinformował stronę o wszczęciu postępowania administracyjnego na wniosek w ww. sprawie. Ponadto, wezwał stronę do dostarczenia wszelkich dokumentów i dowodów, mających znaczenie dla rozstrzygnięcia tej sprawy. W odpowiedzi na powyższe skarżąca wniosła o dołączenie do akt sprawy oryginału odpisu i mapy z 1985 r., na podstawie których dokonano wpisów w księdze wieczystej prowadzonej dla przedmiotowej nieruchomości oraz ponowiła swoje żądanie o wykazanie w decyzji faktu posiadania drogi dojazdowej do jej gruntów. Starosta [...]decyzją z [...]lutego 2019 r., nr [...]orzekł o przywróceniu numeru działki ewidencyjnej [...]położonej w obrębie [...]w gminie [...]oraz o odmowie zmiany powierzchni działki ewidencyjnej nr [...]na żądaną powierzchnię 0,2250 ha. Skarżąca nie zgodziła się z powyższym rozstrzygnięciem i wniosła odwołanie. Pismem z 4 kwietnia 2019 r. skarżąca wniosła o zawieszenie postępowania odwoławczego z uwagi na toczące się postępowania karne, które mogą mieć wpływ na wydanie decyzji. Mazowiecki WINGiK postanowieniem z 12 kwietnia 2019 r., nr 47/2019 zawiesił postępowanie. Postępowanie zostało podjęte postanowieniem Mazowieckiego WINGiK z 10 stycznia 2022 r., nr 2/2022. Mazowiecki WINGiK decyzją z 16 lutego 2022 r., nr 34/2022 uchylił rozstrzygnięcie Starosty [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu wskazał na techniczno-deklaratoryjny charakter ewidencji gruntów i budynków, który sprowadza się do rejestracji stosownego dokumentu i naniesienia wynikających z niego zmian. Przy czym poinformował, że niedopuszczalne jest aktualizowanie wpisów ewidencyjnych w oparciu o dokumenty archiwalne, na podstawie ich ponownej oceny, co miało miejsce w niniejszej sprawie. Ponadto zanegował tryb "przywrócenia" numeracji działki [...]w ewidencji, bez przyjęcia odpowiedniej dokumentacji do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (wykazu zmian danych ewidencyjnych dotyczących działki). Starosta [...]pismem z 25 kwietnia 2022 r. wezwał skarżącą o dostarczenie dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, która stanowić będzie podstawę żądanych zmian oraz pouczył o przysługujących prawach dotyczących możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Starosta [...]mając na uwadze, że numer działki [...]został ujawniony w bazie ewidencji gruntów i budynków przed wydaniem decyzji z [...]lutego 2019 r., która ostatecznie została uchylona rozstrzygnięciem Mazowieckiego WINGiK nr 34/2022 z 16 lutego 2022 r., zmianą z 29 kwietnia 2022 r., nr 255/2022 przywrócił poprzednie oznaczenia, tj. działki ewidencyjne nr [...] o pow. 0,0012 ha i nr [...]o pow. 0,2213 ha. Starosta [...]decyzją z [...]października 2022 r., nr [...]orzekł o odmowie aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków w zakresie powierzchni i oznaczenia działek ewidencyjnych nr [...]i [...]położonych w obrębie [...]w gminie [...]. W uzasadnieniu decyzji wyjaśnił, że na wniosek strony można wprowadzić do operatu ewidencyjnego jedynie zmiany wynikające z nowych zdarzeń, a nie korygować wpisy na podstawie powtórnej oceny dokumentów archiwalnych. Mając zaś na uwadze, że skarżąca nie przedłożyła nowej dokumentacji przyjętej do zasobu, pozwalającej na aktualizację danych zawartych w ewidencji zgodnie z jej żądaniem, orzeczono o odmowie aktualizacji w przedmiotowym zakresie. Odnosząc się do sprostowania oznaczenia i powierzchni ww. działki zgodnie z opisem i mapą z 19 maja 1985 r. oraz podania stanu prawnego drogi dojazdowej zakupionej wraz z placem w 1939 r. Starosta poinformował, że w prowadzonym postępowaniu aktualizacyjnym nie jest uprawniony do samodzielnego dokonywania ustaleń faktycznych, w tym