VII SA/Wa 916/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędziowie: sędzia WSA Tomasz Janeczko, asesor WSA Iwona Ścieszka (spr.), Protokolant: specjalista Monika Gąsińska - Goc, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 września 2023 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa [...] sp.k. z siedzibą w K. na decyzję Prezesa Wód Polskich z dnia 15 lutego 2023 r. nr 12/KPO/2023 w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy oddala skargę

Prezes Wód Polskich decyzją z 15 lutego 2023 r., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000, ze zm., dalej: k.p.a.) w związku z art. 53 ust. 4 pkt 11 i ust. 5d, art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2022 r. poz. 503, ze zm., dalej: u.p.z.p.) oraz z art. 166 ust. 2 pkt 7, ust. 5 oraz ust. 11, art. 14 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne (Dz. U. z 2022 r. poz. 2625, ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania Z.S. prowadzącego działalność gospodarczą pn. Przedsiębiorstwo [...] (po przekształceniu: Przedsiębiorstwo [...] spółka komandytowa z siedzibą w Kole), utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] z [...] marca 2022 r. o odmowie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy w zakresie dotyczącym zabudowy i zagospodarowania terenu położonego na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią. Prezes Wód Polskich uwzględnił, że pismem z 14 lutego 2022 r. Wójt Gminy [...] zwrócił się do Dyrektora PGW Wody Polskie RZGW w [...] o uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie farmy fotowoltaicznej o mocy do 5 MW składającej się z paneli fotowoltaicznych wraz z infrastrukturą towarzyszącą w tym przyłączami energetycznymi, planowanej na terenie działek ewid. [...] i [...] z obrębu [...] gm. [...]. W sentencji przedłożonego projektu decyzji zaznaczono, że znaczna część terenu inwestycyjnego znajduje się w granicach obszaru szczególnego zagrożenia powodzią, na którym prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest średnie i wynosi raz na 100 lat (Q1%). Rzędna wody o p=1% wynosi ok. 91,56 m n.p.m. Realna głębokość wody dla średniego zagrożenia powodziowego wynosi do 0,57 m. Wskazano też, że znaczna część terenu znajduje się w granicach obszaru szczególnego zagrożenia powodzią, na którym prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest wysokie i wynosi raz na 10 lat (Q10%). Rzędna wody o p=10% wynosi ok. 91,53 m n.p.m. Realna głębokość wody dla średniego zagrożenia powodziowego wynosi do 0,53 m. W przedłożonym projekcie dokumentu zaznaczono również, że podczas prowadzenia prac budowlanych należy monitorować stan wód na rzece [...], a w przypadku wystąpienia sytuacji powodziowej niezwłocznie ewakuować materiały (w tym substancje niebezpieczne dla środowiska gruntowo-wodnego) i sprzęt budowlany. W sentencji projektu decyzji o warunkach zabudowy wskazano, że do zagospodarowania nadmiaru gruntu z wykopów oraz wszelkiego składowania substancji mogących zanieczyścić wody należy wykorzystywać teren położony poza obszarem szczególnego zagrożenia powodzią. Ponadto w uzasadnieniu ww. dokumentu zaznaczono, że ze względu na odmowę uzgodnienia decyzji przez Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w [...] wnioskodawca w dniu 3 lutego 2022 r. zmienił wniosek, rezygnując z lokalizacji na terenie stacji transformatorowej. Stacja będzie zlokalizowana poza terenem działek [...] i [...] w odrębnym postępowaniu. Dyrektor PGW Wody Polskie RZGW w [...] decyzją z [...] marca 2022 r. odmówił uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy w zakresie dotyczącym zabudowy i zagospodarowania terenu położonego na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią. Organ ustalił zagrożenie powodziowe w oparciu o mapy zagrożenia powodziowego (arkusz N-34-134-C-a-2) i wskazał, że lokalizacja farmy fotowoltaicznej na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią o p=1% i p=10% będzie powodować powstawanie strat powodziowych oraz zmniejsza retencję zlewni. Organ I instancji wskazał również, że w przypadku powodzi istnieje prawdopodobieństwo zatrzymania się elementów niesionych przez wodę na konstrukcji paneli, co może zwiększyć zagrożenie powodziowe powyżej i poniżej inwestycji. Ponadto farma fotowoltaiczna wymaga bieżącej konserwacji oraz napraw, co w przypadku wystąpienia powodzi będzie utrudnione. Organ I instancji zaznaczył przy tym, że na przedmiotowym terenie zaplanowano zlokalizowanie stacji transformatorowej, która może stanowić zagrożenia dla środowiska w zależności od jej budowy. Na podstawie dokonanych ustaleń Dyrektor PGW Wody Polskie RZGW w [...] uznał, iż nie jest możliwe dokonanie uzgodnienia przedmiotowego projektu, z uwagi na zaistnienie okoliczności, o których mowa w art. 166 ust. 10 pkt 2 oraz 5 ustawy Prawo wodne. Od decyzji Dyrektora PGW Wody Polskie RZGW w [...] odwołanie złożyło Przedsiębiorstwo [...] spółka komandytowa z siedzibą w [...]. Prezes Wód Polskich utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję zauważając na wstępie, że art. 53 ust. 5d u.p.z.p. wskazuje, iż uzgodnienie decyzji o warunkach zabudowy dokonywane jest z dyrektorem regionalnego zarządu gospodarki wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w odniesieniu do obszarów, o których mowa w art. 169 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo wodne w drodze decyzji, o której mowa w art. 166 ust. 5 ustawy Prawo wodne. Decyzje, o których mowa w art. 166 ust. 5 w związku z ust. 2 pkt 7 ustawy Prawo wodne, wydawane przez właściwy organ w postępowaniu uzgadniającym projekty decyzji o warunkach zabudowy, obejmują swoim zakresem zabudowę i zagospodarowanie terenu położonego wyłącznie na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią, które zgodnie z art. 16 pkt 34 ustawy Prawo wodne, stanowią: obszary, na których prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest średnie i wynosi 1%; obszary, na których prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest