VII SA/Wa 957/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Miasta [...] – [...] na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia oceny technicznej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia

Miasto [...] – [...] w skardze z dnia 15 kwietnia 2014 r. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia oceny technicznej stanu technicznego nawierzchni części ciągu pieszo-jezdnego i jezdni ul. [...] na wysokości nieruchomości przy ul. [...] w [...], ze szczególnym uwzględnieniem osuwiska powstałego pod powierzchnią ww. ciągu pieszo-jezdnego i jezdni. Wniosek nie zawiera uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Rozpoznając wniosek strony skarżącej Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać w całości lub w części wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest zatem wykazanie przez stronę we wniosku niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Aby Sąd mógł stwierdzić, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, skarżący musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne, co potwierdza liczne orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego ( np. w sprawach o sygnaturach akt II OZ 550/07, II OZ 802/06, II OZ 788/06, II OZ 166/06, II OZ 113/06, II FZ 598/06, II FZ 585/06, II FZ 666/06, FZ 250/04). Co do zasady nie wystarczy zatem samo złożenie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu Sąd nie bada zasadności samej skargi, a jedynie wniosek i przedstawione przez stronę skarżącą przesłanki uzasadniające wstrzymanie. Kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, a więc prawidłowości zastosowania przez organ przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni, Sąd dokona dopiero po przeprowadzeniu rozprawy. W niniejszej sprawie strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie wskazując na żadne okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania. Sąd nie dopatrzył się także zaistnienia ustawowych przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia z urzędu. Z wymienionych powodów, na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.