dotyczących przebiegu granic tej działki. W kwestii dotyczącej wprowadzenia zmian w księdze wieczystej prowadzonej dla przedmiotowej nieruchomości podniósł, że w przypadku aktualizacji w ewidencji gruntów i budynków w tym zakresie, na podstawie obowiązujących przepisów prawa, zawiadomi właściwy sąd rejonowy. Skarżąca złożyła odwołanie od powyższej decyzji. Powołaną na wstępie zaskarżoną decyzją Mazowiecki WINGiK utrzymał w mocy ww. decyzję. Mazowiecki WINGiK podał, że z analizy akt sprawy wynika, że ewidencja gruntów i budynków na przedmiotowym terenie została założona w 1975 r. Jako materiały źródłowe wykorzystano m.in. wykonane w 1964 r. ustalenie stanu posiadania osób władających gruntami wsi [...]- [...] "A" oraz dokumentację z 1972 r. wznawiającą przedwojenną parcelację na obszarze wsi [...] "A". Jako właściciel przedmiotowej działki został wskazany L.S. W rejestrze z 1977 r. dla działki nr [...] jako władającego wykazano Zakłady [...] Ośrodek Wypoczynkowy w [...] "A". Wpisanie w ewidencji gruntów i budynków skarżącej, jako właścicielki przedmiotowej działki, nastąpiło na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w [...]sygn. akt [...] z [...] września 1976 r. stwierdzającego nabycie spadku po L. i A. S. Ponadto, w księdze wieczystej prowadzonej dla przedmiotowej nieruchomości [...] jako dokument stanowiący podstawę wpisu własności widnieje także zaświadczenie Państwowego Biura Notarialnego w [...]z [...]sierpnia 1976 r. Stan taki wykazany jest aktualnie w ewidencji. W 1997 r. została sporządzona mapa z projektem podziału działek położonych na części Ośrodka Wypoczynkowego [...] (operat [...], aktualny nr [...]) - podział działki nr [...]był częścią tego opracowania. Jak wynika ze sprawozdania technicznego na podstawie badań materiałów zasobu oraz badań hipotecznych określono współrzędne punktów granicznych na przedmiotowym terenie. Obliczona na podstawie współrzędnych punktów granicznych powierzchnia działki nr [...] wyniosła wówczas 0,2225 ha. W ramach tego opracowania z działki nr [...] powstały działki nr [...]o powierzchni 0,0012 ha i [...] o powierzchni 0,2213 ha. Jakkolwiek podział działek wynikający z ww. opracowania został zatwierdzony decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego w [...]z [...]kwietnia 1997 r., znak [...] to decyzja ta nie dotyczyła działki nr [...]. Natomiast dane wynikające z tego opracowania, także w zakresie działki nr [...], zostały wprowadzone do ewidencji. Następnie organ zwrócił uwagę, że skarżąca domaga się sprostowania oczywistego, jej zdaniem, błędu w ewidencji gruntów i budynków, dotyczącego oznaczenia i powierzchni działek wykazanych aktualnie w ewidencji jako nr [...]i [...]o łącznej powierzchni 0,2250 ha, a więc przeprowadzenia postępowania w trybie art. 24 ust. 2a ustawy. Mazowiecki WINGiK wskazał, że w postępowaniu aktualizacyjnym prowadzonym na wniosek, aktualizacja danych zawartych w ewidencji, może nastąpić wyłącznie po przedłożeniu przez zainteresowany podmiot, dokumentów uzasadniających potrzebę aktualizacji w związku z nowym zdarzeniem prawnym. Nie jest natomiast możliwe dokonanie zmiany danych w ewidencji na podstawie ponownej oceny materiałów archiwalnych. Skarżąca zaś nie przedłożyła dokumentów uzasadniających dokonanie w ewidencji zmian zgodnie z jej żądaniem. Nie uzasadniła konieczności zmiany wpisów nowymi danymi, lecz danymi archiwalnymi. Dlatego uznać należy, że Starosta [...]zasadnie odmówił aktualizacji ewidencji w przedmiotowym zakresie. Jednocześnie organ podniósł, że w niniejszej sprawie należy mieć również na uwadze zalecenia zawarte w decyzji z 16 lutego 2022 r. W decyzji tej Mazowiecki WINGiK