wysokie i wynosi 10%; obszary między linią brzegu a wałem przeciwpowodziowym lub naturalnym wysokim brzegiem, w który wbudowano wał przeciwpowodziowy, a także wyspy i przymuliska (o których mowa w art. 224 ww. ustawy), stanowiące działki ewidencyjne; pas techniczny. Obszary szczególnego zagrożenia powodzią są przedstawione m.in. na mapach zagrożenia powodziowego, na co wskazuje art. 169 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo wodne. Przepis art. 166 ust. 10 ww. ustawy, określa natomiast sytuacje, w których następuje odmowa uzgodnienia m.in. projektu decyzji o warunkach zabudowy, jeżeli planowana zabudowa lub planowane zagospodarowanie dotyczy terenu położonego na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią. Na podstawie zebranego materiału dowodowego Prezes Wód Polskich ustalił, że zgodnie z obowiązującymi mapami zagrożenia powodziowego (arkusz: N-34-134-C-a-2), które zostały opublikowane w dniu 22 października 2020 r., teren wskazany na załączniku do projektu decyzji o warunkach zabudowy położony jest w przeważającej części na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią w rejonie rzeki [...], gdzie prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest średnie i wynosi 1% (dalej: woda 1%) oraz wysokie i wynosi 10% (dalej: woda 10%), a także w części na obszarach o niskim prawdopodobieństwie wystąpienia powodzi, wynoszącym 0,2%. Określając zagrożenie powodziowe Prezes Wód Polskich wskazał, że rzędna wody powodziowej w układzie PL-KRON86-NH, zgodnie z Numerycznym Modelem Powierzchni Wody (który stanowi element wynikowy przetwarzania rzędnych zwierciadła wody, określający zasięg zagrożenia powodziowego, a który to zasięg przedstawiony jest na mapach zagrożenia powodziowego), wynosi dla wody 1% -91,35 m n.p.m., natomiast dla wody 10% - 91,21 m n.p.m. Na podstawie rastra, który stanowi podstawę do wyznaczania głębokości wody (tj. uwzględnia ukształtowanie terenu) stwierdza się, że w przypadku powodzi głębokość wody 1% na terenie planowanej inwestycji wyniesie do 0,57 m, a głębokość wody 10% - do 0,46 m. Poddając analizie aktualne zagospodarowanie i dotychczasowe przeznaczenie terenu objętego projektem decyzji o warunkach zabudowy w świetle art. 166 ust. 3 ustawy Prawo wodne, organ odwoławczy zauważył, że teren planowanej inwestycji stanowi łąki trwałe i nie jest zabudowany, a planowane działania dopuszczają przyrost powierzchni zabudowy w granicach obszarów szczególnego zagrożenia powodzią. Przesłanki w zakresie odmowy uzgodnienia wymienia enumeratywnie art. 166 ust. 10 ustawy Prawo wodne. Podkreślił zatem, że przedstawiony projekt decyzji o warunkach zabudowy dopuszcza na terenie objętym projektem decyzji o warunkach zabudowy budowę instalacji odnawialnego źródła energii (tj. farmy fotowoltaicznej). W ocenie organu, z uwagi na uwarunkowania lokalizacyjne (mając na uwadze głębokość wody 1% oraz położenie w granicach obszaru o wysokim prawdopodobieństwie wystąpienia powodzi) oraz przedmiot projektu decyzji o warunkach zabudowy (farma fotowoltaiczna) należy uwzględnić oddziaływanie wód powodziowych na planowane obiekty i związane z tym niebezpieczeństwo dla ludzi oraz środowiska. Prezes Wód Polskich podkreślił zatem, że instalacje fotowoltaiczne wymagają stabilnego mocowania. Przepływ i lokalne stagnowanie wód powodziowych wpływa na zmiany warunków gruntowo-wodnych podłoża, a tym samym na stabilność obiektów wbudowanych w grunt, przyczyniając się także do obniżenia trwałości materiałów. W przypadku wystąpienia powodzi, planowana inwestycja byłby więc narażona na oddziaływanie wód powodziowych, m.in. poprzez destabilizację stelaży, prowadząc tym samym m.in. do zniszczenia paneli. Nie można więc wykluczyć, iż wody powodziowe oraz niesiony przez nie materiał, m.in. elementy zniszczonej przez powódź instalacji, spowodują zagrożenie dla ludzi, a w interesie społecznym pierwszorzędne jest bezpieczeństwo obywateli. Zdaniem organu odwoławczego, z uwagi na ochronę ludzi i środowiska w przypadku wystąpienia powodzi, będącymi elementami racjonalnej polityki w zakresie ochrony przeciwpowodziowej, mając na uwadze zapis art. 166 ust. 10 pkt 3 ustawy Prawo wodne, w analizowanym przypadku uzasadnione jest wydanie decyzji odmawiającej uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy. Analizując wpływ planowanych działań na zarządzanie ryzkiem powodziowym, organ podkreślił, że budowa instalacji fotowoltaicznej na terenie nieruchomości wiąże się ze wzrostem wartości majątku, co w przypadku położenia w granicach obszarów szczególnego zagrożenia powodzią bezsprzecznie przyczynia się do zwiększenia strat w mieniu w przypadku wystąpienia powodzi. Przy obecnym zagospodarowaniu terenu, zgodnie z mapą ryzyka powodziowego, w przypadku wystąpienia zarówno wody 1% jak i wody 10%, wartość potencjalnych strat powodziowych obecnie wynosi poniżej 1 zł/m2. Bezspornie, w sytuacji realizacji działań przedstawionych w projekcie decyzji o warunkach zabudowy wartość strat powodziowych wzrosłaby w przypadku wystąpienia powodzi. Infrastruktura fotowoltaiczna, z uwagi na elementy składowe, jest szczególnie narażona na negatywne oddziaływanie wód powodziowych. W orzecznictwie zaś zauważa się, że w przypadku ewentualnych negatywnych skutków powodzi, inwestorzy zgłaszają pretensje do organów prowadzących postępowanie główne bądź uzgodnieniowe, nie zważając, że to inwestorzy godzili się z ryzykiem realizacji inwestycji na terenach zagrożenia powodzią. W ocenie Prezesa Wód Polskich, na podstawie projektu decyzji o warunkach zabudowy i zebranego materiału dowodowego uzasadnione jest twierdzenie, że planowane działania wskazane w projekcie decyzji o warunkach zabudowy będą zwiększać potencjalne negatywne skutki powodzi, a więc utrudniać zarządzanie ryzykiem powodziowym. Powyższe stanowi podstawę do odmowy uzgodnienia projektu dokumentu z uwagi na art. 166 ust. 10 pkt 5 ustawy Prawo wodne. Poddając dalszej analizie projekt decyzji o warunkach zabudowy w przesłanym kształcie organ odwoławczy podkreślił, że w myśl art. 16 pkt 4 ustawy Prawo wodne, przez cele zarządzania ryzkiem powodziowym rozumie się (...) ograniczenie potencjalnych negatywnych skutków powodzi dla życia i zdrowia ludzi, środowiska, dziedzictwa kulturowego oraz działalności gospodarczej. W Komunikacie Komisji dla Rady, Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów "Zarządzanie zagrożeniem powodziowym - Zapobieganie powodziom, ochrona przeciwpowodziowa i ograniczanie skutków powodzi" (KOM(2004)472) wskazano, że najbardziej skutecznym podejściem w ramach programów zarządzania zagrożeniem powodziowym jest "zapobieganie powstawaniu szkód wywołanych powodziami poprzez rezygnację z budowy domów mieszkalnych i obiektów przemysłowych obecnie i w przyszłości na terenach zagrożonych powodzią". Organ wskazał również na treść Dyrektywy 2007/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. w sprawie oceny ryzyka powodziowego i zarządzania nim. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy, Prezes Wód Polskich wskazał, że na podstawie map zagrożenia powodziowego oraz map ryzyka powodziowego przygotowuje się plany zarządzania ryzykiem powodziowym, z uwzględnieniem podziału kraju na obszary dorzeczy i regiony wodne. Zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 października 2016 r. w sprawie przyjęcia Planu zarządzania ryzykiem powodziowym dla obszaru dorzecza Odry (Dz. U. z 2016 r. poz. 1938) określono trzy cele główne dla redukcji zidentyfikowanego ryzyka powodziowego, tj. zahamowanie wzrostu ryzyka powodziowego, obniżenie istniejącego ryzyka powodziowego oraz poprawa systemu zarządzania ryzykiem powodziowym. W ramach celów głównych określone zostały cele szczegółowe, w tym m.in. w ramach zahamowania wzrostu ryzyka powodziowego wyeliminowanie lub unikanie wzrostu zagospodarowania na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią. Zdaniem organu odwoławczego, realizacja działań objętych projektem decyzji o warunkach zabudowy spowodowałaby wzrost zagospodarowania terenów, wskazanych jako obszary szczególnego zagrożenia powodzią, a więc jest sprzeczna z celami zarządzania ryzkiem powodziowym. Planowane działania wpisują się zatem w przesłankę do odmowy uzgodnienia projektu dokumentu, o której mowa w art. 166 ust. 10 pkt 2 ustawy Prawo wodne. Poddając analizie treść zaskarżonej decyzji Prezes Wód Polskich zauważył, że zawarto w niej stwierdzenie sprzeczne z treścią projektu decyzji o warunkach zabudowy, tj. wskazujące, iż projekt, w ramach zamierzenia, dopuszcza realizację stacji transformatorowej. Ustalenia te nie mają jednak wpływu na orzeczenie w przedmiotowym postępowaniu. Prezes Wód Polskich podkreślił, że zgodnie z art. 52 ust. 2 pkt 2 u.p.z.p., organ prowadzący postępowanie główne, na podstawie przedłożonego przez inwestora wniosku, winien móc określić, czy w ramach inwestycji planowane są na analizowanym terenie działania zakazane, wskazane w art. 77 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy Prawo wodne, a które wiążą się z ewentualnym gromadzeniem substancji, mogących zanieczyścić wodę, w granicy obszarów szczególnego zagrożenia powodzią. Mając na względzie powyższe, a także rodzaj planowanej zabudowy, tj. instalacje odnawialnego źródła energii, organ odwoławczy wskazał, że nie może wykluczyć, iż na analizowanym terenie działania zakazane, o których mowa w art. 77 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy Prawo wodne, nie będą realizowane. Co prawda, w projekcie decyzji o warunkach zabudowy wskazano, że składowanie substancji mogących zanieczyścić wodę będzie realizowane poza obszarami szczególnego zagrożenia powodzią, a także przywołano przepis art. 77 ust. 1 pkt 3 oraz ust. 3 ustawy Prawo wodne, ale gromadzenie substancji mogących zanieczyścić wody, mając na względzie planowany zakres inwestycji, może mieć miejsce we wnętrzu instalacji. W tym miejscu organ nadmienił, że decyzja zwalniająca z zakazu gromadzenia substancji mogących zanieczyścić wodę, o której mowa w art. 77 ust. 3 ustawy Prawo wodne, w przypadku, gdy jest wymagana, wydawana jest na wniosek i uzyskiwana jest w odrębnym postępowaniu administracyjnym. Zgodnie z art. 388 ust. 4 ustawy Prawo wodne wydanie decyzji w związku z art. 77 ust. 3 oraz art. 176 ust. 4 ww. ustawy następuje przed uzyskaniem decyzji wydawanych na podstawie przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W ramach procesu inwestycyjnego inwestor zobowiązany jest więc do uzyskania wszystkich wymaganych prawem decyzji, opinii, itp., przy czym uzyskanie jednej pozytywnej decyzji nie powoduje automatycznie uzyskania kolejnej. Ustosunkowując się do zarzutów przedstawionych w złożonym odwołaniu, Prezes Wód Polskich zaznaczył, że - w świetle art. 166 ust. 2 pkt 7 ustawy Prawo wodne - decyzja uzgadniająca projekt decyzji o warunkach zabudowy, w zakresie zabudowy i zagospodarowania terenu położonego na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią, wydawana przez właściwy organ jest decyzją uznaniową a nie zakazową, niemniej organ nie ma dowolności w orzekaniu. Wystąpienie choć jednej z przesłanek wskazanych w art. 166 ust. 10 ww. ustawy zobowiązuje właściwy organ do odmowy uzgodnienia projektu dokumentu. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 166 ust. 10 pkt 2 i 5 ustawy Prawo wodne w związku z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 października 2016 r. w sprawie przyjęcia Planu zarządzania ryzykiem powodziowym dla obszaru dorzecza Odry organ podkreślił, właściwe zarządzanie ryzykiem powodziowym i planowanie działań, zapobiegających powstawaniu szkód powodziowych, wymaga uprzedniej oceny zagrożenia oraz ryzyka powodziowego. Mapy zagrożenia powodziowego i mapy ryzyka powodziowego stanowią podstawę dla opracowania planów zarządzania ryzykiem powodziowym. Organ podkreślił, że zgodnie z mapami zagrożenia powodziowego, analizowany teren znajduje się w przeważającej części w granicach obszaru szczególnego zagrożenia powodzią o średnim prawdopodobieństwie wystąpienia powodzi, na którym w przypadku wystąpienia powodzi, głębokość wody 1% wyniesie do 0,57 m, natomiast głębokość wody 10% - 0,46 m. Teren działek ewid. [...] i [...] zlokalizowany jest w obszarze dorzecza Odry, dla którego opracowany został plan zarządzania ryzykiem powodziowym, obejmujący swoim zakresem wszystkie elementy zarządzania ryzykiem powodziowym, ze szczególnym uwzględnieniem działań, służących zapobieganiu powodzi i ochronie przed powodzią oraz informacji na temat stanu należytego przygotowania w przypadku wystąpienia powodzi. Dokument ten ma charakter planistyczny i wszelkie planowane działania, również określane na poziomie projektu decyzji o warunkach zabudowy, muszą być zgodne z założeniami planu zarządzania ryzykiem powodziowym. Organ odwoławczy zaznaczył dalej, że art. 77 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo wodne, jak wskazał odwołujący, dotyczy wyłącznie zakazu gromadzenia ścieków, nawozów naturalnych, środków chemicznych, a także innych substancji lub materiałów, które mogą zanieczyścić wody, a decyzja zwalniająca jest uzyskiwana w odrębnym postępowaniu administracyjnym. Z tego względu, organ odwoławczy skorygował twierdzenia organu I instancji, który błędnie wskazał, iż na przedmiotowym terenie zaplanowano zlokalizowanie stacji transformatorowej, która może stanowić zagrożenia dla środowiska w zależności od jej budowy, wywodząc na podstawie powyższego konieczność uzyskania przez inwestora decyzji zwalniającej z zakazów określonych w art. 77 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy Prawo wodne. W związku z tym organ odwoławczy dokonując analizy treści przedłożonego projektu decyzji o warunkach zabudowy, mając na względzie rodzaj planowanej inwestycji, tj. instalacje odnawialnego źródła energii, ustalił, że na analizowanym terenie może mieć miejsce gromadzenie substancji mogących zanieczyścić wody (np. we wnętrzu instalacji). Nie można więc wykluczyć realizacji na analizowanym terenie działań zakazanych, o których mowa w art. 77 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy Prawo wodne. W ocenie organu odwoławczego Dyrektor PGW Wody Polskie RZGW w [...] podjął wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Odnosząc się do wskazanej przez odwołującego decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, Prezes Wód Polskich podkreślił, że decyzja ta nie ma wpływu na orzeczenie w niniejszej sprawie, gdyż analizie uzgodnieniowej przez Dyrektora PGW Wody Polskie RZGW w [...] podlega przedłożony przez organ prowadzący postępowanie główne projekt decyzji o warunkach zabudowy wraz z załącznikami. W odniesieniu do zarzutu odwołania dotyczącego naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. poprzez brak zapewnienia czynnego udziału strony w postępowaniu w sprawie zakończonej decyzją oraz brak możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, Prezes Wód Polskich zauważył, że w piśmie Wójta Gminy [...] z [...] lutego 2022 r. przekazującym celem uzgodnienia projekt decyzji o warunkach zabudowy w rozdzielniku została wskazana strona postępowania. W związku z powyższym należy założyć, że odwołujący powziął informacje o toczącym się postępowaniu przed PGW Wody Polskie, a tym samym miał możliwość zapoznania się z materiałem dowodowym oraz wypowiedzenia się w przedmiotowej sprawie. Jednak przez czas trwania postępowania nie zostały przedłożone przez stronę jakiekolwiek materiały dowodowe, mogące mieć wpływ na rozstrzygnięcie w sprawie. Tym niemniej, jak wskazał organ, prowadzone postępowanie jest postępowaniem uzgodnieniowym, więc analizie podlega projekt decyzji o warunkach zabudowy w kształcie, w którym organ prowadzący postępowanie główne zamierza wprowadzić go do obrotu prawnego. Odwołujący miał możliwość zapoznania się z materiałem dowodowym, czy też wypowiedzenia się w przedmiotowej sprawie, jednakże z powyższego prawa nie skorzystał. Strona zaś nie wykazała na czym miałoby polegać niedopełnienie przez organ obowiązków w zakresie ustalonym art. 10 § 1 k.p.a., jakiej czynności procesowej nie mogła ona dokonać. Po analizie złożonego odwołania, zdaniem organu, nie można uznać, że strona nie znała materiału dowodowego, na podstawie którego dokonano powyższych ustaleń. Odnośnie do zarzutu naruszenia art. 107 § 1 pkt 6 i art. 107 § 3 k.p.a. Prezes Wód Polskich wskazał, że w tym postępowaniu uzgodnieniowym organy orzekają w oparciu o obowiązujące mapy zagrożenia powodziowego oraz mapy ryzyka powodziowego. Są to oficjalne dokumenty planistyczne będące podstawą do podejmowania działań związanych z planowaniem przestrzennym i zarządzaniem kryzysowym w zakresie ryzyka powodziowego. Mapy te stanowią opracowania eksperckie sporządzane zgodnie z procedurą określoną ustawowo. Obszary zagrożenia powodziowego, przedstawione na mapach zagrożenia powodziowego, uzyskuje się w wyniku matematycznego modelowania hydraulicznego. W procesie modelowania wykorzystuje się bardzo dokładne dane przestrzenne, pozyskane metodą lotniczego skaningu laserowego tj.: numeryczny model terenu, którego dokładność wysokościowa sięga 10-15 cm oraz numeryczny model powierzchni terenu. Na potrzeby sporządzenia map opracowywane są także nowe dane hydrologiczne, uwzględniające wartości przepływów występujące w ostatnich latach. Ponadto, gdy mówimy o obszarach, na których prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi wynosi np. 1 % (czyli raz na 100 lat), należy przez to rozumieć, że do obliczeń wykorzystano maksymalny przepływ wody o wartości prawdopodobieństwa wystąpienia 1%. Przepływy te oblicza się na podstawie wartości maksymalnych przepływów rocznych, obserwowanych w wieloleciu (z co najmniej 30 lat) w danym przekroju wodowskazowym rzeki. Przepływ maksymalny o prawdopodobieństwie wystąpienia 1% oznacza, że statystycznie takie natężenie przepływu może pojawić się w danym przekroju 1 raz na 100 lat. Nie oznacza to, że powódź o