wskazał, że w sprawie niezbędnym jest zgromadzenie dodatkowego materiału dowodowego w postaci opracowania geodezyjnego przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, które umożliwi aktualizację ewidencji zgodnie z żądaniem skarżącej. Mając na względzie, że jest to postępowanie wnioskowe, to na skarżącej ciąży obowiązek udowodnienia racji swojego żądania. W przypadku niezadowolenia z treści decyzji MWINGiK skarżącej przysługiwało prawo do wniesienia sprzeciwu, jednak z tego prawa nie skorzystała. W takiej sytuacji Starosta był związany zawartymi w decyzji kasatoryjnej zaleceniami. Realizując je zwracał się do skarżącej o dostarczenie dokumentacji umożliwiającej wprowadzenie zmian, zaś w związku z jej brakiem odmówił dokonania aktualizacji ewidencji na podstawie art. 24 ust. 2c ustawy. Mając na uwadze, że podstawą ujawnienia zmian w ewidencji gruntów i budynków była decyzja podziałowa, która nie zatwierdziła podziału działki [...], Starosta [...]powinien z urzędu podjąć działania, które pozwolą na wyeliminowanie ewentualnych danych błędnych. W odniesieniu do żądań skarżącej, dotyczących wpisów w księdze wieczystej prowadzonej dla tych nieruchomości, w dziale I dotyczącym jej oznaczenia należy wskazać, że kwestie związane z prowadzeniem ksiąg wieczystych uregulowane są w ustawie z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (Dz.U. z 2023 r. poz. 146), a zapisy tej ustawy nie dają Mazowieckiemu WINGiK prawa do ingerowania w zapisy ksiąg wieczystych czy zawartość akt tych ksiąg. Zgodnie z art. 26 ww. ustawy oznaczenie nieruchomości w dziale 1-0 księgi wieczystej wykazywane jest na podstawie danych w ewidencji gruntów i budynków. Jeżeli zatem zostanie dokonana aktualizacja danych w ewidencji, to organ ewidencyjny, zawiadomi właściwy miejscowo sąd rejonowy o dokonanej zmianie. Skarżąca na powyższą decyzje złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której wniosła o jej uchylenie w całości i przywrócenie działki [...]o pow. 2250 m2 "wraz z drogą dojazdową o szer. 8 m do niej przydzieloną podczas zakupu w 1939 r.". W ocenie skarżącej Starostwo [...]bezpodstawnie uznał, że działka [...]została podzielona na dwie działki o nr [...] i [...], a ich łączna powierzchnia wynosi 2225 m2. Skarżąca wskazała, że w przypadku gdy Sąd uzna, że konieczne jest kolejny pomiar działki [...], wnosi o zobowiązanie Starosty o opłacenie geodety przez Starostwo. W odpowiedzi na skargę Mazowiecki WINGiK wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentacje zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja Mazowieckiego WINGiK utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] o odmowie aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków w zakresie powierzchni i oznaczenia działek ewidencyjnych nr [...] i [...]położonych w obrębie ewidencyjnym [...]. Zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy przez ewidencję gruntów należy rozumieć system informacyjny zapewniający gromadzenie, aktualizację oraz udostępnianie, w sposób jednolity dla kraju, informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych podmiotach władających lub gospodarujących tymi gruntami, budynkami lub lokalami. W orzecznictwie podkreśla się, że ewidencja jest rejestrem obejmującym dane wynikające ze stosownej dokumentacji i podlegające aktualizacji na podstawie dokumentów wyszczególnionych w art. 24 ust. 2a ustawy (por. wyrok NSA z 28 lipca 2009 r., I OSK 1044/08). Oznacza to, że ewidencja ma charakter wtórny w stosunku do tych dokumentów, odzwierciedla jedynie ich treść i nie kreuje nowych stanów prawnych, nie potwierdzonych w dokumentacji, na podstawie której dokonuje się wpisu do