prawdopodobieństwie wystąpienia 1% występuje w odstępach stuletnich. Należy pamiętać, że jest to wielkość statystyczna, bazująca na danych historycznych. Zagrożenie powodziowe dla terenu planowanej inwestycji zostało określone na podstawie aktualnie obowiązujących map zagrożenia powodziowego (arkusz: N-34-134-C-a-2), które zostały zaktualizowane i opublikowane na stronie Hydroportalu (pod adresem http://mapy.isok.gov.pl) w dniu 22 października 2020 r. W świetle powyższego, po dokonaniu analizy przesłanego materiału dowodowego Prezes Wód Polskich stwierdził, że koniecznym jest utrzymanie w mocy decyzji Dyrektora PGW Wody Polskie RZGW w [...] z [...] marca 2022 r. wydanej w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach w zakresie dotyczącym zabudowy i zagospodarowania terenu położonego na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią, dla przedmiotowej inwestycji, z uwagi na wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 166 ust. 10 pkt 2, 3 oraz 5 ustawy Prawo wodne. Skargę na decyzję Prezesa Wód Polskich złożyło [...] Spółka komandytowa, reprezentowane przez adwokata. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie prawa materialnego, tj.: art. 166 ust. 1 ustawy Prawo wodne poprzez jego błędne zastosowanie i uznanie, że konieczność uwzględnienia obszarów szczególnego zagrożenia powodzią oraz poziomu zagrożenia powodziowego wynikający z wyznaczenia obszarów szczególnego zagrożenia powodzią w decyzji o warunkach zabudowy oznacza zakaz realizacji paneli fotowoltaicznych wraz infrastrukturą towarzyszącą w granicach obszaru szczególnego zagrożenia powodzią, na którym prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest średnie i wynosi raz na 100 lat (Q 1%) na którym realna głębokość wody dla średniego zagrożenia powodziowego wynosi do 0,57 m nad poziom terenu oraz w granicach obszaru szczególnego zagrożenia powodzią, na którym prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest wysokie i wynosi raz na 10 lat (Q 10%), na którym realna głębokość wody dla wysokiego zagrożenia powodziowego wynosi do 0,53 m nad poziom terenu, art. 166 ust. 10 pkt 2 i pkt 5 ustawy Prawo wodne w związku z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 października 2016 r. w sprawie przyjęcia Planu zarządzania ryzykiem powodziowym dla obszaru dorzecza Odry poprzez całkowicie dowolne, wybiórcze zastosowanie i uznanie, że budowa instalacji odnawialnego źródła energii - paneli fotowoltaicznych stanowi naruszenie ustalenia planu zarządzania ryzykiem powodziowym oraz utrudnia zarządzanie ryzykiem powodziowym w przypadku, gdy prowadzenie inwestycji w postaci energetyki fotowoltaicznej przedmiotowych zagrożeń nie stanowi i gdy plan ten nie stanowi zakazu lokalizacji paneli fotowoltaicznych, które są urządzeniami infrastrukturalnymi, a jedynie stanowi, m.in. o konieczności ograniczenia nowej zabudowy i zagospodarowania terenu, którą to przesłankę spełniają ustalenia decyzji poprzez ustanowienie warunku lokalizacji paneli na poziomie powyżej głębokości zalewu oraz całkowita rezygnacja lokalizacji na terenach szczególnego zagrożenia powodzią stacji transformatorowej. Jak zauważyła strona skarżąca, wbrew twierdzeniom zawartym w decyzji, panele fotowoltaiczne nie są zabudową, nie wymagają zapewnienia stałej obsługi ludzi i właściwie technicznie posadowione w przypadku powodzi nie powodują negatywnych skutków dla życia i zdrowia ludzi, środowiska, dziedzictwa kulturowego oraz działalności gospodarczej. Posadowienie paneli na wbijanych w grunt konstrukcjach słupów, bez zmiany ukształtowania terenu, nie zmniejsza naturalnej retencji, nie wpływa na zwiększenie odpływu, przez co nie powoduje zwiększenia zagrożenia powodziowego, art. 77 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo wodne poprzez zakazanie na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią inwestycji polegającej na budowie farmy fotowoltaicznej, podczas gdy w tym przepisie zakazuje się wyłącznie gromadzenia ścieków, nawozów naturalnych, środków chemicznych, a także innych substancji lub materiałów, które mogą zanieczyścić wody, oraz prowadzenia przetwarzania odpadów, w szczególności ich składowania oraz lokalizowania nowych cmentarzy. Jednocześnie w myśl art. 77 ust. 3 ustawy Prawo wodne dopuszcza się zwolnienia z w/w zakazów: "Jeżeli nie spowoduje to zagrożenia dla jakości wód w przypadku wystąpienia powodzi, właściwy organ Wód Polskich może, w drodze decyzji, zwolnić od zakazu, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, określając warunki niezbędne dla ochrony jakości wód". Zdaniem skarżącego, gdyby racjonalny ustawodawca chciał zabronić lokalizacji urządzeń, jakimi są konstrukcje wsporcze paneli fotowoltaicznych, zakazałby takiej lokalizacji w ustawie lub w rozporządzeniu w sprawie Planu zarządzania ryzykiem powodziowym zaplanowałby realizację polderu, podczas gdy polder w zlewni [...] od [...] do [...] planowany jest wyłącznie w gminie [...]. W dalszej części skarga wywodziła, że doszło do naruszenia następujących przepisów postępowania mające wpływ na rozstrzygnięcie sprawy: art. 7 k.p.a. w zw. z art. 8 k.p.a. oraz art. 2, art. 7, art. 21 ust. 1, art. 31 ust. 3, art. 32 oraz art. 64 ust. 2 i 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez bezpodstawne i nieuzasadnione pozbawienie społeczności lokalnej dobrodziejstw wynikających z możliwości korzystania z odnawialnych źródeł energii i czystego powietrza, niedokonania należytego ważenia dóbr prawnie chronionych, nieuzasadnionego ograniczenia przysługującego prawa własności; art. 8 k.p.a. poprzez działanie rażąco naruszające zaufanie do organów publicznych - Wód Polskich, które w postępowaniu administracyjnym w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia wyraziły pozytywną opinię dla tej inwestycji; art. 10 § 1 k.p.a. poprzez brak zapewnienia czynnego udziału strony w postępowaniu w sprawie zakończonej decyzją administracyjną oraz brak możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; art. 