ewidencji. Stosownie do treści art. 24 ust. 2a ustawy informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji: 1) z urzędu, jeżeli zmiany tych informacji wynikają z: a) przepisów prawa, b) dokumentów, o których mowa w art. 23 ust. 1-4, c) materiałów zasobu, d) wykrycia błędnych informacji; 2) na wniosek podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1, lub władających gruntami na zasadach samoistnego posiadania. Z treści powyższego przepisu wynika, że możliwość wszczęcia postępowania w sprawie aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków, możliwe jest zarówno z urzędu jak i na wniosek. Z urzędu wówczas gdy spełniona jest jedna z przesłanek wymienionych w tym przepisie, natomiast możliwość wszczęcia postępowania na wniosek strony nie jest ograniczona dodatkowymi przesłankami. Wszczęcie postępowania na wniosek strony możliwe jest zatem zarówno wówczas gdy celem aktualizacji jest wprowadzenie nowych informacji, jak i wówczas gdy celem aktualizacji jest usuniecie błędnych informacji (por. wyroki NSA z 25 maja 2020 r., akt I OSK 928/19; 25 listopada 2022 r., I OSK 2336/21). Aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków wedle art. 24 ust. 2b ustawy następuje: 1) w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie: a) przepisów prawa, b) wpisów w księgach wieczystych, c) prawomocnych orzeczeń sądu, a w przypadkach dotyczących europejskiego poświadczenia spadkowego - orzeczeń sądu, d) ostatecznych decyzji administracyjnych, e) aktów notarialnych, ea) aktów poświadczenia dziedziczenia oraz europejskich poświadczeń spadkowych, f) zgłoszeń dotyczących zmiany sposobu użytkowania budynku lub jego części, o których mowa w art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, do których właściwy organ nie wniósł sprzeciwu, g) wpisów w innych rejestrach publicznych, h) dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, z uwzględnieniem art. 20 ust. 2b; 2) w drodze decyzji administracyjnej - w pozostałych przypadkach. Treść ww. przepisu nie pozostawia wątpliwości, że aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje w drodze czynności materialno-technicznej jedynie na podstawie dokumentów wskazanych w art. 24 ust. 2b pkt 1 jak również na podstawie przepisów prawa. W pozostałych zaś okolicznościach zmiana winna zostać dokonana w drodze decyzji administracyjnej. Skarżąca domaga się sprostowania oczywistego, jej zdaniem, błędu w ewidencji przez przywrócenie działki o nr [...]i powierzchni 0,2250 ha w miejsce wykazanych działek ewidencyjnych o nr [...] i [...] o łącznej powierzchni 0,2225 ha. W niniejszej sprawie bezspornym jest, że w 1997 r. została sporządzona mapa z projektem podziału działek położonych na części Ośrodka Wypoczynkowego [...], który przewidywał podział kilku działek, w tym podział działki skarżącej nr [...]na dwie działki o nr [...] i [...]. Projekt podziału ww. działek nie został jednak zatwierdzony w pełnym zakresie. Decyzja Kierownika Urzędu Rejonowego w [...]z [...]kwietnia 1997 r., znak [...], zatwierdzająca ww. podział, nie objęła bowiem wszystkich działek zawartych w projekcie, w tym działki nr [...]. Tym samym decyzja ta nie stanowiła podstawy do dokonania zmian w ewidencji co do działki [...]. Dlatego też dokonanie na jej podstawie wpisu o jej podziale na dwie działki o nr [...] i [...] uznać należy za oczywisty błąd organu. Zaznaczyć przy tym należy, że z akt sprawy nie wynika, aby podział działki skarżącej został zatwierdzony decyzją podziałową. Za nieprawidłowe należy uznać stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji, iż skarżąca winna przedłożyć dokumenty stanowiące podstawę do aktualizacji ewidencji przez przywrócenie działki o nr [...]w miejsce wykazanych aktualnie działek nr [...] i [...]. Zwrócić bowiem należy uwagę, że w niniejszej sprawie nie jest kwestią sporną, że organ nie miał podstaw prawnych do wskazania w ewidencji działek [...]i [...], bowiem nie dysponował żadnym dokumentem potwierdzającym podział działki [...]. Tym samym przekładanie na skarżącą ciężaru udokumentowania, że popełnił w ww. zakresie błąd jest nieuzasadnione. Dokumenty będące w posiadaniu organu dają wystarczającą podstawę do uznania, że wpisanie działek [...] i [...]do ewidencji wynikało jedynie z omyłki organu. Podkreślić należy, że wpis w ewidencji ma charakter rejestrowy, czyli wtórny względem zdarzeń prawnych, z których wynikają zmiany danych podlegających ujawnieniu w ewidencji. Techniczny charakter ewidencji powoduje, że to nie ewidencja kształtuje określony stan prawy, lecz dopiero zmiana tego stanu w innym przewidzianym przez prawo trybie znajduje swoje odzwierciedlenie w ewidencji gruntów i budynków. Ewidencja pełni jedynie funkcje rejestrujące stanów prawnych ustalonych w innym trybie i przez inne organy. Organy prowadzące ewidencję gruntów i budynków nie mogą zatem tworzyć nowego stanu prawnego (niewątpliwie do takiej sytuacji dochodzi, gdy organ bez podstawy prawnej dokonuje zmiany w ewidencji). Bez wydania decyzji podziałowej, organ ewidencji nie mógł zatem dokonać zmiany w zapisie ewidencji co do podziału działki nr [...]na działki nr [...] i [...] W konsekwencji skoro w ewidencji niezasadnie wskazane zostały działki nr [...] i [...]w miejsce działki nr [...], Starosta winien w drodze decyzji, na podstawie art. 24 ust. 2b pkt 2 ustawy, orzec o przywróceniu numeru działki [...]w ewidencji. Doprowadzi to do odzwierciedlania stanu prawnego nieruchomości. Podnieść przy tym należy, ze błędnie wywiódł organ w zaskarżonej decyzji, iż na wniosek strony można wprowadzić do ewidencji jedynie zmiany danych, objętych tą ewidencją, wynikające z nowych zdarzeń, a nie korygować wpisy na podstawie powtórnej oceny dokumentów. Jak już bowiem wskazano powyżej, w orzecznictwie wskazuje się, że wszczęcie postępowania na wniosek strony możliwe jest zarówno gdy celem aktualizacji jest wprowadzenie nowych informacji jak i wówczas gdy jej celem jest usunięcie błędnych informacji. Możliwość wszczęcia postępowania na wniosek strony nie jest w żaden sposób ograniczona dodatkowymi przesłankami (jak to ma miejsce w przypadku postępowań wszczynanych z urzędu). Dlatego też aktualizacja na wniosek może także dotyczyć usunięcia błędnego wpisu znajdującego się w ewidencji. Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji zostały wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego, tj. art. 24 ust. 2a pkt 2 i art. 24 ust. 2b pkt 1 i 2 ustawy. Rzeczą organów przy ponownym rozstrzyganiu sprawy będzie uwzględnienie powyższych rozważań. Zdaniem Sądu za zasadne natomiast należy uznać stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji, iż organ nie miał podstaw do aktualizacji powierzchni przedmiotowej nieruchomości. Organ nie dysponował bowiem aktualnymi dokumentami, z których wynikałaby wskazywana przez skarżącą powierzchnia 0,2250 ha. Z nadesłanych do sprawy akt administracyjnych wynika, że ostatni pomiar działki [...]został dokonany w latach 1996-1997, podczas prac prowadzonych na terenie kompleksu Ośrodka Wypoczynkowego [...]