107 § 1 pkt 6 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niewystarczające uzasadnienie prawne i faktyczne zaskarżonej decyzji, dowolność w wydaniu decyzji, a w szczególności brak jakiejkolwiek prawnej analizy do jakiej kategorii obiektów należy zakwalifikować panele fotowoltaiczne czy też jakie faktyczne zagrożenie powodziowe stanowią takie instalacje z uwzględnieniem zamieszczonych w decyzji warunków ich lokalizacji powyżej poziomu głębokości zalewu; art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. polegające na braku wyczerpującego rozpatrzenia całokształtu zgromadzonego materiału dowodowego oraz jego finalnej oceny przez Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie jako organu II instancji oraz niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, w tym: dowolne i niepoparte jakąkolwiek analizą, czy dowodem ustalenie, że lokalizacja paneli fotowoltaicznych narusza ustalenia planu zarządzania ryzykiem powodziowym, dowolne i niepoparte jakąkolwiek analizą, czy dowodem ustalenie, że lokalizacja paneli fotowoltaicznych utrudnia zarządzanie ryzykiem powodziowym całkowicie dowolne i niepoparte jakimkolwiek dowodem przyjęcie, że farma fotowoltaiczna będzie powodować straty powodziowe pomimo wskazania warunku montażu paneli na wysokości ponad rzędną wody, co całkowicie likwiduje jakiekolwiek ryzyko powodziowe. Mając na względzie wskazane powyżej zarzuty wniesiono o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji wraz z poprzedzającą ją decyzją Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Wód Polskich w [...] oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego. W odpowiedzi na skargę Prezes Wód Polskich wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259, ze zm., dalej: p.p.s.a.) uwzględnienie skargi następuje w przypadku: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1), a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność kontrolowanego aktu (pkt 2) lub jego wydania z naruszeniem prawa (pkt 3). W przypadku natomiast uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw podlega ona oddaleniu, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Prezesa Wód Polskich z 15 lutego 2023 r. utrzymująca w mocy decyzję organu pierwszej instancji o odmowie uzgodnienia na rzecz skarżącego Przedsiębiorstwa projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie farmy fotowoltaicznej o mocy do 5 MW składającej się z paneli fotowoltaicznych, utwardzeniu żwirowym gruntu dla dwóch miejsc postojowych dla samochodów osobowych, wraz z infrastrukturą towarzyszącą w tym przyłączami energetycznymi, na działkach o nr ewid. [...] i [...] z obrębu [...], gm. [...], w zakresie dotyczącym zabudowy i zagospodarowania terenu położonego na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią. Biorąc pod uwagę okoliczności sprawy jak i stan prawny znajdujący w niej zastosowanie Sąd nie stwierdził wadliwości decyzji uzasadniających jej wyeliminowanie z obrotu prawnego. Podstawę materialnoprawną ww. decyzji stanowił w szczególności art. 166 ust. 2 pkt 7 ustawy Prawo wodne, zgodnie z którym, projekt decyzji o warunkach zabudowy wymaga uzgodnienia z Wodami Polskimi w zakresie dotyczącym zabudowy i zagospodarowania terenu położonego na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią. Przepis ten koresponduje z art. 53 ust. 4 pkt 11 w związku z art. 64 ust. 1 u.p.z.p., które przewidują obowiązek uzgodnienia wydania decyzji o warunkach zabudowy z właściwym organem Wód Polskich dla obszarów, o których mowa w art. 169 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo wodne, w zakresie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Stosownie do dyspozycji art. 53 ust. 5d u.p.z.p., uzgodnienia decyzji, o których mowa w art. 51 ust. 1, z dyrektorem regionalnego zarządu gospodarki wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w zakresie zabudowy i zagospodarowania terenu położonego na obszarach, o których mowa w art. 169 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne, dokonuje się w drodze decyzji, o której mowa w art. 166 ust. 5 tej ustawy. Zgodnie z definicją ustaloną art. 16 pkt 34 ustawy Prawo wodne, obszary szczególnego zagrożenia powodzią stanowią obszary, na których prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest średnie i wynosi 1%; obszary, na których prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest wysokie i wynosi 10%; obszary między linią brzegu a wałem przeciwpowodziowym lub naturalnym wysokim brzegiem, w który wbudowano wał przeciwpowodziowy, a także wyspy i przymuliska, o których mowa w art. 224, stanowiące działki ewidencyjne; pas techniczny. Obszary szczególnego zagrożenia powodzią, w myśl art. 169 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo wodne, są przedstawiane na mapach zagrożenia powodziowego. Zgodnie z art. 169 ust. 3 ww. ustawy, na mapach zagrożenia powodziowego przedstawia się następujące elementy: zasięg powodzi; głębokość wody lub rzędną zwierciadła wody; a w uzasadnionych przypadkach - prędkość przepływu wody lub natężenie przepływu wody. Mapy zagrożenia powodziowego, opracowywane przez Wody Polskie w uzgodnieniu z właściwymi wojewodami, zatwierdza minister właściwy do spraw gospodarki wodnej, przekazując je w postaci elektronicznej podmiotom wymienionym w art. 171 ust. 4 ustawy Prawo wodne, a także podając je do publicznej wiadomości przez ich umieszczenie na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej urzędu zapewniającego jego obsługę (art. 171 ust. 1, ust. 4 i ust. 5 ww. ustawy). W rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości, że znaczna część terenu objętego wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy znajduje się na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią. Rozważając zatem możliwość pozytywnego uzgodnienia realizacji przedstawionej inwestycji należało mieć na uwadze, że celem zarządzania ryzykiem powodziowym jest ograniczenie potencjalnych negatywnych skutków powodzi dla życia i zdrowia ludzi, środowiska, dziedzictwa kulturowego oraz działalności gospodarczej (art. 16 pkt 4 ustawy Prawo wodne). Wody Polskie jako jeden z organów zobowiązanych do realizacji tak ustalonego celu, zobowiązane są do jak najbardziej skutecznego podejścia służącemu zapobieganiu powstawania szkód wywołanych powodziami. Powyższe jest wynikiem realizacji zasady prewencji zobowiązującej władze publiczne do nie dopuszczania do powstania zabudowy terenów zalewowych, wówczas bowiem nie zostanie narażone nie tylko życie i zdrowie osób zamieszkałych na tym terenie, ale także nie zostanie narażone na zniszczenie zlokalizowane mienie. Powinność władz publicznych w zakresie obowiązku ochrony życia w kontekście ochrony przeciwpowodziowej, wyrażająca się w konkretnych działaniach zwłaszcza w sytuacji stwierdzonych zagrożeń w razie wystąpienia intensywnych opadów deszczu, była wielokrotnie akcentowana w orzecznictwie (np. wyrok Europejskiego Trybunału Praw Człowieka z 28 lutego 2012 r., Kolyadenko i inni v. Rosja, skarga nr 17423/05, § 168-172, LEX nr 1117409; wyrok NSA z 10 lipca 2012 r. sygn. akt II OSK 1110/12, CBOSA). Z kolei w świetle zasady ostrożności (przezorności), racjonalne wątpliwości co do negatywnego wpływu na środowisko rozstrzyga się na korzyść środowiska, a nie na korzyść inwestycji (por. np. wyrok NSA z 3 kwietnia 2020 r., sygn. akt II OSK 1115/18, CBOSA; P. Korzeniowski, (w:) Prawo ochrony środowiska, pod red. M. Górskiego, Warszawa 2021, s. 76). W świetle powyższego, uprawdopodobnienie możliwości negatywnego wpływu na cele ochrony przeciwpowodziowej pozwala na wywiedzenie przez organ sprzeciwu dla zabudowy terenu objętego zagrożeniem bądź ryzykiem powodziowym. Jak stanowi art. 166 ust. 10 ustawy Prawo wodne, uzgodnienia, o którym mowa w ust. 2, odmawia się, jeżeli planowana zabudowa lub planowane zagospodarowanie terenu położonego na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią: 1) naruszają ustalenia planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza; 2) naruszają ustalenia planu zarządzania ryzykiem powodziowym; 3) stanowią zagrożenie dla ochrony zdrowia ludzi, środowiska i dóbr kultury wpisanych do rejestru zabytków; 4) naruszają funkcjonowanie infrastruktury krytycznej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym; 5) utrudniają zarządzanie ryzykiem powodziowym. Wystąpienie którejkolwiek z ww. przesłanek obliguje właściwy organ do wydania decyzji o odmowie uzgodnienia (art. 166 ust. 11 ww. ustawy). Na gruncie rozpoznawanej sprawy Sąd zaznacza, że – jak prawidłowo ustalił organ II instancji - zgodnie z aktualnie obowiązującymi mapami zagrożenia powodziowego (arkusz [...]), które zostały opublikowane na stronie [...] PGW Wody Polskie w dniu [...] października 2020 r., teren inwestycji wyznaczony w liniach rozgraniczających na działkach ewid. nr [...] i [...] z obrębu [...], gmina [...], znajduje się w znacznej części na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią w rejonie rzeki [...], tj. na obszarze, gdzie prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest średnie i wynosi 1% oraz wysokie i wynosi 10%, a także na obszarach o niskim prawdopodobieństwie wystąpienia powodzi, wynoszącym 0,2%. Negatywne rozstrzygnięcie organów było podyktowane brakiem spełnienia ustalonych art. 166 ust. 10 ustawy Prawo wodne przesłanek z pkt 2, 3 i 5. Sąd podziela w pełni argumentację organu w zakresie podstaw negatywnej opinii projektu decyzji o warunkach zabudowy, mając na uwadze charakter wnioskowanej zabudowy oraz uwarunkowania terenu szczególnego zagrożenia powodzią. Organ ten, stwierdzając jak wyżej, miał bowiem na względzie charakter inwestycji i przewidywaną powierzchnię zabudowy (budowa farmy fotowoltaicznej; powierzchnia terenu 2,55 ha), jej lokalizację (na mapach zagrożenia powodziowego), zasięg oddziaływania wód rzeki [...] dla tego terenu (obszar zagrożony powodzią, zgodnie z mapą), i aktualne jego zagospodarowanie (teren niezabudowany, grunty rolne klasy ŁV). Organ uwzględnił także prawidłowo treść rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 października 2016 r. w sprawie przyjęcia Planu zarządzania ryzykiem powodziowym dla obszaru dorzecza Odry (Dz. U. z 2016 r. poz. 1938). Zaznaczyć przyjdzie, że w załączniku do tego rozporządzenia wskazano, iż właściwym sposobem ochrony przed powodzią jest użytkowanie terenów zalewowych w sposób niewrażliwy na skutki zalania. Najskuteczniejszym i najwłaściwszym sposobem uniknięcia szkód na obszarach narażonych na zalanie wodami powodziowymi jest maksymalne ograniczenie ich zainwestowania, a w szczególności wykluczenie spod zabudowy mieszkaniowej, jak również ochrona i zwiększenie jak największej powierzchni retencyjnej na terenach nadrzecznych przez dążenie do osiągania lub utrzymania odpowiedniej ilości zasobów wodnych w sposób naturalny (na przykład ochrona mokradeł, torfowisk, lasów, oczek wodnych czy starorzeczy). Dalej zauważono, że wyznaczone obszary o umiarkowanym, wysokim i bardzo wysokim poziomie ryzyka powodziowego, zidentyfikowane w drodze analiz rozkładu przestrzennego zagrożenia i ryzyka powodziowego, a także uzupełnione na podstawie innych analiz (na przykład powodzi historycznych), poddane zostały szczegółowym analizom i konsultacjom z zespołami planistycznymi zlewni. W ich efekcie została opracowana zbiorcza lista rzeczywistych problemów zarządzania ryzykiem powodziowym w skali regionu wodnego, z rozpoznaniem przyczyn ich wystąpienia oraz lokalizacją, będącymi w dalszym etapie podstawą do proponowanych działań, adekwatnych do skali zagrożenia. Zaznaczono zatem, że zagrożenie różnymi formami powodzi występuje praktycznie w całej Rzeczypospolitej Polskiej i związane jest nie tylko ze zmianami klimatu, ale również z czynnikami antropogenicznymi. Niewłaściwa gospodarka przestrzenna, w szczególności inwestowanie na terenach zagrożonych, w tym w strefach zalewowych rzek oraz zbyt niska pojemność retencyjna