. W ich trakcie obliczone zostały współrzędne punktów granicznych działek znajdujących się w kompleksie Ośrodka Wypoczynkowego [...] (obejmujących także działkę skarżącej nr [...]) w układzie 1965. Powierzchnię działek obliczono metodą analityczną na podstawie współrzędnych punktów granicznych. W sprawozdaniu technicznym stwierdzono, że istnieją rozbieżności pomiędzy powierzchniami hipotecznymi, a powierzchniami obliczonymi. Operat z wykonania pracy geodezyjnej został przyjęty do Państwowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego [...] maja 1997 r. (operat [...]). Na podstawie obliczeń sporządzono wykaz zmian gruntowych, m.in. dla przedmiotowej działki, o który wprowadzono zmianę w ewidencji gruntów dotyczący jej powierzchni. Dokonana zmiana powierzchni nieruchomości z 0,2250 na 0,2225 ha wynikała zatem z zastosowania dokładniejszej metody pomiaru. Dlatego też wnosząc o przywrócenie powierzchni 0,2250 ha przedmiotowej nieruchomości, skarżąca winna przedstawić dokumenty, które uzasadniałyby konieczność modyfikacji danych w ewidencji gruntów, tj. stosowne opracowanie geodezyjne przyjęte do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Aktualizacja danych ewidencyjnych polega bowiem na wprowadzeniu nowych informacji wynikających z dokumentów źródłowych, o których mowa w § 29 i § 30 rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 27 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (DZ.U. 2021.1390 ze zm.). W postępowaniu aktualizacyjnym prowadzonym na wniosek, zmiana danych w ewidencji, może nastąpić natomiast wyłącznie po przedłożeniu przez wnioskodawcę stosownych dokumentów. Jak już bowiem powyżej wskazano, kompetencje organów ewidencyjnych sprowadzają się jedynie do rejestracji stosownego dokumentu i naniesienia wynikających z niego zmian. W niniejszej sprawie do wniosku o modyfikację powierzchni przedmiotowej nieruchomości skarżąca przedłożyła jedynie kopię zaświadczenia z 10 sierpnia 1976 r. Państwowego Biura Notarialnego w [...]o sprzedaży działki [...], kopię postanowienia Sądu z [...]września 1976 r., sygn. akt [...]o nabyciu spadku, opis i mapę z [...]maja 1985 r., nr [...], kopię wniosku o założenie księgi wieczystej jak również kopię zeznania świadka – Kierownika Zespołu Ewidencji Nieruchomości w Zakładach [...]. Dokumenty przedstawione przez skarżącą odnoszą się do okresu sprzed ostatniego dokonanego pomiaru przedmiotowej działki (1997 r.). W orzecznictwie wskazuje się natomiast, że dokumenty określające poprzedni stan prawny działek gruntu nie stanowią podstawy zarejestrowania tego stanu w ewidencji gruntów i budynków, jeżeli stan późniejszy został stwierdzony kolejnym dokumentem, z którym ustawodawca związał skutek wiążącego ustalenia stanu prawnego danych działek gruntu (por. wyrok WSA w Warszawie z 8 listopada 2010 r., IV SA/Wa 1558/10). Tym samym w celu zmiany wskazanej w ewidencji powierzchni działki skarżąca winna przedstawić dokumenty, podważające ustalenia co do powierzchni działki dokonane w latach 1996-1997, tj. nowe opracowanie geodezyjne przyjęte do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.. Końcowo wskazać należy, iż w odniesieniu do wniosku skarżącej w zakresie wpisów w księdze wieczystej prowadzonej dla nieruchomości, w dziale I dotyczącym jej oznaczenia, zgodzić należy się ze stanowiskiem Mazowieckiego WINGiK, że kwestie związane z prowadzeniem ksiąg wieczystych uregulowane są w ustawie z dnia 6 lipca 1982 roku o księgach wieczystych i hipotece (Dz.U. z 2023 r. poz. 146), a zapisy tej ustawy nie dają organowi ewidencyjnemu prawa do ingerowania w zapisy ksiąg wieczystych czy zawartość akt tych ksiąg. Zgodnie z art. 26 ww. ustawy oznaczenie nieruchomości w dziale 1-0 księgi wieczystej wykazywane jest na podstawie danych egib. Jeżeli zatem zostanie dokonana aktualizacja danych egib, to organ ewidencyjny, zawiadomi właściwy miejscowo sąd rejonowy o dokonanej zmianie. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.