naturalna, jak i sztucznych zbiorników, nie tylko w dolinach rzek, ogranicza skuteczne działania w sytuacjach nadmiaru lub deficytu wód powierzchniowych. Istnieje ryzyko, że w przyszłości zjawiska te będą występować ze zwiększoną częstotliwością. Wyniki przeanalizowanych scenariuszy wskazują na zwiększone prawdopodobieństwo występowania powodzi błyskawicznych, wywołanych silnymi opadami, mogących powodować zalewanie obszarów, na których nieodpowiednio prowadzona jest gospodarka przestrzenna. W konsekwencji poczynionych ustaleń organy mogły przyjąć, że realizacja planowanej zabudowy nie tylko zmniejszyłaby zdolność retencyjną zlewni, ale również spowodowałaby wzrost zagospodarowania terenów wskazanych jako obszary szczególnego zagrożenia powodzią, a więc byłaby sprzeczna z celami zarządzania ryzykiem powodziowym. Stanowi to przesłankę do odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy, stosownie do art. 166 ust. 10 pkt 2 ustawy Prawo wodne. Organ miał też podstawy do przyjęcia, że realizacja planowanej inwestycji będzie wiązała się z zagrożeniem dla ochrony zdrowia i środowiska (art. 166 ust. 10 pkt 3 ww. ustawy). Inwestycja ta z uwagi na swój charakter – jako wolnostojąca instalacja przemysłowa, która będzie zintegrowana z pozostałymi elementami celem produkcji energii elektrycznej przy wykorzystaniu promieniowania słonecznego - zakłada w granicach obszaru szczególnego zagrożenia przed powodzią montaż paneli fotowoltaicznych o maksymalnej łącznej wysokości do 6 m, montowanych bezpośrednio w gruncie, na wysokości minimum 0,8 m mierząc od dolnej krawędzi paneli do powierzchni ziemi. Uzasadnione zatem pozostają spostrzeżenia organu co do możliwej destabilizacji konstrukcji w czasie powodzi, co powodowałoby zagrożenie dla zdrowia ludzi i mienia w wyniku niesionych przez wody części urządzenia. Nie mają przy tym znaczenia podnoszone w skardze argumenty wskazujące na brak negatywnych skutków w sytuacji prawidłowego technicznie posadowienia paneli fotowoltaicznych. Nie wyklucza to bowiem chociażby przywołanego przez organ ryzyka związanego z ewentualnym gromadzeniem substancji mogących zanieczyścić wodę. W tym miejscu należy podkreślić, że kwestia ta stała się przedmiotem oceny organu wodnego w kontekście zagrożenia dla zdrowia ludzi wywołanego powodzią, a rozważania w tym względzie nie stanowiły wypowiedzi organu w zakresie zakazów związanych z wprowadzaniem ścieków do wód i ziemi. Podniesiony zatem zarzut naruszenia art. 77 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo wodne nie mógł skutecznie podważyć zasadności wydanej w tej sprawie decyzji. Sąd podziela również konstatację organu, że zmiana zagospodarowania terenu w wyniku jego zainwestowania w przedstawiony sposób zwiększy wartość majątku na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią i w przypadku powodzi będzie źródłem roszczeń oraz żądań kierowanych względem organów, bez względu na to, że to sami inwestorzy godzili się z ryzykiem realizacji inwestycji na terenach realnie zagrożonych powodzią. (por. wyrok NSA z 22 stycznia 2014 r. sygn. akt II OSK 1962/12, CBOSA) W konsekwencji Sąd uznał za słuszne stanowisko odmowne organów z powołaniem się na zaistnienie przesłanek z art. 166 ust. 10 pkt 2, 3 i 5 ustawy Prawo wodne. Organy Wód Polskich muszą kierować się obowiązkiem ochrony przed powodzią (art. 163 ust. 1 ww. ustawy.), zatem zobowiązane były uznać, że nie mogą wyrazić zgody na realizację inwestycji przedstawionej w projekcie decyzji o warunkach zabudowy. Dobrodziejstwa wynikające z możliwości korzystania z energii pochodzącej z odnawialnego źródła nie mogły stać się więc wystarczającą przesłanką dla dokonania pozytywnego uzgodnienia przedstawionego projektu decyzji. Za chybione Sąd uznał podniesione w skardze zarzuty naruszenia przepisów postępowania. Uzasadnienie rozstrzygnięcia spełnia przesłanki, o jakich mowa w art. 107 § 3 k.p.a., bowiem wskazuje dowody na jakich organ się oparł i przyczyny, dla których nie podzielił zarzutów odwołania. Organy podjęły wymagane prawem działania niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy. Nie uchybiły przy tym zasadzie prawdy obiektywnej, jak również pogłębiania zaufania do władzy publicznej. Prowadzone postępowanie dowodowe pozwoliło na wyczerpujące zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego. Tym samym brak podstaw dla przyjęcia za skargą, że prowadzone przez organy postępowanie naruszało w sposób istotny przepisy art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. W odniesieniu do zarzutu naruszenia art. 10 k.p.a. Sąd zauważa, że choć przed wydaniem decyzji nie umożliwiono stronie (inwestorowi) wypowiedzenia się co do zebranego materiału dowodowego, w trybie art. 10 § 1 k.p.a., jednakże skarżący nie wykazał istnienia związku przyczynowego między naruszeniem tego przepisu a wynikiem sprawy w taki sposób, by uchybienie to uniemożliwiło stronie dokonanie konkretnych czynności procesowych. Zauważyć trzeba, że inwestorowi doręczona została informacja o potrzebie uzgodnienia z Wodami Polskimi projektu decyzji o warunkach zabudowy. Strona, poza dokumentami związanymi z przekształceniem formy działalności spółki, nie przedstawiła jakichkolwiek argumentów merytorycznych czy dokumentów, nie wskazuje również, jakich czynności została pozbawiona na skutek wyprowadzanych uchybień procesowych organów. Podsumowując, Sąd nie znalazł żadnych podstaw do podważenia kontrolowanej decyzji i zgodził się z organami orzekającymi co do wystąpienia w sprawie przesłanek "negatywnych" z art. 166 ust. 10 ustawy Prawo wodne. Zdaniem Sądu, organy dokonując takiej oceny uwzględniły właściwy stan prawny, kierowały się prawidłową ich wykładnią, nadto – wzięły pod uwagę wszystkie istotne okoliczności (podyktowane przedmiotem postępowania). W tych warunkach Sąd nie dopatrzył się ani naruszenia przepisów postępowania ani naruszenia przepisów prawa materialnego, wskazanych w skardze. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.